• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Huk wystrzału

    Przeczytaj także...
    Gazy prochowe - produkty spalania ładunku miotającego (prochu czarnego lub bezdymnego) w lufie. W momencie powstawania temperatura gazów prochowych (powstałych z prochu bezdymnego) sięga 2500-3500 K, w chwili opuszczenia lufy przez pocisk jest już niższa i wynosi ok. 2000 K. Ciśnienie gazów prochowych zależy od żywości i charakterystyki prochu. Skład gazów prochowych zależy od rodzaju prochu. W przypadku prochów bezdymnych głównymi składnikiami są: tlenek węgla, wodór, azot, para wodna, a także niewielkie ilości tlenu, metanu, i amoniaku. Energia gazów prochowych jest wykorzystywana do nadania prędkości pociskowi (praca główna gazów prochowych). Część energii gazów prochowych jest zużywana do wykonania prac ubocznych (szkodliwych) (zjawisko odrzutu broni, nagrzewanie się broni).Akustyka – dział fizyki i techniki obejmujący zjawiska związane z powstawaniem, propagacją i oddziaływaniem fal akustycznych. Ze względu na różnorodność działów akustyka jest obecnie traktowana jako nauka interdyscyplinarna obejmująca oprócz akustyki ogólnej, zajmującej się zagadnieniami podstawowymi, również szereg działów akustyki stosowanej, zajmujących się praktycznym zastosowaniem zjawisk akustycznych.
    Kaliber broni - najmniejsza średnica przewodu lufy broni palnej. Pod uwagę nie bierze się zakończenia lufy, które, np. w garłaczu, może rozszerzać się lejkowato. W przypadku luf gwintowanych kaliber broni oznacza średnicę lufy mierzoną na polach gwintu.

    Huk wystrzału – zjawisko dźwiękowe związane z opuszczaniem przez pocisk przewodu lufy, powstałe na skutek gwałtownego wzrostu ciśnienia przed lufą. Wzrost ciśnienia przed lufą broni powstaje w wyniku wylotu z niej gazów prochowych i wybuchu mieszanki gazowej po połączeniu z tlenem zawartym w powietrzu. Zjawiska te następują bardzo szybko, wywołując zagęszczenie powietrza przed lufą - stanowią one główne źródło huku wystrzału rozprzestrzeniającego się zgodnie z prawem akustyki. Zagęszczenie powietrza przed lufą, rozrzedzenie oraz następujące po nich wahania ciśnienia stanowią falę huku wystrzału, której amplituda uwarunkowana jest kalibrem broni i wielkością ładunku prochowego. Dla tego samego gatunku prochu amplituda fali huku wystrzału jest w przybliżeniu proporcjonalna do masy ładunku. Huk wystrzału pocisku mniejszego kalibru, przy którym fala jest krótsza, a więc wzrost ciśnienia gwałtowniejszy, wydaje się bardziej "ostry" niż pocisku większego kalibru.

    Bibliografia[]

  • Encyklopedia techniki wojskowej, Warszawa 1987.
  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 89. ISBN 83-86028-01-7.
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.