• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hugo van der Goes



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Konwersi (łac. conversi) – bracia zakonni – pierwotnie termin ten dotyczył dorosłych którzy wstępując do zakonu czynili pokutę. Odrzucenie rzeczywistości świata świeckiego znane było jako conversio a saeculo natomiast zmiana trybu życia jako conversio morum. Analogicznym pojęciem dotyczącym kobiet było conversae (konwerski).Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.
    Twórczość[ | edytuj kod]
    Pokłon Trzech Króli
    Tryptyk Adoracja Dzieciątka zwany też Tryptykiem Portinarich

    Artysta nie sygnował i nie datował swoich obrazów. Stosował wielkie formaty i malował postaci ludzkie naturalnej wielkości, co było rzeczą niezwykłą w sztuce niderlandzkiej tamtych czasów. Jego twórczość zdradza objawy schyłku wielkiego przewrotu Jana van Eycka. Zasady kształtowania obrazów stosowane przez van Eycka stają się u niego skonwencjonalizowane, a jednocześnie pewne elementy jego dzieł zapowiadają manieryzm (układ form po przekątnych, głębia obrazu, ruchliwa i niespokojna linia). Faktury jego obrazów są szorstkie, niewygładzone jak u van Eycka.

    Ołtarz Gandawski lub Adoracja Mistycznego Baranka (nid.: Het Lam Gods) – złożony poliptyk tablicowy dużych rozmiarów, który początkowo był umieszczony w kaplicy Joosta Vijdta w katedrze św. Bawona w Gandawie, ale później ze względów bezpieczeństwa przeniesiono go w inne miejsce katedry. Zamówiony przez zamożnego kupca i finansistę Joosta Vijdta, wykonany przez Huberta i Jana van Eycków, ukończony w 1432. Głównym tematem dzieła jest odkupienie ludzkości przez ofiarę Chrystusa.Ermitaż, Państwowe Muzeum Ermitażu (Эрмитаж, z fr. ermitage – "pustelnia") – rosyjskie muzeum państwowe w Sankt Petersburgu. Mieści się w pięciu pałacach nad brzegiem Newy. Nazwa muzeum pochodzi od jednego z pałaców zimowych Piotra I.

    Jego prace charakteryzuje niedostępność kompozycji dla widza, pozostawiająca go poza dziejącym się na obrazie wydarzeniem (Adoracja Dzieciątka, Ołtarz Portariarich, Zaśnięcie Marii, gdzie postaci tworzą zamknięty krąg wokół wydarzenia), podczas gdy inni Niderlandczycy starali się wciągnąć odbiorcę do akcji.

    Używa kontrastów na skalę nieznaną dotąd innym malarzom. Obok zrównoważonych postaci, stojących twardo na ziemi mamy sylwetki uchwycone w ruchu, obok stref silnego światła - strefy zaciemnione, obok zdecydowanego realizmu – idealizm. Niewątpliwie zamiłowaniu do dużych kompozycji towarzyszy również upodobanie do precyzyjnego określania szczegółu.

    Bruksela (fr. Bruxelles, nid. Brussel, niem. Brüssel) – miasto i stolica Belgii oraz Unii Europejskiej, położone w środkowej części kraju nad rzeką Senne.Cech (z niem. Zunft), w języku staropolskim Gilda, słowo pochodzące z języka dolnoniemieckiego "die Gilde", ta ze staro skandynawskiego gildi - nazwa oznaczająca zebranie, stowarzyszenie, następnie cech rzemieślniczy – organizacja samorządu rzemieślniczego o charakterze społeczno-zawodowym, częściowo również gospodarczym, zrzeszająca rzemieślników jednego lub kilku pokrewnych zawodów, mająca na celu:

    Wydaje się być malarzem najsłabiej z twórców niderlandzkich związanym z "devotio moderna".

    Tryptyk Portinarich[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Tryptyk Portinarich.

    Jego najsłynniejszym dziełem (oraz jedynym niebudzącym wątpliwości co do autorstwa) pozostaje znajdujący się w Uffizi Tryptyk Portinarich, przedstawiający Adorację Dzieciątka (1476-79, zwany też Pokłonem pasterzy). Tryptyk został zamówiony przez bankiera Medyceuszy Tommasa Portinariego dla kościoła Sant'Egidio przy szpitalu Santa Maria Nuova we Florencji. Na tryptyku van der Goesa wzorował się Domenico Ghirlandaio, malując swoją Adorację Dzieciątka.

    Auderghem (nid. Oudergem) – jedno z 19 miast w dwujęzycznym regionie Belgii. Znajduje się w Regionie Stołecznym Brukseli. 1 stycznia 2015 miasto liczyło 31 985 mieszkańców.Jan van Eyck (ur. ok. 1390 w Maaseik, zm. 9 lipca 1441 w Brugii) – malarz niderlandzki, przedstawiciel piętnastowiecznego realizmu niderlandzkiego. Był bratem innego malarza niderlandzkiego Huberta van Eycka.

    Upadek i Opłakiwanie[ | edytuj kod]

    Hugo van der Goes połączył w dyptyku dwa przedstawienia znacznie zróżnicowane tematycznie i stylistycznie. Na lewej tablicy umieszczona została scena grzechu pierworodnego – Adam i Ewa kuszeni są przez węża, który ma tutaj postać jaszczurki z głową kobiety. Autor nawiązał stylem do twórczości Jana van Eycka. W tle rozciąga się rozległy krajobraz, szczegóły zostały oddane bardzo drobiazgowo (zwłaszcza roślinność), a postaci przywodzą na myśl akty z Ołtarza Gandawskiego. Druga część dyptyku, Opłakiwanie, kontynuuje z kolei ekspresyjną tradycję Rogera van der Weydena. Kontrast z pierwszą częścią podkreślony jest przez pusty, jałowy krajobraz Golgoty widoczny w tle sceny. Dyptyk znajduje się w Kunsthistorisches Museum w Wiedniu.

    Śmierć Marii (Zaśnięcie Marii) – obraz renesansowego malarza niderlandzkiego Hugona van der Goesa. Obecnie znajduje się w Groeningemuseum w Brugii.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Dzieła zebrane[ | edytuj kod]

  • Madonna z Dzieciątkiem lub Madonna siedząca - (ok. 1467-68), 30 x 46,5 cm, Städelsches Kunstinstitut, Frankfurt nad Menem (śr. część tryptyku)
  • Ołtarz Portinarich - (1473-78), Uffizi, Florencja
  • Adoracja pasterzy, 235 x 304 cm (śr. część tryptyku)
  • Portret donatora wraz z jego świętymi patronami, 253 x 141 cm (lewe skrzydło)
  • Portret donatorki wraz z jej świętymi patronkami, 235 x 141 cm (prawe skrzydło)
  • Zwiastowanie, 253 x 141 cm + 253 x 141 cm (zewnętrzna strona skrzydeł bocznych, en grisaille)
  • Ołtarz wiedeński - (1470-79), Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu
  • Grzech pierworodny, 33,8 x 23,5 cm (lewe skrzydło)
  • Opłakiwanie Chrystusa, 34,4 x 22,8 cm (prawe skrzydło)
  • Święta Genowefa, 33,8 x 22,9 (zewnętrzna strona, en grisaille)
  • Opłakiwanie - (b. d.), 36 x 30 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
  • Opłakiwanie (Trzy Marie i św. Jan Ewangelista) - (ok. 1480), 53,5 x 38,5 cm, Gemäldegalerie, Berlin
  • Opłakiwanie Chrystusa - (b. d.), 54 x 72 cm, Museo di Capodimonte, Neapol
  • Pokłon pasterzy - (ok. 1480), 97 x 245 cm, Gemäldegalerie, Berlin
  • Pokłon Trzech Króli (Ołtarz Monforte) - (ok. 1471-73), 146,5 x 241,5 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie (śr. część tryptyku). Domniemane skrzydła tryptyku: Narodziny Jezusa, Ofiarowanie Jezusa w świątyni)
  • Portret donatora ze św. Janem Chrzcicielem - (ok. 1480), 23,2 x 22,5 cm, Walters Art Museum, Baltimore
  • Portret mężczyzny - (przed 1475), 31,7 x 26,6 cm, Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork
  • Skrzydła Ołtarza Ponkila - (1473-78), National Gallery of Scotland, Edynburg (depozyt)
  • Trójca Święta ze zmarłym Chrystusem, 198 x 97 cm (lewe skrzydło)
  • Sir Edward Bonkil z muzykującymi aniołami, 188 x 97 cm (prawe skrzydło)
  • Święta Anna Samotrzecia z franciszkaninem - (b. d.), 32,5 x 39 cm, Królewskie Muzea Sztuk Pięknych, Bruksela
  • Tryptyk Pokłon Trzech Króli - (1473-75), Ermitaż, Sankt Petersburg
  • Pokłon Trzech Króli, 96,2 x 77,5 cm (śr. część tryptyku)
  • Obrzezanie, 96,2 x 31,7 cm (lewe skrzydło)
  • Rzeź niewiniątek, 96,2 x 31,7 cm (prawe skrzydło)
  • Ukrzyżowanie - (ok. 1470), Museo Correr, Wenecja
  • Zaśnięcie Marii - (1481-82), 147,8 x 122,5 cm, Groeningemuseum, Brugia
  • Manieryzm – termin, jakim określa się zjawiska w sztuce europejskiej XVI wieku. Dyskusyjny pozostaje zarówno sam termin, jak i jego zakres oraz geneza zjawiska nim określanego. Najogólniej poprzez pojęcie to rozumie się styl, występujący w okresie od ok. 1520 do końca XVI wieku i charakteryzujący się dążeniem do doskonałości formalnej i technicznej dzieła, a także wysubtelnieniem, wyrafinowaniem, wykwintnością i swobodą form.Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie (niem. Gemäldegalerie Alte Meister), muzeum Państwowych Zbiorów Sztuki w Dreźnie, jedna z największych kolekcji malarstwa europejskiego na świecie.
    Grzech pierworodny – w teologii chrześcijańskiej oznacza pierwszy grzech Adama i Ewy w raju popełniony pod wpływem pokusy szatana. Polegał on na uniesieniu się pychą i okazaniu nieposłuszeństwa wobec Boga poprzez spożycie z drzewa poznania dobra i zła owocu zakazanego.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Dyptyk (z gr. διπτυχος — diptichos — „podwójnie składany”) to w sztuce sakralnej rodzaj artystycznego obiektu służącego celom dewocyjnym, składającego się z dwu, połączonych zawiasami, tabliczek (zwanych skrzydłami), składanych na podobieństwo książki, zwykle przenośnego, niewielkich rozmiarów. Na tabliczkach umieszczone są malowane lub płaskorzeźbione przedstawienia o treściach religijnych. Niewielkie dyptyki służyły prywatnemu nabożeństwu, np. w podróży.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Galeria Uffizi (wł. Galleria degli Uffizi) znajduje się we Florencji, w pobliżu Piazza della Signoria. Na bryłę budowli składają się dwa prostokątne budynki połączone trzecim, wychodzącym galerią nad rzekę Arno. Dziedziniec pomiędzy dwoma skrzydłami Uffizi nosi nazwę Piazza degli Uffizi.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.054 sek.