• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hulk Hogan



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Montreal (fr. Montréal) – miasto w Kanadzie, nad Rzeką Świętego Wawrzyńca w prowincji Quebec. W latach 1844-1849 Montreal był stolicą Prowincji Kanady.World Tag-Team Championship to pasy drużynowe federacji WWE. Prawo walki o ten pas mają tylko zawodnicy z rostera RAW. Rekordzistą w ilości wygranych jest Edge - pas zdobywał 12 razy m.in. 7 razy z Christianem, 2 razy z Chrisem Benoit, raz z Hulkiem Hoganem, Randym Ortonem i Chrisem Jericho.

    Hulk Hogan, właśc. Terry Gene Bollea (ur. 11 sierpnia 1953 w Auguście) – amerykański wrestler i aktor. Jest uznawany za jednego z najważniejszych wrestlerów w historii. Jego fenomenalna popularność w latach 80. XX wieku, zwana Hulkamanią, znacząco przyczyniła się do popularyzacji wrestlingu i organizacji World Wrestling Federation (WWF). Jest sześciokrotnym zdobywcą głównego mistrzostwa WWE. Suma długości jego panowań jest najdłuższa w historii organizacji odkąd ta odłączyła się od ligi National Wrestling Alliance (NWA) w 1983. W latach 90. XX wieku występował w konkurencyjnej wobec WWF organizacji World Championship Wrestling (WCW), gdzie był częścią grupy nWo i po raz pierwszy od ponad 15 lat stał się postacią negatywną. Posiadał główne mistrzostwo WCW najdłużej w historii. Po roku 2000 występował w World Wrestling Entertainment (WWE, dawne WWF) i Total Nonstop Action (TNA). Po 35 latach kariery ostatecznie przeszedł na emeryturę w 2012. W 2015 zaszkodził mu skandal związany z wyciekiem nagrania, na którym zdradza swoją żonę i wypowiada rasistowskie komentarze. Od tej pory większość organizacji wrestlingu i firm dotychczas sprzedających związane z nim produkty odcinają się od niego. Od 2019 sporadycznie pojawia się w programach WWE.

    Sega Mega Drive (SMD) – 16-bitowa konsola firmy Sega, której premiera odbyła się w roku 1988 w Japonii i 1989 w Europie. W Ameryce Północnej konsola była sprzedawana jako Sega Genesis, ponieważ firma Sega nie mogła uzyskać pełni praw do nazwy Mega Drive.Peter Alexis Shukoff (ur. 15 sierpnia 1979), znany pod pseudonimem Nice Peter, jest amerykańskim komikiem, muzykiem i osobowością internetową. Znany głównie z muzyczno-komediowych kanałów NicePeter i ERB, na których prowadził serię Epic Rap Battles of History. 1 stycznia 2016 roku liczba subskrypcji kanału NicePeter wynosiła 2 640 282.

    Spis treści

  • 1 Wczesne życie i edukacja
  • 2 Kariera wrestlerska
  • 2.1 Początek kariery (1977–1979)
  • 2.2 World Wide Wrestling Federation (1979–1981)
  • 2.3 New Japan Pro-Wrestling (1980–1985)
  • 2.4 American Wrestling Association (1981–1983)
  • 2.5 Powrót do World Wrestling Federation (1983–1993)
  • 2.5.1 Zdobycie mistrzostwa i początek Hulkamanii (1983–1986)
  • 2.5.2 Współpraca i rywalizacja z Paulem Orndorffem (1986–1987)
  • 2.5.3 Rywalizacja z André the Giantem i początek The Mega Powers (1987–1988)
  • 2.5.4 Drugie panowanie mistrzowskie (1988–1990)
  • 2.5.5 Rywalizacja z Earthquackiem (1990–1991)
  • 2.5.6 Trzy kolejne panowania mistrzowskie (1991–1993)
  • 2.6 World Championship Wrestling (1994–2000)
  • 2.6.1 Pierwsze lata (1994–1996)
  • 2.6.2 Dominacja New World Order (1996–1998)
  • 2.6.3 Fingerpoke of Doom (1999)
  • 2.6.4 Okoliczności odejścia z WCW (2000)
  • 2.7 Drugi powrót do WWF / WWE (2002–2003)
  • 2.8 Powrót do New Japan Pro-Wrestling (2003)
  • 2.9 Trzeci powrót do WWE (2005–2006)
  • 2.10 Total Nonstop Action Wrestling (2009–2013)
  • 2.11 Czwarty powrót do WWE (2013–2015)
  • 2.12 Skandal kończący karierę (2015–2018)
  • 2.13 Sporadyczne występy w WWE (od 2018)
  • 2.14 Inne organizacje
  • 3 Film i telewizja
  • 4 Gry komputerowe
  • 4.1 Dubbing
  • 5 Inne media
  • 6 Życie prywatne
  • 6.1 Rodzina
  • 7 Kontrowersje
  • 7.1 Kontrola nad karierą
  • 7.2 Zarzuty rasizmu i homofobii
  • 8 Postępowania sądowe
  • 8.1 Richard Belzer
  • 8.2 Skandal sterydowy
  • 8.3 Pozew przeciwko Gawker
  • 9 Mistrzostwa i osiągnięcia
  • 10 Bibliografia
  • 10.1 Autobiografie
  • 10.2 Książki o Hulku Hoganie
  • 10.3 DVD
  • 11 Przypisy
  • 12 Linki zewnętrzne
  • Wczesne życie i edukacja[ | edytuj kod]

    Terry Gene Bollea urodził się 11 sierpnia 1953 w mieście Augusta, w stanie Georgia. 9 miesięcy później rodzina wraz z nim przeprowadziła się do Tampa we Florydzie, gdzie mieszkali w małym dwupokojowym drewnianym domu kupionym za 5 tysięcy dolarów. Ich nowe sąsiedztwo było wielokulturowe i w większości należało do niższej klasy średniej. Jego ojciec, Pete, był Włochem, pracował jako układacz rur w firmie Conne Brothers, a matka, Ruth, miała pochodzenie francuskie, włoskie i panamskie i była sekretarką w marynarce wojennej. Terry Bollea wychowywał się razem ze swoim bratem Allanem, o 7 lub 8 lat starszym. Rodzina Bollea należała do kościoła baptystycznego Ballast Point Baptist Church, ale, jak przyznał sam Hogan w swojej biografii, byli sporadycznie praktykujący.

    James Brian "Jim" Hellwig, znany jako Ultimate Warrior lub Warrior (ur. 16 czerwca 1959 w Crawfordsville, Indiana) – były amerykański zawodowy zapaśnik oraz kulturysta. M.in. 2-krotny posiadacz tytułu interkontynentalnego mistrza federacji WWF. Debiutował 28 listopada 1985.Arnold Alois Schwarzenegger (ur. 30 lipca 1947 w Thal) – austriacko-amerykański aktor, kulturysta i polityk, gubernator stanu Kalifornia w latach 2003-2011.

    W wieku 8 lat zaczął trenować baseball. Najczęściej grał na pozycji miotacza lub bazowego. W wieku 12 lat nie był szczególnie wysportowanym dzieckiem – ważył 88 kilogramów. Także w tym wieku zaczął trenować kręglarstwo, między innymi z przyszłym profesjonalnym kręglarzem Vic'iem Pettitem. W wieku 14 lat zaczął uczyć się gry na gitarze i spędzał czas na ranczu dla młodzieży chrześcijańskiej, Christian Youth Ranch. Wiele lat później w swojej biografii Hogan napisał, że w tym czasie umocnił swoją wiarę i przyjął Chrystusa jako swojego zbawiciela. W wieku 15 lat założył zespół muzyczny o nazwie Infinity's End (pl. Koniec Nieskończoności). Później uczęszczał do liceum Monroe Junior High School, gdzie trenował futbol amerykański.

    Christian Wilhelm Walter Wulff (wym. [ˈkʁɪstjan ˈvɪlhɛlm ˈvaltɐ vʊlf]; ur. 19 czerwca 1959 w Osnabrück) – niemiecki prawnik i polityk, działacz Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej, premier Dolnej Saksonii w latach 2003–2010. Od 30 czerwca 2010 do 17 lutego 2012 prezydent Republiki Federalnej Niemiec. Jesse „the Body” Ventura (ur. 15 lipca 1951 w Minneapolis, Minnesota jako James George Janos) – amerykański polityk, emerytowany zawodowy wrestler, były żołnierz elitarnej jednostki US Navy Seals, gubernator stanu Minnesota w latach 1999–2003. Pokonując, jako niezależny kandydat w wyborach 1998, kandydatów demokratów i republikanów, stał się następnie najpopularniejszym gubernatorem w historii stanu, osiągając w rankingach popularności poziom 73%. Nie ubiegał się o drugą kadencję.

    Po ukończeniu szkoły rozpoczął studia biznesowe na Hillsborough Community College w hrabstwie Hillsborough w stanie Floryda. Po dwóch latach przeniósł się na University of South Florida, gdzie kontynuował studia na tym samym kierunku. Ostatecznie zrezygnował ze studiów, aby skupić się na karierze muzycznej. Założył własny zespół muzyczny o nazwie Ruckus (pl. Zamieszanie) i rozpoczął trening na lokalnej siłowni Hector’s Gym. W młodości Terry Bollea był zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu jako kulturysta na plaży w Venice w Los Angeles, ochroniarz w klubie nocnym oraz muzyk. Pracował też na pełen etat jako kasjer bankowy.

    Detroit (wym. [dɨˈtrɔɪt]; z fr. cieśnina) – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Michigan na północnym brzegu rzeki Detroit łączącej jeziora St. Clair i Erie. Jeffrey Nero "Jeff" Hardy (ur. 31 sierpnia 1977 w Cameron, Karolina Północna) – amerykański wrestler, występujący w federacji World Wrestling Federation / Entertainment w latach 1998–2003 oraz 2006–2009. W 2010 podpisał kontrakt z TNA.

    W młodości był kibicem drużyny baseballowej New York Yankees. Wrestlingiem interesował się od szóstego roku życia. Często oglądał walki na arenie „Fort Homer W. Hesterly Armory” i „The Sportatorium”. Jego autorytetami w młodości byli baseballiści – Mickey Mantle, Roger Maris, Yogi Berra, Joe Pepitone, Pete Rose i Johnny Bench – oraz wrestlerzy – Dusty Rhodes i Eddie Graham.

    Randal Keith Orton, znany jako Randy Orton (ur. 1 kwietnia 1980 w Knoxville) – amerykański wrestler. Najbardziej znany z występów w World Wrestling Entertainment w brandzie WWE SmackDown!, którego członkiem był do 2013 roku. Należał do grup: „Evolution”, „Rated RKO” i „The Legacy”. Orton jest najmłodszym w historii zdobywcą tytułu WWE World Heavyweight Championship.Lista rodzajów walk w wrestlingu – rodzaje walk w wrestlingu mogą być definiowane ze względu na liczbę uczestniczących zawodników, dodatkowe zasady lub specjalne warunki zwycięstwa. Czasem walki mogą się zaliczać do więcej, niż jednej kategorii. Na przykład Tables, Ladders and Chairs match może być dodatkowo singles matchem jeśli biorą w nim udział dwie osoby lub triple threat matchem jeśli biorą w nim udział trzy osoby. W liście nie uwzględniono rodzajów walk, które miały miejsce tylko raz, chyba że w ramach przykładu lub uznania za prekursora innych rodzajów.

    Kariera wrestlerska[ | edytuj kod]

    Jest jedynym wrestlerem, który pojawił się na okładce magazynu sportowego Sports Illustrated. Trenował dwóch wrestlerów: Brutusa Beefcake'a i Garetta Bischoffa.

    Początek kariery (1977–1979)[ | edytuj kod]

    W 1976 został dostrzeżony na widowni przez Jacka Briscoe. Za jego wstawiennictwem wrestler i trener Hiro Matsuda przyjął Bollea na swojego ucznia. Również Eddie Graham poświęcał czas, aby go trenować. Bollea debiutował jako wrestler 25 sierpnia 1977 w niezależnej organizacji w stanie Floryda, gdzie występował jako zamaskowany zapaśnik o pseudonimie Super Destroyer (była to postać odgrywana przez różnych wrestlerów, zwykle początkujących). W swojej biografii Hogan napisał, że celem maski była ochrona przed rozpoznaniem w razie gdyby źle wypadł w swoim debiucie. Jego przeciwnikiem w pierwszej walce był Don Serrano. Później Bollea przyjął pseudonimem Terry Boulder (pl. Terry Głaz). Okazjonalnie jego managerem był Jimmy Hart, a partnerem tagteamowym Brutus Beefcake, wówczas znany jako Dizzy Hogan. W początkowej fazie swojej kariery poznał i zaprzyjaźnił się z André the Giantem – ich pierwsza walka miała miejsce na arenie Houston Farm Center w Dothan, w stanie Alabama.

    GameCube – konsola gier wideo szóstej generacji, wyprodukowana i wydana w 2001 przez japońskie przedsiębiorstwo Nintendo. Konsola, zgodnie z nazwą, ma kształt kostki, do której podłączane są kontrolery.Reinkarnacja (również: metempsychoza, transmigracja; łac. re+in+caro, carnis - ponowne wcielenie) – pogląd, według którego dusza (bądź świadomość) po śmierci ciała może wcielić się w nowy byt fizyczny. Np. dusza jednego człowieka może przejść w ciało nowonarodzonego dziecka lub zwierzęcia czy nawet według niektórych poglądów rośliny. Samo słowo reinkarnacja jest zestawieniem dwóch członów: inkarnacja (wcielenie) i przedrostka re (oznaczającego powtórzenie czegoś). Dosłownie więc reinkarnacja oznacza powtórne wcielenie.

    We wrześniu 1979 dołączył do Georgia Championship Wrestling (GCW), terytorium ligi National Wrestling Alliance w Georgii. Występował jako heel o pseudonimie Sterling Golden (pl. Złoty Szterling). Tej samej jesieni przeniósł się do terytorium Continental Championship Wrestling (CCW) Rona Fullera w Knoxville, w stanie Tennessee. Jego głównym rywalem w nowym terytorium był Jerry “The King” Lawler. W grudniu Sterling Golden pokonał Dicka Slatera w walce o mistrzostwo NWA Southeastern Heavyweight.

    Francuzi – naród romański zamieszkujący głównie Francję (ok. 64 mln), Wielką Brytanię (ok. 100 tys.), Katalonię (ok. 4 tys.) oraz nieliczni w Belgii, Andorze, Luksemburgu, Monako i Szwajcarii. Poza tym Francuzi żyją głównie w swoich byłych koloniach w Afryce oraz w własnych terytoriach zamorskich w Oceanii i na innych kontynentach. Około 10 milionów osób francuskiego pochodzenia mieszka w Stanach Zjednoczonych, a 5 milionów w Kanadzie. Ich ojczystym językiem jest francuski. Większość Francuzów to katolicy (chrystianizacja w II – IV wieku). Dzisiaj wielu potomków byłych imigrantów uważa się za część narodu francuskiego, są to przeważnie osoby pochodzenia afrykańskiego i arabskiego. Pozostają oni obywatelami państwa francuskiego.New World Order (nWo) – stajnia heelów, powstała w 1996 w organizacji World Championship Wrestling (WCW). Przypisuje się jej znaczące przyczynienie do wzrostu popularności WCW. Należało do niej ponad 50 różnych osób.

    World Wide Wrestling Federation (1979–1981)[ | edytuj kod]

    W 1979 Vincent James McMahon zaproponował mu pracę w World Wide Wrestling Federation (WWWF), wówczas nowojorskim terytorium ligi National Wrestling Alliance. McMahon nadał mu pseudonim ringowy Hulk Hogan. Hogan jest popularnym irlandzkim nazwiskiem, pochodzącym od słowa Ó hÓgáin znaczącym w irlandzkiej odmianie języka goidelskiego młody. McMahon nadał je Terremu Bollea aby podkreślić jego irlandzkie pochodzenie. Imię Hulk było inspirowane serialem aktorskim The Incredible Hulk, w którym Lou Ferrigno grał znanego z komiksów Hulka. Budowa fizyczna Ferrigno przypominała McMahonowi budowę fizyczną Terrego Bollea. Jak sam Hulk Hogan przyznał w swojej biografii wiele lat później, tak naprawdę nie miał irlandzkich korzeni, ale federacja chciała, aby ktoś reprezentował w niej amerykanów irlandzkiego pochodzenia, ponieważ Bruno Sammartino reprezentował już amerykanów pochodzenia włoskiego, Jay Strongbow tubylczego, Ivan Putski polskiego, a Pedro Morales Portorykanów. McMahon miał również pomysł, aby Hogan przefarbował swoje włosy na kolor rudy, ale wrestler się na to nie zgodził. W WWWF Hulk Hogan był heelem i monsterem, a jego managerem był „Classy” Freddy Blassie. Często brał udział w walkach z przewagą liczebną drugiej strony, będąc w ten sposób kreowany na zawodnika o ogromnej sile. Była to także podstawa jego rywalizacji z olbrzymem André the Giantem. 9 sierpnia na gali Showdown At Shae Giant pokonał Hogana i powtórzył swoje zwycięstwo w walce rewanżowej 22 września na arenie Madison Square Garden. Hogan wielokrotnie walczył też o główne mistrzostwo terytorium z ówczesnym mistrzem Bobem Backlundem, ale bez powodzenia.

    Bandana (fr. couvre-chef – chroniąca głowę) – trójkątna lub kwadratowa chusta o dużym wyborze kolorów zakładana na głowę lub szyję, wiązana zazwyczaj na karku. Ma ona charakter ochronny lub dekoracyjny. Występuje często w różnych kulturach i religiach, głównie wśród kobiet: amiszów, ortodoksyjnych żydów, muzułmanów oraz ortodoksyjnych chrześcijan. Są szczególnie popularne wśród członków kultury hip-hopu oraz gangów ulicznych.IWGP Heavyweight Championship (jap. IWGPヘビー級選手権 IWGP hebī-kyū senshuken) – światowy tytuł mistrzowski w profesjonalnym wrestlingu, utworzony i promowany przez japońską federację New Japan Pro-Wrestling (NJPW). Skrótowiec „IWGP” inicjuje organ zarządzający federacją – International Wrestling Grand Prix. Tytuł został wprowadzony 12 czerwca 1987 podczas finałów turnieju IWGP.

    New Japan Pro-Wrestling (1980–1985)[ | edytuj kod]

    W New Japan Pro-Wrestling (NJPW) zaczął występować od 1980, na początku często w tag teamie ze Stanem Hansenem. Jednocześnie był wówczas związany z innymi organizacjami – w tym American Wrestling Association i World Wrestling Federation. Aby to pogodzić, zwykle część roku spędzał w Stanach Zjednoczonych, a część w Japonii.

    National Wrestling Alliance – amerykańska federacja wrestlingu oraz liga zrzeszająca inne niezależne federacje, która została założona w 1948 roku.Shawn Daivari, znany jako Daivari oraz Sheik Abdul Bashir (ur. 30 kwietnia 1984) – irańsko-amerykański zawodowy zapaśnik, oraz menadżer wrestlingowy. Od 5 lutego 2010 występuje w federacji Ring of Honor.

    W 1981 brał udział w corocznym turnieju MSG Series, w którym obowiązywał system kołowy. Zdobył w nim 36 punktów, pokonując Rikiego Choshu (2 razy), Chrisa Adamsa, Tigera Jeeta Singha (dyskwalifikacja), Tatsumi Fujinami, Sgt. Slaughtera, Mike’a Mastersa i Bobby’ego Duncuma. Przegrał jednak z Antonio Inoki i Stanem Hansenem. Jego wynik był niewystarczający aby zakwalifikować się do finału (zabrakło dwóch punktów do drugiego miejsca ex aequo).

    Yokozuna, właśc. Rodney Agaputu Anoaʻi (ur. 2 października 1966 w San Francisco, zm. 23 października 2000 w Liverpoolu) – amerykański wrestler, walczący w federacji WWF, w której był dwukrotnym WWF Championem i dwa razy Tag Team Championem. Był zwycięzcą Royal Rumble 1993. Został wprowadzony do WWE Hall of Fame w 2012 roku.Venice − dzielnica, znajdująca się w regionie Westside należącym do miasta Los Angeles. Znane jest ze swoich kanałów wodnych, plaż i Ocean Front Walk, dwu i pół milowej, wyłącznie pieszej promenady, której nieodłączną część stanowią różni artyści, jak na przykład muzycy czy malarze, oraz sprzedawcy pamiątek i nie tylko. Podczas letnich miesięcy deptak jest aktywnie wykorzystywany, ale tradycja ta przeniosła się również na zimowe weekendy. Jest on ważną atrakcją turystyczną w Południowej Kalifornii i zachowuje swą popularność dzięki temu, że jest atrakcyjnym miejscem na spacery lub jazdę na rowerze. Był stałym miejscem dla powojennych poetów z Los Angeles oraz innych artystów i służył jako ważne centrum kulturalne miasta.

    Ponownie wziął udział w corocznym turnieju, wtedy już noszącym nazwę International Wrestling Grand Prix, w 1983. Zdobył 37 punktów. Pokonał Killer Kahna, Big Johna Studda, Rushera Kimurę, El Caneka, Enrique'a Verę, Otto Wanza i Akirę Maedę, a także zremisował z Antonio Inoki i André the Giantem. Ponieważ zdobył tyle samo punktów, co Antonio Inoki, obaj wrestlerzy zmierzyli się w finale. Ich walka trwała 21 minuty i 27 sekund. Inoki został znokautowany i przegrał poprzez wyliczenie. Do prasy wyciekła informacja, że nokaut był przypadkiem, a oryginalnie turniej miał zostać wygrany przez Inokiego. Lata później jednak sędzia tamtej walki zdradził, że wszystko zostało zaplanowane, a przeciek był ustawiony w celu pobudzenia emocji fanów przed walką rewanżową. Jako zwycięzca, Hogan został nagrodzony pasem IWGP Heavyweight Championship. Nie było to jednak główne mistrzostwo NJPW o tej samej nazwie, ustanowione parę lat później. Walka rewanżowa miała miejsce 14 czerwca 1984. Inoki pokonał Hogana i odebrał mu zdobyty tytuł.

    Komputer osobisty (ang. personal computer) – mikrokomputer przeznaczony przede wszystkim do użytku osobistego w domu i biurze. Służy głównie do uruchamiania oprogramowania biurowego, dostępu do zasobów Internetu, prezentacji treści multimedialnych (tekst, obrazy, dźwięki, filmy i inne), jak i gier.Hulk to fikcyjna postać komiksowa, superbohater, z komisowego uniwersum Marvela. Twórcami postaci są Stan Lee i Jack Kirby. Pierwszy raz Hulk pojawił się w pierwszym numerze serii komiksowej The Incredible Hulk w maju 1962 roku. Alter ego Hulka to Doktor Robert Bruce Banner, obiecujący młody fizyk. Podczas pracy nad promieniowaniem gamma zdarzył się wypadek, w trakcie którego Banner został napromieniowany, co zaowocowało niekontrolowanymi transformacjami w Hulka, wielkiego, humanoidalnego stwora o nadludzkiej sile i wytrzymałości, nad którym Banner nie ma właściwie żadnej kontroli. W komiksie częstym motywem jest pościg policji i armii Stanów Zjednoczonych za Hulkiem i Bannerem, odpowiedzialnych za wywołanie ogromnych zniszczeń, gdziekolwiek się pojawiali. W trakcie długiej historii komiksu skóra Hulka była najczęściej zielona, ale na skutek różnorodnych zwrotów fabularnych, bywała także szara i czerwona. Hulk jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci z komiksowego uniwersum Marvela.

    American Wrestling Association (1981–1983)[ | edytuj kod]

    W 1981 Hulk Hogan dołączył do organizacji American Wrestling Association (AWA) Verna Gagne'a w Minnesocie. Nadal był heelem. W 1982 zyskał dużą popularność dzięki występowi w filmie Rocky III, w którym zagrał postać Thunderlipsa, zawodnika nieokreślonego sportu walki. Wkrótce zaczął rywalizować z Nickiem Bockwinkelem, ówczesnym głównym mistrzem AWA. Hogan wielokrotnie był blisko wygranej pojedynków z nim, ale zazwyczaj przegrywał. Przez dłuższy czas rywalizował też ze stajnią The Heenan Family. Po wygranej walce battle royal zyskał możliwość walki o główne mistrzostwo. W jego pojedynek z Bockwinkelem interweniował manager mistrza, Bobby Heenan, który w pewnym momencie rzucił na ring niedozwolony przedmiot, mający służyć jego klientowi jako broń obuchowa. Hogan przechytrzył przeciwnika używając rzuconego przedmiotu przeciwko niemu, a następnie skutecznie przypiął rywala i wygrał mistrzostwo AWA World Heavyweight. Jednak po tym, jak komisarz terytorium zauważył użycie przedmiotu na nagraniu z walki, mistrzostwo zostało zwakowane. Mimo to AWA uznawała Hulka Hogana za byłego mistrza organizacji.

    Regis Francis Xavier Philbin (ur. 25 sierpnia 1931 w Nowym Jorku) – amerykańska osobowość telewizyjna. Laureat nagrody Emmy. Dzierży rekord Guinnessa w długości pracy przed kamerami. Mówi się o nim jako „najciężej pracującym człowieku show-businessu”. Antonio Inoki (jap. アントニオ猪木, właśc. Kanji Inoki; ur. 20 lutego 1943) – japoński wrestler i promotor wrestlingu.

    Powrót do World Wrestling Federation (1983–1993)[ | edytuj kod]

    Zdobycie mistrzostwa i początek Hulkamanii (1983–1986)[ | edytuj kod]

    Hulk Hogan w swoim charakterystycznym stroju w 2005 roku

    W 1983 powrócił do World Wrestling Federation (WWF, dawne World Wide Wrestling Federation), którego właścicielem był wówczas syn Vincenta Jamesa McMahona, Vince Kennedy McMahon. Promotor miał zamiar uczynić z Hogana główną gwiazdę organizacji. Inni wrestlerzy mieli bezwzględny zakaz wspominania publicznie o łysieniu Hogana.

    Commodore 64, C64, CBM64 – komputer domowy z lat 80. XX wieku firmy Commodore Business Machines (CBM). C64 był dotychczas najlepiej sprzedającym się komputerem w historii informatyki.Krzyż łaciński – podstawowa forma krzyża chrześcijańskiego. Początkowo używany z oporami ze względu na negatywne konotacje symbolu ukrzyżowania. Jest symbolem ukrzyżowania Chrystusa, dla chrześcijan znakiem zbawienia, miłości Boga i zwycięstwa.

    23 stycznia 1984, zgodnie z programem wieczoru, The Iron Sheik, posiadacz WWF World Heavyweight Championship, miał walczyć o tytuł z Bobem Backlundem na Madison Square Garden. Backlund jednak cierpiał wówczas na kontuzję szyi (w kayfabe), więc zastąpił go Hulk Hogan, który pokonał Sheika i zdobył główne mistrzostwo organizacji. Jako mistrz, Hogan często bronił tytułu nawet kilka razy w miesiącu. Jego pierwsze panowanie trwało około czterech lat. Był bardzo popularny i stał się powszechnie rozpoznawalny także wśród osób, które nie były fanami wrestlingu. Ten fenomen był w mediach nazywany Hulkamanią.

    Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.Twitter – darmowy serwis społecznościowy udostępniający usługę mikroblogowania umożliwiającą użytkownikom wysyłanie oraz odczytywanie tak zwanych tweetów. Tweet to krótka, nieprzekraczająca 140 znaków wiadomość tekstowa wyświetlana na stronie użytkownika oraz dostarczana pozostałym użytkownikom, którzy obserwują dany profil. Serwis umożliwia również tagowanie (znak # przed słowem stanowiącym treść wpisu czyni je tagiem) oraz odpowiadanie użytkownikom (@nazwa_użytkownika: odpowiedź). Użytkownicy mogą dodawać krótkie wiadomości do swojego profilu z poziomu strony głównej serwisu, wysyłając SMS-y lub korzystając z zewnętrznych aplikacji.

    Z czasem Hulk Hogan wyrobił sobie unikatowy styl. Często nosił bandanę, a jego strój był żółto-czerwony. Wchodząc na ring zwykle nosił okulary przeciwsłoneczne i koszulkę, którą rozrywał, odsłaniając swoją muskulaturę. W trakcie wejścia i po każdej wygranej przygrywał mu utwór Real American Ricka Derringera Swoim finisherem uczynił leg drop. Również charakterystyczne dla niego było zwracanie się do innych mianem Brother (en. Bracie), a nieoficjalnym mottem Hulkamanii było hasło Say your prayers and eat your vitamins (pl. Zmawiaj modlitwy i jedz witaminy).

    Menedżer (ang. manager) – w wrestlingu postać drugoplanowa, będąca częstym towarzyszem zawodnika lub zawodników. Na żeńskiego managera czasem mówi się valet (pl. giermek). Jeśli manager jest osobą kontrolującą wrestlera, który bez niego zachowywałby się zbyt gwałtownie i nieadekwatnie do sytuacji, to taką osobę nazywa się handler (pl. treser). W rzeczywistości nie musi być prawdziwym menedżerem, tylko odgrywać jego postać. Kokaina (metylobenzoiloekgonina) – substancja pobudzająca pochodzenia roślinnego. Odznacza się dużym potencjałem uzależniającym psychicznie. Jest to alkaloid tropanowy, otrzymywany z liści krasnodrzewu pospolitego (koki) (Erythroxylon coca), który pierwotnie porastał tereny Andów w Ameryce Południowej.

    Przed pierwszą w historii galą z serii WrestleMania rywalizował z Roddy'm Piperem i Bobem Ortonem. 18 lutego 1985 na gali War To Settle The Score Hogan, wspierany w narożniku przez Cyndi Lauper i Lou Albano, zmierzył się z Piperem wspieranym przez Boba Ortona. Piper został zdyskwalifikowany i przegrał. Aby pomóc Hoganowi w rywalizacji, do WWF dołączył znany z filmów akcji aktor Mr. T. Razem promowali pierwszą WrestleManię między innymi u Regisa Philbina, Kathie Lee Gifford i w Saturday Night Live. Na WrestleManii I Hulk Hogan i Mr. T wspierani w narożniku przez Jimmy’ego Snukę pokonali Roddy’ego Pipera i Paula Orndorffa wspieranych przez Boba Ortona. 10 maja w odcinku Saturday Night’s Main Event Hulk Hogan obronił tytuł w walce z Bobem Ortonem.

    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.WrestleMania 31 - trzydziesta pierwsza edycja gali wrestlingu w formacie PPV organizowanej przez WWE. Będzie to szósta edycja gali organizowana w Kalifornii. WrestleMania jest największą coroczną galą wrestlingu na świecie.

    15 lutego 1986 w odcinku Saturday Night’s Main Event Hulk Hogan broniąc tytułu pokonał Dona Muraco przez dyskwalifikację. Po walce Muraco i King Kong Bundy poniżali go i w kayfabe połamali mu żebra. 7 kwietnia Hogan pokonał King Konga Bundy’ego na drugiej WrestleManii i obronił mistrzostwo WWF World Heavyweight w stalowej klatce – była to główna walka gali.

    Brooke Hogan, właściwie Brooke Ellen Bollea (ur. 5 maja 1988) – amerykańska piosenkarka i tancerka. Córka Hulka Hogana, występowała w reality show zatytułowanym "Hogan knows best" (Uparty Jak Hogan). Obecnie ma swoje własne reality show "Brooke knows best" (Uparta jak Brook).WrestleMania – coroczna gala Pay-per-view organizowana w marcu bądź kwietniu przez World Wrestling Entertainment (WWE) (dawniej znane jako World Wrestling Federation). Jest uznawana za najważniejszą imprezę w kalendarzu WWE. WrestleMania jest największą i najdłużej organizowaną galą wrestlingową na świecie. WrestleMania zwana jest również "The Grandaddy of Them All", "The Grandest Stage of Them All" i "The Showcase of the Immortals". Pierwsza gala odbyła się w roku 1985, natomiast do tej pory zorganizowano 29 edycji tej imprezy.

    Współpraca i rywalizacja z Paulem Orndorffem (1986–1987)[ | edytuj kod]

    W 1986, w jednym z odcinków Saturday Night’s Main Event, pokonał Paula Orndorffa, który po walce podał mu rękę. Gdy Ondorff został zaatakowany przez Roddy’ego Pipera i Boba Ortona w segmencie Piper’s Pit, Hogan przybył mu z pomocą. To zapoczątkowało rywalizację Hogana i Orndorffa z Piperem i Ortonem. Z czasem Hogan utworzył z Orndorffem tag team.

    WWE Hall of Fame jest aleją sław dla wrestlerów występujących w WWE. Oficjalnie utworzona 1 lutego 1993 przed World Wrestling Federation (WWF), poprzednika WWE, na poniedziałkowym Monday Night Raw. W tym odcinku, został przyjęty pierwszy członek André the Giant, który zmarł pięć dni wcześniej (zm. 27 stycznia 1993). Jego śmierć była powodem dla utworzenia Hall of Fame. Uroczystości wprowadzania kandydatów odbywały się w latach 1994-1996, nie ma jednak żadnego zapisu video wydanego przez WWE z tych uroczystości. Po ceremonii w 1996 r., WWF wstrzymał przyjmowanie nowych członków. W 2004 r. odnowiono WWE Hall of Fame, która zbiegała się z Wrestlemanią XX. Zawodnicy mogą zostać tam dodani poprzez innych liczących się zawodników lub "Hall Of Famera", czyli osobę, która jest dodana do hali sław.Mickey Charles Mantle (ur. 20 października 1931, zm. 13 sierpnia 1995) – amerykański baseballista, który występował na pozycji zapolowego. Przez 18 sezonów był zawodnikiem New York Yankees. Członek Galerii Sław Baseballu od 1974 roku

    Napięcie w tag teamie zaczęło się kiedy Adorable Adrian Adonis wyraził opinię, że Orndorff nie wnosi wiele do drużyny. Powiedział, że jest ledwie pomocnikiem Hogana, nazwał Orndorffa Hulk Junior, a nawet zasugerował, że ich tag team łączy bardziej intymny związek. Orndorff, chcąc udowodnić, że przyjaźni się z Hoganem, zadzwonił do niego na żywo w telewizji, lecz osoba, która odebrała telefon, powiedziała, że Hogan jest zbyt zajęty żeby rozmawiać.

    Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.Leg drop – manewr ofensywny w zawodowych zapasach (wrestlingu), polegający na tym że, zawodnik wykonujący, nabierając odpowiedniego rozbiegu i efektownym przysiadem (w wyskoku) skacze na zawodnika (zazwyczaj na klatkę piersiową, twarz, głowę lub brzuch). Do najbardziej znanego "leg dropu" należy Atomic Leg Drop (Guilotine Leg Drop) – Hulka Hogana oraz Boom Drop (Double Leg Drop) Kofiego Kingstona.

    W walce z zespołem The Moondogs, Orndorff starał się walczyć bez pomocy Hogana przez znaczną większość czasu. 24 czerwca 1986, w czasie walki przeciwko Big Johnowi Studdowi i King Kongowi Bundy’emu, Hogan niechcący wyrzucił Orndorffa z ringu i w kayfabe uszkodził jego oko. Studd i Bundy razem weszli na ring i atakowali Hogana. Zostali zdyskwalifikowani, ale nie przerwali ataku. Ordorff wrócił w końcu na ring, obalił przeciwników i pomógł Hoganowi wstać tylko po to, żeby go zaraz zaatakować manewrem piledriver. Od tej pory Hogan i Orndorff byli rywalami. Ten drugi zatrudnił heela Bobby'ego Heenana jako swojego menedżera.

    Bob Backlund, właśc. Eldridge Wayne Coleman (ur. 14 sierpnia 1949 w Princeton) – amerykański wrestler. Był drugim najdłużej panującym głównym mistrzem WWWF i WWF. W 2013 został wprowadzony do galerii sławy WWE Hall of Fame. WrestleMania 32 była trzydziestą trzecią coroczną galą profesjonalnego wrestlingu wyprodukowaną przez federację WWE. Emitowana była w systemie pay-per-view (PPV) i na WWE Network. Odbyła się 3 kwietnia w AT&T Stadium w Arlington w Teksasie. Była to trzecia WrestleMania organizowana w Teksasie.

    Aby zrobić na złość rywalowi, Orndorff zawłaszczył sobie motyw muzyczny Hogana – Real American – przy którym Hogan zawsze wchodził na ring. Rywale zmierzyli się 28 sierpnia 1986 na gali The Big Event w pojedynku o WWF World Heavyweight Championship. Orndorff wielokrotnie oszukiwał w czasie walki. Udało mu się wreszcie przypiąć przeciwnika i w wyniku nieporozumienia przez chwilę wszyscy myśleli, że wygrał, ale sędzia ogłosił dyskwalifikację Orndorffa. Z podobnym wynikiem zakończyła się ich walka rewanżowa 3 września 1986 w Saturday Night’s Main Event. Rewanż przyciągnął 70 tysięcy fanów na widownię. 3 stycznia 1987 rywale ponownie spotkali się w Saturday Night's Main Event, tym razem w stalowej klatce. Stawką ponownie było mistrzostwo WWF World Heavyweight. Zgodnie z zasadami, zwycięzcą walki miał zostać ten zawodnik, który jako pierwszy ucieknie z klatki. Obu wrestlerów obserwowali dwaj różni sędziowie, ale zawodnicy uciekli z klatki mniej więcej w tym samym czasie. Sędzia Joey Morella ogłosił zwycięzcą Hulka Hogana, a Danny Davis chciał przyznać tytuł Orndorffowi. W gniewie Hogan zaatakował przeciwnika, a przy okazji niechcący powalił też Davisa. Pozostały przy świadomości Morella ogłosił rozpoczęcie walki od początku. Tym razem Hogan skutecznie unikał ataków Orndorffa, obezwładnił przeciwnika ciosem leg drop, uciekł z klatki i wygrał.

    Rozrywka sportowa, którą jest wrestling, wyewoluowała z zapasów organizowanych w europejskich i amerykańskich cyrkach oraz na amerykańskich karnawałach w XIX wieku. Choć organizowane zapasy opierały się na różnych zasadach w zależności od upodobań zawodników, widowni i promotora, przeważały style grecko-rzymski (klasyczny) i wolnoamerykański lub połączenie obu tych stylów. Zapaśnicy rzucali publiczności wyzwania i oferowali nagrody pieniężne tym, którzy ich pokonają. Czasami osoba wyłoniona z publiczności była podstawiona. Wraz z rosnącą popularnością widowiska powstały pierwsze trupy organizujące wyłącznie zapasy, a także zaczęto organizować turnieje zapaśników. Początkowo walki były w większości autentyczne, ale z czasem promotorzy, chcąc uatrakcyjnić przedstawienie dla publiki, zaczęli dodawać do widowiska coraz więcej elementów teatru (główną inspirację stanowiły wodewile) oraz wymyślać imiona, narodowości i historie dla zawodników, a walki zaczęto w coraz większym stopniu reżyserować. Świadomość elementów fikcji w wrestlingu stała się powszechna po 1900 roku. W 1908 roku amerykańskie media przestały traktować wrestling jako sport, a w czasach wielkiego kryzysu ludzie coraz rzadziej kupowali bilety na widowiska, jednak dzięki nowatorskim rozwiązaniom kolejnych promotorów, w szczególności Tootsa Mondta, wrestling przetrwał ten okres i cały czas się rozwijał. W latach 40. zaczął być emitowany w programach telewizyjnych; powstały też liczne organizacje wrestlingowe. W 1948 powstała National Wrestling Alliance (NWA), liga zrzeszająca największe organizacje wrestlingowe w Stanach Zjednoczonych. Także w latach 40. wrestling zyskał ogólnokrajową popularność w Meksyku za sprawą promotora Salvadora Lutterotha Gonzáleza i jego organizacji Empresa Mexicana de Lucha Libre (EMLL), a także popularnego wrestlera El Santo. W latach 50. Rikidōzan spopularyzował wrestling w Japonii. W latach 80. pozycja NWA ustąpiła ekspansji World Wrestling Federation (WWF) i World Championship Wrestling (WCW). W 1989 promotor WWF, Vince McMahon, oświadczył przed senatem stanowym New Jersey, że wrestling nie jest sportem, aby uniknąć regulacji, którymi obejmowano gale sportowe. 10 lutego ustawa deregulująca wrestling została przegłosowana przez senat. W latach 1995–2001 WWF i WCW rywalizowały ze sobą i transmitowały swoje programy w tym samym czasie. W 2001 WCW upadło, a WWF, przemianowane w 2002 na World Wrestling Entertainment (WWE), jest od 2001 monopolistą w Stanach Zjednoczonych. (WWE) United States Championship jest pasem mistrzowskim należącym do World Wrestling Entertainment. Pierwotnie tytuł należał do National Wrestling Alliance, a także World Championship Wrestling. Aktualnie jest to drugi co do wartości pas brandu Raw.

    Rywalizacja z André the Giantem i początek The Mega Powers (1987–1988)[ | edytuj kod]

    André the Giant przez prawie 15 lat był face’em, a WWF twierdziło, że w tym czasie nigdy nie przegrał walki. Kreowano go na bliskiego przyjaciela Hulka Hogana i jego największą inspirację. W 1987 zdrowie André w rzeczywistości zaczęło się pogarszać, więc Vince McMahon postanowił dać mu przed zakończeniem kariery ostatni wątek rywalizacji o tytuł i zapewnić ostatnie główne walki na ważniejszych galach.

    Skandal sterydowy WWF – afera sportowa związana z prowadzonym w latach 1991–1994 śledztwem w sprawie możliwej nielegalnej dystrybucji sterydów anabolicznych, wśród wrestlerów związanych z korporacją World Wrestling Federation (WWF, późniejsze World Wrestling Entertainment). Arabia Saudyjska (arab. السعودية As-Su’udijja), Królestwo Arabii Saudyjskiej (arab. المملكة العربيّة السّعوديّة Al-Mamlaka al-Arabijja as-Su’udijja) – państwo położone w zachodniej Azji, na Półwyspie Arabskim. Graniczy z Irakiem, Jordanią, Kuwejtem, Omanem, Katarem, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi i Jemenem. Stolica znajduje się w Rijadzie. Arabia Saudyjska jest jednym z państw założycielskich Ligi Państw Arabskich.

    W jednym z odcinków segmentu Piper's Pit Hogan otrzymał specjalną nagrodę – trofeum za bycie mistrzem WWF World Heavyweight nieprzerwanie przez 3 lata. W segmencie wziął udział także André, który mu pogratulował. Tydzień później w Piper's Pit André również otrzymał trofeum za bycie jedynym niepokonanym wrestlerem w historii. Hogan pojawił się aby pogratulować przyjacielowi, ale mówił tak długo, nie dopuszczając laureata do głosu, że André uznał to za przejaw arogancji i rozczarowany wyszedł w trakcie mowy. W kolejnym odcinku Piper's Pit i w obecności Hogana André zaprezentował wszystkim swojego nowego managera, Bobby’ego Heenana. Gdy Hogan skrytykował ten wybór, André porwał jego koszulkę i zerwał naszyjnik z krzyżem, a następnie wyzwał na pojedynek o mistrzostwo.

    Dwayne Douglas Johnson, znany też jako The Rock (ur. 2 maja 1972 w Hayward) – amerykański aktor i wrestler. Występuje w World Wrestling Entertainment, w brandzie RAW.Nintendo 64, N64 – domowa konsola gier telewizyjnych stworzona przez firmę Nintendo. Premiera konsoli w Japonii miała miejsce 23 czerwca 1996 roku, w Ameryce Północnej – 29 września 1996, a w Europie – 1 marca 1997 roku. Oficjalnie prace nad konsolą rozpoczęły się 23 sierpnia 1993. W tym dniu bowiem poinformowano o podpisaniu umowy między firmami Nintendo i Silicon Graphics, w której była mowa o projekcie "Reality", mającym na celu stworzenie nowej konsoli do gier. Początkowo konsola miała się nazywać Ultra 64 i miała kosztować około 300 dolarów. Trudno było w to uwierzyć ze względu na niedawną premierę 32-bitowej konsoli 3DO Interactive Multiplayer, która kosztowała aż 699 dolarów i z tego powodu pojawiały się złośliwe uwagi aby zmienić nazwę projektu na "Unreality" (nierealny). Dzięki tej współpracy powstała pierwsza 64-bitowa konsola o możliwościach przewyższających dostępne wtedy na rynku konsole w tym jej głównego rywala Sony PlayStation.

    Rywale zmierzyli się 29 marca 1987 na gali WrestleMania III w Detroit. Na widowni było wówczas 78 tysięcy osób, choć WWE utrzymuje, że było ich 93 tysiące. Przez całą walkę mistrz próbował podnieść pretendenta i wykonać na nim manewr zwany Body Slam. Gdy w końcu mu się to udało, przypiął przeciwnika i wygrał. Na tej samej gali Hogan wziął udział w walce tag teamów. Walczył u boku byłego i najdłużej panującego mistrza WWF Heavyweight Championship, Bruno Sammartino, w jego ostatniej walce w karierze. Razem pokonali King Konga Bundy’ego i One Man Ganga.

    PlayStation (PS, popularnie zwane także – PSX) (jap. プレイステーション, pureisutēshon; pol. dosł. StacjaGier) – 32-bitowa konsola do gier wideo, wyprodukowana w Japonii przez firmę Sony Computer Entertainment, zaprojektowana przez Kena Kutaragiego.Włosi – naród zamieszkujący Włochy. We Włoszech jest ich około 56 mln, z czego prawie połowa wszystkich osób pochodzenia włoskiego mieszka poza Włochami, a najwięcej w Brazylii, Argentynie i w USA. Mówią językiem włoskim. Religią większości Włochów jest katolicyzm.

    W międzyczasie wielokrotnym pretendentem do tytułu Hulka Hogana był „Macho Man” Randy Savage, który do 1987 był heelem, ale powoli stawał się face’em. 3 października 1987 na gali Saturday Night's Main Event XII wyzwał mistrza WWF Intercontinental Heavyweight, Honky Tonk Mana, do walki o tytuł. Walka przerodziła się jednak w chaos. Bret Hart i Jim Neidhart wtargnęli na ring i razem z Honky Tonk Manem bili i poniżali Savage’a. Wtedy managerka pretendenta do tytułu, Miss Elizabeth, sprowadziła na pomoc Hulka Hogana, który obronił Macho Mana. Wkrótce obaj wrestlerzy utworzyli tag team o nazwie The Mega Powers.

    Polacy – naród zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, a poza granicami Polski tworzący Polonię.Wataha – grupa wilków lub dzików działająca razem, w szerszym znaczeniu termin odnoszony również do stada psów, likaonów lub jenotów. Posiada określoną hierarchię wewnętrzną. Jest to zwykle grupa rodzinna składająca się z pary rodzicielskiej oraz młodych z jednego lub kilku miotów.

    Hogan zmierzył się z André jeszcze raz 26 listopada 1987 na Survivor Series w walce 5 na 5. W drużynie André był One Man Gang, King Kong Bundy, Butch Reed oraz Rick Rude wspierani w narożniku przez Bobby’ego Heenana i Slicka. W drugiej drużynie byli Hulk Hogan, Paul Orndorff, Don Muraco, Ken Patera oraz Bam Bam Bigelow wspierani w narożniku przez Olivera Humperdinka. Hogan wyeliminował Butcha Reeda, ale sam został wyeliminowany przez wyliczenie, gdyż Bundy i One Man Gang przeszkodzili mu w powrocie na ring. Walkę wygrała drużyna André.

    Wii (wym. jak ang. we; IPA: [wiː]) – konsola gier wideo zaprojektowana i produkowana przez japońską firmę Nintendo. Początkowo znana pod nazwą Revolution jest następczynią Nintendo GameCube. Australia (Związek Australijski, Commonwealth of Australia) – państwo położone na półkuli południowej, obejmujące najmniejszy kontynent świata, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanie Indyjskim i Spokojnym. Jedyny kraj, który obejmuje cały kontynent. Siłą rzeczy nie posiada granic lądowych z żadnym państwem.

    24 stycznia 1988 na gali Royal Rumble André the Giant i Hulk Hogan podpisali kontrakt na walkę rewanżową. Walka ta odbyła się 5 lutego. Ponieważ Ted DiBiase przekupił sędziego Earla Hebnera, który zrobił wszystko żeby Hogan przegrał. André oddał tytuł zdobyty tytuł DiBiasemu. Jack Tunney, będący w kayfabe prezesem WWF, ogłosił jednak, że samowolne przekazanie tytułu jest nielegalne i zwakował mistrzostwo.

    Richard Erwin „Rick” Rood (ur. 7 grudnia 1958 w St. Peter, zm. 20 kwietnia 1999 w Alpharetcie), lepiej znany pod swoim pseudonimem ringowym jako „Ravishing” Rick Rude – amerykański wrestler związany w różnych okresach z National Wrestling Alliance, World Championship Wrestling oraz World Wrestling Federation i przez krótki okrez z Extreme Championship Wrestling. W 2017 roku został wprowadzony do WWE Hall of Fame przez Ricky’ego Steamboata. Amerykanie – pluralistyczna wspólnota narodowo-państwowa pochodzenia imigracyjnego, kształtująca się w Stanach Zjednoczonych, licząca około 300 mln osób. W związku ze specyficzną, migracyjną historią swojego powstania, posiada pochodzenie mieszane, przede wszystkim europejskie i afrykańskie. Mniejszość stanowią osoby pochodzenia azjatyckiego oraz rdzenni Amerykanie – Indianie Ameryki Północnej. Skutkiem tradycyjnej wielonarodowości Stanów Zjednoczonych jest fakt, że wielu Amerykanów identyfikuje się zarówno ze Stanami Zjednoczonymi, jak i – raczej sentymentalnie – z krajem pochodzenia swoich przodków (np. Amerykanie włoskiego czy irlandzkiego pochodzenia – Italian Americans, Irish Americans).

    27 marca 1988 na gali WrestleMania IV miał miejsce turniej, w którym nagrodą był zwakowany tytuł WWF World Heavyweight Championship. Członkowie The Mega Powers też wzięli w nim udział. Hulk Hogan i André the Giant otrzymali możliwość pominięcia pierwszej rundy i zmierzyli się od razu w ćwierćfinale. Ich walka zakończyła się dyskwalifikacją obu zawodników, więc razme odpadli z turnieju. Do finału doszedł jednak Randy Savage, któremu Hogan towarzyszył w narożniku w czasie jego walki tytułowej. Savage pokonał drugiego finalistę, Teda DiBiase, i zdobył mistrzostwo.

    Mark Jerrold Henry (ur. 12 czerwca 1971, Silsbee, Teksas) – amerykański zawodowy zapaśnik, sztangista, trójboista siłowy i strongman. Występuje w federacji World Wrestling Entertainment w brandzie Smackdown. Był mentorem Luckego Cannona w NXT. Jest zawodnikiem typu heel.Pedro Morales (ur. 22 października 1942 w Culebra) – portorykański wrestler, były główny mistrz WWF i pierwszy w historii WWF mistrz Triple Crown.

    28 sierpnia 1988 na gali SummerSlam The Mega Powers pokonali tag team The Mega Bucks (Ted DiBiase i André the Giant) w walce, w której Jesse “The Body” Ventura był sędzią specjalnym. Miss Elizabeth pomogła wygrać walkę odwracając uwagę przeciwników Hogana i Savege'a poprzez zdjęcie spódniczki.

    Ostatni raz Hulk Hogan walczył z André 7 grudnia 1988 na gali Saturday Night’s Main Event. André został zdyskwalifikowany.

    Bruno Leopoldo Francesco Sammartino, znany jako Bruno Sammaritano - włoski wrestler występujący w federacji World Wide Wrestling Federation. Zasłynął z tego, że najdłużej w historii posiadał pas WWE Championship - 7 lat 247 dni.Celebryt albo celebryta, rodz. żeński celebrytka, l.mn. celebryci (ang. celebrity, z łac. celebrare) – termin odnoszący się do osoby często występującej w środkach masowego przekazu i wzbudzającej ich zainteresowanie, bez względu na pełniony przez nią zawód (choć najczęściej są to aktorzy, piosenkarze, uczestnicy reality show, sportowcy czy dziennikarze). Zgodnie z definicją sformułowaną przez Daniela Boorstina w 1961 roku celebryt to osoba, która jest znana z tego, że jest znana. Słowo celebryt nie jest dokładnym synonimem gwiazdy, sławy, idola, autorytetu. Ze względu na możliwość szerokiego oddziaływania społecznego celebryci wykorzystywani są w działaniach reklamowych.

    Drugie panowanie mistrzowskie (1988–1990)[ | edytuj kod]

    Napięcia w tag teamie The Mega Powers zaczęły się kiedy Hogan zaprzyjaźnił się z managerką Macho Mana, Miss Elizabeth, a 15 stycznia 1988, w czasie Royal Rumble, Hogan przypadkiem wyeliminował Savage’a. W lutym 1989 Mega Powers rywalizowali z tag teamem Akeema i Big Bossmana. W ich walce z 3 lutego Savage niechcący znokautował Miss Elizabeth poważnie ją kontuzjując. Hogan pozostawił partnera w ringu, żeby odnieść Elizabeth na zaplecze, gdzie zajęli się nią medycy. Savage pozostawiony sam w ringu został zdominowany przez przeciwników. Elizabeth namówiła później Hogana, żeby wrócił na ring. Hogan spełnił prośbę, dokończył walkę sam i zapewnił swojej drużynie zwycięstwo. Po walce poszedł za kulisy, aby zobaczyć się z Elizabeth, ale zamiast niej spotkał Savage’a, który oskarżył go o spiskowanie przeciwko niemu i próby odebrania managerki oraz tytułu mistrzowskiego. Uderzył partnera swoim pasem mistrzowskim i zaczął go bić oraz poniżać. Brutus Beefcake przybył Hoganowi na pomoc, ale również został pobity. Rywalizacja została rozstrzygnięta 2 kwietnia na gali WrestleMania V. Hulk Hogan pokonał Savage’a i odebrał mu tytuł. Tak zaczęło się jego drugie panowanie.

    Hospitalizacja – pobyt pacjenta w szpitalu przez co najmniej jedną noc, trwający od chwili wpisu do księgi głównej do chwili wypisu, przeprowadzany w celu wykonania badań diagnostycznych lub leczenia.WrestleMania III – trzecia edycja gali WrestleMania federacji World Wrestling Federation, która odbyła się 29 marca 1987 w hali Pontiac Silverdome w mieście Pontiac w stanie Michigan. Frekwencja w hali wyniosła 93 173 osoby, co było rekordową liczbą osób w halach zamkniętych w Ameryce Północnej. Rekord ten został pobity 14 lutego 2010 podczas meczu gwiazd NBA, gdzie frekwencja wyniosła 108 713 osób. Sprzedaż biletów wyniosła $1 600 000. Dodatkowo w całej Ameryce Północnej utworzono 160 specjalnych stref kibica gdzie emitowano galę - w strefach tych galę oglądało ok. miliona osób, zaś na całym świecie frekwencja wyniosła kilka milionów oglądających. Walką wieczoru tej WrestleManii było starcie pomiędzy mistrzem WWF Hulkiem Hoganem a André the Giantem.
    Hulk Hogan i Brutus Beefcake

    W 1989 Hulk Hogan wystąpił w filmie Wszystkie chwyty dozwolone. Grał wrestlera o imieniu Rip Thomas, którego przeciwnikiem był zawodnik Zeus grany przez Toma Listera Jr. Film nie odniósł sukcesu, jednak WWF postanowiło przenieść postać antagonisty i filmowy konflikt do swojej organizacji. Podłożem konfliktu była przegrana Zeusa w filmie i jego żądza zemsty. 28 sierpnia na gali SummerSlam Hulk Hogan i Brutus Beefcake pokonali Randy’ego Savage’a i Zeusa. Hogan i Zeus zmierzyli się po raz ostatni 27 grudnia 1989 na gali No Holds Barred. Hulk Hogan i Brutus Beefcake pokonali Randy’ego Savage’a i Zeusa w walce typu steel cage match.

    11 sierpnia jest 223. (w latach przestępnych 224.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 142 dni. Survivor Series (1987) – pierwsza gala pay-per-view z cyklu gal Survivor Series, która została wyprodukowana przez World Wrestling Federation (WWF). Miała miejsce w Święto Dziękczynienia, 26 listopada 1987 w Richfield Coliseum w Richfield Township, Ohio.

    21 stycznia 1990 Hulk Hogan wziął udział w głównej walce na gali Royal Rumble. W jej trakcie wymienił znaczące spojrzenia z The Ultimate Warriorem, co było zapowiedzią ich rywalizacji. Mistrz zwyciężył bitwę, eliminując jako ostatniego Mr. Perfecta. 27 stycznia Hogam i Warrior walczyli jako zespół przeciwko Mr. Perfectowi i The Geniusowi. Później 1 kwietnia na WrestleManii VI Hogan i Warrior zmierzyli się w walce o tytuł WWWF Heavyweight Championship. Wygrał Warrior.

    WrestleMania – coroczna gala wrestlingu nadawana systemem Pay-per-view, organizowana pod koniec marca bądź na początku kwietnia przez World Wrestling Entertainment (WWE) (dawniej znane jako World Wrestling Federation). Jest uznawana za najważniejszą imprezę w kalendarzu WWE. WrestleMania jest największą i najdłużej organizowaną galą wrestlingową na świecie. WrestleMania zwana jest również "The Grandaddy of Them All", "The Grandest Stage of Them All" i "The Showcase of the Immortals". Pierwsza gala odbyła się w roku 1985, natomiast do tej pory zorganizowano 29 edycji tej imprezy.Earl William Hebner (ur. 17 maja 1949 w Richmond) – sędzia wrestlerski znany głównie ze swojego udziału w różnych wątkach fabularnych we wrestlingu, w których pełnił rolę skorumpowanego sędziego. Zasłynął swoim uczestnictwem w spisku, nazywanym w mediach Montreal Screwjob.

    W rzeczywistości Hulk Hogan chciał stracić tytuł, ponieważ planował emeryturę, a zależało mu, żeby jego następca był face’em, co wyjaśniałoby dlaczego były mistrz nie chce powrócić, aby się odegrać.

    Rywalizacja z Earthquackiem (1990–1991)[ | edytuj kod]

    Od kwietnia 1990 do lutego 1991 rywalizował z Earthquacke'iem. Pierwszy raz pokonał go na gali SummerSlam 27 sierpnia 1990. 19 stycznia 1991 wygrał Royal Rumble, w czasie którego wyeliminował Grega Valentine, Smasha, Crusha, Earthquake'a, Briana Knobbsa, The Warlorda i Tugboata. Hulk Hogan był pierwszą osobą w historii, która wygrała Royal Rumble dwa razy. Po zwycięstwie pokazał publiczności sztandarek nawiązujący do trwającej wówczas wojny w Zatoce Perskiej. Z jednej strony sztandarku było napisane Pokoju na Bliskim Wschodzie, a z drugiej Saddam i Slaughter się poddadzą. Sgt. Slaughter, który był najlepiej znany z odgrywania postaci amerykańskiego sierżanta, był w tym okresie sympatykiem Iraku.

    Futbol amerykański (ang. American football) – sport drużynowy, w którym uczestniczą dwa jedenastoosobowe zespoły. Najpopularniejszy sport w Stanach Zjednoczonych.Kaskader – osoba zawodowo wykonująca jako dubler w filmach lub przedstawieniach teatralnych niebezpieczne sceny takie jak: wypadki samochodowe, sceny walki, upadki z dużych wysokości, palenie, ewolucje konne itp.

    Ostatni raz w telewizji Hogan zmierzył się z Earthquake'iem 1 lutego 1991 w walce typu tag team match na gali Saturday Night’s Main Event. Tag team Hulka Hogana i Tugboata pokonał duet Earthquake'a i Dino Bravo, któremu towarzyszył manager Jimmy Hart. Ostatnia walka rywali miała miejsce 23 marca. Był to dark match, w którym zwyciężył Hogan.

    Głaz – obtoczony, wskutek transportu i erozji, fragment skały o średnicy większej niż 20 cm (największa frakcja ziarnowa skał okruchowych). Nagromadzenia głazów tworzą głazowisko, które po lityfikacji przechodzi w zlepieniec.Kevin Scott Nash (ur. 9 lipca 1959 w Detroit) – amerykański wrestler, koszykarz i aktor, znany głównie z występów w organizacji World Wrestling Federation, w której posługiwał się pseudonimem ringowym Diesel i był głównym mistrzem, a także z występów w World Championship Wrestling, gdzie przewodził stajnią New World Order i kilkukrotnie zdobył mistrzostwa główne oraz drużynowe, w 2015 został wprowadzony do galerii sławy WWE Hall of Fame.

    Trzy kolejne panowania mistrzowskie (1991–1993)[ | edytuj kod]

    24 marca 1991 na gali WrestleMania VII Hogan zmierzył się z ówczesnym posiadaczem mistrzostwa WWF Heavyweight Championship, Sgt. Slaughterem. Pokonał przeciwnika i po raz trzeci w swojej karierze zdobył najważniejszy tytuł WWF. Hogan ponownie pokonał Slaughtera 11 sierpnia w dark matchu. 26 sierpnia na gali SummerSlam tag team Hulka Hogana i The Ultimate Warriora wygrał walkę 2 na 3 przeciwko Sgt Slaughterowi, Col. Mustafie i Gen. Adnanowi. Sędzią specjalnym był Sid Justice. Rywalizacja Hogana i Slaughtera była nawiązaniem do toczącej się wówczas I wojny w Zatoce Perskiej. Hulk Hogan miał reprezentować amerykańskich patriotów, a Slaughter Irak.

    Wrestlemania IV – czwarta edycja gali wrestlingu o nazwie WrestleMania, która odbyła się 27 marca 1988 w hali Trump Plaza w mieście Atlantic City w stanie New Jersey. Na gali tej odbył się pierwszy w historii turniej o wakujący pas WWF Championship, w którym udział wzięło 14 zawodników. Walką wieczoru był finał o wakujące mistrzostwo WWF, w którym zwyciężył Randy Savage pokonując Teda DiBiase Seniora.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    27 listopada 1991 na gali Survivor Series Hogan stracił swój tytuł przegrywając walkę z The Undertakerem, w której interweniował Ric Flair. 3 grudnia na gali This Tuesday in Texas Hogan pokonał nowego mistrza i odzyskał tytuł, jednak w związku z kolejną interwencją Flaira, Jack Tunney, prezes WWF w kayfabe, zwakował mistrzostwo i ogłosił, że zostanie ono przyznane zwycięzcy głównej walki na gali Royal Rumble z 19 stycznia 1992. Hogan też wziął udział w tej walce. Wszedł na ring jako 26. Kiedy Sid Justice siłował się z Hoganem w pobliżu lin, Flair wyrzucił Justice'a z ringu, a ten pociągnął ze sobą Hogana. Justice i Hogan zostali wyeliminowani, a Ric Flair wygrał i został nowym mistrzem. 8 lutego w odcinku Saturday Night’s Main Event Justice i Hogan zmierzyli się jako tag team przeciwko Flairowi i Undertakerowi. Wtedy Justice zwrócił się przeciwko swojemu partnerowi. Konflikt Justice'a i Hogana został rozstrzygnięty 5 kwietnia 1992 na gali WrestleMania VIII. Justice'owi w narożniku towarzyszył Harvey Wippleman. Hogan wygrał przez dyskwalifikację po tym jak w ringu interweniował Papa Shango.

    Patriotyzm (łac. patria,-ae = ojczyzna, gr. patriates) – postawa szacunku, umiłowania i oddania własnej ojczyźnie oraz chęć ponoszenia za nią ofiar; pełna gotowość do jej obrony, w każdej chwili. Charakteryzuje się też przedkładaniem celów ważnych dla ojczyzny nad osobiste, a także gotowością do pracy dla jej dobra i w razie potrzeby poświęcenia dla niej własnego zdrowia lub życia. Patriotyzm to również umiłowanie i pielęgnowanie narodowej tradycji, kultury czy języka. Patriotyzm oparty jest na poczuciu więzi społecznej, wspólnoty kulturowej oraz solidarności z własnym narodem i społecznością.Super Nintendo Entertainment System (w skrócie SNES i Super NES) – 16-bitowa konsola do gier, która osiągnęła wielki sukces w krajach zachodniej Europy, USA oraz w Japonii (tam pod nazwą Super Famicom).

    Przez większość 1992 i część 1993 roku, Hulk Hogan nie występował w telewizji w związku ze skandalem sterydowym. Powrócił debiutując w nowo utworzonym programie Monday Night Raw. Hogan zadeklarował pomoc Brutusowi Beefcake'owi, który rywalizował z tag teamem Money Inc. (Ted DiBiase i I.R.S.).

    4 kwietnia 1993, na gali WrestleMania IX, Hulk Hogan i Brutusowi Beefcake zmierzyli się z drużyną Money Inc., której w narożniku towarzyszył Jimmy Hart. Hogan walczył z podbitym okiem, ponieważ dwa dni wcześniej miał wypadek na skuterze wodnym. Walka toczyła się o tytuł WWF Tag Team Championship, ale ponieważ pretendenci wygrali przez dyskwalifikację, przekazanie nie nastąpiło. Na tej samej gali Yokozuna pokonał Breta Harta w walce o WWF World Heavyweight Championship. Po wygranej manager nowego mistrza, Mr. Fuji, wyzwał Hogana do walki o tytuł jeszcze tego samego dnia. Hogan przyjął wyzwanie, wygrał i rozpoczął swoje piąte panowanie mistrzowskie. Trwało ono do 13 czerwca, kiedy Yokozuna odzyskał tytuł wygrywając z Hoganem na gali King of the Ring. Po tych wydarzeniach Hogan odszedł z WWF aby rozpocząć pracę przy serialu Grom w raju i występować jako wrestler w Japonii.

    WWE Championship – pas mistrzowski organizacji World Wrestling Entertainment. Jest on jednym z dwóch najważniejszych pasów WWE. Obecnym posiadaczem pasa jest Randy Orton, który na SummerSlam 2013 zdobył go, pokonując Daniela BryanaFilmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).

    W wywiadzie dla magazynu Power Slam UK Magazine z 1994 Hogan zdradził, że postanowił odejść z WWE z powodu różnicy wizji dalszego rozwoju federacji. Vince McMahon miałby chcieć promować innych wrestlerów, a Hogan uważał, że Hulkamania cieszyłaby się większym zainteresowaniem fanów.

    World Championship Wrestling (1994–2000)[ | edytuj kod]

    Pierwsze lata (1994–1996)[ | edytuj kod]

    Hulk Hogan w WCW

    Dołączył do World Championship Wrestling (WCW) 11 czerwca 1994. Jego pierwsza walka w tej organizacji miała miejsce na gali Bash at the Beach. Pokonał wtedy Rica Flaira w pojedynku o mistrzostwo WCW World Championship. Następnie Flair pokonał nowego mistrza 28 sierpnia w stalowej klatce na gali Clash of Champions – zwycięstwo nastąpiło w wyniku wyliczenia, więc tytuł nie zmienił posiadacza. 28 października obaj ponownie starli się w stalowej klatce, tym razem na gali Halloween Havoc, gdzie sędzią specjalnym był Mr. T. Tym razem wygrał Hogan.

    Randall Mario Poffo, znany jako "Macho Man" Randy Savage (ur. 15 listopada 1952 w Sarasota, Florida, zm. 20 maja 2011 Seminole, Florida ) – amerykański wrestler, który przyczynił się do rozwoju World Wrestling Federation, a później World Championship Wrestling.Film akcji (ang. action movie) − film sensacyjny, którego głównym zadaniem jest dostarczanie rozrywki widzom poprzez pokazywanie pościgów samochodowych, strzelanin, bijatyk i innych scen kaskaderskich o dużym ładunku napięcia i emocji. Najsłynniejszymi producentami filmów akcji są Amerykanie. Film akcji jest często łączony z innymi gatunkami takimi jak: fantastyka naukowa (Terminator), horror (Blade: Wieczny łowca) czy komedia (Zabójcza broń).

    Od listopada 1994 do lutego 1995 rywalizował z The Butchererm (dawny Brutus Beafcake). 25 stycznia na gali Clash of Champions miała miejsce walka tag teamów rozstrzygająca ich spór. Hulk Hogan i Randy Savage pokonali Kevina Sullivana i The Butchera. Po walce mistrz WCW United States, Big Van Vader, próbował zaatakować Hogana, ale ten umknął. Hogan wygrał przeciwko Vaderowi kilka kolejnych bitew: 19 lutego 1995 na SuperBrawl, 19 marca na Uncensored, 21 maja na Slamboree i 16 lipca na Bash at the Beach. Ich walka na Slamboree była walką tag teamów. Partnerem Hogana był Randy Savage, a Vadera Ric Flair.

    Talk-show – gatunek programu telewizyjnego, widowisko publicystyczne, w którym prowadzący (z reguły – jeden, choć bywają widowiska z dwoma prowadzącymi) rozmawia w studiu z uczestnikami na ustalony temat (talk-show monotematyczny), bądź na dowolne tematy (ogólny).(WWE) Intercontinental Championship – pas mistrzowski organizacji World Wrestling Entertainment. Początkowo był to drugi pod względem ważności pas w federacji. Obecnie jest drugim co do ważności pasem brandu SmackDown!. Do 2009 roku był na RAW, ale po Drafcie Rey Mysterio został przeniesiony razem z pasem do rosteru SmackDown.

    29 października 1995 na gali Halloween Havoc wziął udział w zapasach sumo monster trucków na dachu budynku. Jego przeciwnikiem był The Giant. Hogan wygrał wyzwanie, po czym obaj zawodnicy wysiedli z pojazdów i zaczęli walczyć w zwarciu. W wyniku szarpaniny Giant spadł z dachu, ale jak się później okazało, nic mu się nie stało. Jeszcze tej samej nocy obaj zawodnicy zmierzyli się w walce o WCW World Heavyweight Championship. Dzięki temu, że manager Jimmy Hart zwrócił się przeciwko Hoganowi, Giant pokonał mistrza i przejął jego pas.

    WrestleMania 2 była drugą edycją gali pay-per-view WrestleManii, która została wyprodukowana przez World Wrestling Federation (pierwsza WrestleMania była dostępna przez PPV tylko w wybranych stanach). Miała miejsce w poniedziałek, 7 kwietnia 1986, była więc jedyną WrestleManią, która nie była zorganizowana w niedzielę. WrestleMania 2 miała miejsce w trzech miejscach: w Nassau Veterans Memorial Coliseum w Uniondale w Nowym Jorku, w Rosemont Horizon w Rosemont w Illinois i w Los Angeles Memorial Sports Arena w Los Angeles w Kalifornii.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Dominacja New World Order (1996–1998)[ | edytuj kod]

    W 1996 prezes World Championship Wrestling, Eric Bischoff, postanowił zaadaptować w swojej organizacji wątek inwazji, który wcześniej pojawił się w New Japan Pro-Wrestling. Sprowadził do WCW Scotta Halla i Kevina Nasha, dwie popularne gwiazdy World Wrestling Federation (WWF). Bischoff chciał w ten sposób przekonać fanów, że WWF przeprowadza inwazję na WCW, chcąc zniszczyć organizację od środka. Zaczęło się to w odcinku WCW Monday Nitro, w którym Scott Hall ogłosił wojnę z WCW. Niedługo potem dołączył do niego Kevin Nash. Razem upokorzyli właściciela organizacji na oczach fanów. Na gali Bash at the Beach w 1996 miał miejsce pojedynek 3 na 3 między zawodnikami wiernymi organizacji, a najeźdźcami. WCW reprezentowali Randy Savage, Lex Luger i Sting. Inwazję reprezentował Scott Hall, Kevin Nash i tajemnicza trzecia osoba, która nie pojawiła się jednak w ringu na czas. We wczesnej fazie pojedynku Luger doznał kontuzji i odszedł za kulisy. Później, w trakcie walki, w wejściu na arenę pojawił się Hulk Hogan, który powoli szedł w stronę ringu oklaskiwany przez publiczność. Niespodziewanie zaatakował Randiego Savage’a Leg Dropem. Widownia szybko zmieniła swoje nastawienie, bucząc i rzucając śmieci w stronę ringu. Po walce wygranej przez najeźdźców, Hogan zaczął obrażać zgromadzony tłum i ogłosił, że zakłada z Hallem i Nashem stajnię o nazwie New World Order. Hulk Hogan stał się heelem po raz pierwszy od 15 lat. Przyjął nowy pseudonim ringowyHollywood Hogan – i zaczął nosić czarny strój charakterystyczny dla swojej nowej drużyny. 10 sierpnia na gali Hog Wild pokonał w walce The Gianta oszukując. Uderzył przeciwnika jego pasem mistrzowskim, kiedy sędzia nie patrzył. Następnie przypiął go i odebrał mu mistrzostwo WCW World. Następnie namalował sprayem na pasie litery nWo i ogłosił, że od teraz mistrzostwo nazywa się nWo World Championship, choć oficjalnie nazwa tytułu nie została zmieniona.

    Yogi Berra, właśc. Lawrence Peter Berra, (ur. 12 maja 1925 w St. Louis, Missouri, USA), amerykański bejsbolista, łapacz drużyny New York Yankees. Powszechnie uważa się, że postać z filmów rysunkowych, Miś Yogi, otrzymał imię na jego cześć.WrestleMania V była piątą edycją gali pay-per-view WrestleManii, która została wyprodukowana przez World Wrestling Federation. Miała miejsce 2 kwietnia 1989 w Trump Plaza w Atlantic City w New Jersey. Galę komentowali Gorilla Monsoon oraz Jesse Ventura.

    4 sierpnia 1997, w odcinku WCW Monday NITRO, Lex Luger pokonał Hollywood Hogana i wygrał mistrzostwo WCW World. Hogan odzyskał tytuł w walce rewanżowej 9 sierpnia 1997. Jego trzecie panowanie trwało do 28 grudnia, kiedy na gali Starrcade Sting pokonał go w walce.

    Hollywood Hogan odzyskał mistrzostwo WCW World 20 kwietnia 1998, pokonując ówczesnego mistrza Randy’ego Savage’a na cotygodniowej gali WCW Monday NITRO. Czwarte panowanie mistrza skończyło się 6 lipca 1998 po przegranej walce z Goldbergiem, również w NITRO.

    Spin-off (ang. produkt uboczny) – w terminologii związanej z produkcją filmową, telewizyjną i grami komputerowymi jest to określenie nowego produktu powstałego na bazie dużej popularności bohaterów lub wątków produkcji oryginalnych. Spin-off występuje też w książkach i komiksach, głównie amerykańskich, rzadziej w japońskich - najczęściej prezentuje wtedy przygody drugoplanowych bohaterów serii pierwotnej, rozwijając wątki poboczne.WWE 2K17 – komputerowa gra sportowa o tematyce wrestlingu, stworzona przez studia Yuke’s i Visual Concepts. Została wydana przez 2K Sports na platformy PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One i Microsoft Windows. Jest to osiemnasta gra z serii WWE i czwarta wydana pod nazwą WWE 2K. Założeniem gry jest odzwierciedlenie uniwersum WWE, w tym jego najważniejszych gałęzi branżowych – WWE SmackDown, WWE Raw i WWE NXT, a także częściowo uniwersum dawnych konkurencji tej firmy – WCW, ECW i WCCW. Gra zawiera kilka trybów rozgrywki – standardowa walka na arenie lub zapleczu, prowadzenie własnej kariery zawodnika WWE oraz odgrywanie różnych sytuacji we własnym uniwersum. Istnieje też możliwość personalizacji i tworzenia własnych uniwersów, programów, czołówek, aren, pasów mistrzowskich i zawodników, a także ich ruchów, charakteru, sposobów wejścia na arenę, sposobów celebracji zwycięstwa oraz filmów promocyjnych na TitanTronie.

    W kwietniu 1998 doszło do rozłamu w stajni nWo z przyczyn poglądowych. Część członków pozostała wierna Hoganowi, tworząc frakcję nWo „Hollywood”, a część poszła za Kevinem Nashem tworząc nWo „Wolfpack” (pl. Wataha Wilków). Obie frakcje rywalizowały ze sobą przez wiele miesięcy. 26 października w programie Jaya Leno Hollywood Hogan niespodziewanie ogłosił, że przechodzi na emeryturę.

    Robert Remus (ur. 27 sierpnia 1948 w Detroit) – amerykański wrestler lepiej znany pod swoim pseudonimem ringowym jako Sgt. Slaughter, zdobywca WWE World Heavyweight Championship i członek WWE Hall of Fame. Słynie głównie z odgrywania sierżanta, na którym wzorowana była także jedna z postaci związanych z franczyzą G.I. Joe. Paul Donald Wight II (ur. 8 lutego 1972 w Aiken) – amerykański profesjonalny wrestler i aktor, obecnie występujący w federacji WWE w brandzie SmackDown pod pseudonimem ringowym Big Show.

    Fingerpoke of Doom (1999)[ | edytuj kod]

    4 stycznia 1999 Kevin Nash był mistrzem WCW World i miał się zmierzyć z Goldbergiem w pojedynku, który był kreowany na bardzo ważny, będący wydarzeniem wieńczącym długą i znaczącą rywalizację. Ponadto wydarzenie to miało miejsce w rodzinnej dla Goldberga Atlancie. Zwrot akcji był taki, że Goldberg nie mógł stawić się na czas w ringu, z powodu zatrzymania przez organy porządku publicznego. Zastąpił go powracający do zawodu Hollywood Hogan. Na samym początku walki Hogan lekko dotknął przeciwnika palcem wskazującym, a wtedy Nash natychmiast upadł na podłogę i pozwolił się przypiąć i wygrać pretendentowi do tytułu. Oznaczało to piąte panowanie Hogana i koniec rozłamu w nWo. Ten incydent spotkał się z przytłaczająco negatywnym odbiorem publiczności. Po tym wydarzeniu konferansjer Tony Schiavone próbował przekonać telewidzów, żeby nie przełączali kanału, nieopatrznie zdradzając przy tym, że Mick Foley właśnie walczy o mistrzostwo konkurencyjnej firmy, WWF. Skutek był jednak odwrotny do zamierzonego i setki tysięcy widzów przełączyło kanał. Incydent ten jest powszechnie nazywany Fingerpoke of Doom (pl. Dotknięcie palcem zagłady) i przypisuje mu się przyczynienie do dalszego spadku oglądalności, a ostatecznie upadku WCW. Hogan utracił mistrzostwo 14 marca 1999 na gali Uncensored, pokonany przez Rica Flaira w stalowej klatce.

    Royal Rumble – gala pay-per-view (PPV) federacji WWE. Odbywa się każdego roku w styczniu. Pierwsza gala miała miejsce 24 stycznia 1988 r. w Copps Coliseum w Hamilton (Ontario) i została zrealizowana na specjalne potrzeby telewizji USA Network (nie była galą PPV). Zwycięzcą pierwszego Royal Rumble był Jim Duggan. Dopiero druga edycja Royal Rumble była dostępna w systemie płatnym. Głównym wydarzeniem każdej gali jest pojedynek 30 zawodników "Royal Rumble Match" (w 2011 r. 40 zawodników), a jego zwycięzca dostaje szansę na walkę o tytuł na gali WrestleMania. Royal Rumble wchodzi w skład tzw. WWE "Big Four". Przez wielu uznawana jest za jedną z najbardziej popularnych gal PPV federacji WWE.Immunitet (łac. immunitas – uwolnienie od obciążeń) – instytucja prawna, mocą której osoba z niej korzystająca nie podlega określonym przepisom, do przestrzegania których inne osoby są zobowiązane. Immunitet może też oznaczać ograniczenie odpowiedzialności prawnej danej osoby z tytułu pełnienia przez nią określonej funkcji. Istotą immunitetu jest więc wyłączenie spod określonego obowiązku.

    12 lipca 1999 w odcinku WCW Monday NITRO Hogan pokonał mistrza Randy’ego Savage’a i przejął mistrzostwo WCW World Championship. Tak zaczęło się jego szóste panowanie. Trwało ono do 12 września 1999, kiedy Hogan stracił pas, przegrywając go w walce ze Stingiem na gali Fall Brawl.

    Okoliczności odejścia z WCW (2000)[ | edytuj kod]

    W 2000 (poza kayfabe) główny scenarzysta WCW Vince Russo chciał, aby Hogan przegrał na gali Bash at the Beach z ówczesnym mistrzem WCW World Heavyweight, Jeffem Jarrettem. Ten pomysł nie spodobał się Hoganowi, który namówił prezesa organizacji, Erica Bischoffa, do zmiany scenariusza. Hogan miałby wygrać i przejąć tytuł, a potem ogłosić, że opuszcza WCW. Następnie Russo ogłosiłby turniej, w którym nagrodą byłoby nowe mistrzostwo, a po wyłonieniu nowego mistrza Hogan powróciłby na gali Halloween Havoc, deklarując, że to on jest prawdziwym mistrzem. 9 lipca na Bash at the Beach doszło do zaplanowanego wcześniej pojedynku. Jarrettowi towarzyszył w narożniku sam Vince Russo, który w kayfabe był też przedstawicielem zarządu. Walka skończyła się, kiedy Jarrett położył się specjalnie na podłodze, a Russo rzucił pas na ring, mówiąc Hoganowi, żeby go sobie wziął. Pretendent do tytułu poprosił o mikrofon i publicznie zarzucił Russo, że WCW jest w złym stanie właśnie przez takie sytuacje, po czym przypiął mistrza stopą, wziął pas i udał się za kulisy. Zarówno Hogan, jak i Bischoff deklarowali w późniejszych latach, że do tego momentu wszystko było zaplanowane. Jednak jeszcze na tej samej gali Vince Russo wygłosił przed widownią improwizowaną przemowę, w której wyzywał wulgarnie Hogana, zarzucił mu nadużywanie swoich wpływów w WCW i oświadczył, że Hogan już nigdy więcej nie pojawi się w organizacji, a jego walka z Jarrettem jest całkowicie nieoficjalna. Po tym wydarzeniu Hogan naprawdę odszedł z firmy i pozwał Vince’a Russo o zniesławienie, ale jego pozew został odrzucony.

    Elizabeth Ann Hulette (ur. 19 listopada 1960 w Frankfort, zm. 1 maja 2003 w Marietcie) – amerykańska menedżerka w wrestlingu, lepiej znana pod pseudonimem Miss Elizabeth. Przez większość swojej kariery w World Wrestling Federation (WWF) i World Championship Wrestling (WCW) była związana z wrestlerem Randym Savage’em, któremu w kayfabe oferowała swoje usługi menedżerskie, a w rzeczywistości byli małżeństwem od 1984 do 1992. Była kreowana na osobę elegancką, lojalną i o łagodnym usposobieniu. Często jest wskazywana jako pionierka fenomenu diw w World Wrestling Entertainment, obok Precious, Baby Doll i Sunshine. WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Drugi powrót do WWF / WWE (2002–2003)[ | edytuj kod]

    Hulk Hogan na gali WrestleMania X8

    25 stycznia 2002 podpisał kontrakt z World Wrestling Federation (WWF, później WWE) i przyjął pseudonim ringowy Hollywood Hulk Hogan. 17 lutego pojawił się po wielu latach w odcinku cotygodniowej gali. Pomógł wtedy Chrisowi Jericho pokonać Steve’a Austina. 18 lutego zaakceptował wyzwanie rzucone mu przez Rocka, który chciał, aby obaj zmierzyli się na gali WrestleMania X-8, ale niespodziewanie ujawniła się utworzona w WCW stajnia nWo. Grupa zaatakowała The Rocka. Pobity został zaniesiony do ambulansu, który następnie został staranowany przez Hogana pojazdem członowym. 17 marca na gali WrestleMania X-8 Rock pokonał lidera nWo, który po walce podał rękę zwycięzcy, aby mu pogratulować. Pozostali członkowie stajni, Scott Hall i Kevin Nash, uznali to za zdradę, zwrócili się przeciwko przegranemu i zaatakowali go. The Rock uratował Hogana, dla którego oznaczało to face turn.

    Xbox One – trzecia konsola gier wideo wyprodukowana przez firmę Microsoft. Oficjalna prezentacja konsoli odbyła się 21 maja 2013 roku, zaś 22 listopada 2013 roku sprzęt został wydany w 13 krajach.Bill Goldberg, właściwie William Scott Goldberg (ur. 27 grudnia 1966 w Tulsa, Oklahoma w USA) – wrestler w latach 1997-2004, były zawodnik futbolu amerykańskiego, aktor.

    W marcu Hogan i Rock rywalizowali drużynowo z nWo, ale w wyniku WWE Draftu obaj zostali przydzieleni do brandu SmackDown i tym samym oddzieleni od rywali. 4 kwietnia 2002 Hulk Hogan pojawił się w swoim żółto-czerwonym stroju sprzed dołączenia do nWo i ponownie zaczął używać pseudonimu ringowego Hulk Hogan. Vince McMahon ogłosił go głównym pretendentem do tytułu WWF Undisputed Championship. 21 kwietnia na gali Backlash Hogan pokonał mistrza Triple H-a i rozpoczął swoje szóste panowanie jako posiadacz głównego tytułu WWE.

    Madison Square Garden (często nazywany MSG lub The Garden) — hala sportowo-widowiskowa w Nowym Jorku w Stanach Zjednoczonych. Znajduje się na Manhattanie (strefa Midtown Manhattan), między siódmą a ósmą aleją i 31. i 33. ulicą, przy stacji kolejowej Pennsylvania Station. Hala należy do spółki The Madison Square Garden Company, która jest również właścicielem dwóch manhattańskich teatrów, Radio City Music Hall i Beacon Theatre. Odbywają się tu mecze koszykówki, hokeja na lodzie, jak również walki bokserskie i liczne koncerty. Madison Square Garden użytkują New York Knicks (liga koszykarska NBA), New York Rangers (liga hokejowa NHL) i New York Liberty (liga koszykarska kobiet WNBA). Madison Square Garden został otwarty w 1968 roku jako pierwsza sportowa arena w Nowym Jorku, a obecnie jest jedną z najczęściej wynajmowanych hal na świecie.Claudio Castagnoli (ur. 27 grudnia 1980), bardziej znany jako Antonio Cesaro i występujący aktualnie jako Cesaro - szwajcarski wrestler. Castagnoli jest związany kontraktem z WWE od września 2011 roku. Wcześniej znany był ze swojej pracy (pod prawdziwym nazwiskiem) w Ring of Honor (ROH), różnych federacjach niezależnych, a także w japońskim Pro Wrestling Noah.

    13 maja 2002 w WWE SmackDown wygrał starcie z Ric'iem Flairem po chaotycznej walce, w której próbowali interweniować między innymi nWo, Bradshaw i Steve Austin. Po walce The Undertaker, z którym Hogan miał zaplanowaną walkę na gali Judgement Day, zaatakował mistrza, przywiązał jego stopę do motocykla, a potem wsiadł na pojazd i odjechał, ciągnąc rywala za sobą. W kayfabe Hogan doznał kontuzji szyi.

    Night of Champions - coroczna gala PPV (Pay Per View), federacji WWE (World Wrestling Entertainment), która wyróżnia się zasadą "All Titles on a line" co znaczy, że na jednej gali odbywają się walki o wszystkie pasy mistrzowskie. Mogą występować walki typu "Non Title".Bam Bam Bigelow, właśc. Scott Charles Bigelow (ur. 1 września 1961, zm. 19 stycznia 2007 w Hudson) – amerykański wrestler. Pracował dla World Wrestling Entertainment (WWE), a także ECW i WCW. Bigelow zdobył między innymi tytuły: ECW Champion, ECW Television Champion i WCW Tag Team Champion.

    16 maja 2002 w WWE SmackDown Hogan wystąpił przed montrealską widownią, która wiwatowała na jego cześć przez 10 minut. Prezes WWE Vince McMahon dołączył do Hogana i również wygłosił przemówienie. Nazwał Hogana pustą skorupą tego, czym był kiedyś, skrytykował Hulkamanię i wstawił się za Undertakerem. W odpowiedzi Hogan powalił McMahona i wykonał na nim swój finisher. Był to początek rywalizacji wrestlera i prezesa WWE. 19 maja 2002 na gali Judgement Day The Undertaker z pomocą McMahona pokonał Hogana w walce o mistrzostwo WWE Championship.

    SummerSlam (1991) było czwartą edycją corocznej gali pay-per-view SummerSlam, która została wyprodukowana przez World Wrestling Federation. Miała miejsce 26 sierpnia 1991 w Madison Square Garden w Nowym Jorku.Tubylczy Amerykanin (inaczej rdzenny Amerykanin, czasem też "rodowity Amerykanin", ang. Native American) – wieloznaczne pojęcie, które w zależności od autora i kontekstu może oznaczać:

    23 maja 2002 Hogan wystąpił przed widownią SmackDown, żeby ogłosić swoją emeryturę. Vince McMahon jednak przerwał jego wystąpienie i zabronił mu przerwania kariery, powołując się na kontrakt i grożąc pozwem sądowym. McMahon oświadczył, że to on stworzył Hulkamanię i umrze ona na jego warunkach. Wypomniał też Hoganowi jego odejście z firmy w 1993.

    Saddam Husajn, właściwie Saddam Husajn Abd al-Madżid at-Tikriti (صدام حسين عبد المجيد التكريتي, ur. 28 kwietnia 1937 roku w Al-Audży, zm. 30 grudnia 2006 roku w Bagdadzie) – iracki polityk, jedyny Marszałek Iraku, generał, prezydent i faktyczny dyktator Iraku w latach 1979–2003, z wykształcenia prawnik. Stracony przez powieszenie w 2006 roku.Michael Sylvester Enzio Stallone (ur. 6 lipca 1946 w Nowym Jorku) – amerykański aktor, reżyser i scenarzysta, jeden z największych międzynarodowych gwiazdorów, światowa ikona machismo i Hollywood; zagrał m.in. dwie role, które stały się częścią amerykańskiej kultury – legendę boksu Rocky’ego Balboa oraz żołnierza Johna Rambo.

    4 lipca 2002 w SmackDown Hogan i Edge zdobyli tytuł drużynowy WWE Tag Team Championship, pokonując tag team Billy and Chuck (Billy Gunn i Chuck Palumbo). Ich panowanie trwało do 21 lipca 2002, kiedy zostali pokonani na gali Vengeance przez Lance’a Storma i Christiana.

    23 stycznia 2003 Hogan wystąpił przed widownią SmackDown, zapowiadając, że w związku z kończącym się kontraktem zamierza tym razem odejść właściwie. Vince McMahon przerwał wystąpienie i wyzwał Hogana do walki. Zwyciężył Hogan. Zwieńczeniem ich rywalizacji była walka na WrestleManii 19, gdzie mimo interwencji Roddy’ego Pipera Hulk Hogan pokonał Vince’a McMahona w walce typu street fight.

    Louis Vincent Albano (ur. 29 lipca 1933 w Rzymie, zm. 14 października 2009 w Westchester County) – włoski wrestler, menedżer i aktor lepiej znany pod swoim pseudonimem ringowym jako Captain Lou Albano. Acclaim Entertainment, Inc był producentem i wydawcą gier komputerowych. Gry były wydawane na różne platformy sprzętowe takie jak: Super Nintendo, Nintendo 64, PlayStation 2, Xbox, Nintendo GameCube, GameBoy Advance oraz PC.

    3 kwietnia 2003 w SmackDown Vince McMahon zawiesił Hogana i powiedział, że od teraz będzie mu płacił za pozostanie w domu. Hogan, którego kontrakt zobowiązywał do słuchania się szefa, odszedł, ale powrócił 1 maja jako zamaskowany wrestler o pseudonimie ringowym Mr America. Rywalizacja wrestlera i prezesa była kontynuowana. Przez wiele miesięcy McMahon próbował ujawnić, że Mr. America to Hulk Hogan. 2 lipca 2003 prezes federacji zaprezentował widowni nieemitowane wcześniej nagranie, na którym Mr. America po wygranej walce na chwilę zdejmuje maskę, pokazując się publiczności. Następnie McMahon publicznie ogłosił, że America zostaje zwolniony. W rzeczywistości Hulk Hogan odszedł z WWE już wcześniej, w związku z nieporozumieniami związanymi z wynagrodzeniem i wykorzystaniem postaci, więc jego wątek musiał zostać domknięty bez jego udziału.

    Powrót do New Japan Pro-Wrestling (2003)[ | edytuj kod]

    Po odejściu z WWE ponownie zaczął występować w New Japan Pro-Wrestling (NJPW). 11 października 2003 przeprowadził się do Japonii z managerem Jimmym Hartem i rozpoczął przygotowania przed galą Tokyo Dome Show. Hogan zapewnił w wywiadzie dla Yomiuri Sports, że nie chce mieć już nic wspólnego z WWE i Vince’em McMahonem. 13 października pokonał Masahiro Chono w około 19 minut. Po walce ogłosił, że chciałby ponownie zdobyć główny tytuł IWGP Heavyweight Championship, a potem mistrzostwo NWA. Wtedy niespodziewanie został zaatakowany gitarą przez Jeffa Jarretta tak, że jego głowa zaczęła krwawić. Jarret powiedział wówczas Słyszałem, że chcesz przejść do TNA. No to TNA przyszło do ciebie. 15 października 2003 Jimmy Hart zapowiedział, że Hulk Hogan zamierza się zemścić.

    Trzeci powrót do WWE (2005–2006)[ | edytuj kod]

    Hulk Hogan w 2005

    28 lutego 2005 World Wrestling Entertainment ogłosiło, że Hulk Hogan zostanie przyłączony do WWE Hall of Fame na gali WrestleMania 21 w 2005. Ceremonia dołączenia miała miejsce 2 kwietnia.

    3 kwietnia 2005 wrestler Muhammad Hassan wyraził żal z powodu braku swojej chwili na Wrestlemanii i postanowił za to wyróżnić się atakując Eugene’a. Wtedy Hulk Hogan zjawił się żeby pomóc zaatakowanemu. Shawn Michaels w czasie swojego promo 11 kwietnia poprosił nieobecnego wówczas Hogana o pomoc w walce z tag teamem Hassana i Daivari. 18 kwietnia Michaels pokonał Hassana przez dyskwalifikację, gdyż manager jego przeciwnika, Daivari, zaatakował go i razem ze swoim podopiecznym bił nawet po oficjalnej walce. Nagle Hulk Hogan przybył, by pomóc zaatakowanemu i przyjąć propozycję utworzenia drużyny. 1 maja 2005 na gali Backlash Hogan i Michaels zmierzyli się z Muhammadem Hassanem i Khosrowem Daivarim w walce tag teamów i wygrali.

    4 lipca 2005 Carlito Cool i Hulk Hogan reklamowali w programie WWE Raw reality show Uparty jak Hogan, kiedy nagle interweniował Kurt Angle. Jeszcze tego samego dnia Angle i Carlito zmierzyli się z Shawnem Michaelsem i Hulkiem Hoganem i przegrali, ale nieoczekiwanie Michaels zwrócił się przeciwko Hoganowi i stał się heelem. 18 lipca Hogan zaakceptował wyzwanie Michaelsa, zmierzył się z nim 21 sierpnia 2005 na gali SummerSlam i pokonał go. Po walce obaj zawodnicy podali sobie ręce. W grudniu Hogan skręcił sobie kostkę na planie filmowym Little Hercules, co wiązało się z zawieszeniem występów w WWE.

    W lipcu i sierpniu 2006 rywalizował z Randy'm Ortonem, znanym wówczas jako zabójca legend. Podłożem ich rywalizacji było zalecanie się Ortona do córki Hogana, Brooke Hogan. Finał tej rywalizacji miał miejsce 20 sierpnia na SummerSlam, gdzie Hogan pokonał Ortona.

    Total Nonstop Action Wrestling (2009–2013)[ | edytuj kod]

    Hulk Hogan w 2010

    27 października 2009 Hulk Hogan i Eric Bischoff podpisali umowę z Dixie Carter na występy w Total Nonstop Action Wrestling (TNA). 29 października organizacja pokazała nagranie z konferencji prasowej na Madison Square Garden, w czasie której Hogan promował swoją nową książkę, My Life Outside the Ring. Wtedy też wrestler po raz pierwszy ogłosił, że podpisał umowę z właścicielką TNA. W kayfabe Hogan został partnerem biznesowym Carter i miał pełnić funkcje zarządcze oraz organizacyjne. Debiutował na arenie TNA 4 stycznia 2010. Skonfrontował się wtedy z Kevinem Nashem, Scottem Hallem i Seanem Waltmanem, którzy chcieli razem z nim ponownie stworzyć stajnię New World Order, ale Hogan odmówił, tłumacząc, że kiedy należał do nWo to były inne czasy. 17 stycznia wraz z Bischoffem debiutował na gali pay-per-view organizacji, gdzie zaprezentował widowni czworoboczny ring (do tej pory w TNA wrestlerzy przeważnie walczyli w sześciobocznym ringu). Publiczność zareagowała negatywnie, bucząc i skandując We want six sides! (pl. Chcemy sześciu boków!).

    Hogan włączył się osobiście po stronie Abyssa w jego konflikcie z Ric'iem Flairem. Razem 8 marca 2010 zmierzyli się w pojedynku tag teamów przeciwko Flaierowi i A.J. Stylesowi, ale w czasie ich walki w ringu pojawił się powracający do organizacji Sting, który niespodziewanie stał się heelem i zaatakował Hogana kijem baseballowym. Odbywający się pojedynek został dokończony później tego wieczoru. Zwyciężył Hogan i Abyss. Incydent ten zapoczątkował rywalizację między Hoganem i Stingiem. Z czasem w rywalizację zaczęli angażować się też inni wrestlerzy. 18 kwietnia na gali TNA Lockdown drużyna Hogana (Abyss, Rob Van Dam, Jeff Jarrett i Jeff Hardy) pokonała drużynę Flaira (Sting, James Storm, Robert Roode i Desmond Wolfe).

    3 marca 2011 wygrał w kayfabe proces sądowy z Dixie Carter i całkowicie przejął firmę TNA. Oboje postanowili jednak rozstrzygnąć swój spór poprzez wrestling. Na gali Bound For Glory 16 października 2011 Hogan przegrał ze Stingiem w walce bez dyskwalifikacji i oddał swoje udziały Carter. Gdyby Hogan wygrał, Sting musiałby odejść z TNA.

    13 października 2013 odmówił Dixie Carter przedłużenia kończącego się w owym miesiącu kontraktu i przestał pojawiać się w programach TNA.

    Czwarty powrót do WWE (2013–2015)[ | edytuj kod]

    Hulk Hogan gratulujący Cesaro – zwycięzcy inauguracyjnej corocznej walki André the Giant Memorial Trophy.

    20 lutego 2014 WWE ogłosiło, że Hulk Hogan powróci do organizacji jako oficjalny gospodarz gali WrestleMania XXX w Nowym Orleanie w Luizjanie. 24 lutego pojawił się w ringu WWE po raz pierwszy od grudnia 2007 i tego dnia promował WWE Network. 10 marca 2014 zapowiedział pierwszą walkę typu battle royal ku pamięci André the Gianta o nazwie André the Giant Memorial Battle Royal. To właśnie Hoganowi przypisuje się ustanowienie tej tradycji. Był oficjalnym gospodarzem gali WrestleMania XXX. Nie walczył, ale występował w segmentach z innymi zawodnikami mającymi w WWE legendarny status. Byli to: Stone Cold Steve Austin, The Rock, Mr. T, Paul Orndorff i Roddy Piper. 27 lutego 2015 Hogan został uhonorowany w Madison Square Garden w trakcie specjalnego poświęconego mu wydarzenia o nazwie Hulk Hogan Appreciation Night (pl. Noc Docenienia Hulka Hogana). 28 marca wprowadził do WWE Hall of Fame zmarłego Randy’ego Savage’a. Dzień później, na gali WrestleMania 31, razem ze Scottem Hallem i Kevinem Nashem wystąpił w odnowionej drużynie nWo, aby wesprzeć w narożniku Stinga w czasie jego walki przeciwko Triple H-owi, którego w narożniku wspierała odnowiona drużyna D-Generation X, a w niej Billy Gunn, X-Pac, Road Dogg i Shawn Michaels.

    Skandal kończący karierę (2015–2018)[ | edytuj kod]

    24 lipca 2015 WWE oświadczyło, że zerwało kontakt z Hoganem, choć adwokat wrestlera twierdził, że jego klient sam odszedł. Dzień wcześniej WWE usunęło większość wzmianek o Hoganie na swojej stronie internetowej, w tym cały merchandising, artykuły ze sklepu odnoszące się do Hogana i jego profil członka WWE Hall of Fame. Usunięto też jego postać z DLC do WWE 2K16 i z WWE 2K17. Było to związane z publikacjami w National Enquirer i Radar Online. Gazety ujawniły nagranie Hulka Hogana, które zawierało stosunek seksualny wrestlera z Heather Clem, która była żoną jego przyjaciela, Todda Clema. Na nagraniu Hogan wyraża obrzydzenie tym, że jego córka umawia się z czarnoskórym mężczyzną i wielokrotnie użył wulgarnego rasistowskiego słowa nigger. Nagranie wyciekło wbrew woli i wiedzy Hogana, który natychmiast przeprosił za swoje słowa i zapewnił, że nie odzwierciedlają one jego prawdziwych przekonań.

    Pomimo zwolnienia w trybie natychmiastowym, od tego czasu pojawiło się wiele doniesień o możliwym powrocie Hogana do WWE. We wrześniu 2015 członek zarządu Paul „Triple H” Levesque wyraził otwartość na powrót Hogana do firmy. W styczniu 2016 dziennikarz Bryan Alvarez z Wrestling Observer Line spekulował na temat możliwości pojawienia się Hogana w czasie gali WrestleMania 32. W lutym 2017 dziennikarz New Wrestler Observer Dave Meltzer donosił, że wrestler pojawi się na gali WrestleMania 33. W maju 2017 Wrestling Observer Newsletter donosił o trwających negocjacjach Hulka Hogana i Vince’a McMahona, którą miał potwierdzić sam Hogan. W sierpniu 2017 Hogan ogłosił, że chciałby stoczyć pojedynek przeciwko Braunowi Strowmanowi, który miałby być ostatnią walką Hulka Hogana w jego karierze.

    Sporadyczne występy w WWE (od 2018)[ | edytuj kod]

    Pierwsze oznaki powrotu Hulka Hogana do łask WWE pojawiły się 15 lipca 2018, kiedy jego profil został przywrócony na stronie internetowej WWE i w sekcji o członkach galerii sławy Hall of Fame. WWE wydało oświadczenie, w którym uznano, że Hogan zasługuje na drugą szansę po tym jak wielokrotnie przepraszał za to co zrobił i pracował w wolontariacie z młodymi ludźmi, ucząc ich wyciągania wniosków z popełnianych błędów. 2 listopada po raz pierwszy od 2015 pojawił się na gali WWE. Było to Crown Jewel w Rijad w Arabii Saudyjskiej. Został wyznaczony na gospodarza gali i w czasie wydarzenia wygłosił przemówienie. 7 stycznia 2019 wystąpił w odcinku WWE Raw, aby złożyć hołd zmarłemu w poprzednim tygodniu Mean Gene'owi Okerlundowi. W czasie tego występu Hogan przez chwilę przemawiał bez gimmicku.

    Inne organizacje[ | edytuj kod]

    Hulk Hogan na jednym z wydarzeń w czasie trasy Hulkamania: Let The Battle Begin

    6 grudnia 2008 wystąpił na gali Highspots.com Presents „The Nature Boy” Ric Flair & „The Immortal” Hulk Hogan. Był sędzią specjalnym w pojedynku Reida i Davida Flaira przeciwko drużynie The Nasty Boys (Brian Knobbs i Jerry Sags).

    22 stycznia 2009 pojawił się na wydarzeniu organizacji Florida Championship Wrestling. Przyjechał żółtym Fordem Mustang i powiedział publiczności znajdźcie mi kogoś do walki, a wrócę, ale potem odjechał i już nie powrócił.

    W listopadzie 2009 Hulk Hogan i Eric Bischoff wyprodukowali serię własnych wydarzeń w Australii, co w założeniu miało być wrestlerskim odpowiednikiem trasy koncertowej. Trasa nosiła nazwę Hulkamania: Let The Battle Begin. Hogan sam także występował w ringu, a jego głównym rywalem w kayfabe był Ric Flair. Hogan planował kolejną trasę w Chinach, ale plany zostały anulowane po tym jak występy w Australii okazały się porażką finansową, a firma organizująca wydarzenia zbankrutowała

    27 kwietnia 2013 walczył i wygrał z „Giant” Paulem Wightem w czasie wydarzenia organizacji Memphis Wrestling.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.387 sek.