• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Husni Mubarak



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Międzynarodowy alfabet fonetyczny, MAF (ang. International Phonetic Alphabet, IPA; fr. Alphabet phonétique international, API) – alfabet fonetyczny, system transkrypcji fonetycznej przyjęty przez Międzynarodowe Towarzystwo Fonetyczne jako ujednolicony sposób przedstawiania głosek wszystkich języków. Składają się na niego zarówno symbole alfabetyczne jak i symbole niealfabetyczne oraz ok. 30 znaków diakrytycznych.Synaj (arab. شبه جزيرة سيناء Shibh Jazīrat Sīnā, hebr. סיני Sinai) – półwysep w kształcie trójkąta, otoczony Morzem Śródziemnym od północy, Zatoką Sueską i kanałem Sueskim od zachodu, Morzem Czerwonym od południa i Zatoką Akaba od wschodu. Półwysep Synaj leży w Azji Zachodniej i jest częścią Egiptu, którego większa część leży w Afryce Północnej. Administracyjnie podzielony jest na dwie prowincje gubernatorskie (muhafazy): Synaj Północny i Synaj Południowy.
    .mw-parser-output table.zolnierz-lotnictwo td.naglowek{color:black!important;background:#95a7b9!important}.mw-parser-output table.zolnierz-marynarka td.naglowek{color:white!important;background:#6082B6!important}.mw-parser-output table.zolnierz-lądowe td.naglowek{color:white!important;background:#556B2F!important}.mw-parser-output table.zolnierz-paramilitarny td.naglowek{color:black!important;background:#b6b3c7!important}

    Husni Mubarak, właśc. Muhammad Husni as-Sajjid Mubarak (arabski: محمد حسني السيد مبارك, wymowa egipska: [mæˈħæmmæd ˈħosni (ʔe)sˈsæjjed moˈbɑːɾɑk], ur. 4 maja 1928 w Kafr al-Musajliha, zm. 25 lutego 2020 w Kairze) – egipski polityk i wojskowy, prezydent Egiptu od 14 października 1981 do 11 lutego 2011, a wcześniej oficer w lotnictwie egipskim i wiceprezydent.

    Buhajrat Tuszka (arab.: بحيرات توشكى) – sztuczne zbiorniki wodne na Saharze, w południowej części Egiptu, w muhafazie Nowa Dolina. Al-Minufijja (arab. المنوفية) prowincja gubernatorska (muhafaza) w Egipcie, w północnej części kraju. Stolicą administracyjną jest Szibin al-Kaum. Populacja liczy 3 285 491 mieszkańców na powierzchni 1 532 km.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Do 1981[ | edytuj kod]

    Husni Mubarak urodził się w miejscowości Kafr al-Musajliha w muhafazie Al-Minufijja, leżącej na północ od Kairu. Ukończył szkołę średnią w pobliskiej Szibin al-Kaum, a potem Egipską Akademię Wojskową w 1949. W tym samym roku wstąpił do Akademii Sił Powietrznych, którą ukończył w roku następnym. Służył jako oficer lotnictwa, następnie został instruktorem w Akademii Sił Powietrznych, trzykrotnie wyjeżdżał na szkolenia do ZSRR. Awansował kolejno na dowódcę eskadry, dowódcę skrzydła i dowódcę bazy. W 1967 został komendantem Akademii Sił Powietrznych, zaś w 1969 został szefem sztabu lotnictwa. Rok później mianowano go wiceministrem obrony Egiptu.

    Donald Franciszek Tusk (ur. 22 kwietnia 1957 w Gdańsku) – polski polityk, od 2007 prezes Rady Ministrów, w 2014 nominowany do objęcia stanowiska przewodniczącego Rady Europejskiej (od 1 grudnia 2014).Szarm el-Szejk (ar: شرم الشيخ = Szarm asz-Szajch, co znaczy Zatoka Starca lub błędnie Zatoka Szejka; ang. Sharm el-Sheikh) – miasto i kurort w Egipcie, w południowej części półwyspu Synaj (muhafaza Synaj Południowy), leżące nad brzegiem Morza Czerwonego (Riwiera Morza Czerwonego) w tzw. Złotej Zatoce Riwiery Morza Czerwonego (nazywana w czasie okupacji izraelskiej Zatoką Salomona), składającej się z wielu mniejszych zatok, w odległości 80 kilometrów na południe od góry Synaj. Miasto jest usytuowane pomiędzy rezerwatami przyrody i parkiem narodowym Ras Muhammad. Liczba ludności wynosi około 35 tys. stałych mieszkańców (2008).
    Husni Mubarak i Anwar as-Sadat podczas wojny Jom Kipur

    W 1972 prezydent Anwar as-Sadat wyznaczył go na dowódcę sił lotniczych Egiptu. Mubarak brał udział w opracowywaniu planów ataku egipsko-syryjskiego na Izrael 6 października 1973, rozpoczynającego wojnę Jom Kipur. W czasie konfliktu Mubarak dowodził egipskim lotnictwem, które spisywało się na tyle dobrze, iż po wojnie prezydent Sadat ogłosił go bohaterem wojennym i nadał mu stopień marszałka sił powietrznych.

    Komunizm (od łac. communis – wspólny, powszechny) – system społeczno-ekonomiczny, w którym nie istnieje własność prywatna środków produkcji, a całość wytworzonych dóbr jest w posiadaniu wspólnoty, której członkowie są równi.Ahmad Szafik (ur. listopad 1941 w Kairze) − egipski wojskowy i polityk, minister lotnictwa cywilnego w latach 2002-2011, premier Egiptu od 29 stycznia do 3 marca 2011 roku. Kandydat w wyborach prezydenckich w 2012.

    W 1975 nieoczekiwanie został mianowany wiceprezydentem Egiptu, co było ze strony prezydenta gestem pod adresem wojska. Mubarak nie miał jednak szczególnych wpływów w państwie, najważniejsze decyzje Anwar as-Sadat podejmował bowiem jednoosobowo.

    Władzę w Egipcie przejął po zamordowaniu Anwara as-Sadata w zamachu w czasie parady wojskowej w Kairze 6 października 1981. Mubarak w czasie parady znajdował się obok prezydenta i został lekko ranny w rękę.

    Prezydentura[ | edytuj kod]

    Pierwsza kadencja (1981–1987)[ | edytuj kod]

    13 października 1981 obywatele Egiptu w referendum zdecydowaną większością (98,4%) opowiedzieli się za objęciem urzędu prezydenckiego przez Mubaraka. Za rozwiązaniem takim opowiadały się prawie wszystkie krajowe partie, z wyjątkiem Narodowo-Postępowej Partii Zjednoczenia, poparcie dla niego wyraziło także wojsko. W otoczeniu nowego prezydenta elitę rządzącą nadal tworzyli politycy Partii Narodowo-Demokratycznej. Początkowo stanowiska kierownicze piastowali w niej działacze, którzy objęli je za prezydentury as-Sadata, jednak przed wyborami parlamentarnymi w maju 1984 Mubarak wymienił kierownictwo partii, usuwając osoby zbyt blisko związane z nieżyjącą głową państwa. Ważnymi jego doradcami byli także oficerowie, spośród których największą rolę odgrywali Abd al-Halim Abu Ghazala oraz Usama al-Baz. Mubarak zachował styl rządzenia swojego poprzednika i podstawowe założenia polityki wewnętrznej i zagranicznej.

    Ali Abd Allah Salih, علي عبد الله صالح (ur. 21 marca 1942 w Al-Ahmarze) – jemeński polityk, prezydent Jemenu Północnego w latach 1978-1990, a następnie prezydent Jemenu od 1990 do 2012.Muhammad Husajn Tantawi Sulajman (wym. [mæˈħæmmæd ħeˈseːn tˤɑnˈtˤɑːwi seleˈmæːn]; ur. 31 października 1935 w Kairze) – egipski wojskowy i polityk, marszałek polny. Minister obrony i dowódca sił zbrojnych w latach 1991-2012. Po ustąpieniu z urzędu prezydenta przez Husniego Mubaraka 11 lutego 2011 w wyniku rewolucji społecznej, przewodniczący Najwyższej Rady Sił Zbrojnych i oficjalny szef państwa do 30 czerwca 2012.

    Bezpośrednio po objęciu władzy Mubarak zniszczył organizacje radykalnych muzułmanów, odpowiedzialnych za zamordowanie jego poprzednika i nawołujących w poprzednich latach do przebudowy całego systemu państwowego w duchu islamskim. We wrześniu 1984 przeprowadzony został proces 174 członków i sympatyków grup Dżihad oraz Wspólnota Islamska, zapadło w nich 16 wyroków dożywotnich robót przymusowych, inni podsądni otrzymali kary więzienia. Mubarak zachował w mocy stan wyjątkowy ogłoszony po zamordowaniu Sadata. Po zdławieniu opozycji ze strony islamskich radykałów przyjął kurs bardziej liberalny, nawiązujący do działań poprzednika. Dopuścił druk prasy opozycyjnej. Był zdania, że liberalizacja życia politycznego w państwie będzie mieć pozytywny wpływ na gospodarkę i ułatwi mu kontrolowanie społecznych nastrojów. Zgodził się na ponowną legalizację partii Wafd (pod nazwą Nowy Wafd), Socjalistycznej Partii Pracy oraz umiarkowanego skrzydła Stowarzyszenia Braci Muzułmanów, pod warunkiem jednak, że nie będą one głosić haseł gruntownej przebudowy systemu politycznego. W 1984 prezydencka partia odniosła zdecydowane zwycięstwo w wyborach, co zawdzięczała znacznie większym środkom na cele propagandowe, jakimi dysponowała, w porównaniu z konkurentami.

    Charga (arab. الخارجة, Al-Charidża) - miasto w Egipcie, ośrodek administracyjny muhafazy Nowa Dolina, położone w oazie na Pustyni Libijskiej.Pałac Heliopolis, ang. Heliopolis Palace, arab. قصر رئاسة الجمهورية (Ra’isa Kasr al-jumhuria) – jeden z egipskich pałaców prezydenckich i budynek urzędu prezydenta Egiptu. Znajduje się w dzielnicy Heliopolis, w północno-wschodniej dzielnicy Kairu, na wschód od Nilu w Egipcie. Wybudowano go jako Heliopolis Palace Hotel w 1910 roku. Kasr al-Ittihadiya (Unity Palace) służył do użytku prezydenta Hosni Mubaraka.

    W ekonomii Mubarak kontynuował zapoczątkowaną przez Sadata politykę otwarcia (infitah), modyfikując niektóre jej założenia. Zapowiedział nowe inwestycje w przemyśle i w rolnictwie. W 1983 wprowadził system bodźców finansowych, który miał skłonić załogi zakładów do bardziej wydajnej pracy, zapewniając im udziały w zyskach i konsekwentnie współodpowiedzialność za straty. Rok wcześniej zmodyfikował prawo inwestycyjne. Umożliwił inwestorom krajowym korzystać z przywilejów, które polityka infitah nadawała dotąd jedynie przedsiębiorcom zagranicznym. W kolejnych latach państwo egipskie stopniowo ograniczało skalę swoich inwestycji, rósł procent inwestycji prywatnych (głównie w budownictwie). Zmiany wprowadzone przez Mubaraka nie dały spodziewanych efektów. Wzrost PKB był znacznie wolniejszy niż w ostatnich latach rządów as-Sadata, a najważniejsze dochody państwa pochodziły z opłat za korzystanie z Kanału Sueskiego oraz z eksportu ropy naftowej. Załamanie się koniunktury naftowej w 1986 było poważnym ciosem dla krajowej gospodarki. W polityce społecznej Mubarak wycofywał się stopniowo z programów pomocy socjalnej wprowadzonych przez Abdel Nasera i częściowo ograniczonych przez Sadata, dążąc do równowagi budżetowej (mimo to w budżecie utrzymywał się deficyt). Równocześnie nie chciał doprowadzić do większych niepokojów społecznych, co nie zawsze okazywało się możliwe wobec powiększającej się liczby żyjących w ubóstwie. W 1984 w Kafr ad-Dawarze miały miejsce manifestacje przeciwko planowanym podwyżkom cen żywności. W latach 80. XX wieku Egipt pozostawał uzależniony od pomocy zagranicznej, a jego zadłużenie, głównie względem Stanów Zjednoczonych, szybko wzrastało.

    Koptowie (arab. أقباط Akbat) – ogólne określenie wiernych kościołów koptyjskich: ortodoksyjnego kościoła koptyjskiego i kościoła katolickiego obrządku koptyjskiego. Obecnie grupa liczy około 11,2 mln wiernych kościoła ortodoksyjnego (głównie w Egipcie, duża część w diasporze w Europie Zachodniej i w Ameryce Północnej, niewielka liczba w pozostałych krajach Lewantu) i około 210 tys. wiernych kościoła koptyjsko-katolickiego (wyłącznie w Egipcie).Bank Światowy (ang. World Bank) rozpoczął działalność jako efekt postanowień konferencji w Bretton Woods z lipca 1944. Główną przesłanką dla jego stworzenia była przede wszystkim chęć odbudowy zniszczonych II wojną światową krajów Europy i Japonii. Istotnym celem statutowym było również wsparcie dla rozwijających się krajów Azji, Ameryki Łacińskiej i Afryki. Obecnie zrzesza on 188 krajów członkowskich. Siedzibą Banku Światowego jest Waszyngton.

    W polityce zagranicznej Mubarak doprowadził do uporządkowania stosunków Egiptu z naftowymi państwami arabskimi. W pierwszych miesiącach sprawowania urzędu, zgodnie z porozumieniem z Camp David, przejął od Izraela kontrolę nad Synajem. Już w czerwcu 1982 relacje egipsko-izraelskie ponownie uległy pogorszeniu, gdy Mubarak negatywnie odniósł się do interwencji izraelskiej w Libanie i do stłumienia powstania palestyńskiego na terytoriach okupowanych. Odwołanie egipskiego ambasadora w Izraelu doprowadziło do zakończenia bojkotu Kairu przez pozostałe kraje arabskie, trwającego od czasu, gdy Anwar as-Sadat podpisał porozumienie z Izraelem. Tendencję tę jeszcze wzmocniła wizyta Jasira Arafata w Egipcie w grudniu 1983 (Mubarak poparł Arafata, gdy władze Syrii usiłowały doprowadzić do zmiany kierownictwa Organizacji Wyzwolenia Palestyny). Polityka Mubaraka wobec problemu palestyńskiego była jednak niekonsekwentna. W czerwcu 1982 zaprosił kierownictwo OWP, by urządziło stałą siedzibę w Kairze, po miesiącu wycofał się z tej propozycji. W listopadzie natomiast apelował do Palestyńczyków, by uznali istnienie Izraela, co również ostatecznie odwołał. Z uwagi na fakt, iż większość pomocy zagranicznej napływającej do Egiptu pochodziła z USA, prezydent podtrzymał wydaną przez poprzednika zgodę na udostępnienie Amerykanom egipskich lotnisk i innych urządzeń wojskowych oraz zgodził się na budowę bazy w Ras Banas (oficjalnie tymczasowej). Mubarak pragnął przy tym, by Egipt uchodził za państwo niezaangażowane. Przedstawiciele kraju działali w ruchu państw niezaangażowanych, zaś w 1982 prezydent stwierdził, że istnieje możliwość unormowania stosunków z ZSRR pod warunkiem, że kraj ten nie będzie ingerował w politykę wewnętrzną Egiptu. W roku następnym Kair i Moskwa ponownie zawarły umowy kulturalną i handlową, zaś w roku następnym wznowiły pełne stosunki dyplomatyczne.

    Muhammad Muhammad Mursi Isa al-Ajjat (محمد محمد مرسي عيسى العياط, ur. 20 sierpnia 1951 w asz-Szarkijji) – członek islamskiej organizacji religijno-politycznej Bracia Muzułmańscy oraz Partii Wolności i Sprawiedliwości do 2012. Prezydent Egiptu od 30 czerwca 2012 do 3 lipca 2013. Został odsunięty od władzy wskutek zamachu stanu, dla którego pretekstem były wcześniejsze protesty.Operacja Desert Storm – przeprowadzona na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 678 z 29 listopada 1990 roku operacja wojskowa, której celem było wyzwolenie zajętego przez Irak Kuwejtu. Trwająca od 17 stycznia do 28 lutego 1991 roku operacja powietrzno-morsko-lądowa, była odpowiedzią na wszczętą przez Irak atakiem na Kuwejt I wojnę w Zatoce Perskiej. Operacja prowadzona była przez koalicję 27 państw, w której wiodącą siłę militarną stanowiły Siły Zbrojne Stanów Zjednoczonych. Najważniejszym elementem operacji była 43 dniowa kampania powietrzna przeprowadzona przez Stany Zjednoczone oraz ich sojuszników, zakończona trwającą zaledwie 100 godzin operacją wojsk lądowych. W ramach Desert Storm, przeprowadzona została największa amerykańska kampania powietrzna od czasu wojny wietnamskiej. W kampanii tej użyto niemal każdego typu samolotów pozostających na wyposażeniu amerykańskich sił powietrznych, które wykonały w sumie około 40.000 misji zwalczania celów naziemnych oraz 50.000 lotów wsparcia. W efekcie tej operacji siły koalicji wyzwoliły terytorium Kuwejtu, jednak na skutek politycznej decyzji prezydenta Stanów Zjednoczonych George’a Busha, wojska lądowe koalicji zatrzymały się nie próbując zajmować stolicy Iraku. Pozwoliło to odpowiedzialnemu za wywołanie wojny prezydentowi Iraku Saddamowi Husajnowi na zachowanie władzy, zaś prezydenta Stanów Zjednoczonych postawiło w obliczu krytyki.

    W wojnie iracko-irańskiej Egipt poparł Irak, kierując do niego znaczne dostawy broni, jak również doradców wojskowych i tymczasowych pracowników, którzy mieli zastępować mężczyzn zmobilizowanych do wojska. Dzięki temu w 1982 obydwa państwa wznowiły oficjalne stosunki.

    Wiosną 1984, z inicjatywy Arafata, Egipt został ponownie przyjęty do Organizacji Kongresu Islamskiego. Nieoficjalnie utrzymywał kontakty z Marokiem, Mubarak stopniowo poprawiał relacje z Jordanią, która również poparła wniosek Kairu o powrót do Organizacji Kongresu Islamskiego.

    Dżamal ad-Din Muhammad Husni as-Sajjid Mubarak, znany też jako Gamal Mubarak (arab: جمال مبارك; ur. 27 grudnia 1963 w Kairze) – młodszy z dwojga synów byłego prezydenta Egiptu, Husniego Mubaraka i Suzan Mubarak. W przeciwieństwie do starszego brata, Ala, Dżamal Mubarak angażował się w życie polityczne kraju. Często wymieniany był jako sukcesor fotelu prezydenckiego po swoim ojcu.Order Słonia (duń. Elefantordenen) – najznamienitsze i najstarsze jednoklasowe odznaczenie Królestwa Danii. W sumie odznaczono nim około 890 osób.

    W 1985 Mubarak ogłosił ponowne przejęcie przez państwo kontroli nad meczetami. Nie zgodził się na wzmocnienie roli szariatu w ustawodawstwie egipskim i starał się nie dopuścić do dyskryminacji Koptów. Zabraniając radykalnym muzułmanom prowadzenia otwartej agitacji, zaostrzył także cenzurę obyczajową i ograniczył aktywność organizacji feministycznych. Odmawiając zwiększenia roli religii w życiu politycznym, Mubarak krytykował niektóre partie opozycyjne za brak przywiązania do islamu, rząd finansował uroczystości religijne, a prezydencka partia wydawała pismo o profilu umiarkowanie muzułmańskim.

    Zwarcie krtaniowe - w fonetyce określenie bezdźwięcznej zwartej spółgłoski krtaniowej. Dźwięk powstaje poprzez zwarcie i rozwarcie strun głosowych (więzadła głosowe) w krtani. Zwarcie utworzone przez struny głosowe zatrzymuje przepływ strumienia wydychanego powietrza. Powietrze jest jednak dalej "tłoczone" przez płuca, więc jego ciśnienie poniżej strun głosowych wzrasta. Po rozwarciu strun głosowych, sprężone powietrze uwalnia się gwałtownie, czemu towarzyszy charakterystyczny "wybuchowy" dźwięk, plozja. W trakcie zwarcia struny głosowe nie mogą drgać, dlatego spółgłoska ta nie ma dźwięcznego odpowiednika.Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Od północy rozpościera się Morze Śródziemne, a na wschodzie Morze Czerwone.

    W 1986 został odznaczony duńskim Orderem Słonia.

    Pragnąc dać dowód gotowości do dialogu nawet z radykalnymi muzułmanami, w 1987 Mubarak amnestionował kilkuset więźniów skazanych po zamachu na Anwara as-Sadata za przynależność do ekstremistycznych organizacji islamskich.

    Mubarak zgodził się na zmianę ordynacji wyborczej do parlamentu, gwarantującej opozycji 48 miejsc w 448-osobowym Zgromadzeniu Narodowym. W przedterminowych wyborach w kwietniu 1987 ponownie sukces odniosła Partia Narodowo-Demokratyczna, zdobywając 346 mandatów. W październiku tego samego roku Mubarak został ponownie wybrany na prezydenta, uzyskując w lipcu nominację parlamentu, a następnie akceptację społeczeństwa w referendum (był jedynym kandydatem, poparło go 97,1% głosujących). W ostatnich miesiącach przed reelekcją ponownie poddał represjom organizacje islamistyczne, które jawnie występowały przeciwko panującemu systemowi, dopuszczając się m.in. zamachów terrorystycznych na lewicowych dziennikarzy, dyplomatów USA i byłego ministra obrony Hasana Abu Baszę.

    Feminizm (łac. femina ‘kobieta’) – ideologia, kierunek polityczny i ruch społeczny związany z równouprawnieniem kobiet. Istnieje wiele nurtów feminizmu, odróżniających się stanowiskami w takich kwestiach jak np. prawa kobiet i płeć kulturowa.Porozumienie Camp David – umowa międzynarodowa między Izraelem, reprezentowanym przez premiera Menachema Begina i Egiptem, reprezentowanym przez prezydenta Anwara Sadata, podpisane 18 września 1978 roku, po 12 dniach tajnych negocjacji prowadzonych w rządowym ośrodku wypoczynkowym Stanów Zjednoczonych w Camp David. Dwa izraelsko-egipskie porozumienia zostały podpisane w Białym Domu w obecności prezydenta Jimmy’ego Cartera. Doprowadziły one do zawarcia w 1979 traktatu pokojowego pomiędzy Izraelem a Egiptem.

    Stale wygrywając zwolenników świeckiego państwa przeciwko organizacjom islamskim, jak również podsycając konflikt między muzułmanami radykalnymi i umiarkowanymi, Mubarak utrzymywał równowagę gwarantującą mu pozostanie przy władzy. W wielkie spory ideologiczne prezydent nie angażował się, a jego hasła polityczne były z założenia ogólnikowe (np. „Wielkie Przebudzenie” z 1985 czy „Rozwój, Stabilność, Demokracja” z 1987).

    Kult jednostki − kult w imperialnym, autorytarnym lub totalitarnym systemie władzy, prowadzący niejednokrotnie do deifikacji, władcy lub przywódcy.Arabia Saudyjska (arab. السعودية As-Su’udijja), Królestwo Arabii Saudyjskiej (arab. المملكة العربيّة السّعوديّة Al-Mamlaka al-Arabijja as-Su’udijja) – państwo położone w zachodniej Azji, na Półwyspie Arabskim. Graniczy z Irakiem, Jordanią, Kuwejtem, Omanem, Katarem, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi i Jemenem. Stolica znajduje się w Rijadzie. Arabia Saudyjska jest jednym z państw założycielskich Ligi Państw Arabskich.

    Druga kadencja (1987–1993)[ | edytuj kod]

    Husni Mubarak i prezydent Jemenu Północnego Ali Abd Allah Salih, 1989

    Dzięki swojemu stanowisku w konflikcie iracko-irańskim Mubarak na początku drugiej kadencji doprowadził do ostatecznego wznowienia stosunków dyplomatycznych Egiptu z innymi państwami arabskimi. Od listopada 1988 w jego polityce zagranicznej wyraźny był ponowny zwrot ku panarabizmowi, czego wyrazem było uznanie niepodległego państwa palestyńskiego w listopadzie 1988, próby objęcia go nieformalnym patronatem i tym samym potwierdzenie swojej przodującej pozycji wśród państw arabskich. Jedynie Libia, Syria, Liban i Algieria w 1988 nie nawiązały kontaktów dyplomatycznych z Egiptem, Algieria i Syria uczyniły to rok później. W marcu 1989 Mubarak podejmował w Kairze króla Arabii Saudyjskiej Fahda.

    Liban (arab. لبنان Lubnān; الجمهوريّة اللبنانيّة al-Jumhūrīya al-Lubnānīya, Republika Libańska) – państwo w zachodniej Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu, nad Morzem Śródziemnym graniczące z Syrią i Izraelem.Anwar as-Sadat, arab. أنور السادات (ur. 25 grudnia 1918 w Mit Abu al-Kaum, zm. 6 października 1981 w Kairze) – egipski wojskowy i polityk, prezydent kraju w latach 1970-1981. Laureat Pokojowej Nagrody Nobla w r. 1978 (wspólnie z Menachemem Beginem).

    Odrębne wysiłki Mubaraka dotyczyły zakończenia konfliktu izraelsko-palestyńskiego, w którym Egipt w końcu lat 80. XX wieku występował jako główny mediator. We wrześniu 1989 prezydent Egiptu przedstawił dziesięciopunktowy program, w którym wzywał Izrael do wyrażenia zgody na powstanie niepodległej Palestyny (w myśl zasady „pokój za ziemię”) oraz do przeprowadzenia wyborów na terytoriach okupowanych w celu wyłonienia pierwszego rządu palestyńskiego. Plan został poparty przez USA, ale rząd izraelski go odrzucił. W połowie r. 1990 Mubarak usztywnił swoje stanowisko względem Izraela, a po powstaniu trzeciego rządu Icchaka Szamira rozmowy pokojowe zostały zawieszone w ogóle.

    Ala ad-Din Muhammad Husni as-Sajjid Mubarak (arab: علاء الدين محمد حسنى السيد مبارك), znany też jako Alaa Mubarak – starszy z dwóch synów egipskiego byłego prezydenta Husniego Mubaraka i jego żony Suzan Mubarak, egipski biznesmen.Kair (arab. القاهرة; - trl. Al-Qāhirah, trb. Al-Kahira) – stolica i największe miasto Egiptu (214 km², liczba ludności 6 787 000 stałych mieszkańców, zespół miejski 17,285 mln mieszkańców (tzw. Wielki Kair) – największe miasto Afryki i Bliskiego Wschodu). Nie ma dokładnych statystyk na temat liczby ludności Kairu. Powodują to ciągłe wędrówki mieszkańców. Szacuje się, że codziennie przybywa tu tysiąc nowych mieszkańców. Ponad 2 mln osób mieszka w tzw. „Mieście umarłych”. Kair nazywane jest „Miastem tysiąca minaretów” lub „Matką Świata”. To największy ośrodek świata islamskiego. Położone jest nad Nilem.

    W tym samym roku w Egipcie doszło do kryzysu konstytucyjnego po tym, gdy Najwyższy Sąd Konstytucyjny uznał ordynację wyborczą z 1986 za niezgodną z ustawą zasadniczą. W związku z tym 29 listopada i 6 grudnia 1990 odbyły się nowe wybory, które zakończyły się ponownie zdecydowanym zwycięstwem Partii Narodowo-Demokratycznej (przy bojkocie ze strony opozycji). Elekcja odbywała się w napiętej atmosferze, wywołanej zabójstwem przewodniczącego Zgromadzenia Ludowego Rifata al-Mahdżuba 12 października i nowymi aresztowaniami islamskich fundamentalistów.

    Hafiz al-Asad, Hafez al-Asad (ur. 6 października 1930 w Al-Kardaha, zm. 10 czerwca 2000 w Damaszku) – polityk syryjski, prezydent w latach 1971-2000.Międzynarodowy Fundusz Walutowy, MFW (ang. International Monetary Fund, IMF) – międzynarodowa organizacja w ramach ONZ, zajmująca się kwestiami stabilizacji ekonomicznej na świecie. Dostarcza pomocy finansowej zadłużonym krajom członkowskim, które w zamian są zobowiązane do dokonywania reform ekonomicznych i innych działań stabilizujących.

    W 1990 Husni Mubarak nawiązał bliższe kontakty z Syrią. Złożył oficjalną wizytę jej prezydentowi Hafizowi al-Asadowi, a następnie podejmował go w Kairze. W sierpniu tego samego roku był gospodarzem obrad przywódców krajów arabskich, w czasie którego postanowiono stworzyć wspólny front przeciwko ekspansywnej polityce Iraku. W październiku tego samego roku Liga Państw Arabskich ponownie przeniosła swoją siedzibę do Kairu. Mubarak opowiadał się początkowo za dyplomatycznym rozwiązaniem problemu irackiego (sam próbował prowadzić mediację), ostatecznie jednak potępił agresją Iraku na Kuwejt, a następnie udostępnił egipską przestrzeń powietrzną i Kanał Sueski wojsku amerykańskiemu, jak również skierował do sił interweniujących w Iraku 27 tys. żołnierzy. Oznaczało to, że Egipt był trzecią – po USA i Arabii Saudyjskiej – siłą w operacji Pustynna Burza w 1991. Udział w interwencji oznaczał załamanie się bardzo dobrych relacji egipsko-irackich. Równocześnie jednak USA, państwa Europy Zachodniej oraz arabskie kraje naftowe umorzyły 14 mld egipskiego długu, zaś jego pozostała część została rozłożona na korzystne raty.

    Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).Jerycho (arab. أريحا, hebr. יריחו) – arabskie miasto położone w Judei, we wschodniej części Palestyny, ok. 9 km na zachód od rzeki Jordan i ok. 10 km na północny zachód od północnego krańca Morza Martwego. Miasto znajduje się pod administracją Autonomii Palestyńskiej.

    Wobec utrzymywania się trudności gospodarczych, Mubarak na początku lat 90. rozpoczął szeroko zakrojoną reformę ekonomiczną. W maju 1991 Egipt wymienił listy intencyjne z Międzynarodowym Funduszem Walutowym, a następnie podpisał porozumienie z Bankiem Światowym. W ich następstwie Egipt całkowicie uwolnił ceny, radykalnie zmniejszył wydatki publiczne, sprywatyzował ponad 300 zakładów, zniósł ograniczenia w handlu międzynarodowym. W zamian Bank Światowy zgodził się umorzyć połowę zadłużenia kraju. Rezultatem była poprawa wskaźników makroekonomicznych przy równoczesnym zubożeniu społeczeństwa. Fakt, iż 23% mieszkańców Egiptu żyło w ubóstwie, a połowa obywateli pozostawała w biedzie, sprzyjał destabilizacji społecznej i wzmożeniu się agitacji radykalnych ugrupowań muzułmańskich, które do tej pory zyskiwały sympatyków przede wszystkim na uniwersytetach, nie ciesząc się zbytnią popularnością w skali całego kraju. Na początku lat 90. sympatycy radykalnych muzułmanów pojawili się nawet w armii. W 1992 islamiści ponownie zapowiedzieli zintensyfikowanie działań antyrządowych aż do obalenia panującego systemu.

    Jan Paweł II (łac. Ioannes Paulus PP. II), właśc. Karol Józef Wojtyła (ur. 18 maja 1920 w Wadowicach, zm. 2 kwietnia 2005 w Watykanie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy krakowski, a następnie arcybiskup metropolita krakowski, kardynał, zastępca przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (1969-1978), 264. papież i 6. Suweren Państwa Miasto Watykan (16 października 1978 – 2 kwietnia 2005), kawaler Orderu Orła Białego, błogosławiony Kościoła katolickiego.Ropa naftowa (olej skalny, czarne złoto) – ciekła kopalina, złożona z mieszaniny naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych (bituminów), z niewielkimi domieszkami azotu, tlenu, siarki i zanieczyszczeń. Ma podstawowe znaczenie dla gospodarki światowej jako surowiec przemysłu chemicznego, a przede wszystkim jako jeden z najważniejszych surowców energetycznych.

    Seria ataków terrorystycznych w całym kraju, wymierzonych m.in. w zagranicznych turystów oraz w najwyższych urzędników państwowych, skłoniła Mubaraka do ponownego zaostrzenia represji przeciwko organizacjom islamistycznym. Usunął także ze stanowisk rządowych polityków skłonnych do dialogu z radykalnymi muzułmanami. Dopuścił stosowanie przez policję i służby bezpieczeństwa odpowiedzialności zbiorowej i tortur, co spotkało się z krytyką społeczności międzynarodowej i egipskich intelektualistów.

    Nil (łac. Nilus, gr. Νεῖλος, arab. النيل) – najdłuższa rzeka na Ziemi (według niektórych źródeł, najdłuższa jest Amazonka i ta wersja pojawia się coraz częściej w nowych opracowaniach) w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu. Płynie na obydwu półkulach; źródło znajduje się na 2°16′55.92″S, 29°19′52.32″E, a ujście na 31°N. Licząca prawie 3 mln km² powierzchnia dorzecza, na kontynencie afrykańskim ustępuje jedynie dorzeczu rzeki Kongo.Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

    Trzecia kadencja (1993–1999)[ | edytuj kod]

    W lipcu 1993 Mubarak uzyskał w egipskim parlamencie reelekcję. W referendum jego pozostanie na urzędzie prezydenta poparło 96% głosujących przy niskiej frekwencji. Natychmiast po tym wydarzeniu, pragnąc podkreślić znaczenie wojska w państwie, Mubarak awansował ministra obrony, gen. Muhammada Husajna Tantawiego, na marszałka. Nie mianował natomiast wiceprezydenta.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.

    Wbrew nadziejom opozycji, która apelowała do Mubaraka o dalszą demokratyzację systemu władzy, po rozpoczęciu swojej trzeciej kadencji prezydent zapowiedział jedynie „szeroki dialog narodowy”, do którego zaprosił wszystkie partie wyrzekające się terrorystycznych metod działania. W grudniu 1993 na jego apel odpowiedziało pozytywnie dziesięć legalnie działających ugrupowań, jak również półlegalni Bracia Muzułmańscy oraz komuniści. 25 czerwca 1994 rozpoczęła się Konferencja Dialogu Narodowego, zdominowana przez przedstawicieli partii prezydenckiej. Przez to debata o przyszłości państwa została sprowadzona do kwestii walki z terroryzmem i problemów gospodarczych. Na początku lat 90. Mubarak zgadzał się na tworzenie nowych partii politycznych, zakładał jednak, że wzrost ich liczby przyczyni się do rozproszenia sił opozycji.

    Muhafaza (arab. محافظة – muhafazah, liczba mnoga: muhafazat) – jednostka podziału administracyjnego wielu państw arabskich, m.in. Iraku, Syrii, Jemenu, Libanu, Egiptu, Omanu, Jordanii, do 2003 roku także Libii.Wojna iracko-irańska – zwana również Narzuconą wojną i Świętą obroną (w Iranie), Al-Kadisijją Saddama (w Iraku) oraz Pierwszą wojną w zatoce, wojna między Irakiem i Iranem w okresie od 22 września 1980 do 20 sierpnia 1988.

    W latach 1994–1997 w Egipcie miała miejsce fala ataków terrorystycznych. Mubarak i jego otoczenie w zdecydowany sposób zwalczali zarówno fundamentalistyczne organizacje muzułmańskie, jak i muzułmanów umiarkowanych. W marcu 1994 wykryty został spisek antyprezydencki w wojsku, którego organizatorzy szykowali zamach na Mubaraka. W roku następnym prezydencka partia ponownie odniosła sukces w wyborach parlamentarnych, jednak obserwatorzy oskarżali rząd o sfałszowanie wyników i wpływanie na wyborców. Szczególne utrudnienia władzy czyniły kandydatom niezależnym, którzy startowali z nieformalnym poparciem Braci Muzułmanów. 26 czerwca 1995 Mubarak przeżył kolejny zamach na swoje życie, zorganizowany przez fundamentalistyczną Wspólnotę Islamską w Addis Abebie. W listopadzie tego samego roku oskarżył kraje Europy Zachodniej o udzielanie azylu politycznego działaczom muzułmańskim zamieszanym w organizację zamachów terrorystycznych.

    Suzan Mubarak z domu Salih Sabit, znana taże jako Suzanne Mubarak (arab. سوزان مبارك, Sūzān Mubārak; ur. 28 lutego 1941) - żona byłego prezydenta Egiptu Husniego Mubaraka.Organizacja Wyzwolenia Palestyny (OWP) (arab. منظمة التحرير الفلسطينية munazzamat at-tahrir al-filastinija) - polityczna reprezentacja arabskiej ludności Palestyny na uchodźstwie. Powstała w 1964 roku z połączenia wielu różnych ugrupowań walczących o utworzenie państwa palestyńskiego. Najważniejsze z nich to Al-Fatah (Palestyński Narodowy Ruch Wyzwolenia), Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny, Ludowo-Demokratyczny Front na rzecz Wyzwolenia Palestyny. OWP miała koordynować działania wojskowe i polityczne wszystkich walczących Palestyńczyków. Celami łączącymi te ugrupowania było:

    Husni Mubarak odegrał znaczącą rolę w skłonieniu rządu izraelskiego i przywódców Organizacji Wyzwolenia Palestyny do ponownego przystąpienia do rozmów pokojowych. 4 maja 1994 w Kairze premier Izraela Icchak Rabin oraz Jasir Arafat podpisali umowę o samorządzie palestyńskim w Jerychu i Gazie, ceremonię tę prowadził osobiście prezydent Egiptu. Próbował także mediować w sporze izraelsko-syryjskim o wzgórza Golan, jednak nie odniósł większego sukcesu z powodu nieustępliwego stanowiska izraelskiego. W 1995, jako pierwszy w historii przywódca egipski, uczestniczył w pogrzebie premiera Izraela Icchaka Rabina. Po zwycięstwie Likudu w wyborach parlamentarnych w Izraelu, co było osobistą porażką Mubaraka, wspierającego otwarcie izraelską Partię Pracy, w 1996 relacje egipsko-izraelskie uległy ponownemu pogorszeniu. W 1998 Mubarak określił premiera izraelskiego Binjamina Netanjahu jako człowieka, który zniszczył proces pokojowy w konflikcie izraelsko-palestyńskim. W 1999 prezydent Egiptu skrytykował rząd Izraela za łamanie postanowień porozumienia z Wye Plantation, co pociągnęło za sobą całkowite zawieszenie wzajemnych relacji.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Infitah (arab. انفتاح‎ Infitāḥ), dosł. otwarcie - polityka gospodarcza prowadzona przez prezydenta Egiptu Anwara as-Sadata od 1972 do śmierci polityka w zamachu w 1981.

    Bliskie relacje utrzymywał Mubarak z prezydentem Syrii Hafizem al-Asadem, czego wyrazem była jego wizyta w Syrii w maju 1997, a także trzy kolejne spotkania obydwu przywódców w roku następnym. Mubarak stale dążył do integracji świata arabskiego pod wodzą Egiptu. Dlatego w 1998 skrytykował ataki lotnicze na Irak, dokonane przez USA i Wielką Brytanię bez zgody Rady Bezpieczeństwa ONZ.

    Partia Narodowo-Demokratyczna – rozwiązane egipskie ugrupowanie polityczne założone w 1978 roku przez ówczesnego prezydenta Anwara Sadata. Po jego śmierci w 1981 liderem został Hosni Mubarak, który kierował ją do dnia ustąpienia z urzędu prezydenta 11 lutego 2011 w związku z rewolucją egipską w 2011 r.. Do momentu rozwiązania pełniącym obowiązki przewodniczącego partii był Talaat Sadat.Gaza (arab. ‏غزة‎, Ghazza, hebr. ‏עַזָּה‎, Azza) – miasto w Autonomii Palestyńskiej, będące stolicą Strefy Gazy.

    Po kolejnych wyborach parlamentarnych w 1996 powołany przez Mubaraka rząd Kamala al-Dżanzuriego skupiał się na gospodarczych problemach kraju. Kontynuował także zwalczanie islamskiego fundamentalizmu i terroryzmu. Ponieważ mimo represji wymierzonych w radykalnych muzułmanów ataki terrorystyczne powtarzały się i miały negatywny wpływ na dochody kraju z turystyki, Mubarak w 1997 postanowił wprowadzić szczególne środki, których celem miała być ochrona turystów.

    Akcent (od łac. accentus, zaśpiew), właśc. akcent wyrazowy – wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu.Fahd ibn Abd al-Aziz Al Su’ud (arab.: فهد بن عبد العزيز آل سعود Fahd ibn ’Abd al-Azīz Āl Su’ūd; ur. 16 marca 1921 w Rijadzie, zm. 1 sierpnia 2005) król Arabii Saudyjskiej od 1982.

    Mubarak utrzymywał bardzo dobre stosunki ze Stanami Zjednoczonymi. Kraj ten życzył sobie, by Egipt zachował status regionalnego mocarstwa, które pozytywnie wpływa na relacje na całym Bliskim Wschodzie. W 1999 USA i Egipt podpisały umowę, na mocy której Kair nadal otrzymywał z Waszyngtonu wielomilionową pomoc ekonomiczną oraz 1,3 mld na szkolenie i uzbrojenie sił zbrojnych. W tym samym roku Mubarak przeżył kolejny zamach na swoje życie, przeprowadzony w Port Saidzie przez Sajjida Hasana Sulajmana.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Addis Abeba (po amharsku አዲስ አበባ, „Nowy Kwiat”) – największe miasto i stolica Etiopii. Położone jest w centrum kraju, na wysokości ok. 2400 m n.p.m. na Wyżynie Abisyńskiej, u podnóża wygasłego wulkanu Entoto.

    W latach 90. XX wieku Mubarak rozpoczął wielkie projekty irygacyjne – doprowadzenie wody z Nilu Kanałem Szajcha Zajida do oazy Charga i innych w okolicach jezior Toszka.

    Czwarta kadencja (1999–2005)[ | edytuj kod]

    Husni Mubarak w 2003

    26 września 1999 Mubarak został po raz kolejny wybrany na prezydenta. W plebiscycie w tej sprawie przy frekwencji 79% uzyskał 93,8% głosów. Głosowaniu towarzyszyła szeroko zakrojona akcja propagandowa, przed lokalami wyborczymi organizowane były wiece, których uczestnicy śpiewali pieśni na cześć prezydenta. Głosy na Mubaraka oddała część działaczy ugrupowań pozostających w opozycji. Jedynie grupa ok. 100 intelektualistów związanych z lewicą zaapelowała o niegłosowanie na prezydenta, wskazując na wzrost bezrobocia, wywołany przez wdrażanie wynegocjowanego przez niego programu liberalizacji gospodarczej, przeprowadzanie aresztowań przeciwników politycznych i stosowanie tortur. Oficjalne wyniki głosowania mogły zostać sfałszowane. 5 października 1999 prezydent po raz kolejny zmienił skład gabinetu, ostatecznie eliminując z niego polityków niechętnych prywatyzacji i przyspieszając liberalne reformy gospodarcze. W wyborach parlamentarnych w 2000 ponownie sukces odniosła partia rządowa, jednak jego rozmiary były znacznie mniejsze niż poprzednio; zdecydowaną przewagę w Zgromadzeniu Ludowym zyskała dopiero wtedy, gdy do jej klubu parlamentarnego dołączyło 150 deputowanych startujących jako niezależni. Mubarak nie czuł się pewien posiadanego poparcia, toteż w regionach, gdzie opozycja była silna, dochodziło do utrudniania jej działalności przez służbę bezpieczeństwa.

    Umar Sulajman (ur. 2 lipca 1936 w Kinie, zm. 19 lipca 2012 w Cleveland) – egipski polityk, szef służb wywiadowczych od 1993 do 2011, wiceprezydent Egiptu od 29 stycznia 2011 do 11 lutego 2011.William Jefferson „Bill” Clinton (ur. 19 sierpnia 1946 jako William Jefferson Blythe III) – w latach 1993-2001 42. prezydent USA, baptysta, mąż Hillary Clinton – Sekretarz stanu Stanów Zjednoczonych w gabinecie Baracka Obamy.

    W 2000 roku Mubarak przyjął w stolicy Egiptu papieża Jana Pawła II.

    Prezydent Egiptu prowadził w dalszym ciągu aktywną politykę zagraniczną. W marcu 2000 doprowadził do rozmów między nowym prezydentem Syrii Baszszarem al-Asadem i prezydentem USA Billem Clintonem. W tym samym roku odbył oficjalną wizytę w USA, spotykał się także z Jasirem Arafatem i premierem Izraela Ehudem Barakiem. W październiku 2000 w Szarm el-Szejk był gospodarzem spotkania Arafata, Baraka i Clintona, w czasie którego wypracowano projekt rozwiązania konfliktu izraelsko-palestyńskiego, ostatecznie nigdy niezrealizowany.

    Abd al-Halim Abu Ghazala (ur. 15 stycznia 1930 w Zuhur al-Umara, zm. 6 września 2008 w Kairze) - egipski wojskowy i polityk, minister obrony Egiptu w latach 1981-1989.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    W czasie trzeciej i czwartej kadencji prezydenckiej Mubaraka, począwszy od udziału Egiptu w I wojnie w Zatoce Perskiej, wokół jego osoby wytworzył się kult jednostki. Z okazji 20. rocznicy objęcia przez niego rządów w prasie drukowano wiersze i listy pochwalne na jego cześć. Od 2004 zaczął jednak narastać ruch sprzeciwu przeciwko jego autorytarnym rządom.

    Król Abdullah II, arabski: عبدالله الثاني بن الحسين (ur. 30 stycznia 1962 w Ammanie) – król Jordanii z dynastii Haszymidów od 7 lutego 1999.Baszszar Hafiz al-Asad, arab. بشار حافظ الأسد, Baššār Ḥāfiẓ al-ʾAsad (ur. 11 września 1965 w Damaszku) – syryjski polityk i wojskowy, od 2000 roku prezydent Syrii i przewodniczący partii Baas. Syn Hafiza al-Asada, będącego prezydentem Syrii w latach 1971–2000.
    W 2008 Husni Mubarak złożył wizytę
    w Polsce i został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi RP

    Piąta kadencja (2005–2011) – ustąpienie z urzędu prezydenta i proces sądowy[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Rewolucja w Egipcie (2011).

    Wybory prezydenckie w 2005 roku odbyły się 7 września. Wystartowało w nich oprócz Mubaraka, dwóch innych kandydatów: Ajman Nour oraz Numan Dżuma. Wybory przy 22,9% frekwencji zwyciężył urzędujący prezydent z wynikiem 88,6%. Zaprzysiężenie odbyło się 27 września.

    Szibin al-Kaum - miasto w Egipcie, ośrodek administracyjny muhafazy Al-Minufijja, położone w północnej części kraju w delcie Nilu.Mahmud Abbas, arab. محمود عباس, znany też jako Abu Mazin (ur. 26 marca 1935 w Safed, Palestyna) – palestyński przywódca i działacz niepodległościowy, prezydent Autonomii Palestyńskiej od 2005 roku, pierwszy premier palestyński (29 kwietnia – 6 września 2003). Jeden z czołowych przywódców Al-Fatah, przewodniczący Organizacji Wyzwolenia Palestyny (wybrany 11 listopada 2004 po śmierci Jasira Arafata).

    W czerwcu 2007 roku, z inicjatywy prezydenta Mubaraka odbyło się spotkanie na szczycie w Szarm el-Szejk z królem Jordanii Abd Allahem II, przywódcą Palestyny Mahmudem Abbasemi oraz premierem Izraela Ehuda Olmertem. W czerwcu 2008 roku, Husni Mubarak pośredniczył w negocjacjach dotyczących przerwy w działaniach wojennych między Izraelem a Hamasem

    Algieria (arab. الجزائر, trl. Al-Jazā’ir, trb. Al-Dżaza’ir), Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna (arab. الجمهورية الجزائرية الديمقراطية الشعبية, trl. Al-Jumhūriyyah al-Jazā’iriyyah ad-Dīmuqrāţiyyah ash-Sha‘biyyah, trb. Al-Dżumhurijja al-Dżaza’irijja ad-Dimukratijja asz-Szabijja, tamazight ⴷⵣⴰⵢⴻⵔ) – 10. co do wielkości państwo świata (największe w Afryce), położone w Afryce Północnej nad Morzem Śródziemnym, członek Unii Afrykańskiej. Znaczną część obszaru Algierii zajmują wchodzące w skład Sahary pustynie oraz półpustynie. Jasir Arafat (ياسر عرفات; ur. 24 sierpnia 1929 w Kairze jako Muhammad Abd ar-Rahman Abd ar-Ra’uf Arafat al-Kudwa al-Husajni, znany także jako Abu Ammar, zm. 11 listopada 2004 w szpitalu wojskowym Percy w Clamart) – polityk i przywódca palestyński, laureat Pokojowej Nagrody Nobla w 1994 r, Człowiek Roku 1993 według magazynu Time wspólnie z Nelsonem Mandelą, Frederikiem de Klerkiem i Icchakiem Rabinem.

    Prezydent Egiptu Husni Mubarak w dniach 10–12 marca 2008 roku złożył oficjalną wizytę w Polsce. Prowadził rozmowy z prezydentem Lechem Kaczyńskim i z premierem Donaldem Tuskiem. Został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi RP. Była to pierwsza wizyta egipskiej głowy państwa w Polsce.

    W styczniu 2011 roku przeciwko rządom prezydenta Mubaraka i ogólnej sytuacji polityczno-gospodarczej w kraju wybuchły masowe protesty społeczne, które doprowadziły do śmierci ponad 300 osób. W ich wyniku prezydent Mubarak powołał nowy rząd z Ahmadem Szafikiem na czele, mianował Umara Sulajmana na stanowisko wiceprezydenta oraz zadeklarował nieubieganie się o kolejną kadencję w wyborach prezydenckich we wrześniu 2011. Nie spełniło to jednak oczekiwań demonstrujących, których głównym postulatem była natychmiastowa rezygnacja prezydenta. 10 lutego 2011 roku Mubarak poinformował o przekazaniu części uprawnień wiceprezydentowi Sulajmanowi. 11 lutego 2011 roku wiceprezydent ogłosił ustąpienie Mubaraka z urzędu i przejęcie władzy w państwie przez Najwyższą Radę Sił Zbrojnych na czele z ministrem obrony i szefem sił zbrojnych, marszałkiem Muhammadem Husajnem Tantawim. Tego samego dnia Husni Mubarak opuścił pałac prezydencki w Heliopolis i udał się do swojej rezydencji w Szarm el-Szejk. Prokuratura zakazała mu wyjazdu z Egiptu i zamroziła jego konta bankowe w kraju.

    Jordania (الأردن Al-Urdunn, pełna nazwa: Haszymidzkie Królestwo Jordanii, المملكة الأردنية الهاشمية Al-Mamlaka al-Urdunnijja al-Haszimijja) – arabska monarchia konstytucyjna na Bliskim Wschodzie.Likud (hebr.: ליכוד; dosłownie: Unia, Zjednoczenie lub Konsolidacja) – prawicowa, nacjonalistyczno-konserwatywna partia polityczna w Izraelu.

    13 kwietnia 2011 roku Husni Mubarak oraz jego dwaj synowie: Ala i Dżamal zostali aresztowani na 15 dni. 3 sierpnia 2011 roku rozpoczął się w Kairze jego proces z oskarżenia m.in. o spowodowanie śmierci setek demonstrantów w trakcie protestów w styczniu owego roku, przewieziony tam ze szpitala w Szarm el-Szejk zeznawał leżąc na łóżku. Nie przyznał się do zarzucanych mu czynów. 2 czerwca 2012 roku wyrokiem kairskiego sądu Mubarak został skazany na karę dożywotniego więzienia za współudział w śmierci kilkuset demonstrantów. 13 stycznia 2013 roku egipski sąd apelacyjny przyjął odwołanie Mubaraka i nakazał ponowne przeprowadzenie procesu. Sytuacja Mubaraka przed egipskim wymiarem sprawiedliwości całkowicie uległa zmianie po puczu wojskowym z lipca 2013 roku, kiedy to obalono Muhammada Mursiego i rozpoczęto represje wobec Bractwa Muzułmańskiego. 19 sierpnia 2013 roku prokurator oczyścił go z zarzutów korupcji, dzięki czemu obalony dyktator został zwolniony. Trafił do szpitala wojskowego ze względu na swój stan. Mubaraka czekał jeszcze proces sądowy za współudział w zabiciu ponad 800 uczestników rewolucji z 2011. Jednak rozprawa została odroczona ze względów bezpieczeństwa do 29 października 2013.

    Ruch państw niezaangażowanych (ang. Non-Aligned Movement, NAM) – ruch, który skupia ponad 100 państw nie wiążących się z żadnym z istniejących bloków politycznych. Inicjatywa tego typu ruchu wynika z koncepcji Mahatmy Gandhiego.Agresja Iraku na Kuwejt – inwazja wojsk irackich na Kuwejt w 1990 roku, która zapoczątkowała I wojnę w Zatoce Perskiej.

    21 maja 2014 roku Mubarak został skazany na trzy lata więzienia za kradzież funduszy publicznych. Jego synowie – Ala i Dżamal – otrzymali karę czterech lat więzienia. Ponadto na skazanego nałożono karę grzywny w wysokości 21,1 mln funtów egipskich (2,9 mln USD) i nakaz zwrotu państwu sprzeniewierzonych pieniędzy – 125 mln funtów egipskich (17,6 mln USD). Mubarak odwołał się jednak od tego wyroku.

    Jerzy Zdanowski (ur. 10 września 1949 w Opolu Lubelskim) – polski historyk i arabista, profesor nauk humanistycznych, wykładowca akademicki.Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.

    29 listopada 2014 r. egipski sąd oczyścił Husniego Mubaraka z zarzutu stłumienia antyprezydenckich protestów w 2011 roku, podczas których zginęło kilkuset demonstrantów. Taką samą decyzję wydano w sprawie czterech doradców prezydenta i byłego szefa MSW. Sąd uniewinnił też Mubaraka w dwóch sprawach o korupcję (Mubarakowi zarzucano korupcję m.in. w związku z eksportem gazu do Izraela). W tej sprawie uniewinniono również byłego ministra ds. surowców. Na początku grudnia 2014 egipski prokurator odwołał się od decyzji sądu w Kairze, który oczyścił b. prezydenta, jego szefa MSW i doradców z zarzutów współudziału w zabójstwie kilkuset demonstrantów podczas tłumienia antyrządowych protestów w 2011 roku.

    Kanał Sueski (arab. قناة السويس, trl. Qanā al-Suways) – kanał głębokowodny dla statków morskich łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym, wykopany w latach 1859-1869. W południowej części trasa kanału przebiega przez Jezioro Krokodyli, Wielkie Jezioro Gorzkie i Małe Jezioro Gorzkie.Wzgórza Golan (hebr. רמת הגולן, Ramat HaGolan; arab. هضبة الجولان, Hadbat al-Dżūlān) – górzysty region położony na granicy Izraela, Syrii i Libanu. Biblijny (starotestamentowy) Baszan.

    13 stycznia 2015 r. sąd kasacyjny w Egipcie unieważnił wyrok trzech lat więzienia dla Husniego Mubaraka za defraudację funduszy publicznych. Sąd zdecydował, że Mubarak, będzie ponownie sądzony w tej sprawie. Chodzi o sprzeniewierzenie 125 mln funtów egipskich (17,6 mln USD). Środki te miały być przeznaczone na renowację i utrzymanie pałaców prezydenckich, a zostały wykorzystane na podniesienie standardu prywatnych rezydencji rodziny Mubaraków. W maju 2014 r. Mubarak został uznany za winnego w tej sprawie, wyrok został jednak uchylony za względu na stan zdrowia. Były prezydent z powodów zdrowotnych był zmuszony do pozostania w szpitalu wojskowym na przedmieściach Kairu, gdzie prędzej odbywał karę. 9 maja 2015 r. Husni Mubarak i jego synowie zostali uznani za winnych w tej sprawie. Mubarak został skazany na trzy lata więzienia, jego synowie Ala i Dżamal dostali po cztery lata. Były Prezydent Egiptu w związku ze stanem zdrowia nie trafił do więzienia, a karę odbywał w Szpitalu Wojskowym w Kairze.

    Port Said (arab. بورسعيد, transliteracja: Būr Saʻīd) - miasto egipskie (populacja ok. 500 tys.) leżące na północnym wschodzie tego kraju, nad Morzem Śródziemnym, w pobliżu Kanału Sueskiego. Zostało założone w 1859 r. w związku z rozbudową tego kanału. Nazwane na cześć Said Paszy, wicekróla Egiptu.Irygacja (nawadnianie, system irygacyjny) – jeden z systemów melioracji polegający na dostarczaniu wody do gleby w celu zapewnienia odpowiednich warunków wegetacji roślin uprawnych.

    2 marca 2017 r. najwyższy sąd apelacyjny w Egipcie uniewinnił Mubaraka od zarzutu współodpowiedzialności za śmierć demonstrantów podczas rewolucji z 2011 roku. Sąd odrzucił także wnioski prawników rodzin ofiar o wznowienie procesu cywilnego w tej sprawie, co oznaczało wyczerpanie możliwości odwoławczych. W związku z uniewinnieniem egipska prokuratura generalna 13 marca 2017 r. zadecydowała o jego uwolnieniu (do tej pory były prezydent przebywał pod strażą w szpitalu wojskowym). Na mocy tej decyzji Mubarak 24 marca 2017 r. po sześciu latach wyszedł na wolność i udał się do swojego domu w Heliopolis.

    Onet.pl – jeden z największych polskich mediów internetowych, od listopada 2012 kontrolowany przez Ringier Axel Springer Media AG (75% udziałów). Dotychczasowy właściciel – Grupa TVN – posiada 25% udziałów.Iloczas – zjawisko prozodyjne, charakteryzujące się różnicowaniem długości trwania sylab lub głosek. W niektórych językach iloczas różnicuje znaczenie wyrazów. W metryce antycznej iloczas był podstawą organizacji metrum wierszowego.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Kamal al-Dżanzuri, Kamal Ganzuri (arab. كمال الجنزورى, 12 stycznia 1933) − egipski polityk i ekonomista, były minister, wicepremier w latach 1985-1996. Premier Egiptu w latach 1996-1999 oraz ponownie od 7 grudnia 2011 do 2 sierpnia 2012.
    Libia (arab. ليبيا – trl. Lībiyā, trb. Libija), oficjalnie Państwo Libia (arab. دولة ليبيا – trl. Dawlat Lībiyā, trb. Daulat Libija) – państwo położone w Afryce Północnej, nad zatoką Wielka Syrta (Morze Śródziemne).
    National Library of Australia (pol. Biblioteka Narodowa Australii) – australijska biblioteka narodowa w Canberrze, założona w 1960 roku.
    Samogłoska prawie otwarta przednia niezaokrąglona - typ samogłoski spotykany w językach naturalnych. Symbol, który przedstawia ten dźwięk w Międzynarodowym Alfabecie Fonetycznym, to æ (ligatura ae).
    Lech Aleksander Kaczyński (ur. 18 czerwca 1949 w Warszawie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski polityk i prawnik. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2005–2010.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Biblioteka Narodowa Republiki Czeskiej (cz. Národní knihovna České republiky) – biblioteka narodowa Czech z siedzibą w Pradze. Biblioteka znajduje się w gmachu Clementinum. Jedna z najstarszych bibliotek na terenie Czech, której zbiory obejmują ponad 6,5 miliona woluminów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.146 sek.