• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Handbook of the Mammals of the World



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Mrówkożerowate, mrówkożery (Myrmecobiidae) – rodzina torbaczy. Obejmuje jeden gatunek mrówkożernych, małych ssaków, zamieszkujących południowo-zachodnią Australię:Orangowate (Ponginae) – podrodzina małp człekokształtnych, do której zalicza się orangutany oraz wymarłe ankarapiteki, gigantopiteki i ramapiteki, zaliczana do rodziny człowiekowatych.

    Handbook of the Mammals of the World (w skrócie HMW) – 8-tomowa seria opracowań książkowych publikowanych przez hiszpańskie wydawnictwo Edicions Lynx. Każda rodzina ssaków jest szczegółowo opracowana. Zawiera dokładny opis wszystkich gatunków, mapy rozmieszczenia oraz ilustracje i zdjęcia. Jest to już drugi duży projekt Edicions Lynx od czasu wydania w 1992 roku pierwszej części serii publikacji książkowych opisujących wszystkie gatunki ptaków: Handbook of the Birds of the World. Głównymi redaktorami opracowania są: Russell Mittermeier i Don E. Wilson we współpracy z Conservation International, Texas A&M University i IUCN. Don E. Wilson jest także edytorem szczegółowego spisu wszystkich gatunków ssaków: Mammal Species of the World.

    Jamrajowate, borsuki workowate (Peramelidae syn. Peroryctidae) – rodzina torbaczy z rzędu jamrajokształtnych. Obejmuje gatunki zwierząt wszystkożernych, zamieszkujących różne środowiska (od pustynnych po wilgotne) Australii i Nowej Gwinei. Formy kopalne znane są od miocenu.Czepiakowate (Atelidae) – rodzina nadrzewnych małp szerokonosych obejmująca czepiaki i wyjce – największe i najgłośniejsze małpy Nowego Świata, dawniej włączane do rodziny płaksowatych.

    Rozmiary poszczególnych tomów to 31 cm na 24 cm.

    Tomy opublikowane[ | edytuj kod]

    Lista tomów Handbook of the Mammals of the World :

    Indrisowate (Indridae lub Indriidae) – rodzina ssaków naczelnych zaliczanych do małpiatek, wcześniej zaliczane do lemurów jako podrodzina Indriinae.Koalowate (Phascolarctidae) – rodzina torbaczy. Obejmuje kilkanaście gatunków wymarłych oraz jeden współcześnie żyjący, będący nieoficjalnie symbolem kontynentu, który zamieszkuje. Spore zwierzę nadrzewne, przypominające małego niedźwiedzia, zamieszkujące wschodnią Australię. W początkach XX wieku polowano na koale dla ich futra. W samym roku 1924 wyeksportowano z Australii 2 mln skórek tego zwierzęcia. Dzięki ścisłej ochronie nie są już zagrożone wyginięciem, są jednak nagminnie trapione kryptokokozą, wywołującą zapalenie mózgu, stawów i płuc. Choroba jest poważna i stanowi dla tych zwierząt zagrożenie. Wywołuje ją grzyb z rodzaju Cryptococcus, którym koale zarażają się prawdopodobnie zjadając niewielkie ilości ziemi. Sądzi się, że praktyka ta w jakiś sposób ułatwia koalom trawienie liści eukaliptusa, który wraz z bukszpanem (Tristania) stanowi ich jedyne pożywienie. Innym czynnikiem mającym ograniczający wpływ na liczebność tych zwierząt jest przenoszona drogą płciową choroba bakteryjna wywoływana przez Chlamydia trachomatis.

    Tom 1: Carnivores[ | edytuj kod]

    Tom opublikowany w maju 2009 roku. Tom pierwszy poświęcony jest opisowi gatunków mięsożernych. Obejmuje 13 rodzin i szczegóły taksonomii, zasięg występowania, zajmowane siedliska, charakterystykę rozmnażania się, zachowanie i status ochrony 245 gatunków. Ma ponad 400 kolorowych fotografii i 257 map występowania. Dodatkowe szczegóły: Rozmiar: 31 × 24, 728 stron. ​ISBN 978-84-96553-49-1

    Lorisowate, lorisy, małpiatki lori (Lorisidae) – rodzina nadrzewnych ssaków naczelnych z podrzędu Strepsirrhini. W zapisie kopalnym znane od miocenu.Zbójnikowate (Caenolestidae) – rodzina małych, naziemnych torbaczy zaliczanych do skąpoguzkowców (Paucituberculata). Obejmuje zwierzęta przypominające ryjówki, zamieszkujące w zachodniej części Ameryki Południowej. W zapisie kopalnym znane od oligocenu.

    Tom 2: Hoofed Mammals[ | edytuj kod]

    Tom wydany w sierpniu 2011 roku. Drugi tom poświęcony jest ssakom kopytnym. Obejmuje opis 54 rodzajów należących do 17 rodzin. Zawiera szczegóły taksonomii, zasięg występowania, zajmowane siedliska, charakterystykę rozmnażania się, zachowanie i status ochrony 279 gatunków. Ma 664 kolorowych fotografii i 433 map występowania. Dodatkowe szczegóły: Rozmiar: 31 × 24,  886 stron. ​ISBN 978-84-96553-77-4

    Drzewnicowate (Burramyidae), nazywane oposami karłowatymi – rodzina małych torbaczy nadrzewnych. Większość występuje w Australii.Płaksowate (Cebidae) – rodzina ssaków naczelnych obejmująca większość gatunków małp szerokonosych (Platyrrhini), w tym marmozety, tamaryny i kapucynki.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Kangurowate (Macropodidae) – rodzina torbaczy z rzędu dwuprzodozębowców. Jest drugą pod względem liczby gatunków rodziną torbaczy. Obejmuje ponad 50 gatunków zwierząt nazywanych powszechnie kangurami, czyli zwierzętami o silnych tylnych nogach i długim, mocnym ogonie, poruszających się skokami. Samice kangurów nazywane są kangurzycami. W klasyfikacji zoologicznej kangurami nazwano kilka gatunków z rodzaju Macropus, a oprócz kangurów do rodziny Macropodidae zaliczane są walabie, drzewiaki, pazurogony, filandry i pademelony. Wcześniej zaliczano również gatunki obecnie wyodrębniane do kanguroszczurowatych (Potoroidae).
    Zajęczaki, zającokształtne (Lagomorpha) – rząd ssaków łożyskowych, dawniej zaliczanych do gryzoni, obejmujących szczekuszkowate (Ochotnidae), zającowate (Leporidae) oraz wymarłą rodzinę Prolagidae.
    Pseudopałankowate (Pseudocheiridae) – rodzina torbaczy z rzędu dwuprzodozębowców wyłoniona z lotopałankowatych (Petauridae). Obejmuje gatunki zamieszkujące w Australii i Nowej Gwinei na obszarach porośniętych lasami lub zaroślami.
    Conservation International (CI) - założona w 1987 organizacja non-profit z siedzibą w Waszyngtonie zajmująca się ochroną ziemskiej bioróżnorodności. Współpracuje z organizacjami pozarządowymi oraz lokalną ludnością. Zatrudnia ponad 900 naukowców, ekonomistów, specjalistów od komunikacji i pracowników oświaty. W ramach działalności CI odkryto dotychczas kilkadziesiąt nowych gatunków zwierząt.
    Dydelfowate, szczury workowate (Didelphidae) – rodzina torbaczy z rzędu dydelfokształtnych. Obejmuje gatunki wszystkożernych, niewielkich ssaków podobnych do szczura. W zapisach kopalnych są znane z pokładów górnej kredy.
    Szczekuszkowate (Ochotonidae) – rodzina niewielkich ssaków z rzędu zajęczaków. Występują w Ameryce Północnej, we Wschodniej Europie i w Południowo-wschodniej Azji. Mają rozmiar szczura, jednak w przeciwieństwie do niego nie posiadają ogona. Ich tylne kończyny są nieco dłuższe od przednich, a uszy są zaokrąglone. Poruszają się skokami, jak zając. Żyją w górach lub na stepach, przeważnie w stadkach. Kopią w ziemi nory mające liczne wejścia. Odżywiają się roślinami. Przed zimą gromadzą w swoich norach ogromne zapasy w postaci suszonych traw. Na zimę zapadają w płytki sen, w czasie którego przebudzają się i odżywiają zgromadzonymi zapasami. U różnych gatunków ciąża trwa 20 - 32 dni, w ciągu roku samica wydaje 2-4 mioty, po kilka młodych w każdym.
    Gryzonie (Rodentia) – najliczniejszy rząd ssaków, obejmujący ok. 1850 gatunków. Cechą charakterystyczną wszystkich gryzoni jest obecność stale rosnących siekaczy – dwóch (jedna para) w górnej i dwóch w dolnej szczęce oraz brak kłów. Większość gryzoni to zwierzęta roślinożerne, niektóre jednak nie stronią od pokarmu zwierzęcego. Zwierzęta te cechuje znaczna rozrodczość. Występują na wszystkich kontynentach, poza Antarktydą. Wcześniej zaliczane do nich były zajęczaki, obecnie wydzielone – głównie z powodu różnic w uzębieniu – jako odrębna, choć blisko spokrewniona grupa.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.