• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hanbalici

    Przeczytaj także...
    Mazhab - (ar. مذهب) szkoła prawa islamskiego. Na przestrzeni wieków powstało kilka oddzielnych szkół, które w inny sposób interpretują funkcjonowanie prawa i przepisów. Współcześnie w islamie sunnickim funkcjonują cztery szkoły prawa, które powstawały na przestrzeni VIII i IX wieku n.e. , a są to:Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie. Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w niej objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.
    Muhammad Ibn Abd al-Wahhab, Muhammad ibn ‘Abd al-Wahhāb ibn Sulajmān al-Tamīmi al-Hanbali arab.محمد بن عبد الوهاب (ur. 1703 w prowincji Nadżd – zm. 1792) – muzułmański teolog, twórca wahhabizmu - radykalnego, ortodoksyjnego prądu islamu sunnickiego będącego m.in. odpowiedzią na coraz silniejsze wpływy na terenie Półwyspu Arabskiego sufizmu.

    Hanbalici (arab. ‏حنبلى‎) – zwolennicy jednej z czterech głównych sunnickich szkół prawa muzułmańskiego, wywodzącej się od teologa Ahmada ibn Hanbala (zm. 855).

    Jest to najbardziej rygorystyczna ze szkół. Zwolenników szkoły hanbalickiej cechuje konserwatywność i bezkompromisowa interpretacja Koranu oraz Sunny. Kijas (analogia) i idżma (zgoda uczonych) zostały odrzucone przez Ibn Hanbala który starał się przywrócić pierwotną czystość religii i prawa.

    Wahhabizm (lub wahabizm) (arab. ‏ لوهابية‎, al-Wahhābija) – ruch reformatorski i religijno-polityczny w łonie islamu sunnickiego powstały w XVIII wieku na terenie Arabii. Jest określany terminami; "ultrakonserwatywny", "surowy", "fundamentalistyczny", "purytański". Jego głównymi inspiracjami są Ahmad Ibn Hanbal i Ibn Tajmijja, a także sam twórca ruchu, Muhammad Ibn Abd al-Wahhab.Szafi’ici – zwolennicy jednej z czterech głównych sunnickich szkół prawa muzułmańskiego, wywodzącej się od Asz-Szafi’iego (zm. 820).

    Doktryny szkoły hanbalickiej zachowały się głównie dzięki ruchowi teologa Muhammada Ibn Abd al-Wahhaba (zm. 1792) twórcy wahhabizmu – radykalnego, ortodoksyjnego prądu islamu sunnickiego. Aktualnie jest to najmniejsza szkoła która jest popularna głównie na Półwyspie Arabskim (Arabia Saudyjska, Katar oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie).

    Sunna (arab. as-sunnah, droga, ścieżka) – w kontekście Islamu sunnickiego jest to zbiór opowieści z życia Mahometa, jego opinie dot. wiary oraz prowadzenia życia. W innych odłamach np. w Szyizmie do podstawowej sunny dodane zostały opowieści związane z jego następcami, uznawanymi przez ten odłam Islamu. Ze względu na niechronologiczną strukturę Koranu oraz zasadę unieważnienia (zawartą w Koranie w wersie 2:106) znajomość sunny jest wymogiem niezbędnym do znajomości prawa Islamu.Kijas (ar. قياس) - to zasada analogicznego rozumowania. Jeśli jakiś przypadek nie został uwzględniony w Koranie i sunnie, to punktem wyjściowym staje się podobna sytuacja, którą można porównać do opisanej w którymś z wymienionych źródeł.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • hanafici
  • malikici
  • szafi’ici
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Islam - Podział, odłamy i religie pokrewne (pol.). religie.424.pl.
    2. Instytucja szariatu w islamie – zasady i podstawowe szkoły (pol.). zwiazki-wyznaniowe.cba.pl, 2010-12-09.




    Warto wiedzieć że... beta

    Malikici (arab. ‏المالكية‎) − jedna z czterech szkół prawa koranicznego w sunnickiej wersji islamu i druga pod względem liczebności wiernych wśród nich, praktykowana przez ok. 25% muzułmanów, głównie w północnej i zachodniej Afryce.
    Język arabski należy do rodziny języków semickich, w której zaliczany jest do grupy języków południowo-zachodnich według klasycznego podziału, bądź grupy języków zachodnich, centralnych według podziału Hetzrona i Voigta. Zapisywany jest alfabetycznym pismem arabskim, typu abdżad, od strony prawej do lewej.
    Koran (arab. القُرْآن Al-Qur’ān) – święta księga islamu. Według tradycji muzułmańskiej powstawał w latach 610-632, objawiany fragmentami prorokowi islamu, Mahometowi (zm. 632) przez Archanioła Dżibrila (identyfikowanego w islamie z biblijnym archaniołem Gabrielem). Słowo „Koran” pochodzi od arabskiego słowa al-kur’ān, które oznacza „recytację”, ponieważ pierwotnie Koran przekazywano ustnie. Według islamu i samego Koranu jego twórcą jest Allah.
    Idżma (arab. إجماع - dosł.: jednomyślne postanowienie) - zgodna opinia uczonych muzułmańskich w określonej kwestii prawa lub teologii, jedno z czterech podstawowych źródeł prawa muzułmańskiego.
    Hanafici (ar. حنفي) – zwolennicy jednej z czterech głównych sunnickich szkół prawa muzułmańskiego, wywodzącej się od teologa Abu Hanify (zm. 767).
    Półwysep Arabski (arab. جزيرة العرب Dżazirat al-Arab, dosłownie "wyspa Arabów") – półwysep w Azji Południowo-Zachodniej, położony między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską. Zajmuje powierzchnię 2 780 tys. km², jest tym samym największym półwyspem świata.
    Szariat, szari’at (arab. ‏شريعة‎, šarīʿa „droga prowadząca do wodopoju”) – prawo normujące życie wyznawców islamu, zarówno w jego odmianie sunnickiej, jak i szyickiej. Islam nie uznaje rozdziału życia świeckiego od religijnego i dlatego reguluje zarówno zwyczaje religijne, organizację władzy religijnej oraz codzienne życie wszystkich obywateli państwa, który wprowadził prawo szariatu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.