• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hanza



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Ryga (łot. Rīga, niem. Riga, lit. Ryga, est. Riia, liw. Rīgõ, fin. Riika, jidysz ריגע, Rige, ros. Рига, Riga, ukr. Рига, Ryha) – stolica Łotwy, miasto położone nad rzeką Dźwiną w pobliżu jej ujścia do Bałtyku w Zatoce Ryskiej. Jest głównym ośrodkiem gospodarczo-przemysłowym, komunikacyjnym (port morski, lotniczy i węzeł kolejowy Ryga Centralna), kulturalnym i naukowym kraju. Posiada liczne zabytki, w tym jeszcze z czasów średniowiecza. Jest wpisana na listę światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO. Stanowi jedno z największych w Europie skupisk architektury secesyjnej.Nowa Hanza – związek miast partnerskich Europy Północnej założony w 1980 w holenderskim Zwolle. Celem tego związku jest rozwój turystyki i handlu w miastach członkowskich. Nowa Hanza przejęła tradycje średniowiecznej Hanzy.
    Zobacz też[]
  • Nowa Hanza
  • flagi hanzeatyckie
  • Przypisy

    1. Praca zbiorowa: Historia powszechna - Od imperium Karola Wielkiego do kryzysu XIV wieku. T. 8. Mediaset Group SA, 2007, s. 315. ISBN 978-84-9819-815-7.
    2. Hanza – WIEM, darmowa encyklopedia.
    3. Richard Natkiel: Atlas of Maritime History. Smithmark Publishing, 1989, s. 33. ISBN 0-831-70485-3. (ang.)
    4. Michael Keating,Regions and regionalism in Europe, 2004, Edward Elgar Publishing, pages [1]and 120.
    5. Dr Johannes Falke: Die Hansa als deutsche See- und Handelsmacht. Berlin: F Henschel, 1863, s. 62–64. (ang.)
    6. Andrew Jotischky, Caroline Hull: The Penguin Historical Atlas of the Medieval World. Penguin Books, 2005, s. 122–123. ISBN 978-0-141-01449-4. (ang.)
    7. Hajo Holborn: A History of Modern Germany: The Reformation. Princeton University Press, 1982, s. [2],74, 80–82. ISBN 0-691-00795-0. (ang.)
    8. Philippe Dollinger: The German Hansa. Stanford University Press, 2000, s. ix–x. ISBN 0-804-70742-1. (ang.)
    9. Dr Friedrich Wilhelm Barthold: Geschichte der Deutschen Hanse. Leizig: TD Weigel, 1862, s. 35 and [3]. (ang.)
    10. D Schäfer: Die deutsche Hanse. Reprint-Verlag-Leipzig, 2010, s. page 37. ISBN 978-3-8262-1933-7. (ang.)
    11. Die Hansestädte an der Oder. W: Horst Wernicke: Oder-Odra. Blicke auf einen europäischen Strom. Lang, 2007, s. 137–148; here p. 142. ISBN 3631561490. (niem.)
    12. Natascha Mehler. The Perception and Interpretation of Hanseatic Material Culture in the North Atlantic: Problems and Suggestions. „Journal of the North Atlantic”, s. 89–108, 2009 (ang.). 
    13. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/567988/Stralsund.
    14. Werner et al. Buchholz: Pommern. Siedler, 1999, s. 120. ISBN 3-886-80272-8. (niem.)
    15. Varför ruinerades Visby (szw.). W: Goteinfo.com [on-line]. [dostęp 30 kwietnia 2011].
    16. Natascha Mehler. Hansefahrer im hohen Norden. „epoc”, s. 16–25, particularly 20 and 21, 2011 (ang.). 
    17. Ryan ver Berkmoes, Karla Zimmerman: The Netherlands. Lonely Planet, 2010, s. 255. ISBN 978-1-74104-925-1. (ang.)
    18. George McDonald: Frommer’s Belgium, Holland & Luxembourg, 11th Edition. Frommers, 2009, s. pages 134,176, 397,432–38. ISBN 978-0-470-38227-1. (ang.)
    Kupiec – dawna nazwa wędrownego handlarza, który przemieszczał się pomiędzy różnymi miastami i sprzedawał (ewentualnie kupował) towar. W średniowieczu kupcy wraz z innymi rzemieślnikami tworzyli mieszczaństwo, w tym samym czasie zrzeszali się również w organizacjach zwanych cechami. Jednym z obowiązków, który mieli spełniać w określonych przez króla miastach, było prawo składu. W Polsce okresu międzywojennego pojęcie kupca oznaczało podmiot, który we własnym imieniu prowadził przedsiębiorstwo zarobkowe (art.2§1 Kodeksu handlowego). W roku 1965 zgodnie z art. VI Przepisów wprowadzających Kodeks cywilny,art.2 KH został uchylony, w związku z czym zniknęło pojęcie kupca z prawa polskiego, a zamiast niego pojawiło się pojęcie jednostka gospodarki uspołecznionej i jednostka gospodarki nieuspołecznionej. W roku 1988 ustawa o działalności gospodarczej wprowadza pojęcie "podmiot gospodarczy", które w 1999 roku zostaje zastąpione pojęciem "przedsiębiorca".Kaliningrad (ros. Калининград, do 4 czerwca 1946 Królewiec (do XVI w. także Królówgród), ros. Кёнигсберг, niem. Königsberg, łac. Regiomontium, prus. Kunnegsgarbs, lit. Karaliaučius) – stolica obwodu kaliningradzkiego – eksklawy Federacji Rosyjskiej, u ujścia Pregoły do Bałtyku, w historycznej krainie Sambii. Liczba ludności Kaliningradu w 2006 wynosiła 434,9 tys.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Elbląg (łac. Elbinga, Elbingus, niem. Elbing, prus. Elbings, rus. Эльблонг) – miasto na prawach powiatu w województwie warmińsko-mazurskim, siedziba władz powiatu elbląskiego i gminy wiejskiej Elbląg, ale miasto nie wchodzi w ich skład, stanowiąc odrębną jednostkę samorządu terytorialnego. Od 1992 stolica diecezji elbląskiej. Najstarsze miasto w województwie, jedno z najstarszych w Polsce (rok założenia 1237, prawa miejskie 1246). Miasto posiadało prawo do czynnego uczestnictwie w akcie wyboru króla. Także najniżej położone miasto w Polsce. Leży u ujścia rzeki Elbląg do Zalewu Wiślanego. Według danych z 30 czerwca 2012 r. ma 123 977 mieszkańców.
    Monarcha – osoba będąca głową państwa w monarchii. Tytuł monarchy zazwyczaj jest dziedziczny (z wyjątkiem niektórych państw, np. Państwo Kościelne, Polska z XVI-XVIII w.) i dożywotni.
    Skandynawia – region północnej Europy, obejmujący kraje: Szwecję, Norwegię oraz Danię. Obejmuje część z krajów nordyckich.
    Lonely Planet – wydawnictwo, zajmujące się przede wszystkim edycją przewodników turystycznych. Było jedną z pierwszych oficyn wydawniczych specjalizujących się w wydawaniu przewodników dla turystów o ograniczonych zasobach finansowych, w tym ludzi młodych i studentów. W r. 2007 spółka została wykupiona przez BBC Worldwide – komercyjną agendę BBC, która posiada 75 procent udziałów. Lonely Planet wydało dotychczas ponad 500 pozycji, głównie przewodników turystycznych, poradników i rozmówek w ośmiu językach, łączny nakład roczny publikacji sięga 6 milionów egzemplarzy. Obecnie firma zatrudnia 500 osób i 300 autorów.
    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Język szwedzki (szw. svenska språket, svenska) – język północnogermański wschodni (wschodnioskandynawski), używany głównie w Szwecji i częściach Finlandii, przez ok. 9 mln ludzi. W Finlandii język szwedzki jest, obok fińskiego, językiem urzędowym, z uwagi na 5% szwedzkojęzycznych obywateli Finlandii zamieszkałych głównie na wybrzeżach tego kraju. Szwedzki jest dość dobrze zrozumiały dla Norwegów i w mniejszym stopniu także dla Duńczyków. Język standardowy w Szwecji, tzw. rikssvenska (szwedzki państwowy) oparty jest na dialektach regionu sztokholmskiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.