• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • I

    Przeczytaj także...
    Makron (gr. μακρόv / makrón, dosłownie: długi) – znak diakrytyczny umieszczany nad lub pod samogłoską, początkowo używany do zaznaczania długiej sylaby w metrum greckim lub łacińskim. Dzisiaj używany jest także do zaznaczenia, że dana samogłoska jest długa (jego przeciwieństwem jest brevis ˘, używany początkowo do oznaczenia krótkiej sylaby, a dziś także krótkiej samogłoski).İ, İi (wielkie i z kropką) - litera alfabetu łacińskiego stosowana w języku tureckim i w języku azerskim, jej odpowiednikiem minuskularnym jest litera i. Występuje tylko w formie wielkiej litery.
    Alfabet łaciński, łacinka, alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.
    I i

    I (minuskuła: i) – dziewiąta litera alfabetu łacińskiego, dwunasta litera alfabetu polskiego. Oznacza zwykle w danym języku samogłoskę przednią wysoką, np. [i] lub [ɪ].

    Alfabet polski, abecadło (dawniej: obiecadło, obiecado) – alfabet dwuszeregowy oparty na piśmie łacińskim używany do zapisu języka polskiego. Samogłoska przymknięta przednia niezaokrąglona – typ samogłoski spotykany w językach naturalnych. Symbol, który przedstawia ten dźwięk w Międzynarodowym Alfabecie Fonetycznym, to i (zwykła litera i).

    Inne reprezentacje litery I[ | edytuj kod]

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • İi (i z kropką)
  • (ı bez kropki)
  • Ī ī (ī z makronem)
  • И (cyrylica)

  • ı, w tureckim i azerskim litera alfabetu łacińskiego. Ta litera występuje tylko w formie małej litery jak ĸ, ß, ſ. Odpowiednikiem majuskularnym jest litera I



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.008 sek.