• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Herbort z Fulmu

    Przeczytaj także...
    Brno (niem. Brünn, łac. Bruna, dawna nazwa polska Berno) – miasto statutarne na Morawach w Czechach, położone w południowo-wschodniej części kraju u zbiegu rzek Svratki i Svitavy. Drugie co do wielkości miasto Czech, największe miasto Moraw, stolica kraju południowomorawskiego i okręgu terytorialnego kraj południowomorawski.Bruno ze Schauenburga (niem. Bruno von Schauenburg; ur. ok. 1205, zm. 1/17 lutego 1281 w Kromieryżu) – szlachcic i duchowny katolicki niemieckiego pochodzenia, biskup ołomuniecki w latach 1245–1281. Był jednym z głównych doradców i dyplomatów królów czeskich: Wacława I, a zwłaszcza Przemysła Ottokara II, dla którego był „prawą ręką“. Jako biskup w historii Moraw zapisał się dzięki kolonizacji i zakładaniu wielu nowych miejscowości.
    Bitwa pod Legnicą – bitwa, która rozegrała się 9 kwietnia 1241 między rycerstwem dolno- i górnośląskim, mało- i wielkopolskim, w liczbie ok. 6 tysięcy wojowników oraz posiłkami cudzoziemskimi, w tym morawskimi i niemieckimi (głównie rycerstwo trzech zakonów: templariuszy, joannitów i krzyżaków) w liczbie ok. 2 tysięcy zbrojnych, a Mongołami (Tatarami, zwanymi Thartari – "z piekła rodem"), w liczbie ok. 8 tysięcy wojowników.
    Herb Herburt

    Herbort z Fulmu, nm. Drost Herbrod von Fülme, z Gór Wezerskich (ur. ok. 1220 Fülme, zm. ok. 1300, Fulsztajn) – landwójt z Fülme (niższa szlachta).

    Herbort z Fulmu przybył w orszaku biskupim z miejscowości Fülme (nad Wezerą w Westfalii) razem z liczną grupą osadników na Morawy oraz Śląsk. Odnotowany jako podstoli przy ołomunieckim biskupie Brunonie ze Schauenburku (wcześniej biskupie Hamburga i Lubeki), jako proboszcz Graf Bruno von Schaumburg-Holstein, wyznaczany w roku 1245 przez króla czeskiego na funkcję kolonizatora i biskupa Ołomuńca (nm. Olmütz) oraz Moraw, następnie kanclerz króla Przemysława Ottokara II.

    Władysław opolski (ur. ok. 1225, zm. 27 sierpnia lub 13 września 1281/82) – książę kaliski w latach 1234–1244, książę rudzki 1234-1249, książę opolsko-raciborski 1246-1280/81. (Do 1241 roku pod zwierzchnictwem książąt śląskich)Holsztyn (niem. Holstein) – historyczna kraina niemiecka położona na południe od dzielącej go od Szlezwiku rzeki Eider, zamieszkana w średniowieczu od zachodu przez plemiona północnych Sasów (Nordalbingów), a od wschodu przez słowiańskich Wagrów ze związku Obodrytów.

    W roku (1241 uczestnik bitwy pod Legnicą), w roku 1253 razem z księciem Władysławem opolskim uczestniczył w wyprawie na Ruś Halicką przeciw księciu Danielowi Halickiemu. W roku 1255 otrzymał od biskupa Brunona jako lenno miejscowość Porziczie, którą zamienił na własną siedzibę rodową zamek Fulmenstein. W roku 1278 wziął udział w wyprawie króla Przemysława II Otokara przeciw pogańskim Prusom, uczestnik bitwy pod Suchymi Krutami.

    Ruś Czerwona, łac. Ruthenia Rubra lub Russia Rubra – kraina historyczna na południowo-zachodniej Ukrainie oraz w południowo-wschodniej Polsce.Hamburg (łac. Hammonia; dolnoniem. Hamborg [ˈhaˑmbɔːχ]), właściwie Wolne i Hanzeatyckie Miasto Hamburg (niem. Freie und Hansestadt Hamburg) – miasto w północnych Niemczech na prawach kraju związkowego niedaleko ujścia Łaby do Morza Północnego. Wolne miasto i zarazem związkowy kraj niemiecki (pow. 755 km², ludność 1,74 mln – drugie po Berlinie). Największy port morski kraju (75 mln ton przeładunku), wielki ośrodek przemysłowy (statki, elektrotechnika, przetwórstwo ropy, przemysł spożywczy) i finansowy. W 2011 roku miasto to otrzymało tytuł Europejskiej Stolicy Czystości.

    Herbort z Fulmu jest protoplastą jednego ze znaczniejszych rodów szlacheckich w Europie, którego wpływy sięgały Moraw, Czech, Śląska i Polski. Razem z saskimi rycerzami przybyli następnie do Polski, Czech oraz na Węgry liczni osadnicy dając na tych ziemiach początek osadnictwa na prawie niemieckim. Potomstwo Herborta to siedmiu synów:

    Bitwa pod Suchymi Krutami (niem. Dürnkrut, czes. Suché Kruty, leżące w dzisiejszej Austrii (na północny wschód od Wiednia, 30 km na płd. od Brzecławia, nad Morawą) – starcie zbrojne, do którego doszło w godzinach popołudniowych 26 sierpnia 1278 r. między wojskami króla niemieckiego Rudolfa I Habsburga i pretendenta Przemysła Ottokara II, króla Czech.Przemysł II Ottokar (czes. Přemysl Otakar II.; ur. ok. 1233, zm. 26 sierpnia 1278) – król Czech w latach 1253-1278 z dynastii Przemyślidów.
  • Jan (Johannes von Kranowitz), II syn Herborta (po śmierci ojca wrócił do Westfalii)
  • Herbord II. de Traberch (de Traberger) – zginął w bitwie na Morawskim Polu 1278, razem z ojcem w Grazu 1264, miał syna Herborta Traberger de Fullinstein,
  • Ekrik (Ekkerich, Eckerich) 1264, podział majątku w 1266, wójt Nysy do 1268, miał syna Johanna Eckericha, kanonik we Wrocławiu 1296–1316, oraz drugiego syna Heborta z Fulmu – giermek 1293–1296, następnie Henryków na Śląsku, 1310 Fullstein, 1313 pan na Kranowicach,
  • Detrzich (Dietrich) z Fulmu, cognatus, 1264,
  • Dietrich 1255, w Ołomuńcu 1270–1317, proboszcz Brna 1281,
  • Hanning (Johannes), giermek 1251–1266, rycerz 1268–1288 w Minden, miał synów Waltera, Eckericha w 1284 w Hausbergen k. Minden oraz Herborta Waltera w 1286 w Minden
  • Konrad, podkomorzy opawski 1281,
  • Heinrich 1264, notariusz w Opawie, następnie w Ołomuńcu 1316.
  • Potomkowie tego rodu podzielili się na kilka gałęzi. Jedna pozostała na Morawach, druga podzieliła się w Polsce na dwie gałęzie: śląską oraz wschodniomałopolską w Felsztynie, dochodząc do wysokich godności państwowych w I Rzeczypospolitej.

    Opawa (czes.: Opava, niem.: Troppau, śl.: Uopawa, staropol.: Tropawa) – miasto w kraju morawsko-ślaskim, na Śląsku Czeskim przy granicy z Polską na Płaskowyżu Głubczyckim nad rzeką Opawą. Okolice miasta zwane są Śląskiem Opawskim.Westfalia (niem. Westfalen) – kraina historyczna w Niemczech, między miastami Dortmund, Münster, Bielefeld i Osnabrück. Obecnie część kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia. Północno-wschodnia część historycznej Westfalii leży w obrębie Dolnej Saksonii.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Herburtowie
  • Hameln
  • Herburt
  • Herbort




  • Warto wiedzieć że... beta

    Landwójt z niem. Landvogt, odmianki rozwojowe; lantfójt, langwójt, lądwójt, lentwójt (łac. viceadvocatus, podwójci), w państwie krzyżackim Komtur, w średniowiecznej Anglii szeryf) - w okresie od XIII wieku do XVI wieku w Polsce - początkowo urzędnik książęcy, posiadający szerokie kompetencje sądownicze w nowo powstałych jednostkach administracyjnych zwanych dystryktami (łac. districtus) opartych na niemieckim prawie Weichbildzie, następnie obieralny urzędnik władz miejskich będący zastępcą wójta lub starosty na mocy przywileju lokacyjnego miasta na prawie magdeburskim.
    Giermek (od węg. gyermek – dziecko) – pomocnik średniowiecznego rycerza, młodzieniec towarzyszący rycerzowi i szkolący się w służbie wojskowej. Jego służba była traktowana jako przygotowanie do stanu rycerskiego.
    Krzanowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Kranowitz; cze. Křenovice) – miasto w woj. śląskim, w powiecie raciborskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Krzanowice. Historycznie leży na Górnym Śląsku. Przez Krzanowice przepływa Biała Woda.
    Skeliwka (ukr. Скелівка, Skeliwka; do 1945 roku Felsztyn) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie starosamborskim. W 2001 roku liczyła ok. 1 tys. mieszkańców.
    Wezera (niem. Weser) – rzeka w Niemczech, powstała z połączenia rzek Werry i Fuldy. Ma długość 733 km (od źródeł Werry), a powierzchnia dorzecza wynosi 45,5 tys. km².
    Fülme wcześniej (od Fäulnis, Sümpfe)., wieś leży w pobliżu Eisenberga na południu graniczy z Rinteln, Powiat Minden-Lübbecke, Nadrenia Północna-Westfalia, Rejencja Detmold leży w dolinie nad rzeką Wezerą u podnóża wichrowego wzgórzaWassergebirge, obecnie wieś jest częścią miasta Eisbergen. Wydarzenia tzw. Exodus Hamelensis zapoczątkowane na tych ziemiach w roku 1284 dały początek saskiemu osadnictwu na ziemach polskich i czeskich.
    Daniel I Romanowicz Halicki (ukr. Данило Романович) (ur. 1201, zm. 1264) – król Rusi w latach 1253-1264.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.761 sek.