• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hydrolaza estru cholesterolowego

    Przeczytaj także...
    Cholesterol – organiczny związek chemiczny, lipid z grupy steroidów zaliczany także do alkoholi. Jego pochodne występują w błonie każdej komórki zwierzęcej, działając na nią stabilizująco i decydując o wielu jej własnościach. Jest także prekursorem licznych ważnych steroidów takich jak kwasy żółciowe czy hormony steroidowe.Hydroliza – reakcja podwójnej wymiany (często odwracalna), która przebiega między wodą i rozpuszczoną w niej substancją. W jej wyniku powstają nowe związki chemiczne. Jest szczególnym przypadkiem liolizy (solwolizy). Często przebiega w obecności katalizatorów (kwasów lub zasad). Hydrolizę wykorzystuje się w przemyśle chemicznym (np. hydroliza wielocukrów na cukry proste lub hydroliza chlorobenzenu do fenolu).
    Enzymy – wielkocząsteczkowe, w większości białkowe, katalizatory przyspieszające specyficzne reakcje chemiczne poprzez obniżenie ich energii aktywacji.

    Hydrolaza estru cholesterolowegoenzym z grupy hydrolaz biorący udział w metabolizmie cholesterolu. Przeprowadza on hydrolizę estrów cholesterolu. Związki te, zbudowane z cholesterolu połączonego przez grupę hydroksylową przy 3. atomie węgla z resztą acylową pochodzącą zwykle od kwasu tłuszczowego, powstały zazwyczaj dzięki ACAT albo LCAT. Ich rozpad prowadzi od odtworzenia cholesterolu i wyjściowego kwasu tłuszczowego.

    Acylotransferaza lecytyna:cholesterol (skrót LCAT, EC 2.3.1.43) – enzym występujący w osoczu, syntetyzowany przez wątrobę. Odpowiada za przeniesienie reszty kwasu tłuszczowego z pozycji 2 lecytyny na cholesterol. Produktem tej reakcji są lizolecytyna oraz ester cholesterolowy, który jest następnie transportowany do rdzenia lipoproteiny.Hydrolazy (EC 3) – klasa enzymów katalizujących rozcięcie wiązań chemicznych w procesie hydrolizy. Do grupy tej należy wiele enzymów trawiennych. Cechą charakterystyczną hydrolaz jest fakt, że nie posiadają one koenzymów. Ich działanie można przedstawić ogólnie jako: AB + H2O → A-H + B-OH

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Robert K Murray, Daryl K Granner, Victor William Rodwell, Franciszek Kokot, Zenon Aleksandrowicz, Harold A Harper: Biochemia Harpera ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2008, s. 286. ISBN 978-83-200-3573-5.




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.