• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Herezja



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Inkwizycja, Inquisitio haeretica pravitatis, Sanctum officium (łac. Inquisitio – śledztwo, badanie) – nazwa systemu śledczo-sądowniczego Kościoła katolickiego działającego od XIII do XIX wieku, utworzonego w celu wyszukiwania, nawracania i karania heretyków w oparciu o postanowienia ujęte w dokumentach soborowych, synodalnych oraz bullach papieskich.Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • Nostra aetate
  • Bida
  • Minim
  • Inkwizycja
  • Eon z l'Etoile
  • Sekta
  • Satanizm
  • Ad abolendam haeresim
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. The New Catholic Encyclopedia ↓.
    2. Encyclopedia Britannica: Heresy (ang.). [dostęp 2017-04-23].
    3. heresy. W: Britannica Concise Encyclopedia. Encyclopædia Britannica, Inc., 2006, s. 866. ISBN 978-1-59339-492-9.
    4. Por. Herezja. W: Rahner K., Vorgrimler H.: Mały słownik teologiczny. s. 138.
    5. herezja, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2010-02-20].
    6. Kacerstwo – Słownik języka polskiego.
    7. Pope Offers Historic Mea Culpa (ang.). 2000. [dostęp 2017-04-24].
    8. Egipt: Salaficka przemoc wobec sufich (ang.)
    9. Salafici przeciwko sufitom: Nowy konflikt w Sudanie (ang.),
    10. John Limbert (2009). Negotiating with Iran: Wrestling the Ghosts of History. US Institute of Peace Press. s. 29. ​ISBN 978-1-60127-043-6​.
    11. Masooda Bano (2012). The Rational Believer: Choices and Decisions in the Madrasas of Pakistan. Cornell University Press. s. 73. ​ISBN 978-0-8014-6433-1​.
    12. Packer, George (11 September 2006). The Moderate Martyr – A radically peaceful vision of Islam. The New Yorker. Condé Nast. (ang.)
    13. Peter, Frank; Ortega, Rafael (2014-09-30). Islamic Movements of Europe. I.B.Tauris. s. 37. ​ISBN 978-1-84885-845-9​.
    14. Janin, Hunt. Islamic Law: The Sharia from Muhammad's Time to the Present autorstwa Hunt Janin i Andre Kahlmeyer, McFarland and Co. Publishers, 2007, s. 79
    15. Rougier, Bernard (2008). Everyday Jihad: The Rise of Militant Islam Among Palestinians in Lebanon. Harvard University Press., s. 162. ​ISBN 0-674-03066-4​.
    16. Elizabeth Sirriyeh, Salafies, "Unbelievers and the Problems of Exclusivism". Bulletin (British Society for Middle Eastern Studies, wol. 16, numer 2. (1989), s. 123–132.
    17. św. Tomasz z Akwinu, Suma teologiczna, tom 15, Traktat: Wiara, Zagadnienie 11: O herezji, Artykuł 2: Czy, ściśle mówiąc, herezja dotyczy tego, co należy do wiary?, www.katedra.uksw.edu.pl [dostęp 2018-11-06].
    18. Kan. 751. W: Kodeks Prawa Kanonicznego. T. Księga III. Nauczycielskie zadanie Kościoła. Kanony wstępne.
    19. Kongregacja Nauki Wiary: Wyjaśnienie doktrynalne dotyczące końcowej części formuły „Wyznania wiary” (pol.). Portal OPOKA. [dostęp 2020-09-28].
    20. Herezja formalna i materialna (pol.). logoschrist.wordpress.com, 2017-11-16. [dostęp 2020-09-28].
    21. Dariusz Borek. Przestępstwa przeciwko wierze w normach de delictis reservatis z 2010 roku. „Prawo Kanoniczne”. 57 (2014). s. 108. [dostęp 2020-09-28]. 
    22. Józef Majewski: Kobiety - święcenia kapłańskie (pol.). Serwis Apologetyczny: katolickie spojrzenie na wiarę. [dostęp 2020-09-28].
    23. Kara, która ratuje duszę, „Niedziela. Edycja warszawska 25/2011” [dostęp 2018-11-06] (pol.).
    24. Kan. 1364. W: Kodeks Prawa Kanonicznego. T. Księga VI. Sankcje w Kościele. Część I. Kary za poszczególne przestępstwa. Tytuł I. Przestępstwa przeciwko religii i jedności Kościoła.
    25. Kan. 1436. W: Kodeks Kanonów Kościołów Wschodnich. T. Tytuł XXVII. Sankcje karne w Kościele. Rozdział II. Kary za poszczególne przestępstwa.
    26. Sobór Watykański II: Dekret o Ekumenizmie, 19. 1965. [dostęp 2010-02-22]. Cytat: Trzeba jednak przyznać że między tymi Kościołami i Wspólnotami a Kościołem katolickim istnieją rozbieżności wielkiej wagi, nie tylko na podłożu historycznym, socjologicznym, psychologicznym i kulturowym, lecz głównie w interpretacji prawdy objawionej.
    27. Sobór Watykański II: Dekret o Ekumenizmie, 15. 1965. [dostęp 2010-02-22].
    28. Sobór Watykański II: Dekret o Ekumenizmie, 3. 1965. [dostęp 2010-02-22]. Cytat: Mimo to odłączeni od nas bracia, pojedynczo lub w swoich Kościołach czy Wspólnotach, nie cieszą się tą jednością, jakiej Jezus Chrystus chciał użyczyć hojnie tym wszystkim, których odrodził i jako jedno ciało obdarzył nowym życiem, a którą oznajmia Pismo św. i czcigodna Tradycja Kościoła. Pełnię bowiem zbawczych środków osiągnąć można jedynie w katolickim Kościele Chrystusowym, który stanowi powszechną pomoc do zbawienia.
    29. Św. Augustyn, Objaśnienia Psalmów, przeł. Jan Sulowski, oprac. Emil Stanula CSsR, Warszawa 1986, ATK, PSP 37-42.
    30. Tomasz z Akwinu, Contra errores Graecorum, Pars 2, Prologus. Polski przekład: Sprostowanie błędów greckich, w: Tenże, Dzieła wybrane, przeł. i opr. J. Salij, Poznań 1984, Wydawnictwo „W drodze”.
    Msza – w części wyznań chrześcijańskich porządek celebracji liturgicznej będącej odniesieniem do Ostatniej Wieczerzy Jezusa.Chrześcijańskie wyznania wiary lub symbole wiary, to zazwyczaj krótkie i zwięzłe, układane przez wspólnotę uczniów Chrystusa zbiory podstawowych prawd wiary. Tradycja spisywania krótkich formuł wyznania wiary sięga czasów apostolskich, szereg z nich można odnaleźć już w pismach nowotestamentalnych.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ekskomunika (z łac. excommunicatio – poza wspólnotą, wyłączenie ze wspólnoty, pot. klątwa, wyklęcie i anatema) – w chrześcijaństwie najwyższa kara kościelna polegająca na wykluczeniu z życia Kościoła.
    Teologia (gr. θεος, theos, „Bóg”, + λογος, logos, „nauka”) – dyscyplina wiedzy posługująca się metodami filozoficznymi w wyjaśnianiu świata w jego relacji do Boga. Klasycznie uznawana za dziedzinę naukową, także w Polsce znajduje się na liście dziedzin naukowych, ustalonej przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Stanowi metodyczne studium prawd religijnych objawionych przez Boga, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum – wiara szukająca zrozumienia. Współcześnie zasadność uznawania pytań o Boga za naukowe jest kwestionowana. Według części autorów teologia nie spełnia współczesnych wymagań stawianych nauce, chociażby poprzez brak weryfikowalności stawianych przez nią hipotez oraz oparcie na dogmatach jako punkcie wyjściowym swoich rozważań zamiast na metodzie naukowej, czy paradygmatach naukowych. Polemikę z tymi zarzutami przedstawił m.in. papież Benedykt XVI w Wykładzie ratyzbońskim.
    Dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny (łac. Immaculata Conceptio Beatæ Virginis Mariæ) – twierdzenie teologiczne definiujące szczególny stan świętości będący przywilejem Marii z Nazaretu, ogłoszone w Kościele katolickim 8 grudnia 1854 roku przez bł. Piusa IX jako dogmat wiary. Ta prawda wiary jest częścią szerszego zagadnienia konsekwencji grzechu pierwszych rodziców Adama i Ewy (grzech pierworodny), którym została objęta cała ludzkość.
    Męczennik (gr. μάρτυς, mártus, łac. martyr: „świadek” – osoba, która zginęła lub cierpiała w obronie swoich wierzeń lub przekonań.
    Jan Kalwin, fr. Jean Cauvin albo również Jean Calvin (ur. 10 lipca 1509 w Noyon, zm. 27 maja 1564 w Genewie) – teolog, kaznodzieja, pisarz i organizator życia duchowego w Szwajcarii okresu reformacji. Twórca jednej z doktryn religijnych - ewangelicyzmu reformowanego, przyjętej przez kościoły ewangelicko-reformowane, prezbiteriańskie, a następnie przez część kongregacjonalnych, opierającej się głównie na predestynacji oraz symbolicznej, a nie realnej w odróżnieniu od poglądu powszechnie panującego w Kościele Katolickim, obecności Jezusa Chrystusa w Wieczerzy Pańskiej. Nazywany "teologiem par excellence"; "Arystotelesem Reformacji"; "Akwinatą Kościoła reformowanego"; "najbardziej chrześcijańskim mężem swej epoki" czy też "drugim patriarchą reformacji".
    Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie świętym) to oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.
    Nowy Testament (gr. Ἡ Καινὴ Διαθήκη, on Kainē Diathēkē) – druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.99 sek.