• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hugo van der Goes



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Konwersi (łac. conversi) – bracia zakonni – pierwotnie termin ten dotyczył dorosłych którzy wstępując do zakonu czynili pokutę. Odrzucenie rzeczywistości świata świeckiego znane było jako conversio a saeculo natomiast zmiana trybu życia jako conversio morum. Analogicznym pojęciem dotyczącym kobiet było conversae (konwerski).Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

    Hugo van der Goes (wym. uproszczona: Hugo fan der Chus) (ur. ok. 1440 w Gandawie, zm. 1482 w Auderghem k. Brukseli) – mistrz renesansowego malarstwa niderlandzkiego, najwybitniejszy twórca drugiej generacji tzw. prymitywistów niderlandzkich.

    Życie[ | edytuj kod]

    O jego życiu sprzed 1467, kiedy stał się członkiem cechu malarzy św. Łukasza w Gandawie, nie zachowały się żadne informacje. Do cechu wprowadził go malarz Justus z Gandawy. W l. 1468-69 i 1474-75 pełnił funkcję dziekana gildii. W 1468 wezwany został do Brugii, gdzie wziął udział w przygotowaniach do uroczystości zaślubin księcia Karola Śmiałego (1433-1477) z Małgorzatą z Yorku. Po powrocie do Gandawy wielokrotnie wykonywał dekoracje malarskie oraz przygotowywał zabawy i ceremonie z okazji różnych uroczystości, zarówno świeckich jak i religijnych, np. uroczystych wjazdów monarchów do miasta. W 1478 wstąpił, jako brat konwers, do klasztoru augustianów Rode Klooster (fr. Rouge-Cloître) położonego na skraju Auderghem w pobliżu Brukseli. Opuścił go dwa razy. W 1480 udał się do Lowanium, by dokonać ekspertyzy dzieła Dirka Boutsa. W 1481 wraz z bratem odbył podróż do Kolonii. Po powrocie przeżył załamanie psychiczne i podjął próbę samobójczą. Zmarł w rok później. Pochowany został na cmentarzu przyklasztornym. Na jego grobie wyryto napis: "Spoczywa tu malarz Hugo van der Goes. Boleje po nim sztuka, gdyż nie zna mu równego".

    Ołtarz Gandawski lub Adoracja Mistycznego Baranka (nid.: Het Lam Gods) – złożony poliptyk tablicowy dużych rozmiarów, który początkowo był umieszczony w kaplicy Joosta Vijdta w katedrze św. Bawona w Gandawie, ale później ze względów bezpieczeństwa przeniesiono go w inne miejsce katedry. Zamówiony przez zamożnego kupca i finansistę Joosta Vijdta, wykonany przez Huberta i Jana van Eycków, ukończony w 1432. Głównym tematem dzieła jest odkupienie ludzkości przez ofiarę Chrystusa.Ermitaż, Państwowe Muzeum Ermitażu (Эрмитаж, z fr. ermitage – "pustelnia") – rosyjskie muzeum państwowe w Sankt Petersburgu. Mieści się w pięciu pałacach nad brzegiem Newy. Nazwa muzeum pochodzi od jednego z pałaców zimowych Piotra I.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Bruksela (fr. Bruxelles, nid. Brussel, niem. Brüssel) – miasto i stolica Belgii oraz Unii Europejskiej, położone w środkowej części kraju nad rzeką Senne.
    Cech (z niem. Zunft), w języku staropolskim Gilda, słowo pochodzące z języka dolnoniemieckiego "die Gilde", ta ze staro skandynawskiego gildi - nazwa oznaczająca zebranie, stowarzyszenie, następnie cech rzemieślniczy – organizacja samorządu rzemieślniczego o charakterze społeczno-zawodowym, częściowo również gospodarczym, zrzeszająca rzemieślników jednego lub kilku pokrewnych zawodów, mająca na celu:
    Auderghem (nid. Oudergem) – jedno z 19 miast w dwujęzycznym regionie Belgii. Znajduje się w Regionie Stołecznym Brukseli. 1 stycznia 2015 miasto liczyło 31 985 mieszkańców.
    Jan van Eyck (ur. ok. 1390 w Maaseik, zm. 9 lipca 1441 w Brugii) – malarz niderlandzki, przedstawiciel piętnastowiecznego realizmu niderlandzkiego. Był bratem innego malarza niderlandzkiego Huberta van Eycka.
    Śmierć Marii (Zaśnięcie Marii) – obraz renesansowego malarza niderlandzkiego Hugona van der Goesa. Obecnie znajduje się w Groeningemuseum w Brugii.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Manieryzm – termin, jakim określa się zjawiska w sztuce europejskiej XVI wieku. Dyskusyjny pozostaje zarówno sam termin, jak i jego zakres oraz geneza zjawiska nim określanego. Najogólniej poprzez pojęcie to rozumie się styl, występujący w okresie od ok. 1520 do końca XVI wieku i charakteryzujący się dążeniem do doskonałości formalnej i technicznej dzieła, a także wysubtelnieniem, wyrafinowaniem, wykwintnością i swobodą form.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.049 sek.