• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hematochezja

    Przeczytaj także...
    Stolce smoliste (łac. melaena) – ciemne, czarne zabarwienie stolca w efekcie degradacji hemoglobiny na skutek działania bakterii oraz reakcji chemicznych związanych sokiem żołądkowym i enzymów trawiennych na krew.Nieswoiste zapalenia jelit (ang. Inflammatory Bowel Diseases, IBD) – grupa przewlekłych chorób zapalnych przewodu pokarmowego, głównie jelita grubego lub cienkiego.
    Wydawnictwo Lekarskie PZWL – polskie wydawnictwo istniejące od 1945 roku, wydające literaturę fachową dla pracowników systemu opieki zdrowotnej, podręczniki szkolne i akademickie i publikacje popularnonaukowe. Do 1993 roku państwowe wydawnictwo istniało pod nazwą Państwowe Zakłady Wydawnictw Lekarskich (PZWL). W 1998 roku nastąpiła prywatyzacja, aktualnie stanowi część grupy wydawniczej PWN.

    Hematochezja – jest to obecność świeżej, czerwonej krwi w stolcu. Krew może przybierać kolor od jasnoczerwonego do ciemnoczerwonego, może występować od uformowanych, wymieszanych ze stolcem pasm krwi do płynnej postaci.

    W odróżnieniu od hematochezji smolisty stolec przybiera ciemną barwę w wyniku działania bakterii oraz reakcji chemicznych i wymaga kilkugodzinnego przebywania krwi w przewodzie pokarmowym, a zatem im w niższym odcinku przewodu pokarmowego występuje źródło krwawienia, tym krew ma większą szansę nie ulec przemianom biologicznym i zostać wydalona w niezmienionym stanie powodując czerwone zabarwienie kału.

    Rak jelita grubego (łac. carcinoma coli et recti) – nowotwór złośliwy rozwijający się w okrężnicy, wyrostku robaczkowym lub odbytnicy. Jest przyczyną 655 000 zgonów w ciągu roku na świecie.Choroba uchyłkowa jelit – obecność licznych (od jednego do kilkuset) uchyłków w przewodzie pokarmowym. Najczęściej występują one w jelicie grubym na terenie esicy (ponad 90% wszystkich uchyłków). Nigdy nie występują w odbytnicy. Prawie zawsze są to uchyłki nabyte. Uchyłki wrodzone mają marginalne znaczenie.

    Hematochezja zwykle jest następstwem krwawienia z dolnego odcinka przewodu pokarmowego (poniżej więzadła Treitza), przede wszystkim z jelita grubego. W 5–15% przypadków może występować przy krwawieniu z górnego odcinka przewodu pokarmowego, a u 5–10% chorych źródło krwawienia znajduje się w jelicie cienkim. Jasnoczerwona krew może sugerować źródło krwawienia położone w esicy lub odbytnicy, a rdzawoczerwona krew położenie w bardziej proksymalnej części jelita grubego.

    Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy (łac. Morbus ulcerosus ventriculi et duodeni) – obecność wrzodów trawiennych, czyli ubytków w błonie śluzowej żołądka lub dwunastnicy. Występują one najczęściej w dwunastnicy i wtedy stwierdza się częstsze występowanie u mężczyzn. Najczęstszymi przyczynami są: zakażenie Helicobacter pylori i niesteroidowe leki przeciwzapalne. Często występującym i głównym objawem jest ból w nadbrzuszu, jednak czasem przebieg może być skąpo- lub bezobjawowy. Niekiedy objawy są niecharakterystyczne. Gastroskopia jest badaniem diagnostycznym, które ostatecznie rozstrzyga o rozpoznaniu wrzodów. W leczeniu główną rolę odgrywa leczenie zakażenia Helicobacter pylori, stosowanie leków: blokerów pompy protonowej i H2-blokerów oraz właściwa dieta, zaprzestanie palenia papierosów i unikanie leków wrzodotwórczych. W przypadku powikłań choroby (perforacja wrzodu, zwężenie odźwiernika, podejrzenie transformacji nowotworowej), a niekiedy w wypadku nieskuteczności leczenia zachowawczego stosowane jest leczenie operacyjne.Szczeliny okołoodbytnicze – nadżerki, nienaturalne pęknięcia skóry w okolicach odbytu, które tworzą się w przebiegu biegunek lub często oddawanych stolców, niekiedy zapartych, konieczne jest ich leczenie pod nadzorem lekarza. Objawami są jasnoczerwone plamy krwi widoczne na papierze toaletowym. Mogą powodować ostry ból po wypróżnieniu, ale w przypadku przewlekłego przebiegu ból jest słabo nasilony.

    Do czynników etiologicznych hematochezji należą:

  • uchyłki jelita,
  • guzki krwawnicze (hemoroidy),
  • rak jelita grubego,
  • krwawiący polip,
  • szczelina odbytu,
  • angiodysplazja jelitowa,
  • nieswoiste zapalenia jelit,
  • niedokrwienne zapalenie jelita grubego,
  • popromienne zapalenie jelita grubego,
  • koagulopatia,
  • krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, w tym krwawienie z wrzodu w żołądku lub dwunastnicy oraz krwawienie z żylaków przełyku,
  • czynniki infekcyjne.
  • Przypisy

    1. Mary Jo Wagner, Susan Promes: Last Minute Emergency Medicine: A Concise Review for the Specialty Boards. McGraw Hill Professional, 2007, s. 21-22. ISBN 9780071509756.
    2. Julie Munden: Professional Guide to Assessment. Lippincott Williams & Wilkins, 2006, s. 312-313. ISBN 9781582554037.
    3. KV Krishna Das: Clinical Medicine. JP Medical Ltd, 2013, s. 63.
    4. Jan Fibak: Chirurgia. Repetytorium. Warszawa: PZWL, 2004, s. 283. ISBN 83-200-2897-3.
    5. Nicholas J. Talley: Jelito cienkie, jelito grube, trzustka (Gastroenterologia i hepatologia w praktyce klinicznej). Elsevier Health Sciences, 2013, s. 176-181. ISBN 9788376097923.
    6. C. J. Hawkey, Jaime Bosch, Joel E. Richter, Guadalupe Garcia-Tsao, Francis K. L. Chan: Textbook of Clinical Gastroenterology and Hepatology. John Wiley & Sons, 2012, s. 132. ISBN 9781405191821.
    7. Daniel K. Podolsky, Michael Camilleri, J. Gregory Fitz, Anthony N. Kalloo, Fergus Shanahan, Timothy C. Wang: Yamada's Textbook of Gastroenterology, 2 Volume Set. John Wiley & Sons, 2015, s. 811. ISBN 9781118512159.

    Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Angiodysplazja jelitowa – drobna naczyniowa wada rozwojowa jelita, która często jest przyczyną niewyjaśnionego krawienia w układzie pokarmowym oraz anemii. Zmiany są na ogół liczne i zajmują kątnicę oraz okrężnicę wstępującą, choć pojawiają się również w innych miejscach. Stosuje się leczenie endoskopowe oraz farmakologiczne, rzadziej chorych poddaje się operacji.Krew (łac. sanguis, stgr. αἷμα, haima) – płyn ustrojowy, który za pośrednictwem układu krążenia pełni funkcję transportową oraz zapewnia komunikację pomiędzy poszczególnymi układami organizmu. Krew jest płynną tkanką łączną, krążącą w naczyniach krwionośnych (układ krwionośny zamknięty) lub w jamie ciała (układ krwionośny otwarty). W szerokiej definicji obejmuje krew obwodową i tkankę krwiotwórczą, a w wąskiej tylko tę pierwszą. Jako jedyna (wraz z limfą) występuje w stanie płynnym. Dziedzina medycyny zajmująca się krwią to hematologia.
    (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Jelito cienkie (łac. intestinum tenue) – najdłuższa część przewodu pokarmowego, położona pomiędzy żołądkiem a jelitem grubym, od którego oddziela się poprzez zastawkę krętniczo-kątniczą. W obrębie jamy brzusznej jelito cienkie zajmuje okolicę pępkową, podbrzuszną i obie okolice biodrowe, a częściowo też miednicę małą. Jego długość jest osobniczo zmienna, zależy też od wieku i od stanu skurczu błony mięśniowej. Średnia długość jelita cienkiego to 5–6 m, średnica (czyli inaczej światło jelita) ma około 3 cm. U noworodków i dzieci jelito cienkie jest stosunkowo dłuższe niż u dorosłych – przypuszczalnie w związku z większą pojemnością jamy brzusznej.Kierunek proksymalny, kierunek bliższy (łac. proxymalis) – kierunek lub położenie anatomiczne skierowane ku przyczepowi kończyny lub innej struktury, np. kanalik proksymalny.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Żylaki przełyku (łac. varices oesophagi) – są spowodowane nadciśnieniem wrotnym i przeciążeniem splotu żołądkowo-przełykowego nadmierną ilością przepływającej krwi.
    Niedokrwienne zapalenia jelita grubego – choroba jelita grubego spowodowana niedostatecznym dopływem krwi do jego ściany.
    Odbytnica (rectum z łac. rectum intestinum, jelito proste, prostnica, kiszka stolcowa) – końcowa część jelita grubego kręgowców; w niej gromadzi się kał przed jego wydaleniem przez odbyt. U większości kręgowców odbytnica tworzy tzw. kloakę, do której odprowadzany jest zarówno kał, jak mocz i gamety. U ssaków łożyskowych odbytnica jest oddzielona od ujścia układu moczowego i rozrodczego, w związku z czym gromadzi się w niej jedynie kał.
    Esica, okrężnica esowata (łac. sigmoideum) - część jelita grubego. Nazwa tego odcinka okrężnicy pochodzi od jej kształtu, przypominającego literę "S". Jest skierowana początkowo łukiem wypukłym ku stronie prawej, a następnie zakręca w dół przechodząc w odbytnicę. Esica ma czasem długą krezkę i ulega skrętowi. Skręt esicy jest jedną z postaci niedrożności jelit i jako taki może stanowić stan zagrożenia życia. Niedrożność jelit ze skręcenia (popularnie nazywana "skrętem kiszek", łac. ileus) polega na skręceniu się jelita dookoła osi długiej, powodującym jego zatkanie i dodatkowo uciśnięcie naczyń krwionośnych, co grozi niedokrwieniem, a następnie martwicą części jelita.
    Żylaki odbytu (łac. varices haemorrhoidales; ang. hemorrhoids), hemoroidy, guzki krwawnicze – poszerzone, często nabrzmiałe żyły splotu odbytniczego.
    Więzadło Treitza, mięsień Treitza, mięsień wieszadłowy dwunastnicy (łac. musculus suspensorius duodeni) – mięsień dochodzący do zgięcia dwunastniczo-czczego (flexura duodenojejunalis). Włókna mięśniowe biegną od lewej odnogi przepony, dochodzą do górnego obwodu zgięcia, rozbieżnie do tyłu od trzustki, i przechodzą w mięśniówkę dwunastnicy.
    Polip (łac.) polypus z gr. πολύπους/polypos – polip (w znaczeniu głowonóg, ośmiornica), polip (w znaczeniu: narośl, guz); z gr. πολύς /polys/ – przedrostek oznaczający m.in.: liczny, wielki + gr. πούς/pous – stopa, noga, łapa, macka, ramię – guzowaty twór patologiczny wyrastający z błon śluzowych wysłanych nabłonkiem gruczołowym, często mnogi (polipowatość).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.033 sek.