• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Horodyszcze - powiat bialski

    Przeczytaj także...
    Droga wojewódzka nr 815 (DW815) - droga wojewódzka klasy G łącząca Wisznice z Lubartowem. Jej długość wynosi ok. 61 km.Sołectwo – jednostka pomocnicza gminy we współczesnej Polsce, charakterystyczna dla obszarów wiejskich. Obszar, zakres działania sołectwa i jego organów określa rada gminy w statucie sołectwa.
    Prawo magdeburskie (prawo niemieckie; łac. Ius municipale magdeburgense, niem. Magdeburger Recht) – średniowieczne prawo miejskie wzorowane na prawie miasta Magdeburga. W 1035 Magdeburg otrzymał patent nadający miastu prawo do handlu i zjazdów. Prawo to spisane zostało w 1188 stając się wzorcem dla podobnych regulacji wielu miast środkowoeuropejskich.
    Nieoficjalny herb wsi Horodyszcze

    Horodyszcze – dawne miasto, obecnie wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Wisznice.

    Miejscowość sołecka, leży przy drodze wojewódzkiej nr 815. Jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Najświętszego Serca Jezusowego należącej do dekanatu Wisznice.

    Historia[ | edytuj kod]

    Horodyszcze uzyskało lokację miejską przed 1569 rokiem, zdegradowane w 1850 roku. Miasto prywatne posiadało prawo magdeburskie w 1572 roku, położone było w ziemi mlelnickiej województwa podlaskiego. Miasto posiadał w 1673 roku starosta mielnicki Jan Kazimierz Gołuchowski.

    Gmina Wisznice (do 1928 gmina Horodyszcze) - gmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie bialskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie bialskopodlaskim.Powiat bialski, powiat w województwie lubelskim utworzony w 1999 roku; największy powiat w województwie (obejmuje 11% jego powierzchni) i trzeci co do wielkości w Polsce (po białostockim i olsztyńskim). Jego siedzibą jest miasto Biała Podlaska.

    W latach 1867–1928 istniała gmina Horodyszcze. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bialskopodlaskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 787 mieszkańców i była drugą co do wielkości miejscowością gminy Wisznice.

    Miasto (od prasłow. „местьце", „mě́sto"–„miejsce”) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

    W latach 1940–1943 w Horodyszczu funkcjonował obóz pracy przymusowej dla Żydów z getta w Wisznicach.

    Rezydencja opisana została w tomie II dzieła Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Horodyszcze-Kolonia
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
    2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-06-08].
    3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-04-23].
    4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-04-23]. 
    5. Jednostki pomocnicze gminy Wisznice. Urząd Gminy Wisznice. [dostęp 2015-06-08].
    6. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 34-35.
    7. Józef Maroszek, Rzemiosło w miastach podlaskich, w: Studia nad produkcją rzemieślniczą w Polsce (XIV-XVIII w.), Maria Kwapień, Józef Maroszek, Andrzej Wyrobisz, Wrocław 1976, s. 97.
    8. Anna Laszuk, Zaścianki i królewszczyzny : struktura własności ziemskiej w województwie podlaskim w drugiej połowie XVII wieku, Warszawa 1998, s. 121.
    9. United States Holocaust Memorial Museum, courtesy of Eliezer & Jenelly Rosenberg.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Horodyszcze (1) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  • Podział administracyjny Polski 1975–1998 – podział administracyjny obowiązujący od 1 czerwca 1975 do 31 grudnia 1998 (od reformy w 1975 do reformy w 1999). Został wprowadzony ustawą z dnia 28 maja 1975 o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych.Ziemia mielnicka – obszar w woj. podlaskim którego głównym miastem był Mielnik. Ziemia ta wyodrębniła się w latach 30. XVI wieku z ziemi drohickiej. Szlachta tej ziemi sejmiki odbywała w Drohiczynie, wybierając 2 posłów na sejm walny. Od roku 1566 Mielnik był stolicą ziemi mielnickiej. W roku 1569 ziemia mielnicka została inkorporowana do Korony Królestwa Polskiego. Dwa miasta królewskie w ziemi mielnickiej, Mielnik i Łosice, były siedzibami starostw. Pozostałe miasta: Międzyrzec, Siemiatycze, Niemirów, Horodyszcze i Rossosz były głównymi ośrodkami dóbr.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wieś (łac. pagus, rus) – jednostka osadnicza o zwartej, skupionej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych lub związanych z nimi usługowych lub turystycznych, nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta (art. 2 ustawy z 29 sierpnia 2003 o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych).
    Jan Kazimierz Gołuchowski herbu Leliwa – marszałek Trybunału Koronnego w 1679 roku, starosta radomski w 1678 roku, stolnik mielnicki w 1671 roku.
    Województwo lubelskie – jednostka samorządu terytorialnego i podziału administracyjnego Polski o powierzchni 25 122,49 km². Obejmuje obszar Niziny Południowopodlaskiej, Polesia Wołyńskiego, Wyżyny Lubelskiej, Wyżyny Wołyńskiej i Kotliny Sandomierskiej. Zamieszkuje je 2,15 mln osób. Siedzibą władz wojewódzkich jest Lublin.
    Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej – dzieło Romana Aftanazego, opisujące w 11 tomach historię około 1500 polskich pałaców i dworów oraz ich właścicieli na Kresach Wschodnich Rzeczypospolitej w granicach sprzed 1772 roku. Pierwsze wydanie pod tytułem Materiały do dziejów rezydencji ukazało się w latach 1986-1993 nakładem Instytutu Sztuki PAN. Drugie, rozszerzone i pod zmienionym tytułem Dzieje rezydencji na dawnych Kresach Rzeczypospolitej, opublikowane zostało w latach 1991-1997 przez Ossolineum.
    Gmina Horodyszcze (od 1928 gmina Wisznice) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1867-1928 na Lubelszczyźnie. Siedzibą gminy było Horodyszcze.
    Województwo podlaskie (łac. Palatinatus Podlachiae), województwo I Rzeczypospolitej istniejące w latach 1513–1795 ze stolicą w Drohiczynie, część prowincji małopolskiej.
    Województwo bialskopodlaskie – jedno z 49 województw istniejących w latach 1975-1998. Położone było we wschodniej Polsce. Sąsiadowało z województwami: białostockim, siedleckim, lubelskim, chełmskim oraz do 1991 roku ze Związkiem Radzieckim, a od 1991 r. z niepodległą Białorusią i Ukrainą. W nowym podziale administracyjnym, od 1999 r. ziemie dawnego województwa znalazły się w województwie mazowieckim (powiat łosicki) oraz w lubelskim.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.