• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Henri-Georges Clouzot

    Przeczytaj także...
    Niort – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Akwitania-Limousin-Poitou-Charentes, w departamencie Deux-Sèvres.Film krótkometrażowy – film, którego czas projekcji nie przekracza 30-60 minut. Granica ta nie jest ściśle określona. Niegdyś za filmy krótkometrażowe uznawano filmy o długości do 20-30 minut, co było związane z tym, że prezentowano je głównie jako dodatki do filmów długometrażowych w kinach. Obecnie filmy te są zazwyczaj prezentowane przez stacje telewizyjne, które preferują metraż zbliżony do pełnej godziny.
    Widmo (fr. Les Diaboliques) – czarno-biały francuski thriller psychologiczny z 1955 w reżyserii Henriego-Georgesa Clouzota. Jego remakiem jest amerykański film Diabolique z 1996 roku.

    Henri-Georges Clouzot (ur. 20 listopada 1907 w Niort, zm. 12 stycznia 1977 w Paryżu) – francuski scenarzysta, reżyser filmowy i producent filmowy.

    Znany jest najbardziej dzięki thrillerom Cena strachu (tyt. oryg. Le Salaire de la peur) z 1953 i Widmo (tyt. oryg. Les Diaboliques) z 1955.

    Scenarzysta – osoba pisząca scenariusz do filmu, serialu, reklamy, audycji radiowej, programu telewizyjnego itp. (nie mylić z dramaturgiem, czyli osobą piszącą sztuki teatralne).Cmentarz Montmartre nazywany również Cmentarzem Północnym – jest jedną z najstarszych nekropolii Paryża. Położony jest u stóp wzgórza Montmartre w 18 dzielnicy Paryża. Zbudowano go w miejscu dawnych kamieniołomów gipsu. Pierwszy cmentarz został założony w 1789 roku i otwarty w 1798 roku. Tutaj wrzucono do wspólnego grobu ciała Gwardii Szwajcarskiej, wybitej podczas obrony Pałacu Królewskiego Tuileries w 1792 roku.

    Biografia[]

    Grób Henriego-Georges'a Clouzota na cmentarzu Montmartre

    Pracę w filmie rozpoczął w latach 30., jako scenarzysta.

     Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

    Życie prywatne[]

    Jego żoną w latach 1950-60 była aktorka brazylijskiego pochodzenia Vera Clouzot (właściwie Vera Gibson-Amado). Zagrała w trzech filmach męża.

    Filmografia[]

    jako reżyser[]

  • La Terreur des Batignolles (1931) – krótkometrażowy
  • Caprice de princesse (1933), również scenariusz
  • Château de rêve (1933), również scenariusz
  • Tout pour l'amour (1933), również scenariusz
  • Morderca mieszka pod 21 (1942), również scenariusz
  • Kruk (1943), również scenariusz
  • Kto zabił? (1947), również scenariusz
  • Manon (1949), również scenariusz
  • Retour à la vie, rozdział Le Retour de Jean (1949)
  • Le Voyage en Brésil (1950) – nieukończony
  • Miquette et sa mère (1950), również scenariusz
  • Cena strachu (1953), również scenariusz
  • Widmo (1955), również scenariusz
  • Tajemnica Picassa (1956), również scenariusz – dokumentalny
  • Szpiedzy (1957), również scenariusz
  • Prawda (1960), również scenariusz
  • L'Enfer (1964) – nieukończony
  • Grands chefs d'orchestre (Messa da Requiem von Giuseppe Verdi) (1967) – dokumentalny
  • Uwięziona (1968), również scenariusz
  • Linki zewnętrzne[]

  • Henri-Georges Clouzot w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
  • Henri-Georges Clouzot w bazie filmweb.pl
  • Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).Producent filmowy – przedsiębiorca filmowy. Producent jest głównym inwestorem produkcji filmowej. Zatrudnia wszystkie potrzebne osoby do jego produkcji i zapewnia sprzęt oraz środki materialne. Po wyprodukowaniu filmu jest właścicielem praw autorskich i głównym beneficjentem ewentualnych dochodów z jego sprzedaży. Ewentualne splendory (nagrody dla najlepszego filmu np. Oscary) również spływają na producenta.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.
    Reżyser – artysta odpowiedzialny za całokształt dzieła scenicznego lub filmowego, autor spektaklu, filmu, widowiska muzycznego bądź estradowego. Tworzy koncepcję artystyczną sztuki, inspiruje współpracowników i kieruje nimi, a celem lepszego zademonstrowania swojej niepowtarzalnej indywidualności - adaptuje, przerabia tekst oryginalny. Funkcje reżysera określa rodzaj sztuki.
    Cena strachu (franc. Le Salaire de la peur) – francusko-włoski film fabularny z 1953 roku w reżyserii Henriego-Georges’a Clouzota, na podstawie powieści Georges’a Arnauda pod tym samym tytułem. Uważany jest za największe osiągnięcie filmu czarno-białego kina francuskiego, „koncertowo zbudowany thriller awanturniczy, łączący w sobie podtekst egzystencjonalny z akcentami społecznymi”.
    Kto zabił? (org. Quai des Orfèvres) – film kryminalny z 1947 roku wyreżyserowany przez Henriego-Georges’a Clouzota. Film oparty jest na powieści Stanislasa-Andrégo Steemana pt. Légitime défense. Bohaterem filmu jest inspektor Antoine, próbujący rozwikłać zagadkę śmierci producenta filmowego; akcja obrazu dzieje się w środowisku kabaretowym.
    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.
    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.