• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Herod z Chalkis

    Przeczytaj także...
    Klaudiusz, Tiberius Claudius Drusus Nero Germanicus, oficjalna tytulatura cesarska: Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus (ur. 1 sierpnia 10 p.n.e. w Lugdunum w Galii, zm. 13 października 54 n.e.) – historyk, czwarty cesarz rzymski od 25 stycznia 41 roku do swojej śmierci, syn Druzusa Starszego i Antonii Młodszej; bratanek cesarza Tyberiusza, stryj cesarza Kaliguli, brat Germanika.Arcykapłan (hebr. כהן גדול Kohen ha-Gadol) – najwyższy dostojnik religijny w starożytnym Izraelu od wyjścia z Egiptu do 70 n.e.
    Herod Agryppa I, właściwie Marcus Iulius Agrippa (ur. w 10 lub 9 p.n.e. - zm. w 44 w Cezarei) – król Batanei, Gaulanitydy, Trachonu i Paneas od 37, Galilei i Perei od 39, Judei od 41. Wnuk Heroda Wielkiego. Brat Heroda z Chalkis i Herodiady. W 37 roku otrzymał z nadania Kaliguli tetrarchię swojego stryja Filipa, a dwa lata później ziemie innego stryja - Heroda Antypasa. W 41 roku odegrał istotną rolę przy objęciu władzy przez Klaudiusza, a ten w zamian nadał mu Judeę. Niepochlebną opinię zyskał między innymi z powodu stracenia apostoła Jakuba Większego. Historyk rzymski, Kasjusz Dion nazywa go nauczycielem tyrana, w nawiązaniu do Kaliguli, a w stenogramie procesowym Akta Izydora pada określenie - Żydek za trzy obole.

    Herod z Chalkis, czasami w literaturze opisywany jako Herod V (ur. 10 lub 9 p.n.e., zm. 48) - wnuk Heroda Wielkiego, król Chalkis od 41.

    Wywód genealogiczny[ | edytuj kod]

    Biogram[ | edytuj kod]

    Herod był drugim synem Arystobula I i jego żony Bereniki, bratem Heroda Agryppy I, Arystobula II, Herodiady i Mariamme IV.

    Po śmierci swojego dziadka po mieczu, Heroda Wielkiego, został zabrany do Rzymu przez swoją matkę i babkę po kądzieli, Salome I. Na temat pobytu Heroda w Rzymie źródła nie przekazały żadnych informacji. W tym czasie poślubił swoją kuzynkę Mariamme V, po kądzieli wnuczkę Heroda Wielkiego; ślub miał miejsce prawdopodobnie pod koniec lat 20. I wieku.

    Świątynia Jerozolimska (hebr. בֵּית הַמִּקְדָּשׁ Bejt Ha-Mikdasz) – jedyna świątynia judaizmu stojąca niegdyś w Jerozolimie.Ananiasz syn Nebedeusza, Ananiasz II (Jahwe jest łaskawy) (zm. 66 w Jerozolimie) – arcykapłan żydowski w latach 47-59.

    W 41 roku otrzymał królestwo Chalkis z nadania rzymskiego cesarza Klaudiusza oraz rangę pretorską. Rzymski władca udzielił mu zezwolenia na wizytę w rzymskim senacie, gdzie Herod w języku greckim oficjalnie podziękował Klaudiuszowi. Nowy władca Chalkis przyczynił się do wydania dwóch edyktów cesarskich, gwarantujących Żydom ich prawa.

    Herod Wielki (Herodes Magnus), czasami w literaturze opisywany jako Herod (II) Wielki (ur. 73 lub w 72 roku p.n.e., zm. 4 roku p.n.e.) – syn Idumejczyka Antypatra i Nabatejki Kypros. Od roku 47 p.n.e. był namiestnikiem Galilei mianowanym przez swojego ojca, a od 46 r. p.n.e. namiestnikiem Celesyrii i Samarii z ręki Sekstusa Cezara. W latach 37 - 4 p.n.e. król Judei z łaski Rzymu.Ariston - włoska firma produkująca kotły gazowe i różnego rodzaju podgrzewacze. Firma została założona w 1960 roku. W sezonach 1981/82 - 1988/89 była głównym sponsorem Juventusu.

    Przypuszczalnie pod koniec 41 roku Herod przybył do Chalkis. Zachowały się wybijane przez niego monety. Nowy król Chalkis współpracował ze swoim bratem Herodem Agryppą I, królem Judei. Współpracę tę umocniło zawarte w 44 roku małżeństwo Heroda z córką Agryppy - Bereniką.

    Żydzi (dosł. "chwalcy /Jahwe/" lub "czciciele /Jahwe/" z hebr. Jehudim, יהודים, jid. Jidn, ייִדן, ladino ג׳ודיוס Djudios) – naród semicki zamieszkujący w starożytności Palestynę (określany wtedy jako Hebrajczycy albo Izraelici), posługujący się wtedy językiem hebrajskim, a w średniowieczu i czasach nowożytnych mieszkający w diasporze na całym świecie i posługujący się wieloma różnymi językami. Żydzi nie stanowią jednolitej grupy religijnej i etnicznej. Dla żydów ortodoksyjnych Żydem jest tylko osoba, która ma ortodoksyjną matkę lub przeszła konwersję na judaizm. Za Żydów uważa się jednak wiele osób, które nie są żydami ortodoksyjnymi. Kto jest Żydem (hebr.? מיהו יהודי) jest pytaniem, na które nie da się jednoznacznie odpowiedzieć, gdyż może to być identyfikacja kulturowa, etniczna lub religijna. Wiele osób, które uważają się z jakichś powodów za Żydów, nie są uznawane przez inne grupy lub instytucje. Dotyczy to na przykład żydów reformowanych, którzy nawet pomimo etnicznego pochodzenia żydowskiego czasem nie są uznawani przez żydów ortodoksyjnych. Według prawa izraelskiego Żydem jest osoba, która ma ortodoksyjną żydowską matkę, chociaż prawo do obywatelstwa bez oficjalnego uznania takiej osoby za Żyda ma każda osoba, która ma przynajmniej jednego dziadka, który był ortodoksyjnym Żydem. Stąd wielu Żydów mieszkających w Izraelu czy USA nie ma według prawa tego kraju oficjalnego statusu Żyda.Herodiada (ur. ok. 15 p.n.e., zm. po 39) – wnuczka Heroda Wielkiego. Siostra Heroda Agryppy I. Była najpierw żoną Heroda III (Heroda Boethosa, Heroda Filipa I), którego później porzuciła, aby poślubić jego brata Heroda Antypasa, tetrarchę Galilei i Perei. Małżeństwo to, jako niezgodne z żydowskim prawem, wywołało powszechne oburzenie. Herodiada doprowadziła do stracenia Jana Chrzciciela, otwarcie potępiającego ten związek. W 39 roku, gdy jej drugi mąż został pozbawiony tetrarchii, udała się z nim na wygnanie. Z pierwszego małżeństwa miała córkę Salome III.

    Po śmierci Agryppy I w 44 roku Herod z Chalkis rozkazał swojemu zaufanemu Aristonowi stracić Silasa, byłego doradcę zmarłego króla. Judea po zgonie Agryppy I ponownie znalazła się pod bezpośrednimi rządami rzymskimi. Cesarz Klaudiusz przyznał Herodowi opiekę nad świątynią jerozolimską. Król Chalkis otrzymał też po zmarłym bracie prawo mianowania arcykapłanów.

    Herod Agryppa II (ur. ok. 27 w Rzymie, zm. 92/93 lub 99/100 w Rzymie) – król Chalkis w latach 49-53, Batanei, Gaulanitydy, Trachonu i Paneas od 53. Syn Heroda Agryppy I, po śmierci ojca w 44 roku z racji młodego wieku nie odziedziczył jego królestwa. Później jednak otrzymał nadania od cesarzy rzymskich Klaudiusza i Nerona. W okresie wojny żydowskiej zajmował stanowisko prorzymskie. Oskarżany o kazirodczy związek ze swoją siostrą Bereniką.Jerzy Janusz Ciecieląg (ur. 28 września 1971 w Staszowie) - historyk, adiunkt w Katedrze Historii Starożytnej w Instytucie Historii Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Badacz historii narodu żydowskiego w okresie hellenistycznym i rzymskim. Jest wykładowcą w katedrze Historii Starożytnej Uniwersytetu Pedagogicznego.

    Herod skorzystał z tego przywileju pod koniec 44 lub na początku 45 roku, kiedy usunął z urzędu arcykapłana Elioneusa, syna Szymona Kanterasa, a w jego miejsce powołał Józefa syna Kamei. W 47 lub 48 roku pozbawił urzędu Józefa i ustanowił arcykapłanem Ananiasza syna Nebedeusza.

    Rzym (wł., łac. Roma) – stolica i największe miasto Włoch, położone w środkowej części kraju w otoczeniu wzgórz, nad Tybrem, ośrodek administracyjny i polityczny (siedziba prezydenta, ministerstw i urzędów); stolica i główne miasto regionu administracyjno-historycznego Lacjum. Obszar administracyjny 1523 km², liczba ludności 2 748 809 (zespół miejski ok. 3 800 000).

    Gdy rzymski prokurator Kuspiusz Fadus nakazał przechowywać szatę arcykapłana w twierdzy Antonia, Żydzi odwołali się od tej decyzji do cesarza Klaudiusza. Ten w liście z 28 czerwca 45 roku przyznał im rację; rzymski władca w swoim piśmie wymienił m.in. Heroda z Chalkis.

    Herod zmarł pod koniec 48 roku. Po jego śmierci cesarz Klaudiusz przekazał Chalkis nie jego synowi Arystobulowi, lecz bratankowi - Herodowi Agryppie II.

    Małżeństwa i potomstwo[ | edytuj kod]

    Pierwszą żoną Heroda była Mariamme V, córka Józefa III i Olimpias, po matce wnuczka Heroda Wielkiego. Z tego małżeństwa pochodził syn Arystobul.

    Z drugiego małżeństwa z Bereniką miał synów Berenicianusa i Hirkana.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. J. Ciecieląg, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego..., s. 193. Liczebnik nadany Herodowi z Chalkis w celu odróżnienia go od innych przedstawicieli dynastii herodiańskich, noszących imię Herod.
    2. Józef Flawiusz w Starożytnościach żydowskich w jednym miejscu podaje, że poprzednikiem Józefa syna Kamei był Elioneusz, syn Kanterasa, a w innym że (bliżej nieznany) Kanteras. Zdaniem literatury naukowej chodzi tu o Elioneusa, syna Szymona Kanterasa; J. Ciecieląg, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego..., s. 156.
    3. P. C. Bosak, Postacie Nowego Testamentu..., s. 43.
    4. J. Ciecieląg, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego..., s. 156.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Bosak Pius Czesław, Postacie Nowego Testamentu. Słownik-konkordancja, Poznań-Pelplin 1996, s. 168-169.
  • Ciecieląg Jerzy, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego. Palestyna w epoce rzymsko-herodiańskiej, Kraków 2002, s. 153-156.
  • Morby J. E., Dynastie świata, Kraków 1995, ​ISBN 83-7006-263-6​, s. 88.




  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.