• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Herb szlachecki - lista herbów



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] 8 [9] [10] [11] [12]
    Przeczytaj także...
    Bieliński (Bieleński) – polski herb szlachecki z nobilitacji. Według Józefa Szymańskiego jest to odmiana herbu Hełm.Topór (Bipenium, Kołki, Starża, Wścieklica) – polski herb szlachecki, jeden z najstarszych herbów polskich, noszący zawołanie Starza. Był najbardziej rozpowszechniony na ziemi krakowskiej, lubelskiej, sandomierskiej oraz na Mazowszu. Najwcześniejsza pieczęć z jego wizerunkiem pochodzi z 1282. Aktem unii horodelskiej został przeniesiony na Litwę.
    Ś[]
  • Ślepowron (Bujno, Pęszno, Korwin, Corvin, Ślepy Wron)
  • Świerczek
  • Świeńczyc
  • Świnka (Męda)
  •    (wróć do indeksu)

    T[]

  • Taczała (Żóraw)
  • Tarak
  • Tarnawa
  • Tępa Podkowa
  • Thun
  • Tołoczko
  • Topacz
  • Topór (Bipenn, Kołki, Starża, Wścieklica)
  • Trach
  • Trąby (Brzezina)
  • Trestka
  • Troska
  • Trójstrzał
  • Trubecki
  • Trzaska (Biała, Lubiewo)
  • Trzy Gwiazdy
  • Trzy Kawki (Borch)
  • Trzy Kotwice
  • Trzywdar
  • Turzyma
  •    (wróć do indeksu)

    U[]

  • Unrug (Unruh, Lew)
  • Ustarbowski
  • Fincke (Finke) − polski herb szlachecki z nobilitacji galicyjskiej. Według odosobnionej opinii Uruskiego jest to odmiana herbu szlacheckiego Ostoja. Nie należy mylić go z herbem Finckensteinów (Ostoja Pruska), który również bywa nazywany Fink (Finck).Białynia (Bialina, Bielina, Bielizna, Bieluzna, Konopka) - polski herb szlachecki, związany z zawołaniem Bielina. Posługiwano się nim głównie w ziemiach: łęczyckiej, krakowskiej, sandomierskiej i sieradzkiej.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] 8 [9] [10] [11] [12]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Doliwa (Doliwczyk, Doliwita, Tres Rosae) – w średniowieczu nazwa rodu rycerskiego i używanego przez ten ród herbu szlacheckiego, w okresie nowożytnym nazwa szlacheckiego rodu heraldycznego i używanego przez ten ród herbu.
    Samson (Sampson, Samsun, Samson-Watta) – polski herb szlachecki. Używały go głównie rodziny w Wielkopolsce i Pomorzu.
    Bogoria (Bogorya, Bogoryja, Boguryja) – polski herb szlachecki, związany z zawołaniem Bogoryja. Występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej i na Mazowszu, gdzie używało go kilkadziesiąt rodzin. W ramach Unii w Horodle przeniesiony na Litwę. Herb był pierwotnie używany przez rycerski ród Bogoriów. Najbardziej znane rody herbu Bogoria z późniejszych epok to między innymi potomkowie adoptowanego w Horodle bojara − Wołłowiczowie i potomkowie Bogoriów − Skotniccy. Bogorii używał też Franciszek Bohomolec.
    Bawola Głowa (Bawół, Głowa Bawola) − polski herb szlachecki, używany przez kilkanaście rodzin, głównie litewskich.
    Ustarbowski (Sołtan odmienny, Sułtan, Syrokomla odmienny, Syrokomla vel Siromla Światła, Abdank odmienny) − kaszubski herb szlachecki. Przez Tadeusza Gajla utożsamiany z herbem Sołtan, różnił się od niego drobnym szczegółem i należał do zupełnie innej, oddalonej geograficznie rodziny. Nie jest jednak wykluczone pokrewieństwo obu rodzin.
    Ostoja (Hostoja, Mościc, Ostojczyk) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Hostoja i Ostoja. Używany przez kilkaset rodzin zamieszkałych głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej, lubelskiej, łęczyckiej, sieradzkiej, poznańskiej, a także na Rusi i w Prusach Królewskich. Mimo, że ród Ostoi nie był reprezentowany w Horodle, herb pojawił się też na Litwie i Białorusi po 1413. Wedle legendy herbowej miał dać początek herbowi Przeginia.
    Kublicki (albo Pietuch cz. Piotuch) polski herb szlachecki, herb własny rodziny dawniej litewskiej, znaniej w połockiem z początku XVI wieku, odmiana herbu Prus III. Wedł. S. Uruskiego w połockiem istniałа rownież rodzina Kublickich herbu Ostoja odm..

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.147 sek.