• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Herb szlachecki - lista herbów



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] [5] 6 [7] [8] [9] [10] [11] [12]
    Przeczytaj także...
    Bieliński (Bieleński) – polski herb szlachecki z nobilitacji. Według Józefa Szymańskiego jest to odmiana herbu Hełm.Topór (Bipenium, Kołki, Starża, Wścieklica) – polski herb szlachecki, jeden z najstarszych herbów polskich, noszący zawołanie Starza. Był najbardziej rozpowszechniony na ziemi krakowskiej, lubelskiej, sandomierskiej oraz na Mazowszu. Najwcześniejsza pieczęć z jego wizerunkiem pochodzi z 1282. Aktem unii horodelskiej został przeniesiony na Litwę.
    M[]
  • Mach (Leliwa odm.)
  • Machnowski
  • Madan de Magura
  • Materna (Ślepowron odm.)
  • Mądrostki (Śmiara, Zmiara)
  • Mandywel
  • Mejer
  • Męk
  • Mięszaniec (Mieszaniec, Media Aquilea)
  • Miliński (Nałęcz odm.)
  • Miller (Miller von Zaklika)
  • Mikuszewski
  • Mniszech (Mniszech)
  • Modrzycki
  • Mogilewski (Mogilowski)
  • Mogilnicki
  • Mogiła
  • Montowt
  • Mora (Mory, Morawa, Murzynowa Głowa)
  • Multan
  • Murdelio
  •    (wróć do indeksu)

    Fincke (Finke) − polski herb szlachecki z nobilitacji galicyjskiej. Według odosobnionej opinii Uruskiego jest to odmiana herbu szlacheckiego Ostoja. Nie należy mylić go z herbem Finckensteinów (Ostoja Pruska), który również bywa nazywany Fink (Finck).Białynia (Bialina, Bielina, Bielizna, Bieluzna, Konopka) - polski herb szlachecki, związany z zawołaniem Bielina. Posługiwano się nim głównie w ziemiach: łęczyckiej, krakowskiej, sandomierskiej i sieradzkiej.

    N[]

  • Nabram (Kłobuk, Nabra, Stańczowie, Waldorf)
  • Nadelwicz
  • Nagody
  • Nałęcz (Pomłość, Nałęcz – Jezioro)
  • Napiwon
  • Nawarski (Burbońskie lilie – trzy złote lilie w polu niebieskim)
  • Nestorowicz
  • Nieczaj (Pobóg odm.)
  • Nieczuja (Cielech, Cielechy, Ostref, Ostrzew, Pień, Necznia)
  • Niedźwiedź Biały
  • Niedźwiedź Czarny
  • Niesobia (Krzywosąd, Słodziej, Złodzieje)
  • Niezgoda
  • Nowakowski (Krociusz, Trzy Księżyce odm.)
  • Nowina (Złotogoleńczyk, Zawiasa)
  • Nowina Nowa
  • Nycz
  •    (wróć do indeksu)

    Doliwa (Doliwczyk, Doliwita, Tres Rosae) – w średniowieczu nazwa rodu rycerskiego i używanego przez ten ród herbu szlacheckiego, w okresie nowożytnym nazwa szlacheckiego rodu heraldycznego i używanego przez ten ród herbu.Samson (Sampson, Samsun, Samson-Watta) – polski herb szlachecki. Używały go głównie rodziny w Wielkopolsce i Pomorzu.

    O[]

  • Odrowąż
  • Odyniec
  • Odwaga (Mur Konopackich)
  • Ogończyk (Drogodław, Ogony, Powała, Sudkowicz)
  • Oginiec (Brama)
  • Okmiński
  • Okno (Okniński)
  • Oksza (Bradacica, Hoksza, Kołda)
  • Olawa (Oliwa)
  • Olszer
  • Orla (Mściug, Opala, Opola, Saszor lub Szaszor, Zapale)
  • Oskierka (Murdelio odm.)
  • Ossorya (Ossolińczyk, Poświst, Szarza)
  • Ostoja (Mościc)
  • Ostrogski (Baklay)
  • Oszyk
  • Owada (Ulina)
  • Ozdoba
  •    (wróć do indeksu)

    Bogoria (Bogorya, Bogoryja, Boguryja) – polski herb szlachecki, związany z zawołaniem Bogoryja. Występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej i na Mazowszu, gdzie używało go kilkadziesiąt rodzin. W ramach Unii w Horodle przeniesiony na Litwę. Herb był pierwotnie używany przez rycerski ród Bogoriów. Najbardziej znane rody herbu Bogoria z późniejszych epok to między innymi potomkowie adoptowanego w Horodle bojara − Wołłowiczowie i potomkowie Bogoriów − Skotniccy. Bogorii używał też Franciszek Bohomolec.Bawola Głowa (Bawół, Głowa Bawola) − polski herb szlachecki, używany przez kilkanaście rodzin, głównie litewskich.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] [5] 6 [7] [8] [9] [10] [11] [12]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ustarbowski (Sołtan odmienny, Sułtan, Syrokomla odmienny, Syrokomla vel Siromla Światła, Abdank odmienny) − kaszubski herb szlachecki. Przez Tadeusza Gajla utożsamiany z herbem Sołtan, różnił się od niego drobnym szczegółem i należał do zupełnie innej, oddalonej geograficznie rodziny. Nie jest jednak wykluczone pokrewieństwo obu rodzin.
    Ostoja (Hostoja, Mościc, Ostojczyk) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Hostoja i Ostoja. Używany przez kilkaset rodzin zamieszkałych głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej, lubelskiej, łęczyckiej, sieradzkiej, poznańskiej, a także na Rusi i w Prusach Królewskich. Mimo, że ród Ostoi nie był reprezentowany w Horodle, herb pojawił się też na Litwie i Białorusi po 1413. Wedle legendy herbowej miał dać początek herbowi Przeginia.
    Kublicki (albo Pietuch cz. Piotuch) polski herb szlachecki, herb własny rodziny dawniej litewskiej, znaniej w połockiem z początku XVI wieku, odmiana herbu Prus III. Wedł. S. Uruskiego w połockiem istniałа rownież rodzina Kublickich herbu Ostoja odm..
    Wadwicz (Wadwic) – polski herb szlachecki noszący zawołanie Wadwic. Występował głównie w ziemi poznańskiej, zaś po unii horodelskiej w 1413 także na Litwie, Rusi.
    Pomian (Bawolagłowa, Pierścina, Perstina, Poman, Pomianowicz, Proporczyk) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Nowiny i Pomian. Występował głównie w ziemiach poznańskiej i sandomierskiej. W ramach unii horodelskiej przeniesiony na Litwę. Według legendy herbowej wywodzi się on z herbu Wieniawa.
    Zbiświcz (Zbicwicz, Zbiczwicz, Zbiscwicz, Zbiswicz, Grabowski VII, Grabowski X, Grabowski-Gecendorf, Goetzendorf-Grabowski) − polski herb szlachecki, używany głównie na Pomorzu (Kaszuby).
    Heraldyka polska – dział heraldyki zajmujący się herbami polskimi, badający m.in. historię powstania i używania herbów w Polsce, swoiście polskie cechy herbów i reguły heraldyczne, pod wieloma względami różniące się od heraldyki innych państw europejskich.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.051 sek.