• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Herb szlachecki - lista herbów



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12]
    Przeczytaj także...
    Bieliński (Bieleński) – polski herb szlachecki z nobilitacji. Według Józefa Szymańskiego jest to odmiana herbu Hełm.Topór (Bipenium, Kołki, Starża, Wścieklica) – polski herb szlachecki, jeden z najstarszych herbów polskich, noszący zawołanie Starza. Był najbardziej rozpowszechniony na ziemi krakowskiej, lubelskiej, sandomierskiej oraz na Mazowszu. Najwcześniejsza pieczęć z jego wizerunkiem pochodzi z 1282. Aktem unii horodelskiej został przeniesiony na Litwę.
    H[]
  • Hagen
  • Haller
  • Haubicki
  • Hełm
  • Herburt (Herbott, Fulsztyn, Herbolt, Herbort, Herbortowa)
  • Herenszwand (Herrenschwandt, Herrenschwend)
  • Herner (Hoerner)
  • Herman (Hermann)
  • Heyking (Hoeking)
  • Hilchen
  • Hilburg
  • Hilzen (Hülsen, Hylzen, Ilzen)
  • Hippocentaurus (Hipocentaurus, Kitaurus)
  • Hłuszanin
  • Hodyc (Hoditz, Hodicki)
  • Holczynowski (Holzanowski), odmiana herbu Kopacz
  • Holde
  • Holfeld
  • Hołowiński
  • Hornowski
  • Hołobok (Gołobok, Ołobok)
  • Hoppe
  • Hozyusz
  • Hubal
  • Hulewicz
  • Husarzewski (Prus i Sas)
  • Hutor (Kotwica)
  • Hybener
  •    (wróć do indeksu)

    Fincke (Finke) − polski herb szlachecki z nobilitacji galicyjskiej. Według odosobnionej opinii Uruskiego jest to odmiana herbu szlacheckiego Ostoja. Nie należy mylić go z herbem Finckensteinów (Ostoja Pruska), który również bywa nazywany Fink (Finck).Białynia (Bialina, Bielina, Bielizna, Bieluzna, Konopka) - polski herb szlachecki, związany z zawołaniem Bielina. Posługiwano się nim głównie w ziemiach: łęczyckiej, krakowskiej, sandomierskiej i sieradzkiej.

    I[]

  • Igelstrem (Igelström)
  • Ilmanowski
  • Iwanowski
  •    (wróć do indeksu)

    J[]

  • Jachowicz odmiana herbu Dąb
  • Jacyna
  • Jagnię
  • Jakimowicz
  • Jakobson (Gehemo, Gehema)
  • Jakubowicz
  • Jakubowski odmiana herbu Topora
  • Jakubowski odmiana herbu Kopacz
  • Jakubowski (Jakubowski) (Jakubowscy, herb własny)
  • Jakubowski Baron cz.Topór odmienny
  • Janina (Pole w polu)
  • Jasieńczyk (Jasieniec, Jasiona, Klucz)
  • Jaskolecki
  • Jastrzębiec (Bolesta, Boleścic, Kamiona, Ludbrza, Łazęki, Nagóra, Zarasy ,Wierzchowski /1635 r./ – Jastrzębiec odmienny)
  • Jaślin
  • Jaxa (Gryf, Swoboda, Świeboda)
  • Jelita (Koźlarogi, Koźlerogi, Nagody)
  • Jełowicki (Jałowicki, Brama, Bożeniec odm.)
  • Jerlicz
  • Jerzysław
  • Jezierza
  • Jeziora
  • Jeż (Lisowski)
  • Jeżewski
  • Jodzieszko
  • Judycki
  • Junosza (Baran, Junoszyc)
  • Juńczyk
  • Jurgielewski
  •    (wróć do indeksu)

    Doliwa (Doliwczyk, Doliwita, Tres Rosae) – w średniowieczu nazwa rodu rycerskiego i używanego przez ten ród herbu szlacheckiego, w okresie nowożytnym nazwa szlacheckiego rodu heraldycznego i używanego przez ten ród herbu.Samson (Sampson, Samsun, Samson-Watta) – polski herb szlachecki. Używały go głównie rodziny w Wielkopolsce i Pomorzu.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bogoria (Bogorya, Bogoryja, Boguryja) – polski herb szlachecki, związany z zawołaniem Bogoryja. Występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej i na Mazowszu, gdzie używało go kilkadziesiąt rodzin. W ramach Unii w Horodle przeniesiony na Litwę. Herb był pierwotnie używany przez rycerski ród Bogoriów. Najbardziej znane rody herbu Bogoria z późniejszych epok to między innymi potomkowie adoptowanego w Horodle bojara − Wołłowiczowie i potomkowie Bogoriów − Skotniccy. Bogorii używał też Franciszek Bohomolec.
    Bawola Głowa (Bawół, Głowa Bawola) − polski herb szlachecki, używany przez kilkanaście rodzin, głównie litewskich.
    Ustarbowski (Sołtan odmienny, Sułtan, Syrokomla odmienny, Syrokomla vel Siromla Światła, Abdank odmienny) − kaszubski herb szlachecki. Przez Tadeusza Gajla utożsamiany z herbem Sołtan, różnił się od niego drobnym szczegółem i należał do zupełnie innej, oddalonej geograficznie rodziny. Nie jest jednak wykluczone pokrewieństwo obu rodzin.
    Ostoja (Hostoja, Mościc, Ostojczyk) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Hostoja i Ostoja. Używany przez kilkaset rodzin zamieszkałych głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej, lubelskiej, łęczyckiej, sieradzkiej, poznańskiej, a także na Rusi i w Prusach Królewskich. Mimo, że ród Ostoi nie był reprezentowany w Horodle, herb pojawił się też na Litwie i Białorusi po 1413. Wedle legendy herbowej miał dać początek herbowi Przeginia.
    Kublicki (albo Pietuch cz. Piotuch) polski herb szlachecki, herb własny rodziny dawniej litewskiej, znaniej w połockiem z początku XVI wieku, odmiana herbu Prus III. Wedł. S. Uruskiego w połockiem istniałа rownież rodzina Kublickich herbu Ostoja odm..
    Wadwicz (Wadwic) – polski herb szlachecki noszący zawołanie Wadwic. Występował głównie w ziemi poznańskiej, zaś po unii horodelskiej w 1413 także na Litwie, Rusi.
    Pomian (Bawolagłowa, Pierścina, Perstina, Poman, Pomianowicz, Proporczyk) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Nowiny i Pomian. Występował głównie w ziemiach poznańskiej i sandomierskiej. W ramach unii horodelskiej przeniesiony na Litwę. Według legendy herbowej wywodzi się on z herbu Wieniawa.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.14 sek.