• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hyracodon

    Przeczytaj także...
    Czaszka (łac. cranium) – struktura kostna lub chrzęstna, która służy jako szkielet głowy. Stanowi naturalną osłonę mózgu i innych narządów znajdujących się w głowie.Kuce – niewielkie konie o wysokości w kłębie nie przekraczającej 148 cm (151 cm przy mierzeniu konia w podkowach). Kuce wykazują zwykle właściwości swych dziko żyjących przodków, m.in. żywotność. Użytkowane są jako konie wszechstronne. Przy pracy odznaczają się wysoką wydajnością. W Europie i Ameryce Północnej kuce wykorzystuje się przede wszystkim do jazdy dla dzieci i młodzieży oraz hipoterapii. Poza tym, kuce pracują przy transporcie lekkich ładunków, w cyrku, w rekreacji jeździeckiej oraz rajdach konnych.
    Ssaki (Mammalia) – zwierzęta należące do kręgowców, charakteryzujące się głównie występowaniem gruczołów mlekowych u samic, zazwyczaj obecnością owłosienia (włosy lub futro; silnie zredukowane u gatunków wodnych, jak hipopotamy, u waleni całkowicie zanikają przed porodem lub w trakcie) oraz stałocieplnością (potocznie "ciepłokrwistość"). Większość ssaków utrzymuje temperaturę w granicach 36-39 °C. Stałocieplność umożliwia aktywny tryb życia w różnych środowiskach – od mroźnych obszarów podbiegunowych do gorących tropików. Futro i tłuszcz pomagają uchronić się przed zimnem, a wydzielanie potu i szybki oddech pomagają pozbyć się nadmiernego ciepła.

    Hyracodon – wymarły rodzaj ssaków z rzędu nieparzystokopytnych.

    Było to lekko zbudowane, przypominające kucyka zwierzę o długości 1,5 m. Jego czaszka w porównaniu z resztą ciała była wielka. Uzębienie przypomina to spotykane u nosorożców, ale zwierzę było jednak o wiele mniejsze, a z wyglądu bardzo mało różniło się od ówczesnych (32 - 26 milionów lat temu) prymitywnych koników. Posiadało krótki, szeroki pysk oraz długie smukłe kończyny o 3 palcach.

    Nieparzystokopytne (Perissodactyla) - rząd dużych, lądowych ssaków łożyskowych. Pojawiły się w paleogenie (dolny eocen), szeroko się rozprzestrzeniając. Żyły również na terenie Polski (nosorożec włochaty). Współcześnie reprezentowane jedynie przez koniowate, tapiry i nosorożce. Do koniowatych należą udomowione konie i osły. Zasiedlają tereny Ameryki, Afryki i Azji, natomiast formy udomowione również Europę i Australię.Zwierzęta (Animalia) – królestwo obejmujące wielokomórkowe organizmy cudzożywne o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej, w większości zdolne do aktywnego poruszania się. Są największym i najbardziej zróżnicowanym gatunkowo królestwem organizmów. Największą grupę zwierząt stanowią bezkręgowce, a wśród nich owady. Drugą, obok bezkręgowców, grupą zwierząt są kręgowce. Wśród nich tradycyjnie wyróżnia się ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki, do których należy również człowiek.

    Jak prymitywne koniowate, Hyracodon, jak jego krewni, zamieszkiwał lasy i zadrzewione stepy, od spożywania ulistnienia przeszedł do skubania traw. Grupa ta wymarła bez pozostawienia po sobie następców, możemy ją więc określić jako boczne odgałęzienie bezrogich biegających nosorożców.

    Las (biocenoza leśna) - kompleks roślinności swoisty dla danego kontynentu geograficznego, charakteryzujący się dużym udziałem drzew rosnących w zwarciu, wraz ze światem zwierzęcym i różnymi czynnikami przyrody nieożywionej oraz związkami, które między nimi występują.Paraceratherium – wymarły rodzaj bezrogiego nosorożca, a właściwie przedstawiciel rodziny Hyracodontidae z podrodziny Indricotheriinae; największy lądowy ssak lądowy, jaki kiedykolwiek chodził po ziemi. Żył od wczesnej do późnej epoki oligoceńskiej (34–23 miliony lat temu). Jego szczątki znaleziono w Eurazji od Chin do terenów byłej Jugosławii. Nazwa Paraceratherium oznacza „obok bezrogiej bestii”, odnosi się do Aceratherium, rodzaju uznawanego niegdyś za podobny.

    To małe, szybko biegające stworzenie było krewnym największego lądowego ssaka, jaki kiedykolwiek istniał wysokiego na 7 metrów, Paraceratherium.

    Gatunki[ | edytuj kod]

  • H. browni
  • H. leidyanus
  • H. medius
  • H. nebraskensis
  • H. petersoni
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. McKenna, M. C, and S. K. Bell: Classification of Mammals Above the Species Level. Columbia University Press, 1997. ISBN 0-231-11012-X.

    Benes, Josef. Prehistoric Animals and Plants. Pg. 220. Prague: Artua, 1979.





    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.