Hiperprolaktynemia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hiperprolaktynemia – podwyższone stężenie prolaktyny we krwi. Osiowe objawy hiperprolaktynemii dają obraz wtórnego hipogonadyzmu hipogonadotropowego.

Chinagolid, (łac. Quinagolidum) – selektywny agonista receptorów D2 dopaminy. Hamuje uwalnianie prolaktyny z przysadki mózgowej. Szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Biologiczny okres półtrwania wynosi 11,5-17 godzin.Osteoporoza (łac. osteoporosis, dawna nazwa zrzeszotnienie kości) – stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury przestrzennej kości oraz zwiększoną podatnością na złamania. Osteoporoza występuje najczęściej u kobiet po menopauzie (osteoporoza pomenopauzalna). Osteoporoza jest uogólnioną chorobą metaboliczną kości, charakteryzującą się niską masą kostną, upośledzoną mikroarchitekturą tkanki kostnej, a w konsekwencji zwiększoną jej łamliwością i podatnością na złamania.

Etiologia[ | edytuj kod]

Głównymi przyczynami hiperprolaktynemii są:

  • zmniejszenie aktywności dopaminergicznej podwzgórza
  • stosowanie leków, które bezpośrednio lub pośrednio modyfikują wydzielanie dopaminy
  • zmiany organiczne przysadki:
  • łagodne guzy (gruczolaki) przysadki mózgowej wydzielające prolaktynę (prolactinoma) lub hamujące dopływ dopaminy do przysadki
  • guzy okolicy podwzgórzowo-przysadkowej uciskające lejek przysadki
  • zespół pustego siodła
  • niewydolność nerek
  • marskość wątroby
  • ektopowe wydzielanie PRL, np. przez raki płuc lub nerek
  • pierwotna niedoczynność tarczycy
  • Hiperprolaktynemia może pojawiać się w stanach fizjologii:

    Dopamina (łac. Dopaminum) – organiczny związek chemiczny z grupy katecholamin. Ważny neuroprzekaźnik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego.Hipogonadyzm – termin medyczny określający defekt układu rozrodczego skutkujący dysfunkcją gonad (jajników lub jąder). Nieczynne gonady nie produkują hormonów (testosteronu, estradiolu, MIF (macrophage migration inhibitory factor), progesteronu, inhibiny B) ani gamet (jaj i plemników). Niedobór hormonów skutkuje niewykształceniem się drugo- i trzeciorzędowych cech płciowych.
  • podczas ciąży
  • podczas karmienia piersią
  • wskutek stresu
  • podczas snu
  • po stymulacji brodawek sutkowych lub całego gruczołu mlekowego
  • po stosunku płciowym


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Osteopenia - stan, w którym mineralna gęstość kości jest niższa niż normalnie. Przez wielu lekarzy jest uznawana za początek osteoporozy. Jednak nie u każdej osoby z osteopenią rozwinie się osteoporoza. Chorobę tę rozpoznaje się, gdy T-Score wynosi od -1.0 do -2.5.
    Przysadka mózgowa (łac. hypophysis) – gruczoł dokrewny o masie 0,7 g, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów.
    Lizuryd − organiczny związek chemiczny, pochodna kwasu lizergowego. Zaliczany jest do alkaloidów sporyszu. Stosowany jest w przypadkach choroby Parkinsona i prewencyjnie przeciw migrenie.
    Mlekotok (łac. galactorrhoea) — u kobiet, to wydzielanie mleka bez związku z ciążą lub przedłużony po porodzie okres laktacji. U mężczyzn - każde pojawienie się wydzielania mleka.
    Prolaktyna (PRL) – hormon peptydowy zbudowany ze 198 aminokwasów (u człowieka), o masie cząsteczkowej 23 kDa. Ma zbliżone efekty metaboliczne, budowę chemiczną i centrum aktywne do somatotropiny. Prolaktyna wiąże cynk, co prawdopodobnie zwiększa trwałość cząsteczki.
    Bromokryptyna (łac. Bromocriptinum) – półsyntetyczna pochodna alkaloidu sporyszu – ergokryptyny. Lek ten stosowany jest w leczeniu mlekotoku, ponieważ hamuje wydzielanie prolaktyny. Stosowany jest również w hipogonadyzmie wtórnym na tle podwyższonego poziomu prolaktyny. Jest agonistą receptorów dopaminergicznych D2 i w związku z tym stosowany jest w leczeniu Choroby Parkinsona. Hamuje także wydzielanie hormonu wzrostu, stąd zastosowanie w akromegalii.
    Gruczolak (łac. adenoma) – łagodny nowotwór nabłonkowy, wywodzący się z nabłonka gruczołów wydzielania zewnętrznego i wewnętrznego (w tym układu APUD) oraz z przewodów tych gruczołów. Najczęstsza lokalizacja to: przysadka mózgowa, tarczyca, przytarczyce, kora nadnerczy, wyspy trzustkowe, przewód pokarmowy.

    Reklama