• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Halfdan Ragnarsson

    Przeczytaj także...
    Mercja – jedno z siedmiu państw heptarchii anglosaskiej. Od połowy VIII wieku do początków IX wieku było państwem-hegemonem heptarchii. Sąsiadowało z pięcioma państwami heptarchii: od południa z Wessex i Sussex, od wschodu od Essex i East Anglią, od północy z Nortumbrią. Od zachodu przylegało do Walii, a od północy dotykało też Strathclyde.Osbert z Nortumbrii, Osberht, Osbriht, Osbryht, Osbyrht, Osbyrhtus (zm. 21 marca 867) – władca anglosaskiego królestwa Nortumbrii w II połowie IX wieku.
    Nortumbria, ang. Northumbria, staroang. Norþanhymbra, Norþhymbre — średniowieczne królestwo anglosaskie, położone na terenie obecnej północnej Anglii i południowo-wschodniej Szkocji. Powstało po zjednoczeniu dwóch królestw: Bernicji i Deiry, do których następnie dołączono drobniejsze państwa celtyckie. W połowie VI wieku Nortumbria została schrystianizowana. W VII wieku stanowiła główne królestwo heptarchii anglosaskiej. Od VIII wieku nękana była stałymi najazdami wikingów, którzy w końcu zdołali ją podbić. W 867 roku została podzielona: dawna Deira weszła w skład obszaru pod jurysdykcją duńską, zwanego Danelagh, natomiast reszta kraju zachowała względną autonomię najpierw jako królestwo, a później jako hrabstwo Northumberland. W X wieku włączono ją w skład Anglii.

    Halfdan (zm. 877) – jeden z synów na pół mitycznego Ragnara Lodbroka, brat Ivara Bez Kości, wódz wojsk duńskich, które najechały i w latach 865-875 podporządkowały sobie tereny Wschodniej Anglii, Mercji i Northumbrii.

    Solway Firth (gael. Linne Salmhaigh) − zatoka na pograniczu Anglii i Szkocji, w północnej części Morza Irlandzkiego. Rozciąga się od przylądka Galloway do przylądka St Bees Head. Głównym miastem położonym nad zatoką jest Workington, nieopodal znajdują się też Carlisle i Dumfries.Reading (wym. /ˈrɛdɪŋ/) – miasto w Wielkiej Brytanii (Anglia), dawny ośrodek administracyjny hrabstwa Berkshire, w dystrykcie (unitary authority) Reading, nad Tamizą. W 2001 roku miasto liczyło 232 662 mieszkańców.

    Według tradycji miał być synem na poły mitycznego Ragnara Lodbroka i Aslaug Sigurdsdottir. Wraz z bratem Ivarem Bez Kości wylądował na czele znacznych sił duńskich (micel here) we Wschodniej Anglii i w 865 uzależnił ten obszar od siebie, a następnie spędził okres zimowy w zbudowanym przez armię obozie warownym. Następnie na czele wojsk wyruszył (wraz z Ivarem) w kierunku Northumbrii, zdobył i złupił (w 866) jej stolicę York, a następnie w marcu 867 siły duńskie pod wodzą braci pokonały próbujące odbić miasto wojska władców Northumbrii – Ællego i Osberhta. Po ustanowieniu w Yorku marionetkowego króla Egberta, micel here zostało powiedzione przez braci do Mercji, zajmując tam pod koniec roku 867 Nottingham, w którym spędziło kolejną zimę. Po nieudanej próbie odbicia miasta przez połączone wojska Wesseksu i Mercji, Halfdan i Ivar zawarli pokój z królem tej ostatniej Burhredem i wycofali się na północ, do Yorku. Kolejna kampania trwająca od jesieni 869 skierowana była ponownie przeciwko Mercji (wschodniej jej części) i Wschodniej Anglii. Po złupieniu tych terenów dowodzone przez braci micel here przezimowało w Thetford, a na początku następnego roku zwyciężyło w bitwie króla Wschodniej Anglii – Edmunda. Już sam (bez Ivara) Halfdan przewodził kolejnej kampanii, tym razem przeciwko Esseksowi, na przełomie lata i jesieni 870. Założywszy bazę w Reading, Duńczycy łupili w 871 Wessex - do starć z siłami tamtejszego króla Æthelreda doszło pod Reading, Ashdown, Basing i Marlborough, wreszcie pod Wilton - bitwie, w której siły Halfdana pokonały wojska następcy Aethelreda Alfreda. Opór, na jaki natknęły się siły Halfdana w Wesseksie, spowodował, że jeszcze w tym roku zawarto układ z tamtejszym władcą, a micel here przeniosło się do Londynu, w którym pozostało i w roku następnym. Po krótkotrwałym powrocie (wraz z wojskiem) w 873 do Yorku w celu zebrania trybutu Halfdan powiódł swoje siły do Lincolnshire i leża zimowe spędził w Torksey w Lindsey, który to obszar następnie złupił. Po przenosinach do Mercji (siły Halfdana przezimowały w Repton), Halfdan narzucił wiosną 874 temu królestwu posłusznego mu władcę - Ceolwulfa i wrócił do Northumbrii. Rok 875 Halfdan spędził na łupieżczych wyprawach (już tylko dowodząc częścią micel here) na wciąż niezależną Bernicję (północną część Northumbrii), atakując i łupiąc m.in. Carlisle, Hexham, klasztor Lindisfarne i tereny między Solway a Forth. Po rozpuszczeniu (jesienią 875) swoich sił ostatnie lata Halfdan spędził w Northumbrii, umarł w 877.

    Ragnar Lodbrok (Ragnar "Włochate Portki", w staro-nordyckim: Ragnarr Loðbrók) był legendarnym nordyckim władcą i bohaterem z ery wikingów, który stał się znany jako łupieżca Anglii i Francji oraz ojciec wielu słynnych wojowników, między innymi Ivara Bez Kości, Björna Żelaznobokiego, Halfdana Ragnarssona i Ubby.Wessex - jedno z siedmiu państw heptarchii anglosaskiej. Położone na południowym krańcu Brytanii, graniczyło od wschodu z Susseksem, północy z Mercją, od południowego zachodu z Kornwalią. Od południa Wessex otaczało morze. W IX wieku Wessex objął przewodnictwo w heptarchii, zawdzięczając to w dużej mierze inwazji wikingów na państwa anglosaskie. Za panowania króla Alfreda Wielkiego (871-899) Wessex jako jedyny nie został podbity przez duńskich najeźdźców. Do 1066 roku Wessex był przewodnim królestwem anglosaskim i jako takie Królestwo Wessex utożsamiane było z Królestwem Anglii. Dopiero w 1066 roku po podboju dokonanym przez Wilhelma I Zdobywcę potęga Wessex została zniszczona, a Królestwo Anglii stało się oficjalną nazwą państwa.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Angelo Forte, R. Oram, F. Pedersen: Państwa Wikingów: podboje, władza, kultura : wiek IX-XI. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012. ISBN 978-83-01-16454-6.
  • Torksey – wieś w Anglii, w hrabstwie Lincolnshire. Leży 16 km na północny zachód od miasta Lincoln i 204 km na północ od Londynu.Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.




    Warto wiedzieć że... beta

    Marlborough – (IPA /ˈmɔːlbrə/) – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii w hrabstwie Wiltshire, położone między Londynem a Bath. Główna ulica, High Street, uchodzi za jedną z najszerszych w Wielkiej Brytanii.
    Nottingham – miasto w środkowej Anglii, w hrabstwie ceremonialnym Nottinghamshire, stolica regionu East Midlands, położone nad rzeką Trent. W samym mieście żyje około 270 tys. mieszkańców, a w otaczającej je konurbacji – 613 tys.
    Bernicja (staroang. Bernice lub Beornice; łac. Bernicia) - wczesnośredniowieczne państwo anglosaskie, obejmujące część wschodniego wybrzeża Wielkiej Brytanii (na historycznym pograniczu Anglii i Szkocji).
    Ivar Ragnarsson, znany jako Ivar bez kości (Ivar inn beinlausi) – syn Ragnara Lodbroka, wódz wikiński (ur. ok. 794, zm. 872).
    Edmund Męczennik (ur. ok. 840 w Amglii, zm. 20 listopada 869 lub 870 w Thetford) – król Anglii Wschodniej (East Anglia) od 855, męczennik, święty Kościoła katolickiego, anglikańskiego i prawosławnego.
    Lincolnshire – hrabstwo ceremonialne i niemetropolitalne we wschodniej Anglii, w regionie East Midlands, położone nad Morzem Północnym, zatoką The Wash oraz estuarium Humber.
    Królestwo Anglii Wschodniej (także Królestwo Wschodnich Anglów, ang. Kingdom of East Anglia, Kingdom of the East Angles; st. ang. Ēast Engla rīce) – założone około roku 520 przez przybyłych z Szlezwiku Anglów, było jednym z królestw heptarchii anglosaskiej. Przez krótki czas po zwycięstwie nad Nortumbrią około roku 616 było najpotężniejszym z królestw anglosaskich. Nie trwało to jednak długo, bowiem w przeciągu kolejnych czterdziestu zostało podporządkowane Mercjanom. W 870 roku podbite przez Duńczyków, którzy osiedlili się tam na stałe dziewięć lat później. W 917 roku przekazane Edwardowi Starszemu i inkorporowane do królestwa Anglii. Termin "Anglia Wschodnia" (ang. East Anglia) przetrwał w postaci nazwy geograficznej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.05 sek.