• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Herbort

    Przeczytaj także...
    Landwójt z niem. Landvogt, odmianki rozwojowe; lantfójt, langwójt, lądwójt, lentwójt (łac. viceadvocatus, podwójci), w państwie krzyżackim Komtur, w średniowiecznej Anglii szeryf) - w okresie od XIII wieku do XVI wieku w Polsce - początkowo urzędnik książęcy, posiadający szerokie kompetencje sądownicze w nowo powstałych jednostkach administracyjnych zwanych dystryktami (łac. districtus) opartych na niemieckim prawie Weichbildzie, następnie obieralny urzędnik władz miejskich będący zastępcą wójta lub starosty na mocy przywileju lokacyjnego miasta na prawie magdeburskim.Herbort z Fulmu, nm. Drost Herbrod von Fülme, z Gór Wezerskich (ur. ok. 1220 Fülme, zm. ok. 1300, Fulsztajn) – landwójt z Fülme (niższa szlachta).
    Język starosaksoński, język starosaski - język, którym posługiwali się Sasi i Anglowie we wczesnym średniowieczu. Bardzo wcześnie rozpadł się na dwie formy, które rozwinęły się w Anglii w język staroangielski, a w północnych Niemczech w język dolnoniemiecki.

    Herbort, Herburt, Arbortimię męskie pochodzenia germańskiego, notowane w Polsce od średniowiecza w formach (Herbord), Herbordus, Herbort, Herbot, (Herburd), Herburdus, Herburt, Herbut, Arbort, (Erbord), Erbort, Erbot. Pierwszy człon imienia to Her-: stsas. heri, stwniem. heri — „drużyna wojenna”; drugi zaś — -bort, człon imion złożonych pochodzący od pierwotnego brort („ostrze, grot, brzeg”), por. Wilibrord.

    Języki germańskie – grupa języków w obrębie języków indoeuropejskich, którymi posługuje się kilkaset milionów mówiących na całym świecie. Wywodzą się ze wspólnego języka pragermańskiego.Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.

    Możliwe staropolskie zdrobnienia: Hera (masc.), Herisz, Heresz, Herzysz, Hierzyn.

    Znane osoby noszące imię Herbort, Herburt:

  • Herbort z Fulmulandwójt z Fülme
  • Zapoznaj się również z:

  • Herburt — herb szlachecki i odimienne nazwisko.
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

    1. Z. Klimek (opr.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 5, Kraków 1997, ​ISBN 83-85579-14-1
    2. A. Cieślikowa (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 7, Kraków 2002, ​ISBN 83-87623-72-5
    Wilibrord — imię męskie pochodzenia germańskiego, którego patronem jest św. Wilibrord, biskup, misjonarz we Fryzji (VII/VIII wiek).




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.575 sek.