• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Henryk Gierszyński



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Hôtel Lambert – powstały w 1831 roku monarchistyczny obóz konserwatywno-liberalny działający na emigracji po powstaniu listopadowym, skupiał głównie bogate kręgi społeczeństwa Wielkiej Emigracji. Politycznie opierał się na postanowieniach Konstytucji 3 Maja. Liczył na interwencję państw zachodnich w sprawie polskiej. Kierował nim ks. Adam Jerzy Czartoryski, a po jego śmierci syn Władysław Czartoryski. Nazwa wzięła się od siedziby księcia w Paryżu, pałacu znajdującego się na Wyspie św. Ludwika.Andrzej Strug (właściwie Tadeusz Gałecki, ur. 28 listopada 1871 w Lublinie, zm. 9 grudnia 1937 w Warszawie) – pisarz i publicysta, wolnomularz, działacz ruchu socjalistycznego i niepodległościowego.

    Henryk Mieczysław Gierszyński (ur. 11 stycznia 1848 w Sandomierzu, zm. 9 listopada 1930 w Paryżu) – polski lekarz, działacz emigracyjny i polityk demokratyczno-niepodległościowy, zwolennik idei Towarzystwa Demokratycznego Polskiego i lewicy czerwonych z 1863 r., przeciwnik stronnictwa Hôtel Lambert.

    Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie – uczelnia publiczna powołana do życia w 1944 roku, jako piąty uniwersytet w Polsce.Jarosław Dąbrowski przydomek Żądło, ps. Łokietek (ur. 13 listopada 1836 w Żytomierzu, zm. 23 maja 1871 w Paryżu) – polski działacz niepodległościowy, sztabskapitan Armii Imperium Rosyjskiego, generał i naczelny dowódca wojsk Komuny Paryskiej (1871).

    Spis treści

  • 1 Życiorys
  • 1.1 Rodzina i pochodzenie
  • 1.2 Edukacja i udział w powstaniu styczniowym
  • 1.3 Emigracja i studia medyczne
  • 1.4 Kariera zawodowa
  • 1.5 Życie prywatne
  • 2 Emigracyjna działalność polityczna
  • 2.1 Działalność w paryskim komitecie Ligi Polskiej
  • 2.2 Działalność w Związku Wychodźstwa Polskiego
  • 2.3 Działalność w Polskiej Partii Socjalistycznej
  • 3 Dom Gierszyńskich i jego goście, związki z literaturą
  • 4 Odznaczenia i spuścizna
  • 5 Twórczość
  • 6 Przypisy
  • 7 Bibliografia
  • Beauce - bardzo żyzny region naturalny w północnej Francji w regionie Centre o powierzchni około 600 tys. hektarów. Region posiada wspólną historię z niegdysiejszą prowincją Orléanais oraz hrabstwem Chartres.Ziemia obiecana – powieść Władysława Reymonta, po Chłopach najczęściej tłumaczona na języki obce i filmowana. Ziemia obiecana była drukowana w łódzkim Kurierze Codziennym w latach 1897-1898. Drukiem ukazała się w 1899 r. w Warszawie.

    Życiorys[]

    Rodzina i pochodzenie[]

    Rodzina Gierszyńskich należała do mieszczaństwa sandomierskiego. Ojcem Henryka był urzędnik Jan Gierszyński, pisarz Szkoły Powiatowej Sandomierskiej, następnie więzienia sandomierskiego. Matka Henryka to Karolina z Migurskich, córka Walentego Migurskiego herbu Nagody, mierniczego królewskiego Stanisława Augusta Poniatowskiego. Henryk miał czworo rodzeństwa: Jana Erazma (1850), Józefę Izabellę Ignację (1852), Michalinę (1853) i Romana (1857).

    Polska Partia Socjalistyczna (PPS) – polska partia polityczna o charakterze niepodległościowym, socjalistycznym i pracowniczym (klasyfikowana w grupie partii lewicowych), założona w listopadzie 1892 podczas tzw. zjazdu paryskiego jako Związek Zagraniczny Socjalistów Polskich, jedna z najważniejszych w Polsce sił politycznych aż do 1948. W czasach PRL jako samodzielna partia działała jedynie na emigracji.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

    Edukacja i udział w powstaniu styczniowym[]

    Uczęszczał do gimnazjum sandomierskiego. Po śmierci ojca ok. 1860 rodzina przeniosła się do Warszawy, gdzie Henryk kontynuował naukę w jednym z gimnazjów warszawskich. W tym czasie brał udział w manifestacji młodzieży zorganizowanej na wieść o śmierci Joachima Lelewela w maju 1861. Wybuch powstania styczniowego zastał Henryka w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie przeniósł się wraz z rodziną. Jako 15-letni chłopak walczył w oddziale Edmunda Taczanowskiego, największym w województwie kaliskim. Schwytany przez Rosjan, został odesłany do domu ze względu na wiek. W 1865 ukończył gimnazjum piotrkowskie pod nadzorem policyjnym.

    Polski Skarb Wojskowy – polska organizacja niepodległościowa powołana 25 sierpnia 1912 w Zakopanem na tzw. zjeździe irredentystów polskich (zwolenników walki czynnej).Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM) – powstały w 1919 państwowy uniwersytet z siedzibą w Poznaniu. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities ze stycznia 2013, opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 3. miejsce w Polsce wśród uniwersytetów, a na świecie 393. pośród wszystkich typów uczelni.

    Emigracja i studia medyczne[]

    W 1866 przedostał się za granicę, do Krakowa, skąd ruszył przez Wiedeń do Włoch, szukając tam rzekomo istniejącej polskiej szkoły wojskowej. Przekonawszy się, że szkoła taka nie istniała pragnął przedostać się do Konstantynopola, gdzie formowane były polskie oddziały ochotnicze. Ostatecznie jednak przekonano go do podróży do Paryża, gdzie wstąpił do Wyższej Szkoły Polskiej, którą ukończył około 1869. Korzystając z dekretu Napoleona III o zwolnieniu z opłat uniwersyteckich młodych emigrantów polskich oraz z stypendium Komitetu Naukowej Pomocy podjął studia medyczne na paryskiej Sorbonie. Podczas wojny francusko-pruskiej wstąpił jako ochotnik do oddziału Wolnych Strzelców Paryża i brał udział w kontrnatarciu na Burges. Za męstwo został odznaczony francuskim medalem wojskowym. Gdy podczas Komuny Paryskiej był asystentem w szpitalu Lariboissiere na Montmartrze, 23 maja 1871 w jego obecności zmarł generał Jarosław Dąbrowski, naczelny wódz wojsk Komuny, wcześniej ranny na barykadzie przy ul. Myrha w czasie obrony 19. i 20. dzielnicy Paryża. Poza szpitalem Lariboissiere odbywał praktykę także w szpitalach St Eugenie oraz St Louis. Studia medyczne ukończył w 1875.

    Joachim Lelewel (ur. 22 marca 1786 w Warszawie, zm. 29 maja 1861 w Paryżu) – polski historyk, bibliograf, numizmatyk, poliglota (znał 12 języków), heraldyk i działacz polityczny.Edmund Władysław Maksymilian Taczanowski (ur. 23 listopada 1822 w Wieczynie koło Pleszewa, zm. 14 września 1879 w Choryni) – generał polski, dowódca powstańczy 1863.

    Kariera zawodowa[]

    Po ukończeniu studiów podjął własną praktykę lekarską w Paryżu przy ulicy Turbigo 18, jednak z powodu trudności finansowych zawiesił ją i od stycznia do grudnia 1877 pracował jako lekarz okrętowy na parowcu pasażerskim „Afryka” pływającym między Marsylią a Konstantynopolem. W październiku 1877 czasie jednego z pobytów w Konstantynopolu na prośbę gen. Ludwika Mierosławskiego kontaktował się z legionem polskim organizowanym w ramach armii tureckiej (toczyła się wojna turecko-rosyjska). Dzięki pomocy dr. Włodzimierza Dmochowskiego z Chartres 1 stycznia 1878 przejął po dr. Bellentenim praktykę lekarską w miejscowości Ouarville, w rolniczym regionie Beauce. Wykonywał ją przez 52 lata.

    Piotrków Trybunalski – miasto na prawach powiatu w centralnej Polsce, położone na zachodzie Równiny Piotrkowskiej. Drugie pod względem wielkości miasto w województwie łódzkim i 47. w Polsce. Był miastem królewskim.Wojna francusko-pruska – konflikt zbrojny między mocarstwami II Cesarstwem Francuskim a Królestwem Prus wspieranym przez inne kraje niemieckie, toczony od 19 lipca 1870 do 10 maja 1871.

    Życie prywatne[]

    W 1875 poznał w Paryżu Marię Bukowską (ur. 1850 w Kauklach na Żmudzi), która wzięła udział w powstaniu styczniowym jako 13-letnia dziewczynka pełniąc funkcję łączniczki w oddziale księdza Mackiewicza. Ożenił się z nią 23 lutego 1878 w paryskim kościele Ste Marie de Batignolles, ślub cywilny miał miejsce w merostwie 17. dzielnicy Paryża w obecności przedstawicieli emigracji polskiej m.in. Sylwestra Staniewicza oraz Ludwika Mierosławskiego. Po ślubie osiedli w willi Mon Repos w Ouarville w regionie Beauce. Mieli czworo dzieci: Stanisława (1879), Marię (1881), Karolinę (1883) i Henryka (1884). Zmarł w Paryżu 9 listopada 1930, odwiedzając córkę Marię. Pochowany na cmentarzu w Ouarville.

    Walery Antoni Wróblewski (ur. 27 grudnia 1836 w Żołudku, zm. 5 sierpnia 1908 w Ouarville) – polski działacz rewolucyjno-demokratyczny, dowódca w powstaniu styczniowym, generał Komuny Paryskiej, działacz Związku Zagranicznego Socjalistów Polskich.Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik” - wydawnictwo o profilu humanistyczno-literackim założone z inicjatywy Jerzego Borejszy w 1944 w Lublinie.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Władysław Stanisław Reymont, właśc. Stanisław Władysław Rejment (ur. 25 kwietnia/7 maja 1867 w Kobielach Wielkich, zm. 5 grudnia 1925 w Warszawie) – polski pisarz, prozaik i nowelista, jeden z głównych przedstawicieli realizmu z elementami naturalizmu w prozie Młodej Polski. Niewielką część jego spuścizny stanowią wiersze. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za czterotomową „epopeję chłopską” Chłopi.
    Stefan Żeromski herbu Jelita (ur. 14 października 1864 w Strawczynie, zm. 20 listopada 1925 w Warszawie) – polski prozaik, publicysta, dramaturg, nazwany „sumieniem polskiej literatury”, wolnomularz; pierwszy prezes Polskiego PEN Clubu.
    Zygmunt Balicki (ur. 30 grudnia 1858 w Lublinie, zm. 12 września 1916 w Piotrogrodzie) – polski socjolog, publicysta, polityk i jeden z czołowych ideologów Narodowej Demokracji.
    Wacław Sieroszewski, ps. „Wacław Sirko” (ur. 24 sierpnia 1858 w Wólce Kozłowskiej, zm. 20 kwietnia 1945 w Piasecznie) – polski pisarz, tworzący na pograniczu czterech epok: pozytywizmu, Młodej Polski, dwudziestolecia międzywojennego oraz współczesności, zesłaniec na Sybir, podróżnik, etnograf Syberii i działacz niepodległościowy, Kawaler Krzyża Virtuti Militari V kl, poseł III kadencji i senator IV kadencji w II RP.
    Józef Klemens Piłsudski (ur. 5 grudnia 1867 w Zułowie, zm. 12 maja 1935 w Warszawie) – polski działacz socjalistyczny i niepodległościowy, polityk, Naczelnik Państwa w latach 1918–1922 i naczelny wódz Armii Polskiej od 11 listopada 1918, pierwszy marszałek Polski od 19 marca 1920; dwukrotny premier Polski (1926–1928 i 1930), twórca tzw. rządów sanacyjnych w II Rzeczypospolitej wprowadzonych w 1926 po przewrocie majowym, współzałożyciel PPS i szef Wydziału Bojowego PPS (OB PPS).
    Bronisław Piotr Piłsudski herbu Piłsudski, (ur. 2 listopada (21 października starego stylu) 1866 w Zułowie, zm. 17 maja 1918 w Paryżu) – polski zesłaniec, etnograf, zajmujący się ludami i kulturami Dalekiego Wschodu, głównie ludem Ajnów, który obserwował na Sachalinie, a później na wyspie Hokkaido. Do dziś Piłsudski uważany jest na świecie za jednego z najważniejszych badaczy tamtych terenów. Był bratem Józefa, Adama, Jana i Kazimierza.
    Powstanie styczniowe – polskie powstanie narodowe przeciwko Imperium Rosyjskiemu, ogłoszone manifestem 22 stycznia 1863 wydanym w Warszawie przez Tymczasowy Rząd Narodowy, spowodowane narastającym rosyjskim terrorem wobec polskiego biernego oporu. Wybuchło 22 stycznia 1863 w Królestwie Polskim i 1 lutego 1863 na Litwie, trwało do jesieni 1864. Zasięgiem objęło tylko ziemie zaboru rosyjskiego: Królestwo Polskie oraz ziemie zabrane.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.067 sek.