• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Helena Trojańska

    Przeczytaj także...
    Hera (gr. Ἥρα Hēra, łac. Hera, Iuno, Juno, Junona) – w mitologii greckiej trzecia córka Kronosa i Rei, żona Zeusa. Według niektórych źródeł była trzecią małżonką władcy bogów, po Metydzie (Metis) i Temidzie. Była również Zeusową siostrą, królową Olimpu, boginią niebios, patronką macierzyństwa, opiekunką małżeństwa i rodziny.Protesilaos – w mitologii greckiej syn Ifiklosa i Astyoche, jeden z zalotników Heleny, uczestnik wojny trojańskiej. W Troadzie jako pierwszy z Achajów postawił stopę na lądzie i natychmiast zginął z ręki Hektora (według innej wersji Achatesa).
    Laertes (gr. Λαέρτης) – ojciec Odyseusza; syn Arkejsjosa; podczas nieobecności syna na Itace mieszkał samotnie z dala od dworu Penelopy; po powrocie syna spod Troi, odmłodzony przez Atenę, pomógł Odyseuszowi w walce z krewnymi pomordowanych zalotników.
    Helena i Parys, obraz pędzla Jacques-Louis Davida, 1788
    Helena Trojańska, obraz pędzla Evelyn De Morgan, 1898

    Helena Trojańska (gr. Ἑλένη Helénē) – w mitologii greckiej królewna i królowa Sparty; bohaterka Iliady Homera.

    Uchodziła za córkę Tyndareosa, króla Sparty, lub boga Zeusa, który pod postacią łabędzia zapłodnił Ledę, a Helena wykluła się z jaja.

    Minos (gr. Μίνως Mínōs, łac. Minos) – w mitologii greckiej król i prawodawca Krety, sędzia zmarłych w Hadesie, heros.Eris (także Eryda, gr. stgr. Ἔρις Eris, łac. Discordia) – w mitologii greckiej uskrzydlona bogini niezgody, chaosu i nieporządku; córka Nyks (Nocy). Według innej wersji córka Zeusa i Hery, bliźniacza siostra Aresa. Utożsamiana z rzymską boginią Dyskordią. Matka Ate i Dysnomii.

    Była najpiękniejszą kobietą swoich czasów. O jej rękę starali się, według różnych źródeł:

  • Odyseusz, syn Laertesa,
  • Diomedes, syn Tydeusa,
  • Antilochos, syn Nestora,
  • Idomeneus, wnuk Minosa,
  • Kinyras, syn Apolla,
  • Agapenor, syn Ankaeosa,
  • Stenelos, syn Kapaneosa,
  • Amfimachos, syn Kteatosa,
  • Talpios, syn Eurytosa,
  • Meges, syn Fyleosa,
  • Amfilochos, syn Amfiaraosa,
  • Blanirus, syn Onitesa,
  • Menesteusz, syn Peteosa,
  • Schedios i Epistrofos, synowie Ifitosa,
  • Poliksenos, syn Agastenesa,
  • Peneleos, syn Hippalcimosa,
  • Parys, syn Priama,
  • Lejtos, syn Alektora,
  • Ajas Mały, syn Ojleusa,
  • Askalafos i Ijalmenos, synowie Aresa,
  • Elefenor, syn Chalkodona,
  • Eumelos, syn Admeta,
  • Polipoetes, syn Peritosa,
  • Leonteos, syn Koronosa,
  • Podalirius i Machaon, synowie Asklepiosa,
  • Filoktet, syn Pojasa,
  • Eurypylos, syn Euajmona,
  • Protesilaos, syn Ifiklosa,
  • Menelaos, syn Atreusa,
  • Ajas Wielki, syn Telamona,
  • Patroklos, syn Menojtiosa,
  • Tezeusz, syn Egeusza.
  • Z wielu starających się o jej rękę zalotników wybrała Menelaosa, księcia Myken i brata Agamemnona, króla Myken, który był żonaty z Klitajmestrą, siostrą Heleny. Aby zapobiec waśniom, jej przybrany ojciec Tyndareos, król Sparty (był to pomysł Odyseusza), zobowiązał innych, by w razie potrzeby pośpieszyli z pomocą wybranemu przez Helenę oblubieńcowi. Kiedy Tyndareos zmarł, Menelaos został królem Sparty. Helena miała z Menelaosem córkę Hermionę. W wyniku wywołanego przez Eris sporu trzech bogiń: Hery, Afrodyty i Ateny o to, która z nich jest najpiękniejsza, została przyrzeczona królewiczowi trojańskiemu Parysowi, który spór rozsądził na korzyść Afrodyty. Parys porwał Helenę do swojej ojczystej Troi. Menelaos, by odbić ukochaną, zorganizował wyprawę przeciw Troi, pod dowództwem swego brata, Agamemnona. W czasie wojny Parys został zabity, a Helena została żoną jego brata, Deifobosa. Wreszcie, po 10 latach wojny, Troja została zdobyta, a Menelaos ujrzawszy piękno żony, niezmienione mimo upływu czasu, wybaczył jej niewierność i lata rozłąki i zabrał jako małżonkę na swój dwór w Sparcie.

    Eurytos (gr. Εὔρυτος Eurytos, łac. Eurytus) – w mitologii greckiej król Ojchalii. Jeden z najznakomitszych łuczników swego czasu, któremu łuk podarował Apollo, a który uczył prawdopodobnie tej sztuki Heraklesa. Syn Melaneusa , ojciec Jole, Ifitosa, Dejona, Klytiosa i Tokseusa.Antilochos (gr. Ἀντίλοχος Antílochos, łac. Antilochus) – w mitologii greckiej jeden z synów Nestora, króla Pylos, i Eurydyki. Miał dziewięcioro rodzeństwa.

    Jako bohaterka epopei Homera, Iliady i Odysei, stała się symbolem kobiecości i piękności. Według poety Stesichorosa z Himery na Sycylii, w Troi miał się znajdować tylko fantom Heleny, ona sama zaś przebywała w Egipcie, skąd zabrał ją Menelaos powracający spod Troi. Według Eurypidesa jest odpowiedzialną za okropności wojny trojańskiej, chytrą kokietką, zimną, próżną i nieczułą na tragedię, której była przyczyną.

    Diomedes (gr.Διομήδης Diomēdēs) – w mitologii greckiej heros, bohater wyprawy Epigonów i wojny trojańskiej, król Argos.Askalafos – w mitologii greckiej brat bliźniak Ijalmenosa, syn Aresa i Astioche, panujący wraz z bratem w boeckim Orchomenos. Uczestniczył w wyprawie argonautów.

    Spartanie czcili jej pamięć w świątyni w Therapne, leżącej na południowy wschód od antycznego miasta.

    Zobacz też[]

  • Troja – film z 2004
  • Helena Trojańska – film z 2003



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Sparta (gr. Σπάρτη Spártē, Λακεδαίμων Lakedaímōn, Lacedemon) – starożytne miasto oraz terytorium polis w południowej Grecji, na półwyspie Peloponez, główny ośrodek miejski Lakonii.
    Patroklos, Patrokles (gr. Πάτροκλος Pátroklos, Πατροκλῆς Patroklḗs, łac. Patroclus) – w mitologii greckiej syn Menojtiosa, przyjaciel Achillesa, którego ojciec, Peleus, zamieszkiwał u jego ojca po tym, jak zmuszony został do ucieczki z rodzinnego domu z powodu zabójstwa, którego dopuścił się w gniewie podczas gry w kości.
    Eumelos lub Eumelajos – półlegendarny poeta grecki, pochodzący zapewne z Koryntu autor poematu Prosodion, procesyjnego hymnu niepodległości Meseńczyków wykonywanego na Delos. Niewielki fragment tego dzieła przetrwał w pracach Pauzaniasza. Eumelosowi przypisywano również autorstwo kilku utworów epicznych właściwych dla obszaru kultury koryncko-sykiońskiej, szczególnie Corinthiaca, eposu opisującego pradzieje Koryntu. Epos Corinthiaca zaginął i znany jest dzisiaj wyłącznie z przekazu Pauzaniasza.
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
    Troja – film fabularny z 2004 roku będący adaptacją Iliady Homera z dodatkowymi wątkami zaczerpniętymi z Odysei oraz Eneidy Wergiliusza.
    Ifikles – postać w mitologii greckiej. Był synem Amfitriona i Alkmeny oraz przyrodnim bratem Heraklesa od strony matki. Był również mężem Automedusy i ojcem Jolaosa, Periboi oraz Jopy.
    Asklepios (także Eskulap, gr. Ἀσκληπιός Asklēpiós, Asclepius, łac. Aesculapius) – w mitologii greckiej heros, bóg sztuki lekarskiej (medycyny).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.052 sek.