• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Henry Cohen

    Przeczytaj także...
    Amsterdam – największe miasto Holandii i jej stolica konstytucyjna. Wszystkie instytucje rządowe oraz przedstawicielstwa obcych państw znajdują się w Hadze.Numizmatyka (z gr. νομισματική) – nauka pomocnicza historii, zajmująca się badaniem monet, banknotów i innych znaków pieniężnych pod względem historycznym, estetycznym, a także technicznym. W ostatnich latach coraz częściej za dział numizmatyki uważana jest polityka monetarna (zwalczanie przestępczości monetarnej, polityka emisyjna, obieg pieniądza, jako wyraz świadomych działań emitenta). Pochodzenie słowa numizmatyka nie jest do końca jasne - nie wiadomo, czy pochodzi od łacińskiego nummus, czy też od greckiego nomisma. Numizmatyka ma swoje początki w XIV wieku, rozwinęła się w okresie renesansu. Największe w Polsce zbiory monet i medali znajdują się w muzeach narodowych w Warszawie i w Krakowie.
    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.

    Henry Cohen (ur. 21 kwietnia 1806 w Amsterdamie, zm. 17 maja 1880 w Bry-sur-Marne) – francuski numizmatyk, bibliograf i muzykolog (kompozytor).

    Urodzony w Holandii w rodzinie pochodzenia żydowskiego, przeniósł się do Paryża, gdzie utrzymywał się jako nauczyciel muzyki. W 1859 uzyskał skromną posadę w Gabinecie Medali przy Bibliotece Narodowej, a następnie (1875) stanowisko bibliotekarza. Zagorzały bibliofil, opublikował wartościową bibliografię dawnej francuskiej książki ilustrowanej (Guide de l'amateur de livres à vignettes du XVIIIe siècle, 1870).

    Gnaeus Pompeius Magnus, Gnejusz Pompejusz Wielki (ur. 29 września 106 p.n.e., zm. 28 września 48 p.n.e.) – rzymski polityk i dowódca wojskowy, jeden z twórców I triumwiratu, zwany przez współczesnych Pompejuszem Wielkim ze względu na wielkie sukcesy polityczne i militarne oraz zasługi dla Rzymu.Flawiusz Romulus Augustus (Flavius Romulus Augustus), zwany później przez swych wrogów szyderczo Augustulusem (urodzony ok. 463, zmarł po 507 r.) – ostatni cesarz zachodniorzymski. Syn Orestesa, naczelnika wojsk, który w rzeczywistości sprawował władzę.

    Dla kolekcjonerów monet antycznych Cohen wydał pomoc podręczną zatytułowaną Guide de l'acheteur de médailles romaines et byzantines (1876). Niezależnie od działalności numizmatycznej, jako muzykolog napisał 4 prace z teorii muzyki i kilka kompozycji, z których opera L'Impératrice ("Cesarzowa") wystawiana była (ok. 1834 r.) w Neapolu, Paryżu i Londynie.

    Bibliografia (gr. βιβλιο „książka” + γραφία „piszę”) – termin oznaczający zarówno uporządkowany według pewnych kryteriów i spełniający określone zadania informacyjne wykaz (spis) dokumentów pisanych, jak i dział nauki o utworach piśmiennictwa definiujący zasady tworzenia wspomnianych spisów.Francuska Biblioteka Narodowa (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – narodowa biblioteka Francji, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.

    Dzieło numizmatyczne[]

    W dziedzinie numizmatyki współpracował z ówczesnym znawcą monet i starożytności, belgijskim baronem J. de Witte. Najwartościowszymi dokonaniami w tym zakresie są jego dwa katalogi monet starożytnego Rzymu. Pierwszy – Description générale des monnaies de la République romaine, communément appelées Médailles consulaires (1857), który obejmuje monety republikańskie, dopiero po wielu latach zastąpiony został podobnym katalogiem Ernesta Babelona (Description des monnaies de la République romaine, 1885).

    Ernest (Charles François) Babelon (ur. 7 listopada 1854 w Sarrey, zm. 3 stycznia 1924 w Paryżu) – francuski bibliotekarz, historyk, gliptograf i numizmatyk.

    Za jego fundamentalne dzieło uważany jest drugi z katalogów (a pierwszy w Europie tak obszerny i całościowy), dotyczący monet cesarstwa i zatytułowany Description historique des Monnaies frappées sous l'Empire romain, communément appelées Médailles impériales, w kolejnych 8 tomach wydawany w Paryżu w latach 1859-1868. Obejmuje on emisje rzymskie od r. 49 p.n.e. (od Pompejusza) aż po 476 r. n.e. (Romulusa Augustulusa). Monety uporządkowane chronologicznie (według panowania kolejnych cesarzy), następnie wymienione są w układzie alfabetycznym legend występujących na rewersie. System ten, niezbyt naukowy, ale ogólnie przystępny, pozwalał na szybkie odnalezienie i zidentyfikowanie danego numizmatu ; pomniejsze informacje uzupełniające (np. wartość numizmatów w ówczesnych frankach itp.) na ogół utraciły dawno swe znaczenie.

    Drugie, poprawione wydanie tego katalogu ukazało się w latach 1880-1892 i do czasu rozpoczęcia publikacji przez Anglików doskonalszego wykazu monet cesarstwa (Roman Imperial Coinage, od 1923 r.) służył on na świecie za podstawowe źródło identyfikacyjne i opisowe, także w handlu antykwarycznym. Uzupełniająco wykorzystywany był jeszcze dość długo po II wojnie światowej i dalej wznawiany w postaci przedruków anastatycznych [tzw.reprintów] (Graz 1955, 1966, Nowy Jork 1976, Bolonia 1979, Maastricht 1980[?], Boston 2001).

    Bibliografia[]

  • Grand Larousse encyclopédique, t. 3 (Paris 1961), s. 239



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.035 sek.