• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Herb szlachecki - lista herbów



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] [5] [6] 7 [8] [9] [10] [11] [12]
    Przeczytaj także...
    Bieliński (Bieleński) – polski herb szlachecki z nobilitacji. Według Józefa Szymańskiego jest to odmiana herbu Hełm.Topór (Bipenium, Kołki, Starża, Wścieklica) – polski herb szlachecki, jeden z najstarszych herbów polskich, noszący zawołanie Starza. Był najbardziej rozpowszechniony na ziemi krakowskiej, lubelskiej, sandomierskiej oraz na Mazowszu. Najwcześniejsza pieczęć z jego wizerunkiem pochodzi z 1282. Aktem unii horodelskiej został przeniesiony na Litwę.
    P[]
  • Pałubicki II
  • Paprzyca
  • Pawęża
  • Pczelicz
  • Pelikan
  • Pielesz
  • Pielgrzym
  • Pierzchała (Kolumna, Colonna, Roch, Trzaska)
  • Pietraszko
  • Pietyrog
  • Piękostki
  • Pilawa (Piława, Zet)
  • Piłsudski
  • Plater
  • Plon
  • Piotrowski
  • Płomioła
  • Płonia
  • Płużyca
  • Pniejnia (Cwalina, Karwowski)
  • Pobędzie
  • Pobóg (Pobodze, Pobożany)
  • Pobóg II
  • Pocisk
  • Podjaski
  • Podkowa
  • Podkowa II
  • Podkowa III
  • Podkowa IV
  • Podrzeczewski
  • Pogonia (Borzezdarz, Zdarzbog)
  • Pomerzanin
  • Pokojski
  • Pokora
  • Pomian (Bawola Głowa, Pomianowicz, Proporczyk, Odn. Leszyński)
  • Poraj (Róża)
  • Poronia
  • Potruga
  • Powaby
  • Półkozic (Połukoza, Ośla Głowa)
  • Pół Orła (Orlica)
  • Późniak (Przestrzał)
  • Prawdzic (Prawda, Lew z Muru)
  • Promnic
  • Protwic
  • Prozor
  • Prus (Słubica, Turzyna, Wagi, Wiskałła, Moszczenica, Ważanki, Wilcze Kosy, Napole, Nagody, Napora)
  • Prus II
  • Prus III
  • Przeginia (Przegonia)Piechowicz
  • Przerowa (Grotowie, Proporzec)
  • Przestrzał (Poźniakowie, Przewłoccy, Wiktorowie)
  • Przosna (Prozna)
  • Przyjaciel
  • Przykorwin (Korwin odm. Przykorwin)
  • Puchała (Sławęcin, Biała)
  • Puciata
  • Pypka
  • Puzyna
  •    (wróć do indeksu)

    Fincke (Finke) − polski herb szlachecki z nobilitacji galicyjskiej. Według odosobnionej opinii Uruskiego jest to odmiana herbu szlacheckiego Ostoja. Nie należy mylić go z herbem Finckensteinów (Ostoja Pruska), który również bywa nazywany Fink (Finck).Białynia (Bialina, Bielina, Bielizna, Bieluzna, Konopka) - polski herb szlachecki, związany z zawołaniem Bielina. Posługiwano się nim głównie w ziemiach: łęczyckiej, krakowskiej, sandomierskiej i sieradzkiej.

    R[]

  • Radzic (Radzicz)
  • Radwan (Wierzbowa, Kaja)
  • Radzisław
  • Rak (Borewa, Warnia)
  • Ramułt (Ramult, Stoice)
  • Rap
  • Rawicz (Rawa, Niedźwiada)
  • Regencja
  • Rejtan (Reytan)
  • Rhau von Gutowski (Rau)
  • Rodowicz (Rudnica)
  • Rogala
  • Rola (Kroje)
  • Roch
  • Roch III
  • Rosenberg (von Rosenberg)
  • Rosyniec (Ślepowron odmiana Rosyniec)
  • Różycki
  • Różyński
  • Ryc
  • Rycz
  • Ryś (Bąkowski, Jackowski, Pantera, Nostycz-Bąkowski, Nostycz-Jackowski)
  • Rzepczyński
  •    (wróć do indeksu)

    Doliwa (Doliwczyk, Doliwita, Tres Rosae) – w średniowieczu nazwa rodu rycerskiego i używanego przez ten ród herbu szlacheckiego, w okresie nowożytnym nazwa szlacheckiego rodu heraldycznego i używanego przez ten ród herbu.Samson (Sampson, Samsun, Samson-Watta) – polski herb szlachecki. Używały go głównie rodziny w Wielkopolsce i Pomorzu.

    S[]

  • Sadowski
  • Sak
  • Salamandra
  • Samson (Watta)
  • Sandrecki (Ślepowron odmiana Sandrecki)
  • Sas (Drag) (Sas – Komarnicki) (Ehrenkreutz)
  • Sas II
  • Saszor (Szaszor) obacz herb Orla
  • Schouppe
  • Snop
  • Szantyr (odmiana Lubicza)
  • Szantyr (odmiana Pobóga)
  • Siekierz
  • Sierakowski cz. Dołęga odm.
  • Siestrzencewicz
  • Silicz (Korczak odm.)
  • Skarbomierz
  • Skarzyna (Weiher)
  • Skórzewski Hrabia
  • Słoń
  • Słońce
  • Sokola
  • Sołtyk
  • Starnberg (Sztembark)
  • Stankar
  • Starykoń (Zaprzaniec)
  • Starża
  • Strocki
  • Strzała
  • Strzegonia
  • Strzemię (Larysza, Ławszowa, Strepa, Zarosie)
  • Suchekomnaty (Kownaty, Suchekownaty)
  • Sulima
  • Suszyński
  • Sutocki
  • Syrokomla
  • Szaława
  • Szeliga
  • Szembek
  • Szeptycki
  • Szorfas
  • Szymanski
  • Szuch
  • Szreniawa (Krzywaśń, Occele, Ocele, Śrzeniawita, Śrzeniawa, Śrzeniewta, Śreniawa)
  •    (wróć do indeksu)

    Bogoria (Bogorya, Bogoryja, Boguryja) – polski herb szlachecki, związany z zawołaniem Bogoryja. Występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej i na Mazowszu, gdzie używało go kilkadziesiąt rodzin. W ramach Unii w Horodle przeniesiony na Litwę. Herb był pierwotnie używany przez rycerski ród Bogoriów. Najbardziej znane rody herbu Bogoria z późniejszych epok to między innymi potomkowie adoptowanego w Horodle bojara − Wołłowiczowie i potomkowie Bogoriów − Skotniccy. Bogorii używał też Franciszek Bohomolec.Bawola Głowa (Bawół, Głowa Bawola) − polski herb szlachecki, używany przez kilkanaście rodzin, głównie litewskich.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] [5] [6] 7 [8] [9] [10] [11] [12]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ustarbowski (Sołtan odmienny, Sułtan, Syrokomla odmienny, Syrokomla vel Siromla Światła, Abdank odmienny) − kaszubski herb szlachecki. Przez Tadeusza Gajla utożsamiany z herbem Sołtan, różnił się od niego drobnym szczegółem i należał do zupełnie innej, oddalonej geograficznie rodziny. Nie jest jednak wykluczone pokrewieństwo obu rodzin.
    Ostoja (Hostoja, Mościc, Ostojczyk) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Hostoja i Ostoja. Używany przez kilkaset rodzin zamieszkałych głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej, lubelskiej, łęczyckiej, sieradzkiej, poznańskiej, a także na Rusi i w Prusach Królewskich. Mimo, że ród Ostoi nie był reprezentowany w Horodle, herb pojawił się też na Litwie i Białorusi po 1413. Wedle legendy herbowej miał dać początek herbowi Przeginia.
    Kublicki (albo Pietuch cz. Piotuch) polski herb szlachecki, herb własny rodziny dawniej litewskiej, znaniej w połockiem z początku XVI wieku, odmiana herbu Prus III. Wedł. S. Uruskiego w połockiem istniałа rownież rodzina Kublickich herbu Ostoja odm..
    Wadwicz (Wadwic) – polski herb szlachecki noszący zawołanie Wadwic. Występował głównie w ziemi poznańskiej, zaś po unii horodelskiej w 1413 także na Litwie, Rusi.
    Pomian (Bawolagłowa, Pierścina, Perstina, Poman, Pomianowicz, Proporczyk) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Nowiny i Pomian. Występował głównie w ziemiach poznańskiej i sandomierskiej. W ramach unii horodelskiej przeniesiony na Litwę. Według legendy herbowej wywodzi się on z herbu Wieniawa.
    Zbiświcz (Zbicwicz, Zbiczwicz, Zbiscwicz, Zbiswicz, Grabowski VII, Grabowski X, Grabowski-Gecendorf, Goetzendorf-Grabowski) − polski herb szlachecki, używany głównie na Pomorzu (Kaszuby).
    Heraldyka polska – dział heraldyki zajmujący się herbami polskimi, badający m.in. historię powstania i używania herbów w Polsce, swoiście polskie cechy herbów i reguły heraldyczne, pod wieloma względami różniące się od heraldyki innych państw europejskich.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.048 sek.