• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Humban-nikasz I

    Przeczytaj także...
    Marduk-apla-iddina II (sum. amar.utu.a.mu; akad. Marduk-apla-iddina, tłum. "Marduk dał mi następcę"; bibl. Merodak-Baladan) – władca Babilonii w latach 721-710 p.n.e. oraz 703 p.n.e. Pochodził z chaldejskiego plemienia Bit-Jakini. W 721 roku p.n.e. korzystając ze zmiany władcy Asyrii, na czele wszystkich plemion chaldejskich wkroczył do Babilonu i ogłosił się królem Babilonii. Otwarcie w ten sposób zerwał z lojalnością wobec Asyrii. Rok później (720 p.n.e.) zawarł sojusz z królem Elamu Humban-nikaszem I, który według jednej z babilońskich kronik pokonać miał w bitwie pod Der wysłane przez Sargona II oddziały interwencyjne bez pomocy Babilończyków. Nie przeszkodziło to Marduk-apla-iddinie II przypisania sobie zwycięstwa i ogłoszenia, że:Sargon II, właśc. Szarru-kin II (akad. Šarru-kīn, biblijny Sargon) – władca Asyrii, który panował w latach 722-705 p.n.e. W wyniku przewrotu wojskowego w czasie oblężenia Samarii obalił Salmanasara V. Ojciec Sennacheryba, założyciel dynastii Sargonidów. Jego żoną była królowa Atalia.
    Szutruk-Nahhunte II, Szutur-Nahhunte – król Elamu w latach 717–699 p.n.e., siostrzeniec i następca Humban-nikasza I.

    Humban-nikasz I (w źródłach asyryjskich i babilońskich Ummanigasz) – król Elamu w latach 743–717 p.n.e., syn i następca Humban-tahraha.

    Według jednej z zachowanych kronik babilońskich objąć on miał tron Elamu w piątym roku panowania babilońskiego króla Nabu-nasira, a umrzeć w piątym roku panowania babilońskiego króla Marduk-apla-iddiny II, rządząc w sumie Elamem przez 26 lat. Nie są znane żadne źródła elamickie z czasów jego panowania, ale ta sama babilońska kronika stwierdza, iż pokonać miał on w 720 roku p.n.e. asyryjskiego króla Sargona II w bitwie pod Der:

    Bitwa pod Der – starcie zbrojne do którego doszło w roku 720 p.n.e. w okolicach babilońskiego miasta Der. Starły się tu ze sobą armie asyryjskiego króla Sargona II (722-705 p.n.e.) i elamickiego króla Humban-nikasza I.Humban-tahrah (760?-743 p.n.e.) – król Elamu, założyciel ostatniej elamickiej dynastii, ojciec Humban-nikasza I. Wzmiankowany jest jedynie w inskrypcjach swoich następców, którzy wymieniają go jako swego przodka.
    „W drugim roku (panowania) Marduk-apla-iddiny (II) Ummanigasz (tj. Humban-nikasz I), król Elamu, stoczył bitwę z Sargonem (II) w okolicach (miasta) Der. Zmusił Asyryjczyków do wycofania się i sprowadził na nich druzgocącą porażkę”

    Po śmierci Humban-nikasza I tron Elamu objął jego siostrzeniec Szutruk-Nahhunte II.

    Elam – starożytne państwo powstałe około 2400 roku p.n.e. na terenach obecnego południowo-zachodniego Iranu (prowincja Chuzestan na granicy z Irakiem) oraz górskiej prowincji Lurestan sięgającej aż do Buszehr nad Zatoką Perską o strukturze federacyjnej. Jego najważniejszym miastem była odkryta w 1927 roku Suza, leżąca na wschodnim brzegu rzeki Kercha (staroż. Choaspes).Nabu-nasir, Nabonassar (akad. Nabu-nāṣir, tłum. "(bóg) Nabu jest opiekunem") – król Babilonii, następca Nabu-szuma-iszkuna; panował w latach 747-734 p.n.e.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Glassner J.-J., Mesopotamian..., s. 194–197.
    2. Glassner J.-J., Mesopotamian..., s. 195.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Glassner J.-J., Mesopotamian Chronicles, Society of Biblical Literature, Atlanta 2004.
  • hasło Humban-nikash I, [w:] Gwendolyn Leick, Who's Who in the Ancient Near East, London and New York 2002, s. 71.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.