• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Halina Dobrowolska - scenograf

    Przeczytaj także...
    Motylem jestem czyli romans 40-latka – polski film fabularny z 1976 w reżyserii Jerzego Gruzy, kontynuacja serialu Czterdziestolatek.Podwójne życie Weroniki (fran. La double vie de Véronique) – metafizyczny dramat produkcji polsko-francusko-norweskiej w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego z 1991 roku. Pierwszy film Kieślowskiego zrealizowany poza granicami Polski.
    Krótki film o zabijaniu (ang. A Short Film About Killing) – dramat psychologiczny Krzysztofa Kieślowskiego wyprodukowany w roku 1987. Jest kinową wersją Dekalogu V - dłuższą o kilkanaście minut. Film otrzymał nagrodę ENF oraz Fipresci.
    function mfTempOpenSection(id){var block=document.getElementById("mf-section-"+id);block.className+=" open-block";block.previousSibling.className+=" open-block";}

    Halina Dobrowolska, również jako Halina Krzyżanowska-Dobrowolska, Halina Krzyżanowska (ur. 18 sierpnia 1929 w Krakowie, zm. 23 kwietnia 2016 w Gliwicach) – polska scenograf filmowa, dekoratorka wnętrz i kostiumograf.

    Człowiek na torze – polski film fabularny zrealizowany w 1956 przez Andrzeja Munka. Rozliczeniowy dramat psychologiczny po czasach stalinowskich.Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.

    Dwukrotnie nominowana do Polskiej Nagrody Filmowej, Orzeł w 2001 za scenografię do filmów Córy szczęścia i Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową. Laureatka Nagrody Stowarzyszenia Filmowców Polskich za wybitne osiągnięcia artystyczne. Członkini Polskiej Akademii Filmowej.

    Akcja pod Arsenałem – film polski z gatunku dramat wojenny, w reżyserii Jana Łomnickiego z 1977. Powstał na motywach powieści Aleksandra Kamińskiego Kamienie na szaniec, opowiada o wydarzeniu zwanym Akcją pod Arsenałem.Polska Akademia Filmowa (ang. Polish Film Academy) − powstała w 2003 roku z inicjatywy Krajowej Izby Producentów Audiowizualnych, skupia w sobie laureatów nagród Orłów i wybitnych przedstawicieli polskiego świata filmowego. Założycielami Akademii byli ówcześni członkowie elektoratu Kapituły Nagrody, którzy mieli prawo głosowania w turach wyborów Polskich Nagród Filmowych.

    Wybrana filmografia[]

    jako autorka scenografii:

  • Rozwodów nie będzie (1963)
  • Życie raz jeszcze (1964)
  • Album polski (1970)
  • Nie lubię poniedziałku (1971)
  • Motylem jestem, czyli romans 40-latka (1976)
  • Akcja pod Arsenałem (1977)
  • Miś (1980)
  • Kobieta w kapeluszu (1984)
  • Ga, ga. Chwała bohaterom (1985)
  • Bohater roku (1986)
  • Krótki film o zabijaniu (1987)
  • Krótki film o miłości (1988)
  • Sztuka kochania (1989)
  • Podwójne życie Weroniki (1991)
  • Trzy kolory. Biały (1993)
  • Cwał (1995)
  • Prostytutki (1997)
  • Córy szczęścia (1999)
  • Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową (2000)
  • jako autorka kostiumów:

    Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową – polski film psychologiczny z 2000 roku w reżyserii Krzysztofa Zanussiego. Zdjęcia do filmu powstały od 4 października 1999 roku do 20 stycznia 2000 roku w Warszawie, Krakowie, Paryżu, Czernej i Dębnikach.Bohater roku – polski film fabularny z 1986 roku w reżyserii Feliksa Falka i z muzyką Jana Kantego Pawluśkiewicza. Fabuła filmu stanowi kontynuację filmu Wodzirej.
  • Człowiek na torze (1956)
  • Przypisy

    1. Halina Dobrowolska w internetowej bazie filmu polskiego. FilmPolski. [dostęp 2015-10-15].
    (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Nie lubię poniedziałku – polska komedia z 1971 roku. W pewien wrześniowy poniedziałek (a dokładnie 15 września) grupa mieszkańców oraz przybyszów walczy z przeciwnościami losu. Mimo lekkiej krytyki polskiej rzeczywistości wyrażonej w typowy dla reżysera Tadeusza Chmielewskiego surrealistyczny sposób, film jest laurką dla Warszawy, pełen optymizmu, pokazujący jej najpiękniejsze miejsca.Polskie Nagrody Filmowe – powszechnie znane jako Orły – doroczna nagroda przyznawana przez Polską Akademię Filmową w dziedzinie filmu. Pierwsze rozdanie nastąpiło 21 czerwca 1999 roku.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ga, ga. Chwała bohaterom – polski film fabularny w reżyserii Piotra Szulkina, zrealizowany w 1986. Scenariusz filmu powstał na podstawie debiutanckiej powieści Mirosława P.Jabłońskiego 'Kryptonim Psima' (Iskry 1982) oraz filmu Ser Pier Paola Pasoliniego. Film Szulkina jest kontynuacją trylogii tego reżysera, złożonej z filmów Golem, O-Bi, O-Ba. Koniec cywilizacji oraz Wojna światów – następne stulecie.
    Miś – polski film fabularny z 1980 w reżyserii Stanisława Barei, pierwsza część trylogii filmowej w której skład wchodzą również Rozmowy kontrolowane i Ryś. Film opowiada o absurdach ogólnego zakłamania czasów PRL, uważany za kultową komedię.
    Krótki film o miłości – kinowa wersja Dekalogu VI, szóstej części cyklu telewizyjnego z 1988 roku w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego, która jest filmową wariacją na temat szóstego przykazania: Nie cudzołóż. Film ma nieco zmienioną fabułę - od Dekalogu VI różni się przede wszystkim bardziej poetyckim zakończeniem.
    Stowarzyszenie Filmowców Polskich - powstało w 1966 jako organizacja społeczna skupiająca w sobie filmowców polskich i ludzi kina (reżyserów, scenarzystów, animatorów, krytyków filmowych itp).
    Album polski – polski film obyczajowy z roku 1970 w reżyserii Jana Rybkowskiego. Autorem scenariusza jest Ryszard Frelek. Film ten składa się z dwu części Anna oraz Maria. Nagrodę Ministra Obrony Narodowej I stopnia w r. 1970 otrzymali Jan Rybkowski za reżyserię, Ryszard Frelek za scenariusz i Witold Sobociński za zdjęcia.
    Życie raz jeszcze – polski film psychologiczny z 1964 roku na podstawie powieści Romana Bratnego. Film trafił na półkę na 20 lat.
    Córy szczęścia (węg. A Szerencse lányai, niem. Töchter des Glücks) – polsko-węgiersko-niemiecki dramat obyczajowy z 1999 roku w reżyserii Márty Mészáros zrealizowany dla Telewizji Polskiej. Zdjęcia powstały w Warszawie

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.032 sek.