• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Honoria

    Przeczytaj także...
    Magister militum (liczba mnoga magistri militum) pełna nazwa comes et magister utriusque militiae (utriusque, czyli "obu" - gdyż łączył w sobie dwa dawniejsze tytuły: magister equitum i magister peditum, stąd oboczna nazwa magister equitum et peditum - "mistrz konnicy i piechoty") – głównodowodzący rzymskiej armii polowej. Magistri militum praesentales dowodzili armią wewnętrzna, natomiast magistri militum per Gallias, per Thraciam, per Orientem oraz per Illyricum wojskami w tych prowincjach. W Cesarstwie Wschodniorzymskim funkcję tę oddawano terminem strategos.Michel Rouche (ur. 30 maja 1934) – francuski historyk, mediewista. Wykładał na Université Charles-de-Gaulle Lille 3 i Université Paris Sorbonne.
    Tracja (gr. Θρᾴκη, Thraki, łac. Thracia, bułg. Тракия, Trakija, tur. Trakya). Historycznie: starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon (Struma). Obecnie region geograficzny na pograniczu Bułgarii (Tracja Północna), Grecji (Tracja Zachodnia) i Turcji (Tracja Wschodnia).
    Honoria (w środku) wraz z bratem i matką
    Solid wybity w Rawennie przedstawiający Honorię jako augustę

    Honoria (Iusta Grata Honoria, ur. 418) - córka cesarza rzymskiego Konstancjusza III oraz Galli Placydii. Siostra cesarza Walentyniana III, w 426 r. ogłoszona augustą, czyli koregentką.

    Teodozjusz II, Flavius Theodosius (ur. 10 kwietnia 401, zm. 28 lipca 450) – najstarszy syn cesarza Arkadiusza i wnuk Teodozjusza I Wielkiego. Był cesarzem wschodniorzymskim w latach 408–450 (został nim samodzielnie w wieku 7 lat), choć koronowano go za życia ojca krótko po urodzeniu w 402 roku.Rawenna (wł. Ravenna) – miasto i gmina w północnych Włoszech w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna. Według danych na rok 2007 gminę zamieszkuje 151 055 osób, 228 os./km².

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Wraz z rodziną cesarską dzieciństwo spędzała w Rawennie. We wczesnym wieku została zmuszona do złożenia ślubów czystości gdyż chciano zapobiec pojawieniu się rywala do tronu, który mógłby rywalizować z jej bratem. W wieku 16 lat, w 434 r. została zhańbiona (stuprata), przez intendenta jej dóbr, zarządcę Eugeniusza, zaczęła też spiskować przeciwko bratu (od tego czasu przestawiana jest w źródłach jako osoba wyuzdana i zepsuta). Skandal wokół tego skrywanego zdarzenia wybuchł w 449 r., Eugeniusza skazano na śmierć, a ciężarną Honorię zmuszono do poślubienia leciwego senatora Flawiusza Bassusa Herkulana, jednocześnie wysłano ją do Konstantynopola, by wyciszyć skandal i odsunąć ją od bieżących wydarzeń.
    Prawdopodobnie w ramach zemsty wiosną 450 r. wysłała za pośrednictwem kastrata Hiacynta do Attyli list z propozycją małżeństwa oraz swój pierścień, będący tego potwierdzeniem (pieczęć sygnowana pierścieniem służyła do poświadczania autentyczności wszelkich dokumentów wystawianych przez jej właściciela). Attyla, który szykował zbrojne uderzenie na Galię i Italię uznał to za świetny pretekst. Jak podaje Priskos:
    Attyla [...] ponownie wysłał posłów na dwór w Italii z żądaniem wydania mu Honorii. Twierdził, że się z nią zaręczył, a na dowód tego przesłał pierścień, który od niej otrzymał. Twierdził również, że Walentynian powinien mu oddać połowę cesarstwa, ponieważ tę część Honoria otrzymała od ojca, a została jej pozbawiona przez chciwość brata. (Historia, fr. 20, 3 8-15)
    Teodozjusz II, który jednocześnie odesłał Honorię do Rzymu naciskał na Walentyniana III, by ten przystał na żądania Hunów, dlatego część autorów przyjmuje, że cała sprawa była spiskiem Bizantyjczyków, którzy chcieli odciągnąć Attylę od Tracji, choć włoski historyk Giuseppe Zecchini uważa, że za sprawą propozycji małżeństwa stała Galla Placydia, gdyż dzięki ślubowi nadany Attyli tytuł magister militum prasentalis nabrałby mocy, prowadząc do wykluczenia znienawidzonego przez nią od 423 r. Aecjusza. Wkrótce zmarł Teodozjusz i Galla, zaś Walentynian odpowiedział Attyli:
    Honoria nie może poślubić Attyli, ponieważ została oddana innemu mężczyźnie oraz [...] nie ma żadnych praw do cesarskiego tronu, ponieważ w Rzymie władzę dziedziczą mężczyźni, a nie kobiety. (Historia, fr. 20, 1 9-12)
    Sprawa dała asumpt Attyli do szeroko zakrojonej akcji dyplomatycznej (poselstwa do Rzymu i Konstantynopola) a następnie zbrojnemu uderzeniu na cesarstwo zachodniorzymskie.

    Intendent – pracownik intendentury, czyli działu gospodarczego instytucji, jednostki organizacyjnej (np. wojskowej) itp.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Wywód przodków:

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Michel Rouche, Attyla i Hunowie. Ekspansja barbarzyńskich nomadów, Warszawa 2011.
  • John Man, Attyla. Barbarzyńca, który rzucił wyzwanie Rzymowi, Warszawa 2005
  • WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Aecjusz Flawiusz (Aëtius Flavius) (ur. ok. 390, zm. 21 września 454) – polityk i wódz rzymski z okresu panowania Walentyniana III, zwany „ostatnim Rzymianinem”.




    Warto wiedzieć że... beta

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Italia – kraina historyczna i geograficzna położona na Półwyspie Apenińskim, której obszar zmieniał się na przestrzeni dziejów.
    Elia Galla Placydia, łac. Aelia Galla Placidia (ok. 390 – 27 listopada 450) – królowa Wizygotów i cesarzowa rzymska.
    Priskos pochodził z Panium (w Tracji), żył w Imperium rzymskim w V wieku. Był dyplomatą, sofistą i historykiem. Towarzyszył Maximinowi, ambasadorowi Teodozjusza II, w wizycie na dwór Attyli w 448 roku. Za panowania Marcjana (450-457) brał udział w wyprawach do Arabii i Egiptu.
    Koregent (inaczej współkról, współwładca) – monarcha, który rządzi danym państwem razem z innym (lub kilkoma innymi), równym mu formalnie rangą i pozycją, monarchą. Pozycja koregentów w rzeczywistości nie zawsze jest równorzędna. W tych wypadkach, gdy jeden z władców posiada silniejszą pozycje, koregentem często nazywa się drugiego z monarchów, jak np. w przypadku młodszych synów monarchów, koronowanych za ich życia. Okres współrządów nazywamy koregencją.
    Walentynian III (Valentinianus III, Flavius Placidius Valentinianus, ur. 2 lipca 419, zm. 16 marca 455) – wnuk Teodozjusza Wielkiego, syn Konstancjusza III, cesarz zachodniorzymski od 425 do 455 roku. Cesarzem został w wieku 6 lat, władzę faktycznie sprawowała jego matka - Galla Placydia, a później generał Aecjusz Flawiusz. 21 lub 22 września 454 (zachowane źródła różnią się co do daty) Walentynian III własnoręcznie zabił Aecjusza. Kilka miesięcy później 16 marca 455 cesarz zginął od ciosów miecza Optelasa - byłego żołnierza Aecjusza, gdy uczestniczył na Polu Marsowym w Rzymie w przeglądzie wojska.
    Galia (łac. Gallia) - kraina historyczna w Europie Zachodniej, obecnie tereny Francji, Belgii, Szwajcarii i północno-zachodnich Włoch, zamieszkana przez plemiona celtyckie. Termin ten, wprowadzony przez Rzymian, do czasu podboju przez Juliusza Cezara w latach 58-51 p.n.e. nie miał pokrycia w rzeczywistej organizacji państwowej czy międzyplemiennej. Istniały tylko pewne luźne podobieństwa kulturowe i niezbyt intensywne związki ekonomiczne między poszczególnymi plemionami.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.871 sek.