• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Henriette Caillaux

    Przeczytaj także...
    Raymond Poincaré (ur. 20 sierpnia 1860 w Bar-le-Duc, zm. 15 października 1934 w Paryżu) – polityk francuski, pięciokrotny premier, prezydent Francji w latach 1913-1920. W kwestii polskiej wydał dekret o utworzeniu Błękitnej Armii generała Hallera.Françoise Giroud (ur. 21 września 1916 w Lozannie, zm. 19 stycznia 2003 w Neuilly-sur-Seine) − francuska scenarzystka, pisarka, polityk, minister.
    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

    Henriette Caillaux z domu Raynouard (ur. 6 grudnia 1874 w Paryżu, zm. 29 stycznia 1943 w Mamers) – małżonka premiera Josepha Caillauxa, bohaterka skandalu polityczno-obyczajowego z 1914 r.

    Kulisy skandalu[ | edytuj kod]

    "Le Petit Journal" z 22 marca 1914 r.
    "Excelsior" z 25 marca 1914 r.

    21 października 1911 poślubiła Josepha Caillauxa, z którym była od roku 1907 (w marcu 1911 Caillaux rozszedł się z pierwszą żoną Berthą, która była jego żoną od 25 sierpnia 1906 roku). Na początku 1914 Joseph Caillaux, członek Partii Radykalnej i zarazem minister finansów, dążył do wprowadzenia podatku progresywnego, a prawicowy dziennik "Le Figaro" rozpętał przeciwko niemu negatywną kampanię, którą z braku dowodów musiał przerwać, wycofując się z oskarżeń. 16 marca dyrektor "Le Figaro" Gaston Calmette zapowiedział publikację kompromitujących listów, które pisali do siebie przed kilkoma laty Joseph Caillaux i Henriette. Tego wieczora ambasador Włoch w Paryżu wydawał przyjęcie na cześć prezydenta Francji Raymonda Poincarégo. Na liście gości znalazła się m.in. żona ministra finansów, która przed wizytą w ambasadzie postanowiła udać się na ulicę Drouot, gdzie mieściła się siedziba redakcja "Le Figaro". Tutaj zażądała widzenia z dyrektorem, od którego chciała otrzymać listy. W trakcie burzliwej rozmowy (Calmette odmówił wydania listów) zabiła go strzałami z rewolweru. Następnie po aresztowaniu i trafieniu na posterunek policji poinformowała ambasadę, że nie będzie mogła przyjść na przyjęcie. Swoje zachowanie tłumaczyła tym, że Nie ma już we Francji sprawiedliwości, pozostaje tylko rewolwer.

    Maria Salomea Skłodowska-Curie (ur. 7 listopada 1867 w Warszawie, zm. 4 lipca 1934 w Passy) – uczona polsko-francuska, fizyk, chemik, dwukrotna noblistka.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Następnego dnia Joseph Caillaux (były i – jak spekulowano wówczas – przyszły premier Francji) odszedł ze stanowiska ministra finansów. Przez pierwsze tygodnie relacje z procesu Henrietty Caillaux francuskie dzienniki zamieszczały na pierwszych stronach. Dopiero 26 lipca 1914 r. relacje z procesu znalazły się na drugiej stronie, ustępując miejsca mobilizacji rosyjskiej armii. W trakcie procesu okazało się, że owe miłosne listy skradła, a następnie dostarczyła redakcji "Le Figaro" pierwsza żona Caillauxa – Betha. Z listów jasno wynikało, że byli kochankami. Henriette Caillaux tłumaczyła się, że ojciec zawsze jej powtarzał, że kobieta, która miała kochanka, jest kobietą bez honoru. Ostatecznie Henriette Callaux została ułaskawiona. Jej obrońcą był mecenas Fernand Labori, znany skądinąd z obrony Alfreda Dreyfusa.

    Państwowy Instytut Wydawniczy (PIW) – polskie wydawnictwo założone w 1946 w Warszawie; od 2005 dyrektorem wydawnictwa jest Rafał Skąpski.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Henriette Caillaux zmarła 29 stycznia 1943 w Mamers i została pochowana na cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu (kwatera 58).

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Marian B. Michalik, Kronika XX wieku, Wydawnictwo "Kronika", Warszawa 1991, ​ISBN 83-900331-0-0​, s. 167
    2. Françoise Giroud, Maria Skłodowska-Curie, PIW, Warszawa 1987, ​ISBN 83-06-01328-X​, s. 159, 192, 193

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Żona ministra zabójczynią redaktora.. „Nowości Illustrowane”. 13, s. 17–18, 28 marca 1914.
  • Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Le Figaro – francuski dziennik wydawany od 1826 w Paryżu. Obecnie ma centroprawicową linię. Nakład „Le Figaro” wynosi 433 tysiące egzemplarzy. Redaktorem naczelnym dziennika jest Alexis Brézet. Gazetę wydaje Société du Figaro, które od 2004 należy do Socpress (jego jedynym akcjonariuszem jest magnat przemysłowy Serge Dassault).




    Warto wiedzieć że... beta

    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    W okresie I Republiki głową państwa był zawsze organ zbiorowy, a nie jedna osoba, chociaż teoretycznie przewodniczącego tego organu można by było uważać za najwyższego przedstawiciela władzy państwowej.
    Przed konstytucją V Republiki Francuskiej w 1959 nie było formalnej pozycji premiera, lecz przewodniczący rady ministrów (Président du Conseil de Ministres).
    Alfred Dreyfus (ur. 9 października 1859, zm. 12 lipca 1935) – francuski oficer, którego niesłusznie obwiniono i skazano za zdradę państwa. Tak zwana afera Dreyfusa – spór o niesprawiedliwy wyrok i rehabilitację, przez 10 lat targała emocjami i sumieniami społeczeństwa francuskiego.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Podatek progresywny – metoda obliczania wymiaru podatku, w myśl której wysokość należnego podatku rośnie szybciej niż proporcjonalnie w stosunku do wielkości podstawy opodatkowania.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.