Halina z Koryntu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Halina z Koryntu, cs. Muczenica Galina Korinfskaja (zm. 258) – dziewica i męczennica chrześcijańska, święta Kościoła katolickiego oraz prawosławnego.

Kwadrat, Dionizy, Cyprian, Anekt, Paweł i Krescencjusz, również Kwadrat z Koryntu (cu. Muczenik Kodrat Korinfskij) i uczniowie (zm. 258) – święci i męczennicy chrześcijańscy, którzy mieli zginąć od miecza w Koryncie w czasie panowania Decjusza (249–251) lub Waleriana (253–260).Parafia św. Jerzego w Białymstoku – jedna z 20 parafii prawosławnych w dekanacie Białystok należącym do diecezji białostocko-gdańskiej.

Życiorys[ | edytuj kod]

Według podań hagiograficznych Halina żyła w III wieku w Koryncie. Była uczennicą świętego Kwadrata z Koryntu i wraz z nim poniosła śmierć męczeńską podczas prześladowań chrześcijan korynckich w roku 258. W innej wersji Halina poniosła śmierć w tym samym roku w Koryncie, utopiona w morzu lub ścięta jako jedna z towarzyszek męczennika Leonida, ucznia Kwadrata (oprócz niej zginęły również Nika, Kalisa lub Kalida, Nunechia, Wasylisa, Teodora i Chariessa).

Krzyż (etymologicznie z łac. crux) – znak, kształt lub przedmiot w postaci dwóch linii (lub wielu) przecinających się, na ogół pod kątem prostym (†).Korynt (nowogr.: Κόρινθος, Korinthos; łac.: Corinthus) – miasto portowe w środkowej Grecji, na półwyspie Peloponez, na Przesmyku Korynckim, stolica nomosu Koryntia i demosu Korynt. Liczba mieszkańców: 36 555 (2001). Ponadto od strony północnej Korynt graniczy z dużym kurortem Lutraki, liczącym ok. 16 520 stałych mieszkańców, przygotowanym na przyjęcie kilkakrotnie większej liczby odwiedzających i stanowiącym zaplecze rekreacyjne także dla samego Koryntu. Współczesny Korynt oddalony jest o kilka kilometrów od starożytnych ruin miasta – znajdują się one we wsi Stary Korynt, u stóp góry – twierdzy.

W Kościołach wschodnich jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w grupie towarzyszy św. Leonida: 10/23 marca i 16/29 kwietnia, a w Kościele Katolickim 1 lipca. Jest czczona jako patronka osób nie pijących alkoholu (abstynentów alkoholowych).

Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Męczennik chrześcijański (z gr. μάρτυς, mártus, łac. martyr: „świadek”) – osoba, która oddała swoje życie za wiarę. Do zaistnienia męczeństwa za Jezusa Chrystusa konieczny jest prześladowca, który zadaje śmierć ze względu na nienawiść do wiary. Prześladowca działa bezpośrednio sam lub zleca tę czynność innej osobie.
Ścięcie (lub dekapitacja) – metoda zadawania śmierci poprzez oddzielenie głowy od reszty ciała. Zazwyczaj jest to sposób wykonania wyroku śmierci lub morderstwa, choć znany jest przypadek z Wielkiej Brytanii (2003), gdy mężczyzna popełnił samobójstwo na własnoręcznie wykonanej domowej gilotynie.
Wspomnienie – w liturgii katolickiej dzień obchodów w roku liturgicznym o randze mniejszej niż święto. Dzień obchodów wspomnienia wyznacza data lub kalendarz liturgiczny (→święta ruchome).
Hagiografia (gr. hagios = święty, graphein = pisać) – dział piśmiennictwa religijnego zapoczątkowany w starożytności (za czasów pierwszych chrześcijan, prawdopodobnie w Rzymie), który obejmuje żywoty świętych, legendy z nimi związane oraz opisy cudów, a także nauka pomocnicza w badaniach historycznych - wiedza o pismach hagiograficznych.
Święci Kościoła prawosławnego ogłaszani są przez Święty Sobór Biskupów lokalnego Kościoła (w Polsce – Święty Sobór Biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego) poprzez kanonizację, a następnie decyzją władz pozostałych Kościołów lokalnych włączani są do grona świętych, czczonych w tychże Kościołach.
Kościoły wschodnie – zbiorcza nazwa Kościołów chrześcijańskich mających swoje korzenie na terenach starożytnych patriarchatów: Konstantynopola, Aleksandrii, Antiochii i Jerozolimy. Właściwe Kościoły wschodnie zwane ortodoksyjnymi dzielą się na trzy grupy powstałe na skutek różnych interpretacji dogmatów chrystologicznych.
Wstawiennictwo świętych – doktryna występująca w części wyznań chrześcijańskich, przede wszystkim katolickich i prawosławnych, zakładająca możliwość wstawiennictwa zbawionych zmarłych w modlitwach zanoszonych do Boga oraz uznająca zanoszenie próśb przez wiernych w formie modlitwy skierowanej do świętego o wstawiennictwo u Boga. W pobożności katolickiej i prawosławnej występują tzw. patroni, uchodzący za posiadających szczególną skuteczność wstawienniczą w danych problemach.

Reklama