Homo ludens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Homo ludensmonografia Johana Huizingi wydana w 1938 roku.

Zabawa – aktywność służąca rozrywce, sięgająca najgłębszych początków ludzkości. Z antropologicznego punktu widzenia nie istnieje społeczność (kultura, cywilizacja), której członkowie nie znaliby zabawy. Zabawa może również służyć edukacji („nauka przez zabawę”), czego dowodem mogą być różnego rodzaju edukacyjne gry komputerowe oraz edutainment.Homo laborans (łac. człowiek pracujący) – jedna z podstawowych kategorii teoretycznych opisujących ludzkie działanie w ekonomii, ekonomii politycznej i socjologii pracy. Kategoria ta w koncepcji utylitarystycznej akcentuje pracę jako świadomą działalność człowieka polegająca na wymianie usługi świadczonej w trakcie pracy za dobra materialne, lub ich uniwersalny ekwiwalent (pieniądz). W koncepcji marksistowskiej praca jest z kolei traktowana jako fundament (baza) ludzkiej świadomości.

Homo ludens (z łaciny w dosłownym tłumaczeniu „człowiek bawiący się”) to koncepcja człowieka, przedstawiona przez Huizingę we wzmiankowanym dziele, zakładająca, że u podstaw ludzkiego działania znajduje się zabawa, gra i współzawodnictwo.

Termin używany jest, m.in. w pedagogice medialnej i edukacji medialnej dla określenia jednego z zastosowań środków masowego przekazu – szeroko pojętej rozrywki.

Przypisy[ | edytuj kod]

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Wessel Krul. Huizinga’s homo ludens. Cultuurkritiek en utopie. „Sociologie”. 2 (1), s. 28, 2006. Amsterdam University Press. ISSN 18757138 (niderl.). 
  • Catherine Larson: Games and Play in the Theater of Spanish American Women. Lewisburg: Bucknell University Press, cop. 2004, s. 165. ISBN 0-8387-5569-0. (ang.)
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • homo creator
  • homo faber
  • homo laborans
  • homo oeconomicus
  • homo sociologicus
  • homo sovieticus
  • homo transcendentalis
  • ludyczność
  • typologia osobowości F. Znanieckiego
  • Monografia – praca naukowa omawiająca jakieś zagadnienie w sposób wyczerpujący. Zebranie i omówienie wszystkich dostępnych informacji dotyczących bezpośrednio danego zagadnienia.Pedagogika medialna – jedna z dziedzin pedagogiki, która podejmuje problemy (nieznane dotychczas w edukacji) związane ze zjawiskami, które towarzyszą komunikacji medialnej. Analizuje procesy powstałe w momencie tworzenia się globalnego społeczeństwa.




    Warto wiedzieć że... beta

    Homo sovieticus (łac. człowiek radziecki) – według Michaiła Hellera pojęcie funkcjonujące początkowo w ZSRR jako określenie kolejnego etapu ewolucji człowieka Homo sapiens ukształtowanego dzięki powodzeniu marksistowskiego eksperymentu społecznego.
    Rozrywka – działalność mająca na celu dostarczenie przyjemności poprzez relaks. Rozrywka może mieć charakter bierny, jak na przykład oglądanie filmu w kinie czy udział w spektaklu operowym lub aktywny, jak np. udział w grach towarzyskich.
    Gra – czynność o ustalonych zasadach, w której udział bierze zwykle kilka osób (rzadziej jedna). Od innych rozrywek grę oddziela istnienie ścisłego zbioru zasad gry, od innych skodyfikowanych czynności jej rozrywkowy charakter.
    Działanie w socjologii to takie ludzkie zachowanie, z którym osoby działające wiążą pewne subiektywne znaczenie (sens). Takie ujęcie "działania" rozpowszechnione zostało dzięki socjologii Maxa Webera i obecnie uznaje się je za jedno z elementarnych pojęć socjologicznych.
    International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.
    Ludyczność (łac. ludus – zabawa, gra) – cecha literatury pięknej, polegająca na jej zdolności do zaspokajania potrzeby rozrywki. Jest główną cechą kultury masowej. Funkcję tę realizują różne dzieła i gatunki takie jak bajka, farsa, komedia, melodramat, satyra itp.
    Środki masowego przekazu (mass media, publikatory) – środki społecznego komunikowania o szerokim zasięgu, czyli prasa, radio, telewizja, Internet, a w szerszym znaczeniu także książka, film, plakat, kino. Środki masowego przekazu to element kultury masowej.

    Reklama