• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Histria

    Przeczytaj także...
    Ceramika – w rozumieniu tradycyjnym, tworzywa i wyroby otrzymywane w wyniku wypalenia odpowiednio uformowanej gliny. Nazwa tych wyrobów wywodzi się z greckiego określenia κεραμικός (keramikos), które pochodzi z kolei od słowa κέραμος (keramos – ziemia, glina).<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Euzebiusz z Cezarei (ur. ok. 264, zm. ok. 340) – pisarz, teolog i historyk chrześcijański, biskup Cezarei w Palestynie od 313. Uczeń Pamfila z Cezarei, obrońcy twórczości Orygenesa – jako wyraz oddania dla swego mistrza, przyjął przydomek syn Pamfila.
    Histria (Istros) i inne kolonie greckie na terenie tzw. Małej Scytii

    Histria (Istros, Istropolis) – miasto greckie nad Morzem Czarnym przy limanach, blisko delty Dunaju, założone jako kolonia Miletu, którego pozostałości znajdują się niedaleko obecnego rumuńskiego miasteczka Istria.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Terakota (wł. terra cotta – ziemia wypalona) – wyroby z dobrze oczyszczonej i wypalonej gliny w formie figurek lub płytek, stosowane do zdobień.

    Historia miasta[]

    Jego nazwa wzięła się od starożytnej greckiej nazwy Dunaju. Miasto założone zostało w połowie VII wieku p.n.e.Euzebiusz z Cezarei podawał lata 657/656 p.n.e. jako czas założenia kolonii, Skymnos z Chios za rok założenia miasta uważał 630 p.n.e. Histria była więc najstarszą grecką kolonią na zachodnim wybrzeżu Morza Czarnego i jedną z najstarszych w całym basenie Morza Czarnego. Jest też najstarszym, potwierdzonym miastem na terytorium obecnej Rumunii.

    Archeologia (z gr. ἀρχαῖος archaīos – dawny, stary i -λογία -logiā – mowa, nauka) – nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie źródeł archeologicznych, czyli materialnych pozostałości działań ludzkich.Wielka kolonizacja – termin "wielka kolonizacja" utworzony został przez historyków dla odróżnienia ruchu osadniczego, w którym brały udział polis greckie w okresie archaicznym, od podobnych zjawisk występujących w świecie greckim przed oraz po "Wielkiej kolonizacji". W odróżnieniu od poprzednich ruchów migracyjnych w których brały udział całe plemiona, podczas "Wielkiej kolonizacji" ruch kolonizacyjny organizowany był przez małe greckie miasta-państwa (gr. polis). Kolonizacja obejmowała wybrzeża Morza Śródziemnego i Morza Czarnego od VIII do VI w. p.n.e. Terminem "kolonia" historycy oznaczają osadę grecką założoną poza granicami Grecji w VIII.

    Walki z Imperium Scytyjskim[]

    W okresie potęgi Scytów polis było z nimi w stanie wojny.

     Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

    W VI-V wieku p.n.e. było ważnym centrum handlowo-produkcyjnym oraz ośrodkiem kultowym. W okresie rzymskim miasto zachowało swój grecki charakter. W III wieku n.e. zniszczone zostało przez Gotów, następnie odbudowane, egzystowało do VII wieku.

    Wielka Grecja (łac. Magna Graecia z gr. ἡ Ἑλλάς ἡ Μεγάλη he Hellas he Megale) - w starożytności południowa część Półwyspu Apenińskiego oraz większość Sycylii skolonizowanych przez Greków w VII/VI wieku p.n.e. w okresie wielkiej kolonizacji. Inaczej nazywana Wielką Helladą. Głównym plemieniem kolonizującym te tereny byli Jonowie, stąd najprawdopodobniej wywiedziona została także nazwa oblewającego te tereny od wschodu i południa Morza Jońskiego.Morze Czarne (w starożytności: gr. Εύξεινος Πόντος, łac. Pontus Euxinus, co znaczy „Morze Gościnne”) – morze śródlądowe rozciągające się pomiędzy Azją Mniejszą na południu, Kaukazem na wschodzie, Niziną Wschodnioeuropejską na północy i Półwyspem Bałkańskim na zachodzie. Wchodzi w skład systemu oceanicznego Oceanu Atlantyckiego.

    Odkrycie i wykopaliska[]

    Ruiny miasta zostały odkryte w 1868 przez francuskiego archeologa Ernesta Desjardinsa i od tego czasu pozostałości miasta były wielokrotnie eksplorowane aż do czasów współczesnych.

    W trakcie wykopalisk archeologicznych odsłonięto znaczną część miasta antycznego z ulicami, ruinami domów mieszkalnych, świątyń i budowli publicznych oraz duże partie murów obronnych. Okryto liczne inskrypcje, monety oraz greckie towary importowane. W mieście natomiast rozwinęła się produkcja ceramiczna, m.in. czarek megaryjskich o plastycznej dekoracji i figurek terakotowych.

    Starożytny Rzym – cywilizacja rozwijająca się w basenie Morza Śródziemnego i części Europy. Jej kolebką było miasto Rzym leżące w Italii, które w pewnym momencie swoich dziejów rozpoczęło ekspansję, rozszerzając swoje panowanie na znaczne obszary i wchłaniając m.in. kulturę starożytnej Grecji. Cywilizacja rzymska, nazywana też niekiedy grecko-rzymską, razem z pochodzącą z Bliskiego Wschodu religią – chrześcijaństwem, stworzyła podstawy późniejszej cywilizacji europejskiej. Miasto Rzym zaczęło kształtować się w VIII wieku p.n.e., natomiast kres stworzonego przez nie państwa nastąpił formalnie w 1453 roku n.e. (wraz z upadkiem Konstantynopola i tym samym Cesarstwa bizantyńskiego), choć dosyć często jako koniec starożytnego Rzymu przyjmuje się rok 476 n.e., w którym upadło Cesarstwo zachodniorzymskie.Dunaj (łac. Danubius, niem. Donau, słow. Dunaj, węg. Duna, chorw. Dunav, serb. i bułg. Дунав, rum. Dunărea, ukr. Дунай gr. Ίστρος (Istros) – druga co do długości (po Wołdze) rzeka w Europie.

    Histria w obiektywie[]

  • Główna brama miasta z czasów rzymskich

  • Fundamenty bazyliki

  • Fragment murów obronnych z okresu rzymskiego

  • Ruiny rzymskich term

  • Zabytki muzealne z Histrii[]

  • Rzymskie naczynia szklane

  • Dachówki z dachu świątyni Afrodyty

  • Relief z trackim jeźdźcem

    Scytowie – koczownicze ludy irańskie wywodzące się z obszarów pomiędzy Ałtajem a dolną Wołgą tj. z obszaru kultury andronowskiej, zamieszkujące od schyłku VIII lub od VII wieku p.n.e. północne okolice Morza Czarnego. Byli spokrewnieni z Sakami i Sarmatami.Milet (gr. Mílētos) – miasto jońskie na wybrzeżu Karii przy ujściu rzeki Meander (obecnie Menderes), współcześnie stanowisko archeologiczne w pobliżu miejscowości Balat w Turcji.
  • Greckie monety z Histrii

  • Zobacz też[]

  • Wielka kolonizacja
  • Kolonia (starożytna Grecja)
  • Wielka Grecja
  • Bibliografia[]

  • publikacje:
  • Encyklopedia sztuki starożytnej, praca zbiorowa, WAiF i Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, s. 283, ISBN PWN 83-01-12466-0, ISBN WAiF 83-221-0684-X
  • strony WWW:
  • Historia miasta ze strony poświęconej wykopaliskom w Histrii (ang.)
  • Linki zewnętrzne[]

  • Zdjęcia ruin Histrii (ang.)
  • Starożytna Grecja – cywilizacja, która w starożytności rozwijała się w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na wyspach okolicznych mórz (Egejskiego, Jońskiego), wybrzeżach Azji Mniejszej, a później także w innych rejonach Morza Śródziemnego. Starożytna Grecja uważana jest za kolebkę cywilizacji zachodniej. Grecka kultura, sztuka, mitologia, filozofia, nauka zostały za pośrednictwem Rzymian przekazane Europie i wywierały na jej mieszkańców ogromny wpływ w różnych okresach dziejów.Kolonia – w starożytnej Grecji kolonią (stgr. ἀποικία apoikia) nazywano osadę lub miasto zakładane przez osadników z jednej z polis greckich poza granicami Hellady. Kolonie utrzymywały ze swoimi macierzystymi polis, zwanymi metropoliami, więzi polityczne, religijne, gospodarcze, choć same tworzyły najczęściej odrębny organizm państwowy, często o dużym znaczeniu politycznym i gospodarczym (np. Tarent – kolonia Sparty, Massalia – kolonia Fokidy).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama