• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hugo IV Cypryjski

    Przeczytaj także...
    Królestwo Jerozolimskie – państwo założone przez krzyżowców podczas I wyprawy krzyżowej (1096-1099) na terenie Syrii i Palestyny. Było ono lennem Stolicy Apostolskiej.Piotr I Cypryjski, Piotr I de Poitiers-Lusignan (ur. 9 października 1328, zm. 17 stycznia 1369) – król Cypru i tytularny król Jerozolimy od momentu abdykacji jego ojca w 1358 do swojej śmierci w 1369.
    Henryk II Cypryjski, Henryk II de Poitiers-Lusignan (ur. w 1271, zm. 31 sierpnia 1324) – król Cypru w latach 1285-1324 i ostatni król Królestwa Jerozolimskiego w latach 1285-1291.

    Hugo IV Cypryjski, Hugo IV de Poitiers-Lusignan (ur. między 1293 a 1296, zm. 10 października 1359) – król Cypru od 1324 do 1359 i tytularny król Jerozolimy jako Hugo II. Syn Gwidona z Lusignan (zm. 1303), konetabla Cypru i Eschiwy z Ibelinu, wnuk króla Hugona III. Hugo objął tron po swoim zmarłym wuju – Henryku Cypryjskim, co nastąpiło w 1324 roku.

    Jakub I Cypryjski, Jakub I de Poitiers-Lusignan (1334 – 9 września 1398) – król Cypru w latach 1382–1398. Był czwartym synem króla Hugona IV (trzecim z drugiego małżeństwa), a królem został po śmierci swojego bratanka – Piotra II.Seneszal - (fr. sénéchal, łac. senescalus) najwyższy rangą dostojnik świecki w państwie Franków, a później we Francji, od likwidacji urzędu majordoma przez Pepina Krótkiego w 751 roku. Słowo pochodzi z języka pragermańskiego, gdzie oznaczało starszego sługę (sini- = "starszy" + skalk = "sługa").

    Został koronowany na króla Cypru w katedrze Mądrości Bożej w Nikozji, dnia 15 lub 25 kwietnia 1324. W tym samym roku, 13 maja, został koronowany w katedrze Świętego Mikołaja w Famaguście na tytularnego króla Jerozolimy. Jako król podpisał porozumienie z Wenecją dotyczące weneckich kupców mieszkających na Cyprze. Porozumienie to spowodowało konflikt cypryjsko-genueński (Genua rywalizowała z Wenecją), ale i z Genueńczykami podpisał porozumienie w 1329. Hugo był świetnie wykształcony i interesował się sztuką, literaturą i filozofią. Miał letnią posiadłość w Lapithos i organizował tam spotkania filozoficzne. Giovanni Boccaccio podczas tworzenia swego dzieła o Cyprze i jego władcach, specjalnie dla Hugona opisał genealogię bogów. Hugon został pochowany w klasztorze Świętego Dominika.

    Meczet Selima (tur. Selimiye Camii; gr. Τέμενος Σελιμιγιέ Λευκωσίας) – meczet w Nikozji wzniesiony pierwotnie jako gotycka katedra św. Zofii, miejsce koronacji królów Cypru. Famagusta (gr. Αμμόχωστος, tur. Gazimağusa lub Mağusa) – miasto we wschodniej tureckiej części Cypru, na nizinie Mesaria, nad zatoką Famagusta (Morze Śródziemne). Famagusta jest ośrodkiem administracyjnym dystryktu Famagusta. Zamieszkuje ją ok. 20 tys. mieszkańców (1999).

    Małżeństwa i potomstwo[ | edytuj kod]

    Hugo był dwukrotnie żonaty: najpierw z Marią z Ibelinu - córką Gwidona, hrabiego Jafy. A następnie z Alicją z Ibelinu - córką Gwidona II, seneszala Cypru.

    Z pierwszego małżeństwa miał syna:

  • Gwidona (1316-1343), konstabla Cypru, tytularnego księcia Galilei. Z żoną Marią de Burbon (córką Ludwika I, księcia de Burbon), miał syna Hugona, księcia Galilei, który po jego śmierci zastąpił go jako następca tronu Cypru.
  • Z drugiego małżeństwa miał:

  • Echiwę (1323-1363), od ok. 1338 żonę Ferdynanda z Majorki, wicehrabiego Omelas (rozwód w 1341),
  • Piotra I (1328-1369), następca Hugona na tronie Cypru i Jerozolimy,
  • Jana (1329-1375), regenta Cypru, tytularnego księcia Antiochii,
  • Jakuba I (1334-1398), następcę Piotra II na tronie Cypru.
  • Z nieznanymi z imienia kochankami Hugon miał:

    Piotr II Cypryjski, Piotr II de Poitiers-Lusignan (1354 lub 1357 – 13 października 1382) - znany jako Piotr Gruby, król Cypru od 17 stycznia 1369 do samej śmierci. Był synem króla Piotra I i jego drugiej żony - Eleonory Aragońskiej z Gandii.Genua (wł. Genova, lig. Zena) – miasto w północno-zachodniej części Włoch nad Morzem Liguryjskim, nad Zatoką Genueńską, u stóp Apeninu Liguryjskiego; jest stolicą prowincji o takiej samej nazwie i regionu Ligurii. Antyczna etymologia nazwy tego miasta (Jenua, czy też Janua) wskazuje na pochodzenie celtyckie, gdzie wyraz podobny miał oznaczać "wejście".
  • Tomasza (zm. 1340),
  • Perrota (zm. 1353),
  • Małgorzatę, od ok. 1348 żonę Waltera de Dampierre, seneszala Cypru.




  • Warto wiedzieć że... beta

    Regent – uprawniona osoba, sprawująca władzę w imieniu monarchy, gdy ten nie może wykonywać swoich obowiązków, np. z powodu małoletności, nieobecności w kraju lub poważnej choroby.
    Gwidon Cypryjski, także Gwidon z Lusignan (ur. ok. - zm. w 1303 roku) – konstabl Cypru od 1291 do 1303 roku, w 291 roku pan Bejrutu na mocy iure uxoris z Izabelą z Eschiva, organizator nieudanego zamachu stanu w 1303 roku. Pochodził po kądzieli z dynastii z Lusignan, a de facto po mieczu z rodu z Poitiers (wywodzącej się od Ranulfa I.
    Konetabl [łac.] (Connetable), naczelny wódz francuskich wojsk królewskich od XI wieku do 1627. Tytuł wywodzi się z łacińskiego comes stabuli - i oznaczał początkowo, w starożytnym Rzymie i wczesnym średniowieczu, nadzorcę stajni. Tytuł ten był używany we Francji także jako honorowy za panowania cesarza Napoleona I. Napoleon nadał go jedynie swemu bratu Ludwikowi. Po roku 1815 tytuł wyszedł z użycia.
    Królestwo Cypru – feudalne państwo założone w średniowieczu na wyspie Cypr przez krzyżowców. W roku 1489 kupcy weneccy przejęli kontrolę nad Królestwem i zmusili jego ostatnią władczynię, Katarzynę Cornaro, do abdykacji, po której wyspa Cypr stała się kolonią Republiki Weneckiej.
    Meczet Lali Mustafy Paszy (tur. Lala Mustafa Paşa Camii, gr. Τέμενος Λαλά Μουσταφά Πασά) – meczet w Famaguście wzniesiony pierwotnie jako gotycka katedra św. Mikołaja, miejsce koronacji królów Cypru od 1298 do 1372 roku i największy średniowieczny budynek w mieście.
    Księstwo Antiochii – państwo założone przez krzyżowców podczas I wyprawy krzyżowej na terenie obecnej Turcji i Syrii.
    Giovanni Boccaccio (ur. 1313 w Certaldo, zm. 21 grudnia 1375 w Certaldo) – pisarz włoski, znany zwłaszcza ze swego dzieła Dekameron. Twórca nowożytnej nowelistyki.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.