Haskell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Haskell – czysto funkcyjny język programowania nazwany na cześć Haskella Curry'ego.

Uniwersytet w Glasgow (ang. University of Glasgow, gael. Oilthigh Ghlaschu) – jeden z czołowych uniwersytetów brytyjskich, założony w 1451, jako historycznie drugi uniwersytet w Szkocji.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Cechy[ | edytuj kod]

Jego specyficzne cechy to m.in.:

  • leniwe wartościowanie (ang. lazy evaluation),
  • wsparcie syntaktyczne monad,
  • statyczny polimorfizm,
  • klasy typów (ang. typeclasses),
  • definiowalne operatory (również możliwość tworzenia nowych),
  • strażnicy,
  • wbudowana obsługa literate programming.


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Polimorfizm (z gr. wielopostaciowość) - mechanizmy pozwalające programiście używać wartości, zmiennych i podprogramów na kilka różnych sposobów. Inaczej mówiąc jest to możliwość wyabstrahowania wyrażeń od konkretnych typów.
    Wartościowanie leniwe (ang. lazy evaluation, ewaluacja leniwa) - strategia wyznaczania wartości argumentów funkcji tylko wtedy, kiedy są potrzebne (na żądanie).
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Literate programming (ang. programowanie piśmienne) - styl programowania oparty na założeniu, że programy komputerowe powinny być pisane z naciskiem na czytelność kodu źródłowego dla ludzi, podobnie do dzieła literackiego.
    Język programowania – zbiór zasad określających, kiedy ciąg symboli tworzy program komputerowy oraz jakie obliczenia opisuje.
    Programowanie funkcyjne (lub programowanie funkcjonalne) – filozofia i metodyka programowania będąca odmianą programowania deklaratywnego, w której funkcje należą do wartości podstawowych, a nacisk kładzie się na wartościowanie (często rekurencyjnych) funkcji, a nie na wykonywanie poleceń.
    Kompilator – program służący do automatycznego tłumaczenia kodu napisanego w jednym języku (języku źródłowym) na równoważny kod w innym języku (języku wynikowym) . Proces ten nazywany jest kompilacją. W informatyce kompilatorem nazywa się najczęściej program do tłumaczenia kodu źródłowego w języku programowania na język maszynowy. Niektóre z nich tłumaczą najpierw do języka asemblera, a ten na język maszynowy jest tłumaczony przez asembler.

    Reklama