• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Historia Bydgoszczy



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]
    Przeczytaj także...
    Szczególny okres rozwoju miasta Bydgoszczy przypada na II połowę XV i cały XVI wiek. Rozwój ten wynikał przede wszystkim ze wzrostu roli handlu w życiu gospodarczym, a zwłaszcza handlu spławnego, do czego miasto miało wyśmienite położenie nad Brdą i Wisłą.Wojewódzki Park Kultury i Wypoczynku im. gen. Jerzego Ziętka (WPKiW) również Park Śląski – park znajdujący się w całości w granicach administracyjnych Chorzowa, zajmujący obecnie powierzchnię 620 ha lub, według innego źródła, 520 ha. Jest to jeden z największych parków miejskich w Europie. Park nazywany jest zielonym płucami Górnego Śląska, stanowi także kulturalne centrum otaczającej go aglomeracji.


    Spis treści

  • 1 Historia Bydgoszczy
  • 2 Okres do 1346 – przedlokacyjny ośrodek miejski
  • 3 Okres 1346-1466 – warownia Królestwa Polskiego
  • 4 Okres 1466-1655 – staropolskie miasto handlowe
  • 5 Okres 1655-1772 – w dobie wojen i upadku
  • 6 Okres 1772-1806 – wzrost znaczenia miasta
  • 7 Okres 1806-1815 – w Księstwie Warszawskim
  • 8 Okres 1815-1920 – pod zaborem pruskim
  • 9 Okres 1920-1939 – okres międzywojenny
  • 10 Okres 1939-1945 – okupacja niemiecka
  • 11 Okres 1945-1989 – w Polsce Ludowej
  • 12 Okres po 1989 – w III Rzeczypospolitej
  • 13 Zobacz też
  • 14 Bibliografia
  • 15 Linki zewnętrzne
  • W wyniku podpisanego traktatu rozbiorowego, część Wielkopolski i Kujaw, w tym ziemie nad Notecią i Brdą z Bydgoszczą włącznie – wcielono w skład Królestwa Pruskiego.Stary Rynek – prostokątny (ok. 100 x 125 m), główny plac miejski w Bydgoszczy usytuowany w pobliżu ścisłego centrum miasta. Przechodzi przez niego 18. południk długości geograficznej wschodniej. Przy rynku znajduje się ratusz, a nieopodal - katedra.

    Historia Bydgoszczy[]



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Opera Nova – teatr operowy, pełniący również rolę teatru muzycznego, zlokalizowany w Bydgoszczy, założony w 1956 r., upaństwowiony w 1960 r. Jest jedną z 10 scen operowych w Polsce oraz jedynym tego typu teatrem na terenie województwa kujawsko-pomorskiego. Budynek Opery mieści również Regionalne Centrum Kongresowe, a od 2010 r. użycza także scenę kameralną Bydgoskiemu Teatrowi Lalek Buratino.
    Fortyfikacja (z łac. fortificatio – umocnienie) – zespół obiektów wojskowych w postaci odpowiednich budowli i urządzeń, przeznaczonych do prowadzenia działań obronnych.
    Jan Henryk Dąbrowski, herbu Virgo Violatta Dąbrowski (ur. 2 sierpnia 1755 w Pierzchowie nad Rabą w Małopolsce, zm. 6 czerwca 1818 w Winnej Górze w Wielkopolsce) – polski generał, uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, twórca Legionów Polskich we Włoszech, dowódca naczelny wojsk polskich w 1813, senator-wojewoda Królestwa Polskiego w 1815, generał jazdy armii Królestwa Polskiego w 1815.
    Płock – miasto na prawach powiatu na Pojezierzu Dobrzyńskim i w Kotlinie Płockiej, nad Wisłą, w województwie mazowieckim, siedziba ziemskiego powiatu płockiego; historyczna stolica Mazowsza oraz stolica Polski w latach 1079-1138; siedziba rzymskokatolickiej kurii diecezji płockiej (1075); siedziba władz Kościoła Starokatolickiego Mariawitów i mariawickiej diecezji warszawsko-płockiej, port rzeczny, rafineria ropy naftowej (1964), szkoły wyższe, teatry, muzea.
    Bydgoski Węzeł Wodny (BWW) – związek cech hydrograficznych Brdy, Wisły, Kanału Bydgoskiego i Górnonoteckiego oraz mniejszych strug wodnych na obszarze miasta Bydgoszczy i w jego najbliższym sąsiedztwie, wraz z budowlami i urządzeniami hydrotechnicznymi oraz zabudową nadbrzeżną.
    Historia Bydgoskiego Węzła Wodnego dotyczy przekształceń cieków wodnych łączących się w Bydgoszczy, dziejów prowadzenia na nich transportu wodnego oraz wykorzystania dla turystyki, sportu i rekreacji.
    Zakon krzyżacki – pełna nazwa: Zakon Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (zakon krzyżacki, zakon niemiecki, łac. Ordo fratrum domus hospitalis Sanctae Mariae Theutonicorum in Jerusalem, Ordo Theutonicus, OT, niem. Orden der Brüder vom Deutschen Haus Sankt Mariens in Jerusalem, Deutscher Orden, DO) – zakon rycerski, jeden z trzech największych, obok joannitów i templariuszy, które powstały na fali krucjat w XI i XII wieku. Sprowadzony, by zapewnić bezpieczeństwo ewangelizacji Prusów, opanował militarnie obszary późniejszych Prus Wschodnich oraz dzisiejszej Łotwy i Estonii tworząc z tych ziem formację państwową Prusy Zakonne. Zakon podbił także niektóre ziemie Polski i Litwy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.032 sek.