• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Herbert Henry Asquith



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Reginald McKenna (ur. 6 lipca 1863 w Londynie, zm. 6 września 1943 tamże), brytyjski polityk, członek Partii Liberalnej, minister w rządach Henry’ego Campbella-Bannermana i Herberta Henry’ego Asquitha.Henry Charles Keith Petty-Fitzmaurice, 5. markiz Lansdowne KG, GCSI, GCMG, GCIE (ur. 14 stycznia 1845 w Londynie, zm. 3 czerwca 1927 w Clonmel w Irlandii) – brytyjski administrator kolonialny i polityk, pełniący m.in. urzędy gubernatora generalnego Kanady oraz wicekróla Indii, a także zasiadający w gabinetach lorda Salisbury’ego, Arthura Balfoura i H.H. Asquitha.

    Herbert Henry Asquith, 1. hrabia Oxford i Asquith KG (ur. 12 września 1852 w Morley, Yorkshire, zm. 15 lutego 1928 w Sutton Courtenay, Oxfordshire) – brytyjski polityk, premier Wielkiej Brytanii z ramienia Partii Liberalnej w latach 1908-1916, wcześniej minister spraw wewnętrznych i kanclerz skarbu. Kontynuował reformy liberalnego rządu Campbella-Bannermana, zwyciężając w walce o ograniczenie uprawnień Izby Lordów. Stał na czele rządu w pierwszych latach I wojny światowej, a w 1914 r. był również ministrem wojny.

    Walter Hume Long, 1. wicehrabia Long (ur. 13 lipca 1854, zm. 26 września 1924), brytyjski polityk, członek Partii Konserwatywnej i Irlandzkiej Partii Unionistycznej, minister w rządach lorda Salisburyego, Arthura Balfoura, Herberta Henry’ego Asquitha i Davida Lloyda George’a.George Frederick Samuel Robinson, 1. markiz Ripon KG, GCSI, CIE (ur. 24 października 1827 w Londynie, zm. 9 lipca 1909), brytyjski polityk i administrator kolonialny związany ze stronnictwiem Wigów, a potem Partią Liberalną. Pełnił szereg wysokich stanowisk państwowych, m.in. ministra wojny, ministra kolonii oraz wicekróla Indii.

    Wczesne lata życia[ | edytuj kod]

    Był synem handlarza wełną Josepha Dixona Asquitha i Emily Willans. Stracił ojca w wieku 7 lat. Razem z resztą rodziny zamieszkał u macierzystego dziadka, Williama Willansa, w Huddersfield. Tam przyszły premier odebrał wykształcenie. Następnie został wysłany do szkoły braci morawskich w Fulneck niedaleko Leeds. W 1863 r. zamieszkał u wuja w Londynie, gdzie kontynuował naukę w City of London School. Uczył się tam do roku 1870.

    Richard Burdon Sanderson Haldane, 1. wicehrabia Haldane KT (ur. 30 lipca 1856 w Edynburgu, zm. 19 sierpnia 1928), brytyjski prawnik, polityk i filozof, członek Partii Liberalnej i Partii Pracy, minister w rządach Henry’ego Campbella-Bannermana, Herberta Henry’ego Asquitha i Ramsaya MacDonalda.David Lloyd George, 1. hrabia Lloyd George of Dwyfor (ur. 17 stycznia 1863 w Manchesterze, Anglia, zm. 26 marca 1945 w Tŷ Newydd, Llanystumdwy, Walia), premier Wielkiej Brytanii w latach 1916-1922 i minister wojny w 1916 r.

    W 1870 r., dzięki uzyskanemu stypendium, Asquith rozpoczął studia w Balliol College na Uniwersytecie Oksfordzkim. W 1874 r. otrzymał stypendium Cravena i został przewodniczącym Oxford Union. W tym samym roku ukończył studia. Wkrótce został członkiem Balliol College. W 1876 r. rozpoczął praktykę adwokacką w korporacji Lincoln’s Inn.

    Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.Auberon Thomas Herbert, 9. baron Lucas i 5. lord Dingwall (ur. 25 maja 1876, zm. 3 listopada 1916), brytyjski arystokrata i polityk, członek Partii Liberalnej, minister w pierwszym rządzie Herberta Henry’ego Asquitha.

    W 1877 r. Asquith poślubił swoją pierwszą żonę - Helen Kelsall Melland, córkę lekarza z Manchesteru. Helen zmarła na tyfus w 1891 r. Herbert miał z nią czterech synów (Raymonda, Herberta, Arthura i Cyrila) oraz jedną córkę (Violet). Drugą żoną Asquitha została w 1894 r. Margot Tennant, córka sir Charlesa Tennanta, 1. baroneta. Małżonkowie mieli razem dwoje dzieci - Anthony’ego i Elizabeth.

    Robert Threshie Reid, 1. hrabia Loreburn GCMG (ur. 3 kwietnia 1846, zm. 30 listopada 1923), brytyjski polityk, członek Partii Liberalnej, minister w rządach lorda Rosebery’ego, Henry’ego Campbella-Bannermana i Herberta Henry’ego Asquitha.Biarritz (gask. Biàrritz, bask. Miarritze) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Akwitania, w departamencie Pireneje Atlantyckie.

    Początki kariery politycznej[ | edytuj kod]

    Asquith został wybrany do Izby Gmin w 1892 r. jako reprezentant okręgu East Fife. Swoją pierwszą mowę wygłosił 24 marca 1887 r. podczas debaty nad Irish Crimes Bill. Szybko dał się poznać jako zwolennik wolnego handlu, autonomii dla Irlandii oraz reform socjalnych. Po powrocie Partii Liberalnej do władzy w 1892 r. został ministrem spraw wewnętrznych w rządzie Gladstone’a. Utrzymał się na tym stanowisku w 1894 r., kiedy premierem został lord Rosebery. Asquith pozostał ministrem do wyborczej porażki liberałów w 1895 r.

    Lord Kanclerz (en. Lord Chancellor), pełna nazwa: Lord Wielki Kanclerz Wielkiej Brytanii (en. Lord High Chancellor of Great Britain) – jeden z najstarszych i najbardziej prestiżowych urzędów w Wielkiej Brytanii. Jest członkiem gabinetu. Powołuje go monarcha na wniosek premiera. Lord Kanclerz jest opiekunem Wielkiej Pieczęci Królestwa. Odpowiada również za funkcjonowanie i niezależność sądownictwa. Do reformy z 2005 r. przewodniczył obradom Izby Lordów i stał na czele brytyjskiej judykatury (obecnie te kompetencje przeszły na odpowiednio Lorda Speakera i Lorda Najwyższego Sędziego).William Waldegrave Palmer, 2. hrabia Selborne KG, GCMG (ur. 17 października 1859, zm. 26 lutego 1942) – brytyjski arystokrata i polityk, członek Partii Liberalnej, Partii Liberalno-Unionistycznej i Partii Konserwatywnej, minister w rządach lorda Salisbury’ego, Arthura Balfoura i Herberta Henry’ego Asquitha.

    W okresie, kiedy Partia Liberalna znajdowała się w opozycji, Asquith kontynuował karierę prawniczą. W Izbie Gmin przemawiał na tematy związane z polityką gospodarczą. Opowiadał się za wolnym handlem. Kiedy liberałowie powrócili do władzy w 1905 r., Asquith został kanclerzem skarbu. Na tym stanowisku doprowadził do nałożenia wysokich podatków na dochody niepochodzące z zarobku, dzięki czemu udało mu się uzyskać fundusze na emerytury dla osób powyżej 70 roku życia.

    Archibald Philip Primrose, 5. hrabia Rosebery KG (ur. 7 maja 1847 w Londynie, zm. 21 maja 1929 w Epsom, Surrey) – premier Wielkiej Brytanii w latach 1894-1895. Polityk Partii Liberalnej. Objął urząd po rezygnacji Gladstone’a. Wcześniej był ministrem spraw zagranicznych w jego gabinetach w latach 1886 r. i w latach 1892-1894.Edward Henry Carson, baron Carson (ur. 9 lutego 1854 w Dublinie, zm. 22 października 1935 w Cleve Court w hrabstwie Kent), brytyjski prawnik i polityk, członek Irlandzkiej Partii Unionistycznej, minister w rządach lorda Salisburyego, Arthura Balfoura, Herberta Henry’ego Asquitha i Davida Lloyda George’a. "Niekoronowany król irlandzkich protestantów". Jako jeden z nielicznych nie-monarchów dostąpił zaszczytu państwowego pogrzebu.

    Premier Henry Campbell-Bannerman zrezygnował z urzędu w kwietniu 1908 r. z powodu złego stanu zdrowia. Nowym premierem został Asquith. Król Edward VII przebywał wówczas na wczasach w Biarritz i odmówił przyjazdu do Londynu z powodów zdrowotnych. Asquith musiał więc pojechać do Biarritz, aby z rąk monarchy otrzymać oficjalne powołanie na stanowisko premiera rządu Jego Królewskiej Mości.

    Okręg wyborczy East Fife powstał w 1885 r. i wysyłał do brytyjskiej Izby Gmin jednego deputowanego. Okręg obejmował wschodnią część hrabstwa Fife. Został zlikwidowany w 1983 r.Okręg wyborczy Paisley powstał w 1832 r. i wysyłał do brytyjskiej Izby Gmin jednego deputowanego. Okręg obejmował miasto Paisley w hrabstwie Renfrewshire. Został zlikwidowany w 1983 r.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Sir Joseph Austen Chamberlain KG (ur. 16 października 1863 w Birmingham, zm. 17 marca 1937 w Londynie) − brytyjski polityk, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach Arthura Balfoura, Herberta Henry’ego Asquitha, Davida Lloyda George’a i Stanleya Baldwina.
    Główny sekretarz Irlandii (ang. Chief Secretary of Ireland), jeden z najważniejszych urzędników brytyjskiej administracji w Irlandii (tzw. „administracji Zamku Dublińskiego”). Druga osoba po Lordzie Namiestniku.
    Manchester – miasto (city) w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w hrabstwie metropolitalnym Greater Manchester. W sensie formalnym stanowi samodzielny dystrykt metropolitalny.
    Sutton Courtenay – wieś w Anglii, w hrabstwie Oxfordshire, w dystrykcie Vale of White Horse. Leży 13 km na południe od Oksfordu i 81 km na zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 2413 mieszkańców.
    Charles Frederick Gurney Masterman (ur. 24 października 1873 w Rotherfield Hall w hrabstwie Sussex, zm. 17 listopada 1927), brytyjski polityk i dziennikarz, członek Partii Liberalnej, minister w pierwszym rządzie Herberta Henry’ego Asquitha.
    David Alexander Edward Lindsay, 27. hrabia Crawford i 10. hrabia Balcarres KT (ur. 10 października 1871, zm. 8 marca 1940), brytyjski arystokrata i polityk, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach Herberta Henry’ego Asquitha i Davida Lloyda George’a.
    Edward VII, Albert Edward von Sachsen-Coburg und Gotha (ur. 9 listopada 1841 w Londynie, zm. 6 maja 1910 tamże) – od 22 stycznia 1901 król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii i dominiów brytyjskich oraz cesarz Indii. Syn królowej Wiktorii. Panowanie Edwarda przyniosło pewien powiew świeżości w zakresie obyczajów – konserwatywna królowa Wiktoria stała się symbolem pruderii, jej syn słynął z rozrywkowego trybu życia. W przeciwieństwie do matki raczej nie brał bezpośredniego udziału w rządzeniu państwem, zajmując się pełnieniem funkcji reprezentacyjnych. Swoimi wizytami w Paryżu i ujmującym sposobem bycia podłożył jednak podwaliny pod porozumienie brytyjsko-francuskie (na przełomie XIX i XX wieku Francja i Wielka Brytania traktowały siebie z nieufnością, a często również i z wrogością) oraz powstanie Trójporozumienia, do którego dołączyła Rosja.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.064 sek.