• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hilariusz Illinicz

    Przeczytaj także...
    Barbara Wachowska (ur. 15 listopada 1929 w Wolborzu, zm. 2 lutego 2005 w Łodzi) – historyk, nauczycielka akademicka, prof. Uniwersytetu Łódzkiego. Od roku 1945 mieszkała w Tomaszowie Mazowieckim. W roku 1949 ukończyła I Liceum Ogólnokształcące im. Jarosława Dąbrowskiego w Tomaszowie Mazowieckim. W r. 1952 ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Łodzi, a w r. 1957 historię na Uniwersytecie Warszawskim.II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.
    Polski Związek Motorowy (PZM, PZMot) – powstał 30 stycznia 1950 roku, jako efekt połączenia Automobilklubu Polski (rok założenia 1909) i Polskiego Związku Motocyklowego (rok założenia 1924). Jest związkiem stowarzyszeń i działa na podstawie Prawa o Stowarzyszeniach (ustawa z dn. 07.04.1989r.) oraz według Ustawy o Sporcie z dn. 25.06.2010r..

    Hilariusz (Hilary) Illinicz (ur. 1894 - zm. 1981) – z wykształcenia prawnik, z zawodu biegły księgowy, działacz krajoznawstwa łódzkiego, przewodnik, prekursor turystyki motorowej w Łodzi.

    Urodził się 22 listopada 1894 w Łodzi. W okresie międzywojennym pracował w Zarządzie Miejskim, po wojnie początkowo członek (wraz z Janem Waltratusem) Prezydium Tymczasowego Zarządu Miejskiego Łodzi, zatwierdzonego 22 stycznia 1945 przez Pełnomocnika Rządu Tymczasowego, a potem w Sądzie Wojewódzkim.

    Polskie Towarzystwo Tatrzańskie (PTT) – organizacja turystyczna istniejąca w latach 1873–1950, początkowo pod innymi nazwami, będąca jednym z protoplastów Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK), a także współczesne stowarzyszenie działające pod tą samą nazwą.Stanisław Jan Liszewski (ur. 11 listopada 1940 w Łodzi) - polski geograf, urbanista, profesor (od 1986), wykładowca, przewodniczący Komitetu Narodowego do Spraw Współpracy z Międzynarodową Unią Geograficzną przy Wydziale Nauk o Ziemi i Nauk Górniczych PAN, członek Komitetu Narodowego do Spraw Współpracy z Międzynarodową Radą Nauki przy prezydium PAN, od 1991 r. prezes Łódzkiego Towarzystwa Naukowego , były dyrektor Instytutu Geografii Miast i Turyzmu Uniwersytetu Łódzkiego, w latach 1996-2002 rektor UŁ. Poza tym członek wielu innych organizacji naukowych. Autor licznych publikacji naukowych, promotor i recenzent wielu prac doktorskich i habilitacyjnych.

    Z turystyką zetknął się w 1910 podczas wycieczki organizowanej przez Łódzki Oddział Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (PTK) (pod kierownictwem prezesa Oddziału Wacława Klossa) do Ojcowa. O swych młodzieńczych wycieczkach i podróżach krajoznawczych napisał wspomnienia drukowane w Biuletynie ZW PTTK w Łodzi (istnieje do dziś, obecnie to Kwartalnik Krajoznawczy Regionalnej Pracowni Krajoznawczej PTTK w Łodzi "Wędrownik", w 2008 r. ukazał się numer 400.). Do PTK wstąpił w 1919, a członkiem Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (PTT) został w 1923. W okresie międzywojennym był przez kilka lat członkiem Komisji Rewizyjnej Oddziału PTK. Po reaktywowaniu Oddziału w 1946 wszedł w skład Komisji Rewizyjnej, a od marca 1951 do śmierci był członkiem, wiceprzewodniczącym i przez 1 kadencję (1962-1963) przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Łódzkiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK). Działał aktywnie w związkach sportowych. Był działaczem Towarzystwa Cyklistów, a w 1932 był współorganizatorem oddziału Polskiego Związku Motorowego w Łodzi i do wybuchu wojny pełnił funkcję prezesa tej organizacji. Jako jeden z pierwszych w Łodzi nabył duży motocykl i uczył jak wykorzystywać ten środek lokomocji do poszerzania wiedzy krajoznawczej. W 1938 stworzył Komisję Wczasów dla Pracowników Zarządu Miejskiego w Łodzi i stanął na jej czele. Na organizowanych wczasach (głównie zimowych) pełnił - obok funkcji organizacyjnych - obowiązki instruktora narciarskiego. Działalność Komisji Wczasów opisał także we wspomnianym Biuletynie ZW PTTK w Łodzi. W latach 30. XX w. dokonał przejścia grzbietami Karpat Wschodnich jako przewodnik grupy kilku kobiet - działaczek organizacji kobiecej. Wspomnienia z tej wyprawy opublikowali przewodnicy studenccy z Warszawy w swoim wydawnictwie.

    Wacław Kloss (ur. 26 września 1867 w Warszawie, zm. 15 marca 1943) – polski nauczyciel, dyrektor szkół średnich, krajoznawca, organizator krajoznawstwa Jego synem był Juliusz Kloss (1897-1988), mecenas, o którym wspomina m. in. JOANNA OLCZAK-RONIKIER w swojej książce "W ogrodzie pamięci" (Wydawnictwo Znak, Kraków 2002), nagrodzonej Nike w 2003 roku cytat: "Gdy okazało się, że mimo największych wysiłków i wyrzeczeń firmie (Wydawnictwo J. Mortkowicza - dopisek) dalej grozi bankructwo i można uniknąć upadłości tylko pod warunkiem nadzoru sądowego - nadzorca powołany przez sąd, mecenas Juliusz Kloss, stał się od razu najlepszym doradcą i przyjacielem. On i Jerzy Kuncewicz czuwali nad właściwym przebiegiem handlowych działań i dzięki nim firma powolutku zaczynała stawać na nogi. Spłacało się należności, a działalność księgarni i wydawnictwa nadal trwała. Trzeba było oczywiście zrezygnować z drogich edycji: obniżyć ceny wydrukowanych już książek i albumów, a równocześnie pojawiły się nowe tytuły. Niecałe dwa i pół roku po śmierci Mortkowicza oferta gwiazdkowa [1933] wymieniała wśród wielu innych pozycji ukończone właśnie wydanie zbiorowe dwudziestu tomów Staffa, dwa tomy Nocy i dni Dąbrowskiej, trzeci w przygotowaniu, dwa nowe tomy poezji: Biblia cygańska Tuwima i Kołysanka jodłowa Lieberta. Kryzys był zażegnany."Ojców – wieś w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Skała, na terenie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej, w Dolinie Prądnika, na Szlaku Orlich Gniazd.

    Odznaczony był m.in.:

  • Złotą Odznaką "Zasłużony Działacz Turystyki",
  • Złotą Honorową Odznaką PTTK,
  • Medalem 100-lecia Turystyki Polskiej,
  • Medalem Aleksandra Janowskiego,
  • Odznaką "Za zasługi dla ZW PTTK w Łodzi" (legitymacja nr 1),
  • Medalem XXV-lecia Łódzkiego Oddziału PTTK i innymi.
  • Zmarł 14 października 1981 w Łodzi. Pochowany na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej w Łodzi.

    Stary Cmentarz w Łodzi – to jedna z najważniejszych nekropolii Łodzi. Cmentarz jest trójwyznaniowy – podzielony stosownie do wyznań na następujące części: katolicką (11 ha), ewangelicką (9 ha) i prawosławną (niespełna 1 ha).14 października jest 287. (w latach przestępnych 288.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 78 dni.

    Bibliografia[]

    Biogram opracowany na podstawie materiałów Oddziałowej Komisji Historycznej Oddziału Łódzkiego PTTK oraz Słownik biograficzny łódzkich działaczy krajoznawstwa i turystyki praca zbiorowa pod red. Jacka Ciesielskiego Łódź 1985 Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze Zarząd Wojewódzki w Łodzi Komisja Historyczna.

    Karpaty Wschodnie (52) - odcinek Łuku Karpat między Przełęczą Łupkowską na północnym zachodzie a przełęcz Predeal na południu.Lechosław Fularski (ur. 30 maja 1921 w Sosnowcu, zm. 19 sierpnia 2007 w Łodzi) – mgr inż. mechanik, projektant malarni i galwanizerni, krajoznawca, turysta górski, historyk turystyki górskiej, działacz turystyczny w strukturach Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK).

    A ponadto wykorzystano:

  • 70 lat społecznej turystyki i krajoznawstwa w województwie łódzkim, pr. zb. pod red. Kazimierza Hempla, Łódź 1979,
  • Historia Oddziału Łódzkiego PTK-PTTK 1909-2009, pr. zb. pod red. Edmunda Witkowskiego, Elżbiety Korczak, Jolanty Grońskiej, Adama Arndta, Łódź 2009,
  • Lechosław Fularski 50 lat Oddziału Łódzkiego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, Łódź, 2001,
  • Piotr Babecki Łódzki Oddział Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego w latach 1919-1939, praca magisterska w Zakładzie Najnowszej Historii Polski Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego, promotor doc. dr hab. Barbara Wachowska, 1991,
  • Władze administracyjne Łodzi w latach 1945-1989 s. 202 Maria Nartonowicz-Kot w: Łódź. Monografia miasta pod red. Stanisława Liszewskiego, ŁTN, Łódź 2009.
  • Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze (PTTK) – stowarzyszenie powstałe z połączenia w 1950 roku Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego i Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, grupujące turystów i krajoznawców. Towarzystwo stawia sobie za zadanie upowszechnianie na terenie Polski turystyki kwalifikowanej i krajoznawstwa.Kazimierz Hempel (ur. 4 września 1910 w Knocke (Belgia), zm. 7 lutego 1994 w Łodzi) – inżynier chemik, działacz Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.033 sek.