• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hyech'ol

    Przeczytaj także...
    Chan (chin. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna ; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę. Szkoła ta należy do praktycznej i medytacyjnej tradycji buddyzmu, w odróżnieniu od teoretycznej i filozoficznej tradycji doktrynalnej.Klasztor buddyjski (chiń. si 寺; kor. sa 사; jap. 寺 ji lub tera; wiet. tự lub chùa) – budynek lub kompleks budynków, w którym przebywają i praktykują mnisi buddyjscy lub mniszki buddyjskie. Jest to centrum religijnego, duchowego i nieraz naukowego życia w buddyzmie.
    Youmin si (Klasztor Błogosławiący Ludzi; chiń. 佑民寺, pinyin Yòumín sì) – klasztor szkoły chan tradycji linji w Nanchang (江西) (były Zhongling) w prowincji Jiangxi (南昌). Miejsce powstania szkoły "hongzhou" mistrza Mazu Daoyi.

    Chŏgin Hyech'ŏl (혜철/惠哲) (ur. 785, zm. 861) – koreański mistrz sŏn, założyciel jednej z 9 górskich szkół sŏntongni.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Opuścił dom w wieku 15 lat i został mnichem w klasztorze Pusok, założonym przez Ŭisanga. Była to główna świątynia szkoły hwaŏm więc przez wiele lat studiował sutrę Avatamsakę. W 809 roku wybudował klasztor Ŭnhae. W 814 r. udał się do Chin i został uczniem mistrza chan Xitanga Zhizanga w klasztorze Kaiyuan, który zdołał przed śmiercią (w tym samym roku) dokonać przekazu Dharmy Hyech'ŏlowi. Po śmierci mistrza Hyech'ŏl przez trzy lata studiował scholastyczny buddyzm w klasztorze Fusha w Xizhou. W czasie podróży po Chinach został włączony do grupy skazańców i ostatecznie skazany na śmierć z 30 innymi więźniami. Nie bronił się w ogóle; powiedział tylko, że jest mnichem. W więzieniu siedział w samadhi i w ogóle nie zwracał uwagi na to, co się z nim dzieje. Jego samadhi był tak głębokie, że przekonało to sąd i został uwolniony.

    Avataṃsaka sūtra lub Buddhāvataṃsaka sūtra; chin. (Da fang guang fo) huayan jing (大方廣佛華嚴經); kor. (Taebang gwangbul) hwaŏm kyŏng (화엄경); jap.(Daihōkōbutsu) kegon kyō ( ); wiet (Đại phương quảng phật hoa nghiêm kinh, Kinh Hoa nghiêm kinh; tyb.Sangs-rgyas phal-po-che shes-bya ba śin-tu-rgyas-pa-chen-pohi mdo ( ) – sanskryckie pismo mahajany, powstałe w Indiach ok. 200 r. Przybliżonym tłumaczeniem może być nazwa Sutra girlandowa.Yŏgong Tosŏn (Tosŏn 도선; ur. 827, zm. 10 marca 898) – jeden z najbardziej wpływowych mistrzów sŏn w historii Korei.

    Po powrocie do Korei w 839 r. (Silla), w 842 r. wybudował klasztor T'aean na górze Tongni, który istnieje do dziś. Tym samym powstała jedna z tzw. dziewięciu górskich szkół sŏn tongni. Miał kilkuset uczniów.

    Został zaproszony przez króla Silli Munsonga (pan. 834857), który zaoferował mu stanowisko mnicha przy dworze królewskim. Zaakceptował tę propozycję tylko na krótko, aby wyrazić wdzięczność królowi i powrócił do swojego klasztoru.

    Jego najwybitniejszymi uczniami byli Yŏgong Tosŏn (827898) i Yo Taesa (?).

    Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.Kwangja Yunda (ur. 864, zm. 945; także Kwangja Pŏpsŏng) – koreański mistrz sŏn z jednej z 9 górskich szkół sŏn – tongni.

    Linia przekazu Dharmy[ | edytuj kod]

    Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

    Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

    Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju.

  • 33/6. Huineng (638713) południowa szkoła nagłego oświecenia
  • 34/7. Nanyue Huairang (677744) szkoła hongzhou
  • 35/8. Mazu Daoyi (707788)
  • 36/9. Xitang Zhizang (728809)
  • 37/10/1. Chŏgin Hyech'ŏl (785861) Korea; szkoła tongni
  • 38/11/2. (bd)
  • 39/12/3. Kwangja Yunda (864945) (znany także jako Pŏpsŏng)
  • 38/11/2. Yŏgong Tosŏn (827898) na górze Paekgye
  • 39/12/3. Tongjin Kyŏngbo (868948) (także znany jako Kwangjong)
  • 40/13/4. Ch'ŏnt'ong (bd)
  • 40/13/4. Hyŏnga (bd)
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Red. Lewis R. Lancaster i C.S. Yu. Assimilation of Buddhism in Korea. Religious Maturity and Innovation in the Silla Dynasty. Asian Humanities Press. 1991 ​ISBN 0-89581-889-2
  • Soeng Sunim Mu, Thousand Peaks. Korean Zen – Traditions & Teachers, wyd. Rev. ed, Cumberland: Primary Point Press, 1991, ISBN 0-942795-02-4, OCLC 23896092.
  • Samādhi (nie mylić z mahasamadhi) (skt समाधि, chiń. sanmade 三摩提 lub sanmei 三昧, kor. samadi 사마디 lub sammae 삼매, jap. さんまい, wiet. tam-ma-địa) — w religiach dharmicznych oznacza medytacyjne pochłonięcie, stan osiągany dzięki wytrwałej praktyce medytacji (np. zazen lub innej), polegający na głębokiej koncentracji niezakłóconej zewnętrznymi bodźcami. Samadhi nie polega na izolacji od świata, tylko na takim zjednoczeniu z nim, które wolne jest od lgnięcia do zjawisk.Ŭisang (의상; ur. 625, zm. 702) – koreański buddysta, który w wielkiej mierze ukształtował buddyzm w Korei i wpłynął na cały jego późniejszy rozwój. Założyciel szkoły hwaŏm. Jeden z trzech (obok Chajanga i Wŏnhyo) wielkich mnichów koreańskich państwa Silli




    Warto wiedzieć że... beta

    Pusŏk sa (kor. 부석사, chiń. 浮石寺, pol. klasztor Pływającej Skały) – jeden z najstarszych i najważniejszych klasztorów koreańskich. Był głównym klasztorem szkoły hwaŏm.
    Korea – dawne, obecnie nieistniejące zjednoczone państwo obydwu Korei: Północnej i Południowej, usytuowane na Półwyspie Koreańskim we wschodniej Azji. Graniczy od północy z Chinami i od północnego-wschodu z Rosją. Obszar zamieszkuje jednolita grupa etniczna – Koreańczycy. Po zakończeniu II wojny światowej, w 1945 roku, Korea została podzielona na dwa państwa: Republikę Korei (Korea Południowa) oraz Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (Korea Północna). Od 1948 roku do 1950 (wybuch wojny koreańskiej) granica pomiędzy Koreą Północną a Koreą Południową przebiegała dokładnie przez 38° równoleżnik, jednak od 1953 roku granice uległy zmianie.
    Sŏn (선; szkoła sŏn 선종 sŏn chong) – koreańska medytacyjna szkoła buddyjska, będąca odpowiednikiem chińskiej szkoły chan, która mimo kilkusetletnich prześladowań przetrwała do czasów obecnych.
    Xizhou (chiń. upr. 溪州乡; chiń. trad. 溪州鄉; pinyin: Xīzhōu xiāng; Wade-Giles: Hsi-chou hsiang) – gmina wiejska (chiń. 鄉, xiāng) powiatu Zhanghua, wchodzącego w skład prowincji Tajwan, na zachodzie Republiki Chińskiej.
    Dziewięć górskich szkół sŏn (kor. sŏn-chong ku san (선종 구산); chin. chanzong jiu shan (禪宗九山); jap. kusan zen-kyō ( ); wiet. thiền tông cửu sơn) – dziewięć koreańskich szkół sŏn (chin. chan, jap. zen)
    Hongzhou zong (chiń. 洪州宗, pinyin hóngzhōuzōng) – szkoła hongzhou - szkoła (linia przekazu Dharmy) chan, która prowadzona przez mistrza chan Mazu Daoyi (709-188) i jego uczniów, zastąpiła różnorodne tradycje wczesnego chanu i zdominowała ruch chan w okresie 100 lat, od okresu po rebelii Ana Lushana (755-763) do okresu po prześladowaniu buddyzmu przez cesarza Huichanga (會昌, pan. 841-846). Mistrz Mazu i jego uczniowie do dziś zajmują główne pozycje w panteonie chan, a szkoła wyznaczyła nową ortodoksję chanu. Jej spadkobierczynią była dominująca później szkoła linji, której założyciel mistrz chan Linji Yixuan (zm. 866) był w trzecim pokoleniu spadkobiercą Mazu. Szkoła hongzhou wpłynęła w decydujący sposób na późniejszy rozwój chanu, sŏnu i zenu.
    Silla była jednym z Trzech Królestw Korei dawnej Korei. W VII w. Silla podbiła pozostałe królestwa: Baekje w 660 roku oraz Goguryeo w 668. Okres po podbiciu czasem nazywany jest przez historyków Zjednoczonym Silla.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.037 sek.