• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • IBM 3270

    Przeczytaj także...
    Klawisz – element klawiatury, rodzaj przycisku, który spełnia funkcję obsługi jakiegoś urządzenia. Zrobiony jest zwykle z tworzywa sztucznego, rzadziej z metalu. Naciśnięcie klawisza zwykle powoduje zamknięcie obwodu elektrycznego lub wywołuje jakieś zdarzenie mechaniczne, jak na przykład w maszynie do pisania lub w muzycznych instrumentach klawiszowych.Emulator – program komputerowy, który duplikuje funkcje jednego systemu informatycznego w innym, dzięki czemu ów drugi system zwraca te same rezultaty, co pierwszy. Mówimy wtedy, że pierwszy system jest emulowany przez drugi.
    Mainframe (ang. main – główny, frame – struktura) (często w Stanach Zjednoczonych nazywany "Big Iron", dawniejsze polskie określenie to "komputery głównego szeregu") – klasa komputerów używanych głównie przez duże organizacje dla krytycznych aplikacji (np. finansowych, statystycznych). Są systemami o dużej niezawodności. W czasie, gdy powstawały i odnosiły największe sukcesy, ich alternatywą były minikomputery i kalkulatory.

    IBM 3270 – model terminala ekranowego, produkowanego przez firmę IBM od roku 1972 jako urządzenie końcowe dla pracy interaktywnej z komputerami mainframe. W latach późniejszym mianem "3270" określano również rodzinę terminali, które powstały jako rozwinięcie konstrukcyjne pierwowzoru.

    Terminal (ang. terminal – końcówka) to urządzenie pozwalające człowiekowi na pracę z komputerem lub systemem komputerowym. Terminal musi posiadać urządzenie wejściowe do wprowadzania instrukcji oraz urządzenie wyjściowe do przekazywania informacji operatorowi. Terminal jest stacją sieci komputerowej lub w systemie (np. w Internecie), służącą do wprowadzania lub odczytywania danych.IBM (ang. International Business Machines Corporation; potocznie zwany Big Blue, NYSE: IBM) – jeden z najstarszych koncernów informatycznych.

    Terminal 3270 charakteryzował się szeregiem nowatorskich pomysłów, np. w celu zminimalizowania liczby przesłań pomiędzy terminalem a komputerem (a tym samym zmniejszenia obciążenia łącza telekomunikacyjnego i samego komputera) terminal wyposażono w rozbudowane mechanizmy edycyjne oraz możliwość programowania "formatek" (ekranów do edycji i wprowadzania danych) wraz z prostymi procedurami walidacji pól. Pierwsze modele z rodziny 3270 nie miały klawiszy funkcyjnych, później wprowadzono najpierw 12, a potem 24 klawisze funkcyjne (nazywane w dokumentacji "PF keys"). Aby ujednolicić sposób wykorzystania tych klawiszy w aplikacjach, IBM opracował standard, opisujący reguły przypisywania funkcji programu do poszczególnych klawiszy. Specyfikacja ta, nazwana CUA (ang. Common User Access) wywarła duży wpływ na producentów oprogramowania i stosowane przez nich konwencje. Przykładem tego jest – wywodzący się właśnie z CUA – powszechny zwyczaj wiązania funkcji pomocy do programu ("Help") z klawiszem F1.

    Walidacja – w naukach technicznych i informatyce działanie mające na celu potwierdzenie w sposób udokumentowany i zgodny z założeniami, że procedury, procesy, urządzenia, materiały, czynności i systemy rzeczywiście prowadzą do zaplanowanych wyników.

    W chwili obecnej urządzenia klasy 3270 nie są już produkowane, jednak w powszechnym użyciu są liczne programy emulujące działanie tego terminala w różnych środowiskach operacyjnych i na różnych platformach sprzętowych. Cechą charakterystyczną jest podłączenie terminala - zawsze jest on podłączany do kontrolera pośredniczącego w wymianie danych między komputerem a terminalem. Kontrolery np. z rodziny 3174, 3274 były relatywnie zaawansowanymi urządzeniami startującymi z dyskietek (8 cali, 5,25 cala, bardzo rzadko dysk twardy). Obecne emulatory zwykle emulują parę urządzeń kontroler-terminal.




    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.