• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hieroglify - geologia

    Przeczytaj także...
    Spąg (ang. thill) – dolna powierzchnia warstwy skalnej (spąg warstwy), pokładu (spąg pokładu) lub wyrobiska (spąg wyrobiska). Na podstawie stropu lub spągu określa się bieg i upad warstwy oraz granice złoża.Mułowiec – zwięzła skała okruchowa, będąca zlityfikowanym (scementowanym) mułem. Złożona głównie z ziaren kwarcu, czasem łyszczyków, skaleni, minerałów węglanowych i ilastych.
    Piaskowiec jest to drobnoziarnista skała osadowa. Występuje jako jedna z najczęstszych skał tego typu. Występuje zwykle w warstwie wodonośnej lub w miejscach występowania złóż ropy oraz gazu ziemnego.
    Hieroglify na piaskowcu

    Hieroglify – struktury sedymentacyjne będące odlewem niewielkich form erozyjnych (np. jamek wirowych), śladów organizmów lub struktur obciążeniowych (pogrązów) zachowane na spągowej (dolnej) powierzchni ławicy skalnej.

    Ze względu na biologiczną lub abiotyczną genezę wydziela się :

  • bioglify
  • mechanoglify
  • Do bardziej powszechnych hieroglifów zalicza się :

    Sedymentologia to nauka o powstawaniu skał osadowych lub inaczej nauka zajmującą się procesami kształtowania, transportu i depozycji (sedymentacji) materiału. Uznawana jest za część nauk geologicznych lub geograficznych.Skamieniałość śladowa, ichnofosylium (l.mnoga: ichnofosylia) – skamieniały ślad działalności życiowej zwierzęcia (np. żerowania, drążenia w osadzie, tropy, odchody).
  • Hieroglify prądowe (odlewy wyżłobień, jamek utworzonych przez prąd wodny)
  • Hieroglify deformacyjne (odlewy związane z pogrązami)
  • Hieroglify narzędziowe (odlewy zagłębień wytworzonych przez wleczone przez falowanie lub prąd przedmioty)
  • Hieroglify występują we wszystkich rodzajach skał osadowych, jednak najpowszechniejsze są w skałach klastycznych (zlepieńce, piaskowce, mułowce), w tym we fliszu.

    Jamki wirowe – niewielkie zagłębienia na stropie, ścianach i dnie korytarzy jaskiń wytworzone przez burzliwie przepływającą wodę. Mają językowaty, asymetryczny kształt. Od strony płynącej wody ich brzegi są ostre, a jamka jest dość głęboka, natomiast na dolnej stronie (zaprądowej) jamka stopniowo wypłaszcza się i zanika. Dzięki temu można określić kierunek jakim płynęła woda w jaskini nawet długo po tym, gdy woda danym miejscem już nie płynie. Pogrąz – struktura sedymentacyjna, zaliczana do struktur deformacyjnych, powstała w wyniku grzęźnięcia osadu w nieskonsolidowanym podłożu skalnym. Z reguły ma formę wybrzuszenia w spągowej (dolnej) powierzchni ławicy skalnej.

    Hieroglify są używane do wyznaczania pierwotnego ułożenia sfałdowanych warstw skalnych, gdyż tworzyły się zawsze na pierwotnej dolnej powierzchni ławicy. Niektóre rodzaje hieroglifów są użyteczne w rekonstrukcji kierunku przepływu prądu.

    Hieroglify będące odlewami śladów drążenia podłoża przez zwierzęta (hieroglify organiczne) są skamieniałościami śladowymi.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Urszula Radwańska: Przewodnik do ćwiczeń z podstaw paleontologii. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 1995, s. 17. ISBN 83-230-0703-9.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

    1. W. Jaroszewski, L. Marks, A. Radomski, 1985: Słownik geologii dynamicznej. Wyd. Geologiczne, Warszawa.
    Zlepieniec, konglomerat, żwirowiec – grubookruchowa, lita skała osadowa o różnych barwach, złożona z ziaren żwiru (lub głazów) spojonych lepiszczem. Różni się od żwiru obecnością lepiszcza.Skały osadowe (sedymentacyjne) – jeden z trzech głównych typów skał (obok skał magmowych i metamorficznych) budujących skorupę ziemską, powstają przez nagromadzenie się materiału przynoszonego przez czynniki zewnętrzne (np. wodę, lodowiec, wiatr), na skutek jego osadzania się lub wytrącania z roztworu wodnego. Nauka zajmująca się powstawaniem skał osadowych to sedymentologia.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.008 sek.