Historia filmu (nauka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Historia filmu – dziedzina filmoznawstwa, której przedmiotem są dzieje sztuki filmowej. Historia filmu zajmuje się periodyzacją dziejów kinematografii, opisywaniem związków łączących poszczególne dzieła lub nurty filmowe oraz charakteryzowaniem etapów ewolucji sztuki filmowej, w powiązaniu z uwarunkowaniami społecznymi, kulturowymi i politycznymi. Korzystając z metodologii badań historycznych, historia filmu gromadzi i porządkuje na podstawie materiału źródłowego dane faktograficzne, a następnie dokonuje ich syntetycznego opisu.

Społeczeństwo – podstawowe pojęcie socjologiczne, jednakże niejednoznacznie definiowane. Terminem tym tradycyjnie ujmuje się dużą zbiorowość społeczną, zamieszkującą dane terytorium, posiadające wspólną kulturę, wspólną tożsamość oraz sieć wzajemnych stosunków społecznych. Społeczeństwo ponadto posiada własne instytucje pozwalające mu na funkcjonowanie oraz formę organizacyjną w postaci państwa, plemienia czy narodu.Estetyka (gr. aisthetikos – dosł. „dotyczący poznania zmysłowego”, ale też „wrażliwy”) – dziedzina filozofii zajmująca się pięknem i innymi wartościami estetycznymi. W polskiej literaturze filozoficznej przedmiot estetyki w sposób najbardziej precyzyjny został określony przez Marię Gołaszewską w jej książce pt. Zarys estetyki, gdzie opisano estetykę jako naukę zajmującą się tzw. sytuacją estetyczną. W ramy sytuacji estetycznej wchodzą artysta (twórca), proces twórczy, dzieło sztuki, odbiorca, proces percepcji sztuki oraz wartości estetyczne. Zadaniem estetyki filozoficznej jest opisać relacje pomiędzy poszczególnymi elementami sytuacji estetycznej.

Zależnie od badanej kwestii, główne perspektywy rozważań o historii sztuki filmowej to:

  • Historia biograficzna − skupia się na życiorysach poszczególnych osób związanych z kinematografią
  • Historia gospodarcza − bada dzieje filmowych praktyk biznesowych
  • Historia estetyki filmu − kładzie nacisk na rozwój form, stylów i gatunków filmowych
  • Historia techniki filmowej − bada techniczne aspekty produkcji filmowej: materiały, narzędzia, itp.
  • Historia społeczna/kulturowa/polityczna − umieszcza kino w szerszym kontekście społecznym i politycznym.
  • Oprócz tego wyróżnić można wiele innych metod badawczych, uzależnionych od charakteru materiału źródłowego i zakresu jaki obejmują, m.in.: historia kina światowego, historia kinematografii narodowych, historie poszczególnych gatunków, analizy odbioru filmów na przestrzeni dziejów, itp.

    Kultura (z łac. colere = „uprawa, dbać, pielęgnować, kształcenie”) – termin ten jest wieloznaczny, pochodzi od łac. cultus agri („uprawa roli”), interpretuje się go w wieloraki sposób przez przedstawicieli różnych nauk. Kulturę można określić jako ogół wytworów ludzi, zarówno materialnych, jak i niematerialnych: duchowych, symbolicznych (takich jak wzory myślenia i zachowania).Marek Hendrykowski (ur. 18 stycznia 1948 w Jeleniej Górze) – polski filmoznawca, wykładowca akademicki, badacz historii i kultury filmowej, medioznawca, teoretyk filmu, autor publikacji z zakresu filmoznawstwa. Współodkrywca najstarszego polskiego filmu fabularnego Pruska kultura (1908). Założyciel filmoznawstwa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Były członek Członek Komitetu Nauk o Sztuce PAN. Tytuł profesora zwyczajnego uzyskał 18 czerwca 1996 roku. Od 2003 redaktor naczelny czasopisma "Images". Jego żoną jest profesor Małgorzata Hendrykowska, również filmoznawczyni.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Hasło: Historia filmu. W: Marek Hendrykowski: Słownik terminów filmowych. Poznań: Ars nova, 1994, s. 116-117.
    2. David Bordwell, Kristin Thompson: Film history. An introduction. New York: McGraw-Hill, 2003, s. 5-7. ISBN 978-0-07-038429-3.
    Kinematografia (z gr. κινημα dop. κινηματος „ruch” i γραφω „pisać”) – dziedzina działalności człowieka związana z produkcją filmów oraz ich rozpowszechnianiem i wyświetlaniem w kinach. Kino – rodzaj sztuki widowiskowej uwiecznionej na taśmie filmowej lub wideo, w której aktor lub grupa aktorów odgrywa role dla widowni, lub nagrany jest obraz ruchomy z podkładem dźwiękowym lub bez. Terminem tym określa się też czasem sam spektakl lub też budynek, w którym on jest wyświetlany.




    Warto wiedzieć że... beta

    Filmoznawstwo (również: wiedza o filmie lub filmologia) jest dyscypliną humanistyczną, zajmującą się naukową refleksją nad filmem. Obejmuje trzy zasadnicze dziedziny: teorię filmu (z historią myśli filmowej), historię filmu oraz krytykę filmową. W kręgu zainteresowań filmoznawców znajduje się także wiele innych przenikających się dyscyplin, np. antropologia filmu, teoria nowych mediów i audiowizualności.
    Polityka (z gr. poly: mnogość, różnorodność; polis - miasto-państwo) – pojęcie właściwe naukom społecznym, rozumiane na wiele sposobów.
    Biografia (gr. bíos – życie i gráphō – pisze) – opis życia postaci o charakterze naukowym, literackim lub popularyzatorskim. Opisywana postać zwykle jest wybitna.
    Metodologia historii – dziedzina wiedzy zajmująca się badaniem metod stosowanych dla stworzenia historycznego opisu świata. Metodologia historii kooperuje zatem z grupą dziedzin wiedzy noszących wspólną nazwę epistemologia czy też teoria poznania. Metodologia historii bada także znaczenie historiografii, wiedzy historycznej i historycznego myślenia w dziejach poszczególnych kultur i cywilizacji - wówczas kooperuje z takimi dziedzinami wiedzy jak: historia historiografii, kulturoznawstwo, filozofia kultury.

    Reklama