• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hory

    Przeczytaj także...
    Pory roku – okresy klimatyczne, będące następstwem ruchu obiegowego Ziemi wokół Słońca i nachylenia osi ziemskiej do płaszczyzny orbity tego ruchu. Ruch obiegowy Ziemi przy stałym nachyleniu osi obrotu sprawia, że warunki oświetlenia Ziemi zmieniają się w rytmie rocznym, co pociąga za sobą zmiany klimatyczne oraz wpływa na wegetację roślin i tryb życia zwierząt. Nauka o wpływie pór roku na świat roślin i zwierząt to fenologia.Aristajos (gr. Ἀρισταῖος Aristraîos, łac. Aristaeus) – w mitologii greckiej ojciec Akteona; syn Apolla i nimfy Kyrene; wychowanek Chejrona; mąż Autonoe. Opiekun stad, ogrodów i pasiek.
    Hera (gr. Ἥρα Hēra, łac. Hera, Iuno, Juno, Junona) – w mitologii greckiej trzecia córka Kronosa i Rei, żona Zeusa. Według niektórych źródeł była trzecią małżonką władcy bogów, po Metydzie (Metis) i Temidzie. Była również Zeusową siostrą, królową Olimpu, boginią niebios, patronką macierzyństwa, opiekunką małżeństwa i rodziny.
    Hory

    Hory (gr. Ὧραι Hō̂rai, łac. Horae) – w mitologii greckiej boginie strzegące ładu między ludźmi i rytmem natury, uważane także za personifikację czterech pór roku; córki Zeusa i Temidy lub według innej wersji Heliosa i Selene, siostry Charyt i Mojr.

    Hory służyły i pomagały ważniejszym bogom na Olimpie: Herze, Afrodycie, Hermesowi, Aristajosowi. Towarzyszyły Zeusowi, Panu i Persefonie.

    Hermes (gr. Ἑρμῆς Hermḗs, łac. Mercurius) – w mitologii greckiej bóg dróg, podróżnych, kupców, pasterzy, złodziei, posłaniec bogów i psychopomp. Hermes jako bóg handlu musiał mieć opanowane techniki dobijania targu, uznano go więc za boga "przekonującej wymowy". A ponieważ stąd już tylko krok od zwykłego cwaniactwa, Hermes został także opiekunem złodziei, co przypisywano mu raczej żartem niż serio. Jeden z 12 bogów olimpijskich.Mojry (gr. Μοῖραι Moirai) – w mitologii greckiej boginie losu, utożsamiane przez Rzymian z Parkami. U różnych poetów miały inne genealogie. U Homera jest jedna Mojra, natomiast według Hezjoda były one trzema córkami Zeusa i Temidy, noszącymi imiona: Kloto ("Prządka" nici żywota), Lachesis ("Udzielająca", która tej nici strzeże) i Atropos ("Nieodwracalna", która ją przecina). Symbolizowały starogreckie pojęcia filozoficzno-mitologiczne dotyczące losu ludzkiego i porządku świata. Ich siostrami były Hory i Charyty. Były boginiami życia i śmierci, jedynymi ponad bogami olimpijskimi, których rozkazom nie podlegały. Znały one przyszłość ludzi i bogów.

    Pierwsza trójka[ | edytuj kod]

    Większość greckich tekstów (m.in. Teogonia Hezjoda) mówiących o Horach podaje następujące imiona:

    Teogonia (gr. θεογονία theogonia) - część teologii lub mitologii zajmująca się kwestią pochodzenia bogów. Jest to najczęściej pieśń przedstawiająca narodziny bogów. Religioznawstwo współczesne traktuje kwestie teogonii symbolicznie, uznając opisywane przez nią zdarzenia jako wyraz wielu funkcji sfery sacrum. Przykładem teogoni jest Teogonia Hezjoda opisująca powstanie i losy bogów greckiego panteonu, a także teogonie indyjskie zawarte w Puranach.Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas]), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj położony w południowo-wschodniej części Europy, na południowym krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z czterema państwami: Albanią, Macedonią Północną i Bułgarią od północy oraz Turcją od wschodu. Ma dostęp do czterech mórz: Egejskiego i Kreteńskiego od wschodu, Jońskiego od zachodu oraz Śródziemnego od południa. Grecja ma dziesiątą pod względem długości linię brzegową na świecie, o długości 14880 km. Poza częścią kontynentalną, w skład Grecji wchodzi około 2500 wysp, w tym 165 zamieszkałych. Najważniejsze to Kreta, Dodekanez, Cyklady i Wyspy Jońskie. Najwyższym szczytem jest wysoki na 2918 m n.p.m. Mitikas w masywie Olimpu.
  • Eunomia (gr. Εὐνομία Eunomía – 'praworządność'),
  • Dike (gr. Δίκη Díkē – 'sprawiedliwość')
  • Ejrene (gr. Εἰρήνη Eirḗnē – 'pokój').
  • Druga trójka[ | edytuj kod]

    W Atenach znano je pod imionami:

  • Tallo (gr. Θαλλώ Thallṓ – 'bujna'),
  • Aukso (gr. Αὐξώ Auxṓ – 'rosła')
  • Karpo (gr. Καρπώ Karpṓ – 'owocna').
  • Informację tę podaje Pauzaniasz w swoim opisie Grecji. Może jednak nie być to poprawne, ponieważ pisze o ateńskich boginiach zarówno jako o Charytach, jak i Horach.

    Nonnos z Panopolis (gr. Νόννος) – grecki poeta żyjący na przełomie IV i V wieku. Pochodził z miasta Akhmim (nazywanego po grecku Panopolis). Jego głównymi zachowanymi dziełami był poemat epicki Historia Dionizosa (Dionysiaca) składający się z 48 ksiąg, opisujący znane Nonnosowi mity na temat Dionizosa oraz Parafraza ewangelii św. Jana.Język grecki klasyczny, greka klasyczna – stadium rozwojowe języka greckiego, używanego w okresie klasycznym (500 r. p.n.e. - 350 r. p.n.e.) starożytnej Grecji. Był to jeden z ważniejszych języków starożytności, rozpowszechniony na znacznych obszarach Półwyspu Bałkańskiego i Azji Mniejszej oraz na Cyprze. Dzisiaj ten język można studiować na filologii klasycznej. Był to język bogatej literatury, w okresie klasycznym działali Tukidydes, Arystofanes, Platon, mówcy ateńscy.

    Trzecia trójka[ | edytuj kod]

    Rzadko pojawiała się także trójka trzecia

  • Pheurosa (gr. Φερουσα), bogini materii
  • Euporia (gr. Ευπορια), bogini obfitości
  • Orthosia (gr. Ορθωσια), bogini dobrobytu
  • Inne podziały[ | edytuj kod]

    Cztery Hory[ | edytuj kod]

    Nonnos z Panopolis wspomina w Dynysiaca nazwę czterech Hor:

  • Eiar (wiosna),
  • Theros (lato),
  • Phthinoporon (jesień),
  • Cheimon (zima).
  • Dziewięć Hor[ | edytuj kod]

    Informację o dziewięciu Horach podaje Hygin. Jest to zbiorcza lista wszystkich boginek wymienionych w I, II i III trójce.

    Selene (także Księżyc; gr. Σελήνη Selḗnē ‘Księżyc’, łac. Luna ‘Księżyc’) – w mitologii greckiej bogini i uosobienie Księżyca; jedna z tytanid; utożsamiana z rzymską Luną.Personifikacja (z łac. persona – osoba i facere – robić) lub uosobienie – figura retoryczna i środek stylistyczny polegające na metaforycznym przedstawianiu zwierząt i roślin, przedmiotów nieożywionych, zjawisk lub idei jako osób ludzkich – szczególnie często personifikuje się pojęcia abstrakcyjne, zwłaszcza jako wygłaszające przemowy.
  • Auco (Auxo)
  • Eunomia
  • Pherusa
  • Carpo
  • Diké
  • Euporie (Euporia)
  • Ejrene (Irene)
  • Orthosie
  • Thallo
  • Godziny[ | edytuj kod]

    Ostatnia lista przedstawia dwanaście bogiń poszczególnych godzin i pór dnia.

  • Auge (gr. Αυγη) – pierwsze światło
  • Anatole (gr. Ανατολη) - wschód słońca
  • Mousika (gr. Μουσικη) - godzina porannej muzyki i nauki
  • Gymnastika (gr. Γυμναστικη) - godzina porannych ćwiczeń
  • Nymphe (gr. Νυμφη) - godzina porannego mycia się
  • Mesembria (gr. Μεσημβρια) - południe
  • Sponde (gr. Σπονδη) - libacja po obiedzie
  • Elete (gr. Ηλετη) - modlitwa
  • Akte (gr. Ακτη) - jedzenie i przyjemności
  • Hesperis (gr. Ἑσπερις) - wieczór
  • Dysis (gr. Δυσις) - zachód słońca
  • Arktos (gr. Αρκτος) - nocne niebo
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Theio Project (ang.)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    Temida (gr. Θέμις Thémis, łac. Themis) – w mitologii greckiej bogini i uosobienie sprawiedliwości, prawa i wiecznego porządku.Zeus (także Dzeus, stgr. Ζεύς Zeús, nowogr. Δίας Días, łac. Iupiter, Iuppiter) – w mitologii greckiej najwyższy z bogów. Syn Kronosa i Rei. Był szóstym dzieckiem Rei i Kronosa. Brat Hestii, Demeter, Hery (również jej mąż), Posejdona i Hadesa. Władca błyskawic. Uosobienie najwyższej zasady rządzącej Wszechświatem. Władca wszystkich bogów i ludzi. Jego atrybutami były złote pioruny, orzeł i tarcza zwana egidą. Wychowały go nimfy górskie i koza Amaltea.




    Warto wiedzieć że... beta

    Helios (także Słońce, Helius, gr. Ἥλιος Hḗlios ‘Słońce’, łac. Sol, Helius ‘Słońce’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie Słońca; jeden z tytanów; utożsamiany z rzymskim Solem.
    Ejrene (także Eirene; gr. Εἰρήνη Eirḗnē ‘pokój’) – w mitologii greckiej córka Zeusa i Temidy, bogini pokoju, wyobrażana z małym Plutosem, bóstwem bogactwa na ręce, rogiem obfitości i gałązką oliwną. Nazywana "matką bogactwa i czarów wiosny". Jedna z hor, identyfikowana z rzymską Pax. Była szczególnie czczona w Atenach, gdzie Kimon wystawił jej ołtarz, a później obchodzono jej święto w 16 dniu miesiąca Hekatombajon, czyli z początkiem sierpnia, bardzo uroczyście i z wieloma ofiarami. Miała dzieci: Bareję i Kamidę.
    Afrodyta (gr. Ἀφροδίτη Aphrodítē, łac. Aphrodite, Venus) – w mitologii greckiej bogini miłości, piękna, kwiatów, pożądania i płodności. Najbardziej urodziwa z bogiń antycznych mitów.
    Persefona (także Kora, gr. Περσεφόνη Persephonē, gr. Κόρη Korē, łac. Proserpina, "dziewczyna") – w mitologii greckiej małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych. Była córką Demeter i Zeusa.
    Pan (gr. Πάν Pán, łac. Pan, Faun, Faunus) – wywodzący się z Arkadii grecki bóg opiekuńczy lasów i pól, strzegący pasterzy oraz ich trzód W rzymskim panteonie bogów Pan utożsamiany był z Faunem/Faunusem lub z bogiem lasów Silvanusem.
    Pauzaniasz (stgr. Παυσανίας, łac. Pausanias, zwany Periegeta, ur. między 100 a 110 n.e., zm. po 180 n.e.) – grecki geograf, autor dzieła Periegesis tes Hellados (Wędrówki po Helladzie) w 10 księgach, czyli przewodnika po Helladzie, w którym zawarł relację ze swoich licznych podróży, opisując poszczególne krainy Grecji: zabytki, lokalne kulty.
    Ateny (nowogr. Αθήνα = Athina, st.gr. Ἀθῆναι = Athenai, łac. Athenae) – stolica i największe miasto Grecji. Jeden z najważniejszych ośrodków turystycznych Europy z zabytkami kultury antycznej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.714 sek.