• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Herod III

    Przeczytaj także...
    Ewangelia Marka [Mk lub Mar] – druga z kolei, a zarazem najkrótsza i najstarsza Ewangelia nowotestamentowa. Jej autorem według tradycji chrześcijańskiej jest Jan Marek, który miał spisać w Rzymie relację Piotra Apostoła. Jest jedną z ewangelii synoptycznych. Święty Marek napisał Ewangelię dla ludzi nieznających języka aramejskiego oraz zwyczajów żydowskich. W przeciwieństwie do Mateusza terminy aramejskie zawsze są objaśniane, podobnie jak zwyczaje żydowskie. Pod względem stylu i języka ustępuje pozostałym Ewangeliom. Niewiele jest mów Jezusa i są one krótkie (poza dwoma, tj. Mk 4,1-34 oraz Mk 13,1-37). Marek koncentruje się na opisie cudów i czynów Jezusa.Antypater II (ur. ok. 46 p.n.e., zm. 4 p.n.e.) - najstarszy syn Heroda Wielkiego. Pochodził z jego pierwszego małżeństwa z Doris.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Herod III, w literaturze występuje też jako Herod bez Ziemi, Herod z Rzymu, Herod Boethos, a także Herod Filip lub szczegółowiej Herod Filip I (ur. ok. 28 p.n.e., zm. w I wieku) - jeden z synów Heroda Wielkiego, pierwszy mąż Herodiady, ojciec Salome III.

    Był synem Heroda Wielkiego i jego żony Mariamme II, córki arcykapłana Szymona syna Boetosa. Około 7 p.n.e. został zaręczony ze swoją bratanicą Herodiadą. Początkowo ojciec przewidział go na swojego następcę na wypadek śmierci innego syna - Antypatra. Gdy jednak Antypater zawiązał spisek przeciwko ojcu, w który została zamieszana też Mariamme II, Herod Wielki oddalił żonę, a ich syna wykreślił z testamentu.

    Joachim Gnilka (ur. 8 grudnia 1928 w Głubczycach, zm. 18 stycznia 2018 w Monachium) – niemiecki teolog katolicki, egzegeta oraz biblista. Herod Wielki (Herodes Magnus), czasami w literaturze opisywany jako Herod (II) Wielki (ur. 73 lub w 72 roku p.n.e., zm. 4 roku p.n.e.) – syn Idumejczyka Antypatra i Nabatejki Kypros. Od roku 47 p.n.e. był namiestnikiem Galilei mianowanym przez swojego ojca, a od 46 r. p.n.e. namiestnikiem Celesyrii i Samarii z ręki Sekstusa Cezara. W latach 37 - 4 p.n.e. król Judei z łaski Rzymu.

    Po śmierci ojca w 4 p.n.e. żył jako człowiek prywatny. Mieszkał przypuszczalnie w Rzymie, chociaż niektórzy badacze dopuszczają możliwość, że dom Heroda znajdował się w jednym z palestyńskich portów (wskazuje się hipotetycznie Azotus).

    Około 1 p.n.e. poślubił Herodiadę. Miał z nią córkę Salome III. Później Herodiada opuściła swojego męża i między jesienią 27 a wiosną 30 roku poślubiła jego brata, a swojego stryja i szwagra - Heroda Antypasa, tetrarchę Galilei i Perei.

    Istnieje hipoteza, że Herodiada po opuszczeniu Heroda III poślubiła jego innego brata - Filipa, tetrarchę Batanei, Gaulanitydy, Trachonu i Paneas, a dopiero po jego śmierci Heroda Antypasa. Teoria jest ta oparta na tym, że Ewangelia Mateusza (14,3) i Ewangelia Marka (6,17) nazywają pierwszego męża Herodiady Filipem. Teoria o trzech małżeństwach Herodiady nie cieszy się popularnością w literaturze.

    Filip Tetrarcha, albo Herod Filip II (ur. ok. 24 p.n.e., zm. 34 w Betsaidzie) – tetrarcha Batanei, Gaulanitydy, Trachonu i Paneas od 4 p.n.e. Syn Heroda Wielkiego i Kleopatry z Jerozolimy. Mąż Salome III. Wychowywał się w Rzymie.Poncjusz Piłat (łac. Pontius Pilatus, grec. Πόντιος Πιλᾶτος) był od 26 do 36/37 n.e. rzymskim prefektem Judei, będącej wówczas częścią rzymskiej prowincji Syrii.

    Istnieje możliwość, że mógł być jednym z czterech synów Heroda Wielkiego, którzy interweniowali u Poncjusza Piłata, prefekta Judei, w czasie epizodu z tarczami.

    Pojawił się m.in. w powieści Poncjusz Piłat Paula L. Maiera.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. J. Ciecieląg, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego, s. 92.
    2. M. Bocian, Leksykon postaci biblijnych, s. 169; P. Cz. Bosak, Postacie Nowego Testamentu, s. 164.
    3. M. Bocian, Leksykon postaci biblijnych, s. 170.
    4. P. Cz. Bosak, Postacie Nowego Testamentu, s. 165.
    5. M. Bocian, Leksykon postaci biblijnych, s. 169.
    6. P. Cz. Bosak, Postacie Nowego Testamentu, s. 164.
    7. Zob. J. Ciecieląg, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego, s. 73-74 przypis 105, jednak ten badacz ostatecznie proponował następujący skład delegacji: Herod Antypas, Heroda IV, Fazeal III i Filip.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Bosak Pius Czesław, Postacie Nowego Testamentu. Słownik-konkordancja, Pelplin 1996, s. 164-165.
  • Ciecieląg Jerzy, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego. Palestyna w epoce rzymsko-herodiańskiej, Kraków 2002, s. 54, 73, 92-93, 107-109, 114, 132-134, 157, 181.
  • Joachim Gnilka, Jezus z Nazaretu. Orędzie i życie, Juliusz Zychowicz (tłum.), Józef Kudasiewicz, Kraków: „Znak”, 1997, s. 60, ISBN 83-7006-431-0, OCLC 749882567.
  • Millard Alan, Skarby czasów Biblii, Warszawa 2000, ​ISBN 83-7227-404-5​, s. 223.
  • Herodiada (ur. ok. 15 p.n.e., zm. po 39) – wnuczka Heroda Wielkiego. Siostra Heroda Agryppy I. Była najpierw żoną Heroda III (Heroda Boethosa, Heroda Filipa I), którego później porzuciła, aby poślubić jego brata Heroda Antypasa, tetrarchę Galilei i Perei. Małżeństwo to, jako niezgodne z żydowskim prawem, wywołało powszechne oburzenie. Herodiada doprowadziła do stracenia Jana Chrzciciela, otwarcie potępiającego ten związek. W 39 roku, gdy jej drugi mąż został pozbawiony tetrarchii, udała się z nim na wygnanie. Z pierwszego małżeństwa miała córkę Salome III.Jerzy Janusz Ciecieląg (ur. 28 września 1971 w Staszowie) - historyk, adiunkt w Katedrze Historii Starożytnej w Instytucie Historii Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Badacz historii narodu żydowskiego w okresie hellenistycznym i rzymskim. Jest wykładowcą w katedrze Historii Starożytnej Uniwersytetu Pedagogicznego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Salome (zm. po 92) – przedstawicielka dynastii herodiańskiej. Wnuczka Heroda Wielkiego. Córka Heroda III i Herodiady. Znana głównie z roli, jaką odegrała przy śmierci Jana Chrzciciela – zachwycony tańcem Salome Herod Antypas, tetrarcha Galilei i Perei, obiecał spełnić każde jej życzenie, a ta – na polecenie matki – zażądała głowy żydowskiego proroka.
    Rzym (wł., łac. Roma) – stolica i największe miasto Włoch, położone w środkowej części kraju w otoczeniu wzgórz, nad Tybrem, ośrodek administracyjny i polityczny (siedziba prezydenta, ministerstw i urzędów); stolica i główne miasto regionu administracyjno-historycznego Lacjum. Obszar administracyjny 1523 km², liczba ludności 2 748 809 (zespół miejski ok. 3 800 000).
    Ewangelia wg św. Mateusza [Mt lub Mat] – jedna z czterech Ewangelii Nowego Testamentu, której autorstwo tradycyjnie przypisywano Mateuszowi Ewangeliście. Ewangelia Mateusza należy do ewangelii synoptycznych. Miejsce powstania Ewangelii nie zostało dotąd rozstrzygnięte i jest przedmiotem nieustającej debaty wśród biblistów. Oryginalny język Ewangelii (hebrajski, aramejski, grecki) jest również przedmiotem debaty uczonych. Zwykle datuje się ją po roku 70, choć nie brak biblistów opowiadających się za wcześniejszym datowaniem.
    Herod Antypas (ok. 22 p.n.e.–po 39 n.e.) – tetrarcha Galilei i Perei od 4 p.n.e., syn Heroda Wielkiego i brat Heroda Archelaosa. Założyciel Tyberiady. Poślubił swoją bratową Herodiadę, czym wywołał oburzenie wśród Żydów. Skazał na śmierć krytykującego ten związek Jana Chrzciciela. W 39 roku został skazany na wygnanie przez Kaligulę.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.