• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Historia Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach (dawn. Akademia Ekonomiczna im. Karola Adamieckiego w Katowicach) – państwowa szkoła wyższa z siedzibą w Katowicach, przy ulicy 1 Maja 50.Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski; łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.
    Wyższe Studium Handlowe w Krakowie (1925-1938)[ | edytuj kod]
    Prof. dr inż. Arnold Bolland – dyrektor WSH w latach 1925–1938, a następnie pierwszy rektor AH w latach 1938–1939

    Wyższe Studium Handlowe w Krakowie zainaugurowało swoją działalność 1 października 1925 r. Datę tę uznaje się za powstanie Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, bowiem z tym dniem zaczęła funkcjonować prywatna szkoła wyższa o profilu ekonomicznym, która powstała z przekształcenia Instytutu Towaroznawczego. Była to pierwsza wyższa szkoła o profilu ekonomicznym w Krakowie, trzecia tego typu prywatna szkoła wyższa w Polsce (po Warszawie i Lwowie).

    Konzentrationslager Sachsenhausen – niemiecki obóz koncentracyjny założony w lipcu 1936 w miejscowości Sachsenhausen (obecnie dzielnica Oranienburga) około 30 km na północ od Berlina. Funkcjonował do 22 kwietnia 1945.Walenty Winid (ur. 19 lipca 1894 w Brzezinach - zm. 19 stycznia 1945 w Auschwitz) – geograf, profesor Akademii Handlowej w Krakowie.

    Lokalizacja uczelni[ | edytuj kod]

    Szkoła mieściła się pierwotnie w budynku szkoły średniej – Akademii Handlowej w Krakowie przy ulicy Kapucyńskiej 2. Od samego początku dążyła do usamodzielnienia się i w tym właśnie celu rozpoczęto budowę własnego gmachu. Parcelę pod budowę przydzieliła bezpłatnie Gmina Miasta Krakowa. W oparciu o skromne rezerwy oraz kredyty bankowe wybudowano w 1927 r. dwupiętrowy budynek przy ul. Sienkiewicza 4, który nadbudowano w 1928 r. do wysokości trzeciego piętra. W 1931 r. wybudowano nowy budynek przy ulicy Sienkiewicza 5. Budynki te do dzisiaj są w posiadaniu Uniwersytetu Ekonomicznego (swoją siedzibę ma tam obecny Wydział Towaroznawstwa).

    Zabór austriacki – ziemie dawnej Rzeczypospolitej zajęte w wyniku rozbiorów przez monarchię Habsburgów, potocznie określaną jako Austrię.Jan Zawiejski, właśc. Jan Baptysta Feintuch (ur. 20 czerwca 1854 w Krakowie, zm. 9 września 1922 tamże) – polski architekt żydowskiego pochodzenia, przedstawiciel historyzmu.

    Nad wejściem do siedziby Wyższego Studium Handlowego umieszczono napis: Rerum cognoscere causas et valorem (Poznawać przyczynę i istotę rzeczy), który jest po dzień dzisiejszy mottem Uniwersytetu.

    Statut Uczelni[ | edytuj kod]

    Uczelnia miała charakter szkoły akademickiej, jednak obowiązujące ówcześnie przepisy (ustawa z dnia 13 lipca 1920 roku o szkołach akademickich) dzieliły szkoły wyższe na państwowe i prywatne. Tylko szkoły państwowe korzystały z pełni uprawnień akademickich. Szkoły akademickie prywatne mogły otrzymać niektóre lub wszystkie prawa akademickich szkół państwowych.

    Szkoła Główna Handlowa w Warszawie (SGH, w latach 1949–1991 Szkoła Główna Planowania i Statystyki, SGPiS) – najstarsza uczelnia ekonomiczna w Polsce, a zarazem jeden z wiodących uniwersytetów ekonomicznych w Europie. Jej siedziba mieści się na warszawskim Mokotowie, przy al. Niepodległości, w bezpośrednim sąsiedztwie stacji metra Pole Mokotowskie.Wyższe Studium Handlowe w Krakowie – szkoła wyższa powstała w Krakowie w 1925 roku w wyniku wyodrębnienia się ze Szkoły Handlowej w Krakowie. Współtwórcami szkoły byli prof. Arnold Bolland (docent Uniwersytetu Jagiellońskiego i Politechniki Lwowskiej) oraz prof. Albin Żabiński. Szkoła ta dała początek dzisiejszemu Uniwersytetowi Ekonomicznemu w Krakowie. Przez cały czas funkcjonowania szkoły pod ta nazwą (1925-1938) dyrekotrem szkoły był prof. Arnold Bolland.

    Statut uczelni został ostatecznie zatwierdzony przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego reskryptem z dnia 10 marca 1927 roku i z tym dniem uzyskała ona osobowość prawną. W międzyczasie (1925-1927) szkołą zarządzało „Towarzystwo Wyższych Studiów Handlowych”. Źródłem finansowania Szkoły były opłaty studenckie i dotacje płynące z Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

    Szkoła Handlowa w Krakowie (zwana również Miejska Szkoła Handlowa w Krakowie) – szkoła średnia powstała w Krakowie w 1882 roku. Szkoła zapisała się w historii Krakowa dwoma faktami. Z jednej strony jej kontynuatorem jest Zespół Szkół Ekonomicznych Nr 1 w Krakowie, z drugiej zaś w 1925 r. z wyodrębnienia się jej części powstał dzisiejszy Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie.Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu – państwowa szkoła wyższa z siedzibą w Poznaniu przy alei Niepodległości 10. Rektorat uczelni mieści się w monumentalnym gmachu, wzniesionym dla potrzeb szkoły w l. 1929-1932 według projektu Adama Ballenstaedta.

    Władze Uczelni[ | edytuj kod]

    Szkoła (pomimo że kształciła na poziomie akademickim) nie posiadała pełnych praw akademickich. Nie mogła nadawać tytułu magistra, a kierował nią dyrektor (nie rektor). Przez cały okres funkcjonowania szkoły pod nazwą Wyższe Studium Handlowe jej dyrektorem był prof. dr inż. Arnold Bolland.

    Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu (daw. Akademia Ekonomiczna im. Oskara Langego we Wrocławiu) – państwowa szkoła wyższa z siedzibą we Wrocławiu. Uczelnia powstała w 1947 roku jako prywatna Wyższa Szkoła Handlowa. W roku 1950 została upaństwowiona i przekształcona w Wyższą Szkołę Ekonomiczną z dwoma wydziałami, zaś w październiku 1974 uczelnia uzyskała nazwę Akademia Ekonomiczna. Z dniem 6 maja 2008 nastąpiła zmiana nazwy na obecną.Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie (UEK) – państwowa szkoła wyższa, trzecia co do wielkości uczelnia w Krakowie, druga najstarsza w Polsce państwowa uczelnia ekonomiczna (1906 Warszawa, 1925 Kraków, 1926 Poznań, 1937 Katowice, 1947 Wrocław), największa uczelnia ekonomiczna w Polsce pod względem liczby studentów.

    Struktura uczelni[ | edytuj kod]

    W chwili założenia, Wyższe Studium Handlowe składało się z dwóch wydziałów:

  • Wydział Ogólnohandlowy,
  • Wydział Towaroznawczy.
  • Ze względu na skromne środki finansowe w 1927 r. Szkołę przekształcono w jednowydziałową, a dotychczasowe wydziały spadły do rangi kierunków kształcenia i tak już pozostały do czasu upaństwowienia Uczelni. W chwili powstania w Szkole powołano trzy katedry:

  • Katedra Organizacji Handlu (kierownik: prof. dr Zygmunt Sarna),
  • Katedra Towaroznawstwa (kierownik: prof. dr inż. Arnold Bolland),
  • Katedra Księgowości (kierownik: prof. dr Albin Żabiński).
  • System kształcenia[ | edytuj kod]

    Źródłem finansowania Szkoły były opłaty studenckie i dotacje płynące z Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. W pierwszym roku istnienia Szkoły studia rozpoczynało 222 studentów. W roku akademickim 1938/39 w Szkole studiowało już 1487 studentów.

    Studia prowadzone w Wyższej Szkole Handlowej w Krakowie początkowo trwały 3 lata (w latach 1925–1939), jednak od 1930 r. wprowadzono dodatkowy rok (tzw. rok pracy badawczej), w czasie którego abiturienci przygotowywali pracę dyplomową (odpowiednik dzisiejszego licencjatu).

    Wyższe Studium Handlowe w 1938 roku oferowało następujące kierunki kształcenia:

  • ogólnohandlowy,
  • towaroznawczy,
  • orientalny (handlu ze Wschodem),
  • gospodarki samorządowej,
  • skarbowo-celny,
  • pedagogiczny.
  • Akademia Handlowa w Krakowie (1938-1950)[ | edytuj kod]

    Tablica pamiątkowa wywiezienia profesorów Akademii Handlowej w Krakowie w 1939 roku

    Z dniem 29 marca 1937 r. na mocy ustawy o szkołach akademickich, Wyższe Studium Handlowe zostało uznane za prywatną szkołę akademicką i otrzymało nazwę Akademii Handlowej w Krakowie. W 1938 r. utworzono cztery nowe katedry. W dniu 20 marca 1939 r. Statut Akademii został zatwierdzony przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. W lipcu 1939 r. Minister podpisał również odpowiednie rozporządzenie przyznające Akademii uprawnienia do nadawania tytułu magistra. W czasie wojny znajdowało się ono w aktach Ministerstwa. Nie zostało ono jednak opublikowane w Dzienniku Ustaw z powodu nadchodzącej zawieruchy wojennej, zaś podczas powstania Warszawskiego spłonęło.

    Aresztowanie profesorów[ | edytuj kod]

    W dniu 6 listopada 1939 r. podczas słynnego wykładu SS-Obersturmbannfuhrera Mullera w sali nr 66 Uniwersytetu Jagiellońskiego, profesorzy Akademii handlowej zostali razem z innymi profesorami wyższych uczelni krakowskich aresztowani. Znajdowali się tam wtedy między innymi:

  • prof. dr inż. Albin Żabiński – rektor AH,
  • prof. dr Arnold Bolland – pierwszy rektor AH,
  • prof. dr Zygmunt Sarna.
  • prof. dr Walenty Winid.
  • Po uwięzieniu profesorów w Sachsenhausen okupanci zajęli oba budynki Akademii wraz ze wszystkimi urządzeniami i dokumentacją (w tym z biblioteką). Niestety tylko część akt zdołano uratować i bezpiecznie zachować aż do powrotu profesorów z Sachsenhausen.

    Podjęcie tajnego nauczania[ | edytuj kod]

    Pod koniec 1943 r. Profesorzy Akademii podjęli zakonspirowaną działalność dydaktyczną. Tajne nauczanie objęło zarówno dawnych przedwojennych studentów, jak i osoby nowo zgłaszające się. Tym systemem udało się przeprowadzić studentów przez pierwsze dwa lata studiów. Ogółem przez tajne nauczanie przeszło około 50 osób, nie licząc tych które zdawały egzaminy uzupełniające przed poszczególnymi profesorami. W drodze tajnego nauczania odbył się również jeden egzamin dyplomowy, złożony przez Pana Eugeniusza Ziembę.

    Odbudowa Uczelni po II wojnie światowej[ | edytuj kod]

    Po wojnie Szkoła nadal funkcjonowała jako prywatna szkoła wyższa o profilu ekonomicznym. Zajęcia wznowiono ponownie w 1945 r., przy czym inauguracja roku akademickiego 1944/1945 odbyła się tuż po wyzwoleniu, w dniu 8 maja 1945 r., czyli w zasadzie pod koniec roku akademickiego. Wykład inauguracyjny, który odbył się w budynku uczelni przy ul. Sieniewicza 4 wygłosił prof. Stanisław Bieńkowski, a jego tematem było „Usprawnienie produkcji na rzecz usuwania marnotrawstwa”. Studia podjęło wówczas 1518 studentów.

    Minister Oświaty w dniu 3 września 1945 r. wydał rozporządzenie (pierwotne spłonęło podczas wojny) nadające Akademii uprawnienia do nadawania tytułu magistra. Pierwszy egzamin magisterski odbył się dnia 25 października 1945 r.

    W 1949 r. dokonano przebudowa programu nauczania, mające na celu skierowanie szkoły w stronę socjalizmu oraz przygotowanie do przyjęcia nowego ujednoliconego programu nauczania w szkołach ekonomicznych w całej Polsce. W roku akademickim 1949/50 zniesiono nazwę katedry przemianowując je na zakłady i rozbudowując ich liczbę.

    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.