• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Herb szlachecki - lista herbów



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12]
    Przeczytaj także...
    Bieliński (Bieleński) – polski herb szlachecki z nobilitacji. Według Józefa Szymańskiego jest to odmiana herbu Hełm.Topór (Bipenium, Kołki, Starża, Wścieklica) – polski herb szlachecki, jeden z najstarszych herbów polskich, noszący zawołanie Starza. Był najbardziej rozpowszechniony na ziemi krakowskiej, lubelskiej, sandomierskiej oraz na Mazowszu. Najwcześniejsza pieczęć z jego wizerunkiem pochodzi z 1282. Aktem unii horodelskiej został przeniesiony na Litwę.
    K[]
  • Kalinowa
  • Kalwarya
  • Kamecki
  • Kandor
  • Kapica odmiana herbu Jastrzębiec
  • Kapostas odmiana herbu Odrowąż
  • Kapri Baron (Capri)
  • Kapus
  • Kapusta (Kapusticz) odmiana herbu Odrowąż
  • Karalio (Caralio)
  • Karasz (Karaś)
  • Karczewski
  • Karęga (de Quatro)
  • Karmel
  • Karnicki I
  • Karnicki II (Kroschnitzky)
  • Karozi (Carosi)
  • Karp (Carpio)
  • Kałmucki
  • Kemlada
  • Kierdeja (Kierdejowa)
  • Kietlicz (Kiczka, Kyczka)
  • Klamry
  • Kolumna
  • Komorowski
  • Konderski (Konder, Kondek)
  • Koniecpolski Książę
  • Kopacz (Skrzydło, Topacz)
  • Kopaszyna (Czeluść, Kopasina, Poruba, Zawotuł)
  • Korab (Korabczyk, Korabczyce, Korabiów)
  • Korczak (Wręby)
  • Korczak VII
  • Korczak VIII
  • Korczyk
  • Kordysz
  • Korn
  • Kornic (Błogosław hospody, Kornicz, Kurnicz)
  • Korwin (Corvus, Corvinus, Corvin, Bujno, Ślepowron odmiana Korwin)
  • Korybut
  • Korzbok (Korbog, Korcbok, Kurczbach)
  • Kos (Koss)
  • Kostrowiec
  • Kościesza (Kościerza, Strzegomia, Strzegonia)
  • Kościesza – Kuszaba
  • Kot Morski
  • Kotwica (Strumberg)
  • Kotwicz (Ćwieki, Kotficz)
  • Kownia (Koprynia, Kowinia, Równia, Skowina)
  • Krasnodębski
  • Krociusz (Strocyusz, Krocyusz, Trzy Księżyce)
  • Kromer (Cromer)
  • Kronwald (Kronfeld)
  • Krucina
  • Krucini (Kruszyna, Krucyni, Kruczyn, Krzyż)
  • Kruk
  • Krukowski
  • Krumes (Krummes)
  • Krutta
  • Kruzer
  • Krybelli
  • Krydener
  • Kryg
  • Krygel
  • Kryger
  • Krygshaber (Kriegshaber)
  • Krygstein (Krygsztein, Kriegstein)
  • Krygsztejn
  • Krynicki
  • Kryszpin
  • Kryweczki (Krzyweczki)
  • Krzanowski
  • Krzeczunowicz
  • Krzywda
  • Krzyżostrzał
  • Księżyc
  • Kubin (Struś)
  • Kublicki
  • Kuczera
  • Kujawa
  • Kujk(Kuicke, Kuycke)
  • Kulikowski
  • Kulpiński
  • Kułak
  • Kuksz
  • Kuna
  • Kunowski
  • Kur
  • Kurcz
  • Kurowski (Ślepowron odm. Kurowski)
  • Kuszaba (Bychawa, Kuczaba, Parzyca, Rakwicz)
  • Kuśmierz
  •    (wróć do indeksu)

    Fincke (Finke) − polski herb szlachecki z nobilitacji galicyjskiej. Według odosobnionej opinii Uruskiego jest to odmiana herbu szlacheckiego Ostoja. Nie należy mylić go z herbem Finckensteinów (Ostoja Pruska), który również bywa nazywany Fink (Finck).Białynia (Bialina, Bielina, Bielizna, Bieluzna, Konopka) - polski herb szlachecki, związany z zawołaniem Bielina. Posługiwano się nim głównie w ziemiach: łęczyckiej, krakowskiej, sandomierskiej i sieradzkiej.

    L[]

  • Labor
  • Lachnicki
  • Larysza (Borysowie, Gleżyn, Laryssa)
  • Leliwa
  • Lenkiewicz cz. Pobóg odm. (LENKIEWICZ)(str.304, poz 1755, Księga Herbowa Rodów cz.1 J.K. Ostrowski 1894)
  • Leszczyc (Bróg, Brożek, Brożyna, Laska, Laski, Wyszowie)
  • Lew Złoty (Majewski)
  • Lewalt
  • Lewart (Walny, Wali – uszy)
  • Lelewel
  • Lewicki (odmiana herbu Rogala)
  • Liczbiński
  • Limożeńczyk
  • Linda
  • Linde
  • Lis (Lisowie, Mzura, Strempacz, Orzi – Orzi)
  • Lubicz (luba)
  • Lubiczobra
  • Lubowla
  •    (wróć do indeksu)

    Doliwa (Doliwczyk, Doliwita, Tres Rosae) – w średniowieczu nazwa rodu rycerskiego i używanego przez ten ród herbu szlacheckiego, w okresie nowożytnym nazwa szlacheckiego rodu heraldycznego i używanego przez ten ród herbu.Samson (Sampson, Samsun, Samson-Watta) – polski herb szlachecki. Używały go głównie rodziny w Wielkopolsce i Pomorzu.

    Ł[]

  • Łabędzik
  • Łabędziogrot
  • Łabędź (Skrzynno, Skrzyńscy)
  • Łada (Ładzice, Łady, Mancz)
  • Łagoda (Bienia, Połańcze, Wierzynkowa)
  • Łaska
  • Łodzia (Framberg, Fragenbarg, Frymbark, Szmigielski, Smigielski)
  • Łuk
  • Łukocz (Łuniewski)
  • Łyszczyński (Korczak odm.)
  •    (wróć do indeksu)

    Bogoria (Bogorya, Bogoryja, Boguryja) – polski herb szlachecki, związany z zawołaniem Bogoryja. Występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej i na Mazowszu, gdzie używało go kilkadziesiąt rodzin. W ramach Unii w Horodle przeniesiony na Litwę. Herb był pierwotnie używany przez rycerski ród Bogoriów. Najbardziej znane rody herbu Bogoria z późniejszych epok to między innymi potomkowie adoptowanego w Horodle bojara − Wołłowiczowie i potomkowie Bogoriów − Skotniccy. Bogorii używał też Franciszek Bohomolec.Bawola Głowa (Bawół, Głowa Bawola) − polski herb szlachecki, używany przez kilkanaście rodzin, głównie litewskich.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ustarbowski (Sołtan odmienny, Sułtan, Syrokomla odmienny, Syrokomla vel Siromla Światła, Abdank odmienny) − kaszubski herb szlachecki. Przez Tadeusza Gajla utożsamiany z herbem Sołtan, różnił się od niego drobnym szczegółem i należał do zupełnie innej, oddalonej geograficznie rodziny. Nie jest jednak wykluczone pokrewieństwo obu rodzin.
    Ostoja (Hostoja, Mościc, Ostojczyk) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Hostoja i Ostoja. Używany przez kilkaset rodzin zamieszkałych głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej, lubelskiej, łęczyckiej, sieradzkiej, poznańskiej, a także na Rusi i w Prusach Królewskich. Mimo, że ród Ostoi nie był reprezentowany w Horodle, herb pojawił się też na Litwie i Białorusi po 1413. Wedle legendy herbowej miał dać początek herbowi Przeginia.
    Kublicki (albo Pietuch cz. Piotuch) polski herb szlachecki, herb własny rodziny dawniej litewskiej, znaniej w połockiem z początku XVI wieku, odmiana herbu Prus III. Wedł. S. Uruskiego w połockiem istniałа rownież rodzina Kublickich herbu Ostoja odm..
    Wadwicz (Wadwic) – polski herb szlachecki noszący zawołanie Wadwic. Występował głównie w ziemi poznańskiej, zaś po unii horodelskiej w 1413 także na Litwie, Rusi.
    Pomian (Bawolagłowa, Pierścina, Perstina, Poman, Pomianowicz, Proporczyk) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Nowiny i Pomian. Występował głównie w ziemiach poznańskiej i sandomierskiej. W ramach unii horodelskiej przeniesiony na Litwę. Według legendy herbowej wywodzi się on z herbu Wieniawa.
    Zbiświcz (Zbicwicz, Zbiczwicz, Zbiscwicz, Zbiswicz, Grabowski VII, Grabowski X, Grabowski-Gecendorf, Goetzendorf-Grabowski) − polski herb szlachecki, używany głównie na Pomorzu (Kaszuby).
    Heraldyka polska – dział heraldyki zajmujący się herbami polskimi, badający m.in. historię powstania i używania herbów w Polsce, swoiście polskie cechy herbów i reguły heraldyczne, pod wieloma względami różniące się od heraldyki innych państw europejskich.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.1 sek.