• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Huta im. T. Sendzimira

    Przeczytaj także...
    Piec martenowski – dokładnie piec Siemensa-Martina znany również pod nazwą marten. W gwarze śląskiej zwany martin.Nowa Huta – historyczna, wschodnia część obszaru Krakowa. Zaprojektowane i zbudowane od podstaw miasto, którego budowę rozpoczęto w 1949 roku. W latach 1949–1951 samodzielne, od 1 stycznia 1951 włączone do Krakowa jako jedna z jego dzielnic.
    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.

    ArcelorMittal Poland Oddział w Krakowie (d. Huta im. T. Sendzimira), dawny Kombinat Metalurgiczny Huty im. Leninazakład przemysłowy w Krakowie, w dzielnicy Nowa Huta. Druga pod względem wielkości produkcji stali huta w Polsce.

    Historia[]

    W 1947 r. prezydium rządu powołało komisję do budowy huty. W 1949 r. powstało Przedsiębiorstwo Państwowe Nowa Huta w budowie. Geodeci wytyczyli tereny, na których zbudowano drogi, linie kolejowe, tramwajowe, oraz stopień wodny na Wiśle.

    Wisła (łac. Vistula) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką uchodzącą do Morza Bałtyckiego.Zakład – terytorialnie wyodrębniona, zorganizowana część przedsiębiorstwa, prowadząca działalność techniczno-produkcyjną.

    Budowę kombinatu metalurgicznego rozpoczęto 26 kwietnia 1950 r. Już w maju 1953 dokonano w zakładach odlewniczych pierwszego wytopu żelaza. Za oficjalny dzień otwarcia huty uważa się 22 lipca 1954 r. – wówczas odbył się pierwszy spust surówki z wielkiego pieca nr 1, w tym samym czasie rozpoczęły pracę elektrownia, aglomerownia i koksownia. Kombinat metalurgiczny, 21 stycznia 1954, otrzymał nazwę Huty im Lenina. W 1955 r. otrzymano stal z pierwszego pieca martenowskiego i rozpoczęła pracę walcownia-zgniatacz. Wówczas w skład kombinatu wchodziły: stalownia martenowska, wielkie piece, zakład materiałów ogniotrwałych, siłownia, walcownia blach karoseryjnych, walcownia blach gorących, wydział rur zgrzewanych, ocynkownia, aglomerownia i koksownia. W latach 70. uruchomiono stalownię konwertorową i walcownię slabing. W tym czasie Huta zatrudniała prawie 40 tys. osób i produkowała ok. 6,7 mln ton stali rocznie. W 1996 r. uruchomiono instalację ciągłego odlewania stali, oraz trzy stanowiska obróbki pozapiecowej.

    Koksownia – zakład przemysłowy, działający w branży energetycznej, produkujący w piecach koksowniczych koks oraz produkty uboczne suchej destylacji węgla, takie jak gaz koksowniczy, smoła czy benzol.Stal – stop żelaza z węglem, plastycznie obrobiony i obrabialny cieplnie, o zawartości węgla nieprzekraczającej 2,10%, co odpowiada granicznej rozpuszczalności węgla w żelazie (dla stali stopowych zawartość węgla może być dużo wyższa). Węgiel w stali najczęściej występuje w postaci perlitu płytkowego. Niekiedy jednak, szczególnie przy większych zawartościach węgla, cementyt występuje w postaci kulkowej w otoczeniu ziaren ferrytu.

    Nazwa[]

  • 1954–1990 – Huta im. Lenina
  • 1990–2004 – Huta im. Tadeusza Sendzimira
  • 2004–2005 – ISPAT Polska Stal S.A. Oddział Kraków
  • 2005–2007 – Mittal Steel Poland S.A. Oddział Kraków
  • od 2007 – ArcelorMittal Poland S.A. Oddział w Krakowie (d. Huta im. T. Sendzimira)
  • Obecnie[]

    W roku 2010 huta zatrudniała 3,5 tys. pracowników i produkowała rocznie ok. 1,3 mln ton stali. Była jedynym w kraju producentem blachy o grubości poniżej 6 mm. Ma linie elektrolitycznego cynkowania i wytwarza blachy karoseryjne. W 1996 r. uruchomiono nowoczesną linię ciągłego odlewania stali o wydajności 2 mln ton. Przekształcenia własnościowe po roku 1989 doprowadziły do powstania – z dawnych wydziałów i zakładów – kilkunastu spółek z udziałem huty. Na początku lat 90. zamknięto wiele wydziałów uciążliwych dla środowiska m.in. stalownię martenowską.

    Siłownia, niekiedy również maszynownia – zespół urządzeń należących do większego, przetwarzającego energię układu, w którym odbywa się konwersja pewnego rodzaju energii na energię mechaniczną. W siłowni na statkach używa się najczęściej silnika cieplnego do napędzania śruby okrętowej.Mittal Steel Company N.V. − nieistniejący koncern, połączył się z Arcelor w ArcelorMittal. Największy producent stali na świecie. Notowany na giełdzie NYSE (NYSE: MT). Koncern jest właścicielem spółki, w przeszłości Mittal Steel Poland S.A., obecnie pod firmą ArcelorMittal Poland, która skupia ok. 70 procent potencjału polskiego hutnictwa.

    Galeria[]

  • Widok z północy. Na wprost - wielkie piece.

  • Dawne Centrum Administracyjne HTS-budynek Z. Obecnie siedziba dyrekcji ArcelorMittal.

  • Brama nr 1, obok budynku S.

  • Wielki piec w HTS.

  • Walcownia w Nowej Hucie.

  • Przypisy

    1. Leszek J. Sibila: Dzieje nowohuckiego kombinatu w latach 1949-1958. W: „Kryptonim Gigant”. Dzieje nowohuckiego kombinatu w latach 1949-1958. Kraków: Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, 2008, s. 31. ISBN 978-83-89599-64-3.
    2. Uchwała Rady Państwa i Rady Ministrów Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej z dnia 20 stycznia 1954 r. o nadaniu Zakładom Metalurgicznym w Nowej Hucie imienia Włodzimierza Lenina (M.P. z 1954 r. Nr 8, poz. 173).

    Linki zewnętrzne[]

  • ArcelorMittal Poland Oddział w Krakowie – historyczna Huta im. T. Sendzimira
  • ArcelorMittal Poland S.A. (dawniej Polskie Huty Stali SA) – powstały 6 maja 2002 roku koncern (holding) polskich hut z siedzibą w Dąbrowie Górniczej. W chwili utworzenia spółka należała w całości do Skarbu Państwa i obejmowała cztery huty:Geodezja – nauka zajmująca się ustalaniem wielkości i kształtu Ziemi oraz określaniem położenia punktów na jej powierzchni.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Hutnictwo – gałąź przemysłu zajmująca się wytapianiem metali i ich stopów z rud z domieszką złomu oraz ich obróbką:
    Surówka – półprodukt redukcji rudy w piecu, ma bardzo wysoką zawartość węgla (powyżej 2%), zwykle 3,5-4,5% i liczne zanieczyszczenia, co czyni ją bardzo kruchą i nieprzydatną bezpośrednio jako materiał, z wyjątkiem ograniczonych zastosowań. Surówka jest stopem żelaza z węglem, krzemem, manganem, fosforem i siarką. Nazwa pochodzi stąd, że jest to półprodukt przewidziany do dalszej przeróbki, czyli surowiec.
    Wielki piec – piec szybowy do wytapiania surówki ze wsadu składającego się z rudy żelaza z dodatkiem koksu i topników. Wielki piec ma gruszkowaty kształt dwu stożków ściętych złączonych podstawami. Cała konstrukcja ma około 40 metrów wysokości. Wsad zasypuje się od góry, przez zamykany otwór zwany gardzielą. Część pieca tworzona przez górny stożek nazywa się szybem i jest zasobnikiem surowca. Koks pełni rolę paliwa oraz reduktora tlenków żelaza. Proces palenia podtrzymywany jest powietrzem wtłaczanym szeregiem dysz usytuowanych na poziomie złączenia podstaw stożków. Topniki ułatwiają oddzielenie od metalu zawartych w rudzie zanieczyszczeń i skały płonnej (nieużytecznej części kopaliny). Stopiony metal zwany surówką zbiera się w części tworzonej przez stożek dolny zwanej garem. Niepożądane składniki wsadu w wyniku reakcji z topnikami i tlenem z atmosfery pieca tworzą żużel, który również spływa do gara i, jako lżejszy, unosi się na powierzchni surówki. Co pewien czas surówka i żużel odprowadzane są z pieca przez oddzielne otwory spustowe. Wydajność wielkiego pieca to 2 do ponad 10 tysięcy ton surówki na dobę. Oprócz żużla produktem ubocznym jest gaz wielkopiecowy, będący mieszaniną tlenku węgla, azotu i dwutlenku węgla.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.