• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Herburtowie



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Arłamów – osada w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne, na terenie Pogórza Przemyskiego.Biecz – miasto w południowo-wschodniej Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Biecz. Leży nad rzeką Ropą, na jednym ze wzgórz Pogórza Karpackiego. Ze względu na swoją bogatą historię często jest nazywane perłą Podkarpacia lub małym Krakowem. Bywa także określany jako polskie Carcassonne, dzięki zachowanym fragmentom średniowiecznych murów miejskich i zabudowy.
    Herb Fullstein
    Herb Herburt

    Herburtowie, od imienia Herburt, Herbort – imię męskie. Herburtowie, wcześniej rycerze Vulm z Fülme w Górach Wezerskich, z roku 9 kwietnia 1241 jest wzmianka o drużynie biskupa misyjnego Brunona z Schaumburgu biorącego udział w Bitwie pod Legnicą gdzie wspomniano rycerza Herborta z Fulmu. Następnie Herbutowie nabywają Felsztyn na Morawach i w końcu Arłamów w Małopolsce Wschodniej.

    Jan Szczęsny Herburt (ru. Ян Щасний-Гербут), inne formy nazwiska: Dobrowolski, Herbort, Herbułt (ur. 12 stycznia 1567, zm. 31 grudnia 1616, w Dobromilu), pisał pod pseudonimami: Andrzej Maczuski, Piotr Grzegorzkowic, Lew Herburt, starosta dobromilski, mościcki iz wiszeński, sekretarz królewski, polski pisarz polityczny (rokoszowy), poeta, wydawca, dyplomata i poseł na Sejm.Dziedziłów (ukr. Дідилів) – wieś w obwodzie lwowskim, w rejonie kamioneckim na Ukrainie. Założona w 1493 r.
    Herb Herburtów (na Morawach) XIV wiek

    Herburtowie[ | edytuj kod]

    Linia dolnosaksońska[ | edytuj kod]

  • Herbort von Fritzlar ok. 1190, niemiecki pisarz,
  • I pokolenie[ | edytuj kod]

  • Herbort z Fulmu (ur. ok. 1220 Fülme, zm. ok. 1300, Fulsztajn), podstoli przy biskupie Brunonie z Schaumburgu (1241, uczestnik Bitwy pod Legnicą), przybył w orszaku biskupim z miejscowości Fülme (nad rzeką Wezerą w Westfalii, w roku 1253 razem z księciem Władysławem opolskim uczestniczy w wyprawie na Ruś Halicką przeciw księciu Danielowi Halickiemu, w roku 1278 bierze udział w wyprawie króla Przemysława II Otokara przeciw pogańskim Prusom, landwójt Ołomuńca, miał siedmiu synów.
  • Johann z Fulmu, brat Herborta
  • II pokolenie[ | edytuj kod]

  • Jan (Johannes von Kranowitz), II syn Herborta (po śmierci ojca wraca do Westfalii)
  • Herbord II. de Traberch (de Traberger) – zginął w bitwie na Morawskim Polu 1278, razem z ojcem w Grazu 1264,
  • Ekrik (Ekkerich, Eckerich) 1264, podział majątku w 1266, wójt Nysy do 1268,
  • Detrzich (Dietrich) z Fulmu, cognatus 1264,
  • Dietrich 1255, w Ołomuńcu 1270-1317, proboszcz Brünn 1281,
  • Hanning (Johannes), giermek 1251-1266, rycerz 1268-1288 w Minden,
  • Konrad, poborca opawski,
  • Heinrich 1264, Notariusz w Opawie, następnie w Ołomuńcu 1316,
  • III pokolenie[ | edytuj kod]

  • Herbort III. Traberger syn Eryka dziedzic Fulsztajnu, umiera bezdzietny w roku 1310
  • Herbort IV Drost z Fulmu, Minden, Meinsen bei Minden, Kranowitz), (zm. 1340, Fulsztajn), syn Eryka (Eckericha) dziedzic Fulsztajnu od roku 1310,
  • Johann Eckerich syn Eryka (Eckericha), kanonik Wrocławski 1296-1316,
  • Watler syn Henniga 1273,
  • Eckerich syn Henniga, rycerz 1302,
  • Herbort Walter syn Henniga,
  • IV pokolenie[ | edytuj kod]

  • Alesz (Alsianus z Fulsztajnu) syn Herbota IV, (zm. 1372),
  • Jan, syn Herbota IV,
  • Jindrzich z Fulsztajnu, syn Herbota IV,
  • Herbort (zm. 27.9.1369), proboszcz
  • V pokolenie[ | edytuj kod]

  • Herbort V. syn Alsianusa z Fulsztajnu
  • Szczepan. syn Alsianusa z Fulsztajnu
  • Jindrzicha II (zm. 1422 w Vyškovie) z Fulsztajnu, u boku z króla Władysława Jagiełły wziął udział w Bitwie pod Grunwaldem (1410)
  • Znajdziesz tu listę herbów. Jeśli poszukujesz informacji ogólnych o herbie szlacheckim zobacz artykuł herb szlachecki.Brno (niem. Brünn, łac. Bruna, dawna nazwa polska Berno) – miasto statutarne na Morawach w Czechach, położone w południowo-wschodniej części kraju u zbiegu rzek Svratki i Svitavy. Drugie co do wielkości miasto Czech, największe miasto Moraw, stolica kraju południowomorawskiego i okręgu terytorialnego kraj południowomorawski.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Akta Grodzkie i Ziemskie (AGZ) – wydawnictwo źródłowe w XXV tomach, wydawane w latach 1868–1935 we Lwowie. Opublikowane akta pochodzą z czasów I Rzeczypospolitej z zasobu Archiwum tzw. Bernardyńskiego we Lwowie (Archiwum Krajowego Aktów Grodzkich i Ziemskich we Lwowie).
    Władysław II Jagiełło (ur. ok. 1362 lub ok. 1352, zm. 1 czerwca 1434 w Gródku) – wielki książę litewski w latach 1377–1381 i 1382–1401, król Polski 1386-1434 i najwyższy książę litewski 1401–1434. Syn Olgierda i jego drugiej żony Julianny, córki księcia twerskiego Aleksandra, wnuk Giedymina. Założyciel dynastii Jagiellonów.
    Monumenta Poloniae historica (pol. Pomniki dziejowe Polski) – sześciotomowe dzieło wydane w latach 1864–1893 we Lwowie, będące zbiorem najważniejszych odpisów źródeł dotyczących historii Polski.
    Młodowice (w latach 1977-1981 Walterów) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Fredropol.
    Solanuwatka (ukr. Солянуватка; do 1947 roku Lacko) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie starosamborskim, siedziba rady wiejskiej. W 2001 roku liczyła 552 mieszkańców.
    Fryderyk Herburt niem. Friedrich Herburt, (ur. 1470, - zm. 2 sierpnia 1519), syn Jakuba (1460-1498) i Anny Jaryczowskiej z Knihinicza, wnuk Fryderyka z Chlipel (1374-1440) i Heleny z Odnowa, prawnuk Herborda Pucz ze Sławkowa. Brat Jan Kulikowski. Chorąży lwowski, ok. 1495 poślubił Annę Siennieńska prawnuczka Jana z Sienna) z Oleska h. Dębno (ur. ok. 1475, zm. 1519>). W roku 1519 bronił przed Tatarami w otwartym polu miasta Sokal, swoją walkę zakończył bohaterską śmiercią w Bitwie pod Sokalem, zostawiając pięcioro dzieci, Elżbietę, F..., . Polski poeta okresu baroku Mikołaj Sęp-Szarzyński w kilkadziesiąt lat później poświęcił Fryderykowi swój utwór "Pieśń I. O Fridruszu, który pod Sokalem zabit od Tatarów roku Pańskiego 1519",
    Jan Herburt Arłamowski ( ur. 1470, zm. 1508) – poseł województwa ruskiego (członek izby poselskiej) na Sejm radomski w roku 1505, poślubił w 1497 Annę Fredro. Następnie żonaty z Zuzanną Bal, pod koniec XV wieku nadaje przywilej lokacyjny wsi Arłamów na prawie wołoskim. Jego następcy, osiedli we wsi, przyjmują nazwisko Arłamowscy, od nazwy osady. W 1519 roku przeprowadzono oddzielenie majątku Herburta w Arłamowie od dóbr królewskich.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.173 sek.