• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Henryk Kieszkowski

    Przeczytaj także...
    Gwardia Narodowa – obywatelska ochotnicza formacja wojskowa, utworzona w marcu 1848 w Królestwie Galicji i Lodomerii. Józef Badeni herbu Bończa (ur. 13 marca 1836 w Branicach, zm. 12 października 1878 w Wadowie) – poseł do Sejmu Krajowego.
    Komunalna Kasa Oszczędności Miasta Krakowa – istniejąca w latach 1866-1950 instytucja oszczędnościowo-kredytowa działająca w Krakowie.
    Toast w Dąbrówce z okazji wyboru Władysława Mniszek-Tchorznickiego na kapitana Gwardii Narodowej podczas Wiosny Ludów na obszarze Galicji w 1848. Pierwszy z lewej Henryk Kieszkowski
    Pogrzeb Henryka Kieszkowskiego

    Henryk Kieszkowski herbu Krzywda (ur. 10 maja 1821 w Hruszatycach, zm. 12 marca 1905 w Krakowie) – ziemianin, współzałożyciel i dyrektor Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie, poseł na Sejm Krajowy Galicji IV kadencji od 1878 do 1881.

    Sejm Krajowy – istniejący w Galicji w latach 1861–1918 organ przedstawicielski, kompetentny w niektórych sprawach wewnętrznych Galicji (gospodarka, oświata i kultura).Kościół Świętej Trójcy – zabytkowy kościół położony na Starym Mieście w Krakowie, przy ul. Stolarskiej 12, połączony z konwentem dominikanów.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Był synem Stanisława Kajetana (1772–1842), ziemianina członka Stanów Galicyjskich i Marianny Sigert von Sigertstein. Uczył się w gimnazjum w Samborze (1832–1833), gimnazjum w Buczaczu, a od 1835 w Przemyślu. W latach 1840–1844 studiował na Politechnice w Wiedniu. W 1845 ożenił się z Zofią Leszczyńską, córką właściciela majątku Turzepole.

    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.Cmentarz Rakowicki – jeden z największych cmentarzy w Krakowie o powierzchni 42 ha. Położony jest w całości na terenie Dzielnicy I Stare Miasto.

    15 lipca 1848 został przewodniczącym komisji organizującej Gwardię Narodową obwodu sanockiego. Dzierżawił różne majątki ziemskie, po ojcu odziedziczył Tarnawę Wyżną. W połowie XIX wieku Henryk i Walerian Kieszkowscy byli właścicielami posiadłości tabularnej Tarnawa Niżna i Tarnawa Wyżna. Zniechęcony niepowodzeniami w gospodarstwie, w 1858 przeprowadził się do Krakowa. Został członkiem Krakowskiego Towarzystwa Gospodarczo-Rolniczego, pracował jako likwidator w Pierwszym Austriackim Towarzystwie Ubezpieczeń w Wiedniu.

    Edward Zając (ur. 1929 w Tarzymiechach) – polski historyk, archiwista, wbyły dyrektor i kustosz Muzeum Historycznego w Sanoku, wyróżniony Nagrodą Rady Miasta Sanoka za popularyzację wiedzy historycznej o Sanoku w 1997.Tomasz Pryliński (ur. 24 sierpnia 1847 w Warszawie, zm. 15 listopada 1895 roku w Thalkirchen pod Monachium) – polski architekt i konserwator zabytków działający głównie w Krakowie.

    Zaangażował się w kampanię posła Franciszka Trzecieskiego na rzecz utworzenia polskiego towarzystwa ubezpieczeniowego. Na walnym zgromadzeniu 26 listopada 1860 po utworzeniu i uzyskaniu koncesji został wybrany dyrektorem-referentem Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie i pełnił tę funkcję przez 36 lat.

    Uniwersytet Techniczny w Wiedniu (niem. Technische Universität Wien, TUW) – politechnika z siedzibą w Wiedniu, największa uczelnia techniczna w Austrii.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Narażając się na ataki i oskarżenia o finansowanie powstania oraz rewizje w celu znalezienia broni towarzystw austriackich broniących swojej wyłączności na rynku ubezpieczeń w 1863, pomagał powstańcom, oferując kwatery i magazyny na broń. W latach 1865–1869 wprowadził nowe typy ubezpieczenia od gradobicia, na życie i wypadkowe.

    IV kadencja Sejmu Krajowego Galicji – czwarta kadencja Sejmu Krajowego Galicji, odbywająca się w latach 1877-1882 we Lwowie.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    W 1866 utworzył w Krakowie Kasę Oszczędności, w 1873 przejętą przez miasto; zasiadał w jej wielkim wydziale. W 1870 założył kasy zaliczkowe dla powiatów krakowskiego i chrzanowskiego. Przystępując do organizacji kółek rolniczych i ochotniczych straży pożarnych w Galicji, nawiązał kontakty z towarzystwami ubezpieczeniowymi w Królestwie Polskim i na Śląsku. W latach 1876–1890 był radnym miasta Krakowa, należąc początkowo do sekcji ekonomicznej, a później skarbowej. Był przewodniczącym koła radzieckiego.

    Karolina Joanna Grodziska (Karolina Grodziska-Ożóg) (ur. 1957 w Krakowie) – polski historyk. Jest córką prof. Stanisława Grodziskiego.Powstanie styczniowe – polskie powstanie narodowe przeciwko Imperium Rosyjskiemu, ogłoszone manifestem 22 stycznia 1863 wydanym w Warszawie przez Tymczasowy Rząd Narodowy, spowodowane narastającym rosyjskim terrorem wobec polskiego biernego oporu. Wybuchło 22 stycznia 1863 w Królestwie Polskim i 1 lutego 1863 na Litwie, trwało do jesieni 1864. Zasięgiem objęło tylko ziemie zaboru rosyjskiego: Królestwo Polskie oraz ziemie zabrane.

    5 listopada w 1878 został wybrany posłem Sejmu Krajowego IV kadencji (1877-1882) na miejsce zmarłego Józefa Badeniego, 25 lutego 1881 na jego miejsce wybrano Jana Tarnowskiego. W 1882 wszedł w skład Rady Nadzorczej Banku Krajowego. 1 maja 1886 został honorowym obywatelem Krakowa, 10 maja 1886 honorowym obywatelem Sanoka. W 1892 opracował statut emerytalny oraz kasy zapomogowej dla urzędników towarzystwa. W 1890 odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Leopolda.

    Jan Dzierżysław hr. Tarnowski (ur. 11 stycznia 1835 roku w majątku Horochów na Wołyniu, zm. 11 maja 1894 w Dzikowie koło Tarnobrzega) – polski polityk, jeden z przywódców konserwatystów galicyjskich, ziemianin.Wydawnictwo Literackie (WL) - wydawnictwo z siedzibą w Krakowie, powstałe w 1953 roku (do 14 lutego 2003 roku przedsiębiorstwo państwowe).

    Henryk Kieszkowski został obwinionym defraudacji finansowych w wysokości 200 tys. florenów. Po odejściu ze stanowiska dyrektora-referenta w TWU (1896) został obdarzony funkcją kuratora honorowego. W 1897 wykrycie poważnej defraudacji wykazało potrzebę reformy administracji TWU. Kieszkowski złożył dymisję, a jego pożegnanie z pracownikami TWO odbyło się 27 maja 1897. Wycofał się z życia publicznego, a na pokrycie strat finansowych w Towarzystwie przekazał swoją pensję emerytalną i oddał mieszkanie pozostawione mu dożywotnio. Na uroczystym pożegnaniu Rada Nadzorcza pozostawiła mu godność dożywotniego honorowego kuratora Towarzystwa. W latach 1898–1900 spisał swój pamiętnik będący historią powstania i rozwoju towarzystwa ubezpieczeniowego.

    Franciszek Trzecieski Kornel, Cypryan z Trzecieszy herbu Strzemię (1805 - 15 grudnia 1875) – oficer, powstaniec listopadowy i powstaniec styczniowy, więzień polityczny w 1863 r., poseł do parlamentu Austrii, działacz polityczny i gospodarczy - założyciel Towarzystwa Ubezpieczeń Wzajemnych, po powstaniu styczniowym wydawca BN i Wydawnictwa Dzieł Tanich. Zasłużony dla Ziemi Krośnieńskiej.Hruszatyce (ukr. Грушатичі) – wieś w rejonie starosamborskim obwodu lwowskiego Ukrainy. Wieś liczy około 523 mieszkańców. Leży nad rzeką Czyżka. Jest siedzibą silskiej rady. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1361.

    Kieszkowski miał dziewięcioro dzieci: syn Czesław był naczelnikiem wydziału ubezpieczeń w towarzystwie, syn Bogusław (1857–1912), starostą powiatowym w Samborze (m.in. w 1903), a córka Helena wyszła za mąż za architekta Tomasza Prylińskiego. W 1896 Jerzy Henryk Franciszek Kieszkowski został doktorem praw.

    Austriacko-Cesarski Order Leopolda (niem. Österreichisch-Kaiserlicher Leopold-Orden) – austriacki i austro-węgierski order nadawany od 1808 do 1918 za zasługi cywilne i od 1860 za wojskowe.Królestwo Polskie (ros. Царство Польское, Carstwo Polskoje), potocznie Królestwo Kongresowe, Kongresówka – kadłubowe państwo polskie istniejące w latach 1815-1832, a później do 1918 r. jako część składowa Imperium Rosyjskiego. Zostało utworzone decyzją kongresu wiedeńskiego. Wbrew obiegowym opiniom Królestwo Polskie było państwem suwerennym i niepodległym (do 1832 r.), posiadającym własną konstytucję, Sejm, wojsko, monetę i szkolnictwo z Uniwersytetem Warszawskim, a czynności urzędowe odbywały się w języku polskim. Polskę łączyły z Rosją - osoba Monarchy (każdorazowy Imperator Rosji był jednocześnie Królem Polski i pod takim tytułem występował w Królestwie) oraz polityka zagraniczna, należąca do prerogatyw królewskich. Koroną królestwa była Polska Korona Cesarska. 26 lutego 1832 roku król Mikołaj I Romanow zniósł konstytucję Królestwa zastępując ją Statutem Organicznym, który likwidował Sejm i samodzielną armię, znosił unię międzypaństwową i włączał Królestwo do cesarstwa na zasadzie autonomii administracyjnej, przywrócił urząd namiestnika sprawującego władzę cywilną i wojskową.

    Henryk Kieszkowski zmarł w nocy 12/13 marca 1905 w wieku 84 lat. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Rakowickim 16 marca 1905 (kwatera IX południe). Został upamiętniony epitafium w kościele Dominikanów autorstwa Zygmunta Langmana.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Stanisław Kajetan Kieszkowski. sejm-wielki.pl. [dostęp 2016-03-17].
    2. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 219.
    3. 50-lecie Krakowskiego „Tow. Wzaj. Ubezpieczeń”. Pierwszy Zarząd. „Kurier Kolejowy i Asekuracyjny”, s. 4, nr 11 (568) z 1 czerwca 1911. 
    4. 50-lecie Krakowskiego „Tow. Wzaj. Ubezpieczeń”. Zarys dziejów Towarzystwa. „Kurier Kolejowy i Asekuracyjny”, s. 6, nr 11 (568) z 1 czerwca 1911. 
    5. Ordery. „Kurjer Lwowski”. Nr 57 (5), 26 lutego 1890. 
    6. Edward Zając: Obywatele Honorowi Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2002, s. 43–44. ISBN 83-909787-8-4.
    7. Kalendarz Asekuracyjno-Ekonomiczny na rok 1898 (rocznik VII). Lwów: 1898, s. 71.
    8. Homola, s. 437.
    9. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1903. Lwów, 1903, s. 41.
    10. Kronika. „Kurier Lwowski”. Nr 194, s. 2, 13 lipca 1896. 
    11. Pogrzeb ś.p. Henryka Kieszkowskiego. „Nowości Illustrowane”. Nr 13, s. 2, 25 marca 1905. 
    12. Lista osób zasłużonych pochowanych na Cmentarzu Rakowickim (1803–1939). W: Karolina Grodziska–Ożóg: Cmentarz Rakowicki w Krakowie. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1987, s. 116. ISBN 83-08-01428-3.
    13. Spis osób pochowanych na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. sowa.website.pl. [dostęp 2015-09-30].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Ś. p. Henryk Kieszkowski. „Nowości Ilustrowane”. Nr 12, s. 2, 18 marca 1905. 
  • Część III: Henryk Kieszkowski. W: XV Rocznik Asekuracyjno-Ekonomiczny. Lwów: 1906, s. 191-198.
  • Irena Homola: Kieszkowski Henryk. W: Polski Słownik Biograficzny. T. XII. Wydawnictwo Ossolineum 1966–1967, s. 436–438.
  • Encyklopedia Krakowa wydawnictwo PWN Warszawa – Kraków 2000
  • Biografia w iPSB
  • Tomasz Korzeniowski. Honorowy Obywatel Sanoka – Henryk Kieszkowski. Ubezpieczony i honorowy. „Tygodnik Sanocki”. Nr 14 (386), s. 4, 2 kwietnia 1999. 
  • Edward Zając: Obywatele Honorowi Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2002, s. 43–44. ISBN 83-909787-8-4.
  • Henryk Kieszkowski. sejm-wielki.pl. [dostęp 2016-03-17].
  • Nowości Ilustrowane – społeczno-kulturalny tygodnik wydawany w Krakowie w latach 1904-1925 przez S. W i Z. Lipińskich. Na łamach ukazywały się artykuły o literaturze i sztuce, a także wiadomości z kraju i ze świata oraz powieści w odcinkach. W każdym numerze zamieszczano kilkadziesiąt rycin. Nakład sięgał 3,5 tysiąca egzemplarzy.Tytułów honorowego obywatela Krakowa pozbawiono: Iwana Koniewa, Józefa Cyrankiewicza, Ludwika Svobodę, Henryka Jabłońskiego i Michała "Rolę" Żymierskiego



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Polski Słownik Biograficzny (PSB) – wielotomowa publikacja mająca na celu gromadzenie biografii zasłużonych, nieżyjących już osób związanych z Polską (również z Wielkim Księstwem Litewskim, z Rzecząpospolitą Obojga Narodów i ich lennami), mieszkających czy działających w kraju i za granicą – od czasów legendarnego Popiela począwszy, aż do roku 2000.
    Tytuł Honorowego Obywatelstwa Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka – honorowe obywatelstwo Sanoka przyznawane przez władze miasta osobom szczególnie zasłużonym dla Sanoka oraz wybitnym osobistościom.
    Władysław Mniszek-Tchorznicki herbu Jelita (ur. ok. 1794, zm. 28 marca 1862) – polski oficer, powstaniec listopadowy.
    I Państwowe Liceum i Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Samborze – polska szkoła z siedzibą w Samborze w okresie II Rzeczypospolitej, od 1938 o statusie gimnazjum i liceum ogólnokształcącego.
    Turze Pole (Turzepole) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Brzozów.
    Tarnawa Wyżna – nieistniejąca już wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Lutowiska, nad rzeką San, na obszarze Bieszczadzkiego Parku Narodowego.
    Stany Galicyjskie – galicyjski sejm stanowy o charakterze doradczym (postulatowym), z siedzibą we Lwowie, działający w zaborze austriackim w latach 1782–1788 i 1817–1848.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.